
Miauw lieve furriendjes en tweevoeters, we moesten onze hersenpannetjes laten kraken voor inspiratie voor een nieuwe blog. Al dagenlang zijn we druk bezig met genieten van het purrachtige weer, de geluiden van de lente en met het kijken naar alle vogels die langs komen. We hebben door de zon het vakantiegevoel en dat was afgelopen weekend net zo.
Weekend
Frou Frou: “Weekenden zijn hier vaak wat avontuurlijker dan de andere dagen, en we zijn meer Saame. Hoe wij merken dat het weekend is? Komt omdat onze mensenbroer dan meer bij ons is en vaak met kleine klusjes bezig gaat. Zoals dat hij gaat rommelen met
spullen. Er gaan deuren open die normaal gesloten blijven en we krijgen onze weekend-brunch. Weekend is wel leuk want er hoeft niks en er is meer tijd om saame te zijn. Eens in de zoveel zaterdagen komt er een grote, kartonnen doos binnen. Die doos zet mensenbroer dan eerst in het halletje zodat we kunnen snuffelen en wennen. Ik ga laag bij de grond staan en wacht wel af wat er gebeurt. Jajim niet, die loopt mieuwsgierig en een beetje ongeduldig langs me heen om te kijken.”
Jajim: “Het is gewoon van, je weet nooit purrcies wat er in de doos zit. Daarom doen we aan controle zodra er weer een groot pakket in onze hal furschijnt. Ruiken, krabben en proeven.”
Avontuurlijk
Jajim: “Dit weekend was trouwens extra avontuurlijk. We konden naar een ruimte we zelden komen; de CV kast. Wat dat purrcies is weet ik ook niet maar er staan daar nog meer dozen en spullen. Een stapel waar ik niet op mag klimmen. ‘De stapel is veel te gammel voor jouw lijfje’ zegt onze mensenbroer dan. Nou ja zeg, met mijn postuur moet die klim toch gewoon goed gaan? Dit weekend zegt hij niks en pakt er een paar dozen uit. Hij tikt op het pakket in de hal. ‘Kom eens meisje. Wat zou hier in zitten?’ Hij zegt het alsof hij dat zelf niet weet. Ik krab nog eens vlak langs de opening en steek mijn nagels weer in de tape en begin met beide poten te trekken. Met een KRRRSJ laat de klep los. Met rammelende maag steek ik mijn hoofd tussen het karton. In tegenstelling tot Frou Frou ben ik best handig met verpakkingen openen. Ik zie allemaal blikjes, hele stapels. Vandaar dat ik met mijn neus geen infurrmatie kon ontdekken. Er komen nog wat dingen tevoorschijn die me op dit moment niet boeien. Speelgoed of mandjes komen straks wel. Ik begin mijn kattenconcert,
of hij op wil schieten met dat blikje. Onze mensenbroer moet lachen en maakt één van de nieuwe blikjes open. Kalkoen mousse, mijn lievelings.”
Frou Frou: “‘Ik kom kijken wat er aan de poot is, het betekent vaak veel goeds als mijn grote zus zingt. Met een piepje huppel ik wat onzeker door de woonkamer richting mijn brunch plekje. Mijn bakje staat al voor me klaar. Mousse. Ik lik er een paar keer aan, kijk naar mijn mensenbroer en kijk weer naar het bakje. Wel lekker hoor, die mousse, maar echt honger heb ik niet dus ik loop naar de krabpaal om mijn pootjes te strekken. Dan pakt mensenbroer iets uit de blikjesdoos. Het is een hengel met een veren eraan. Het veren ding vliegt met een zwiep door de kamer en ik spring er achteraan. De tweede keer strek ik mijn pootjes hoger en lukt het al bijna. Het is geen bromvlieg maar hiermee kan ik ook prima oefenen, denk ik terwijl ik met twee pootjes rakelings langs de veer terug op de laminaatvloer neer plof. Ondertussen doet Jajim mijn afwas. Nieuw of anders of avontuur is niet purr se mijn lievelings, maar er zijn altijd uitzonderingen.”
