Alle berichten van mevrouw Bert

maatje meerRosie was pas acht maanden oud, maar ze zat al in het asiel sinds ze een piepklein kitten was. Het enige dat ze wilde, was een thuis en een mens om liefde aan te geven.

Waarom lukte dat niet? Om een eenvoudige reden. Rosie was een maatje meer poes. Echt atletisch oogde ze niet met haar hangbuik. Haar verschijning schrok alle mensen af. Dat wil zeggen, bijna alle mensen.

Uiterlijk

Mensen die een asielkat komen uitzoeken, doen dat allemaal op een eigen manier. De een vraagt naar de langst-zittende kat en neemt die mee naar uit, ongeacht eventuele gebreken of problemen. De ander mailt eerst over verwachtingen en mogelijkheden. En dan zijn er ook, die binnenkomen en pas dan een beslissing nemen. Dan kan het uiterlijk van belang zijn.

Maatje

Op een van de eerste dagen van 2018 besloot Alex R. met zijn vriendin naar het asiel te gaan. Ze wilden een kat een nieuw thuis geven.  Tot voor kort had Alex zichzelf gezien als een hondenman, maar toen ze tijdelijk een kitten te logeren kregen, begreep hij een kattenman te zijn. Dus wilde hij een kat in zijn leven.

In het asiel zag hij Rosie. Ze leken wel wat op elkaar. Alex was een man met een maatje meer en hij had ook een hangbuik.

Met andere woorden: ze mocht mee naar huis.

Knuffelpoes

Rosie had nog meer moeilijkheden. Ze was al twee keer opgehaald en terug gebracht waarna ze moest bijkomen in een pleeggezin. Een gevoelige poes die veel liefde nodig heeft, is ook kwetsbaar.

In haar nieuwe huis ging alles gelukkig meteen goed. Ze verkende alle vertrekken met zelfvertrouwen – “o, hier woon ik voortaan dus” – en begon meteen met kopjes en knuffels geven.

Naam

Alex gaf haar een nieuwe naam. Voortaan zou ze Libbie heten. Een nieuwe naam voor een poes die een nieuw leven was begonnen, vol liefde. Ze mag spinnen zoveel ze wil, ze mag op bed slapen bij haar mensen en ze is duizend keer zo gelukkig als vroeger.

(bron: Lovemeow)

blazen Blazen doe je om jezelf te verdedigen, als je een kat bent.  Het is sterke lichaamstaal die zegt: blijf van me af, ga weg, laat me met rust.

Katers kunnen het, poezen ook en zelfs kleine kittens blazen als ze het nodig vinden.

 

Katertje

Op een dag kwam er een jong gestreept katertje in een dierenkliniek. Hij voelde niet op zijn gemak. Hoe klein hij ook was, de aanval durfde hij best aan. Dus blazen, blazen, nou! Naar iedereen. HSSSSSS!!!

In de kliniek waren ze er niet van onder de indruk. Ze hadden wel ergere geluiden gehoord dan het blazen van Junior, zoals ze hem noemden. Bovendien, ze kenden zijn achtergrond. Hij was in een tuin gevonden, zonder een aanwezige moeder. Junior leek een zwerver te zijn, maar dat zou snel veranderen.

Kliniek

blazenIn de kliniek besloten ze om Junior een beetje op te voeden. Hij moest leren dat mensen niet eng waren, dat ze geen bedreiging vormden maar dat ze iets goeds konden komen brengen. Dat iets was: liefde.

 

De eerste keer dat iemand hem probeerde te aaien, begon Junior vijandig te blazen.  Stoer gedrag.

Maar toen kwam de aai dichterbij en landde op zijn rug. Aai-aai veranderde Junior: dit was fijn, dit was heerlijk. Hij hield op met blazen en begon te spinnen.

Knuffel

Jessie, een van de vrouwen in de kliniek, kwam regelmatig Junior aaien. Wanneer hij haar zag, sprong hij op zijn vier poten en liep meteen naar haar toe voor knuffels. Dan begon hij luid te spinnen. De blazende kater was ny een knuffelkater geworden, want hij had ontdekt wat liefde was.

Fergus

Op een dag vond Junior een thuis voor zichzelf. Een vrouw van de kliniek nam hem mee naar huis, tijdelijk zodat hij een huiselijke omgeving kon ontdekken. Maar wat gebeurde er…  het hele gezin werd verliefd op het knuffelkatertje.

Junior kwam niet meer terug naar de kliniek. Voortaan had hij een eigen thuis waar hij een nieuwe naam kreeg: Fergus.  Blazen doet hij niet meer. Spinnen wel.