Planten
Jajim: “Verder was ons weekend gewoon en rustig en met onze normale weekend routine. Beetje zonnebaden, een catnapje hier en daar, eten. Na een dag werd dat wel wat eentonig zal ik eerlijk miauwen. Ik begon me te furvelen. Dus ik ging avontuur opzoeken en dat doe ik graag op ons balkon. Daar is, zeker nu met lekker weer, sowieso wat te beleven. Vanaf daar zijn er vogels te zien en te horen, en soms speel ik met een vlieg of een boomblaadje, dat furschilt. Dit weekend was er iets met de plantjes die onze mensenbroer laatst op het balkon had verpot. Ze waren gegroeid. De wind liet de blaadjes een beetje heen en weer bewegen en ik kon het niet weerstaan om er met mijn poot tegenaan te tikken. Ik werd enthousiast en van het een kwam het ander, voor ik het wist zat het hele plantje in mijn maag. Nu staat er een bakje naast met kattengras, speciaal voor ons. Elke dag moet ‘ie gesnoeid worden dus nu kunnen we saame tuinieren, daar draaien we onze poot niet voor om.”
Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Mijn man mens riep zachtjes, zo lig je goed dat is een veilige plek. En ineens snapte ik het. Het maakt niet uit hoe ik sliep als ik mij maar veilig voelde. Sommige van mijn vriendjes kruipen diep weg onder de dekens, lekker warm en donker. Andere vriendjes willen juist hoog liggen, op de kast om alles te overzien. En soms is de beste plek gewoon lekker dicht bij je mensen. Want daar voel je de hartslag en warmte, en dat is rustgevend.
Dag liefe frientjes, de flogende blog… hoefeel ik er al geschrefe hep weet ik niet, maar best feel. Het is leuk om te doen en weet je, ik doe nu ook reejakzies geefe op alle andere blogge van onze frientjes. Alle bloggen leese doen dat dee ik al, maar als je reejageeren doe maak je toch meer kontakt. Daar ben ik achter gekoome en ik ben heel blij met jullie als frientjes.
en hup in de fensterbank. Ik zag op de straat felle lichten en een heeeleboel kinderen en andere mensen. En stonden 3 groote reisbussen en felle lichten dat ze hadde, en je hoorde de motors keihard ronken.
Folgende week krijge we ook nog een spektakel. De furrhuisboome benee aan de flat gaan weer weg. Belle zeg frouwtje, ze zegge dat ze folgende week die boome gaan furrhuize naar een andere plek in het dorrup.
Toffe furrienden, de afgelopen tijd heb ik zoveeeel meowe dingen geleerd. Een paar van de belangrijkste is dat je fouten mag maken en dat er altijd iemand is die wil en kan helpen. En ook dat je iets opnieuw mag proberen, om te kijken of het dan wel lukt. Zo heeft mijn mens drie keer examen gedaan voor haar cursus zeehond imiteren. Het wachten op de uitslag duurt lang. Ze heeft goeie hoop dat ze deze keer wel geslaagd is en dat ze de cursus nooit meer hoeft te doen. Terwijl zij blaffend onder de dekentjes lag, stroomde de mailbox vol met kattastische purrichtjes waar we stil van werden.
gesteld door lieftallige doch kritische dames met slecht zicht. Ze hebben een uitmuntend voorstel: blind proeven. Dat is denken in oplossingen met een hoofdletter. Welkom Abby en Ginger. Venice sluit zich ook bij jullie aan.
Naast mijn huis en mijn tuin heb ik oferal buuren, alleen niet onder me, aan één kant woont een keigrote hond, ECHT een hele grote hond, ik zau makkelijk onder hem door kunnen loopen maar dat doe ik niet, en dat mag ook helemaal niet van mijn en zijn mensen, want de hond is gefaarlijk voor katten: hij probeert ze te fangen en dan keihard te bijten.
iedereen vrienden kon zijn, mooi he?, hij noemde me op de blog altijd Keverkat en gaf me een lik over mijn neus, dat fond ik zoooo leuk, ik deed vaak een beetje moes op mijn neus zodat hij het af kon likken!