(Bron: Lovemeow)

computerspelletje Een computerspelletje met een kat is altijd leuk. Hoe leuk, bewijst Talking Tom. Inmiddels zijn er meer dan 6 biljoen spelers. Zes bil-joen! Onvoorstelbaar veel mensen zijn dat.

Talking Tom is niet zomaar een spelletje. Het is een wereld op zich met allerlei personages. En het is een uiterst winstgevend spelletje voor de makers ervan, dat ook.

Katerwereld

Het principe van Talking Tom is eenvoudig. Een pratende kater die van alles mee kan maken. Het spelletje is interactief, dus wat er in zijn katerwereld gebeurt, bepaal je voor een deel zelf. Je kunt het downloaden in Google Playstore en daarna kun je van alles bijkopen – daar begint de kassa te rinkelen.

Leuk is dat je begint met een kitten, dat je zelf moet opvoeden. Kleine Tommies worden groot en willen meer vrienden. Ja, zo gaat dat.

Cijfers

De cijfers zijn indrukwekkend. Het spel kwam op de markt medio 2010. Binnen zeven jaar groeide het enorm: er kwamen meer dan tien versies en aanvullende spelletjes bij, en bij elkaar leidde dat tot meer dan 6 biljoen downloads. In 2012 maakte Walt Disney er een tekenfilmserie van, die tien afleveringen telde. Ook op Youtube is er een serie gaande. De winsten moeten enorm zijn. Want al die beelden leiden tot meer downloads, en meer downloads leiden tot meer verkoop.

Succes

Het succes valt achteraf gemakkelijk te verklaren. Alles is positief, je raakt snel gehecht aan de personages in het computerspelletje en je wilt bijna als vanzelf weten hoe een verhaal verder gaat. Al is het bedoeld voor kinderen, ook volwassene beleven er plezier aan.

Welzijn

Hopelijk wordt Talking Tom nog eens meer dan een computerspelletje dat winst opbrengt. Juist iets met zo’n enorm bereik kan mensen inspireren om beter voor dieren te zorgen of geld te doneren aan organisaties die zich inzetten voor dierenwelzijn. Dan doe je iets goeds met al dat succes.

Een nieuwsgierige kat is een gelukkige kat

nieuwsgierig  Wat een nieuwsgierig poesje zit daar. “Hoe stevig is deze stof, wat zit eronder en wat is er boven?” Elke poes en kater moet de omgeving verkennen. Dat is instinct, en je hebt er enig zelfvertrouwen voor nodig.

Zintuigen

Een kat heeft veel sterkere zintuigen dan de mens. Denk alleen al aan die ultragevoelige snorharen waarmee niet alleen de neus beschermd wordt, maar ook informatie wordt opgenomen. Zoiets geweldigs heeft de mens niet. En die puntige grote oren van een kat, daar zit een gehoor in waarvan een mens zich niet kan voorstellen hoe precies en geweldig het werkt.

Het betekent ook, dat wanneer wij denken dat alles hetzelfde is, een kat de piepkleinste verandering waarneemt. En dan? Dan voelt de kat nieuwsgierigheid en de drang om op onderzoek te gaan.

Aanmoedigen

Het beste wat een mens kan doen, is die nieuwsgierigheid aanmoedigen. Heb je een binnenkat, laat hem of haar dan kijken en snuffelen waar hij of zij wil. Zolang er geen gevaar bij is (zolders, schuren en bergingen) is dit een uiterst bevredigende bezigheid. Dat zie je goed aan het tevreden slapen nadat de verkenning geslaagd is.

Onzeker

Een kat met weinig zelfvertrouwen, is tijdens dit soort expedities onzeker. Vaak opkijken, bevestiging en aanmoediging vragen zijn de signalen waar je dan op moet letten. Blijf erbij, ga rustig zitten en praat af en toe met een zachte stem. De beloning voor het toch-durven bestaat uit een knuffel en complimenten.

Het kan korter of langer duren, maar met een geduldige begeleiding van jouw kant, ga je zien dat je kat langzaam meer gaat durven. De nieuwsgierigheid groeit met het zelfvertrouwen om de omgeving te durven ontdekken.

Blijf er ook dan bij. Zelfvertrouwen is broos en een onzekere kat kan met een enkel keertje  schrikken weer terug zijn bij af. Blijven steunen, blijven begeleiden, je doet het samen.

 

Kattenvader viert een gelukkige kerst

Uit het leven van Bert

kattenvader   Deze kattenvader viert zeker weten een gelukkige kerst. Want het is al op de foto te zien: hij heeft goed gezelschap.

Zeven maanden geleden was deze mooie grijze kater op zoek naar een huis, een warme schoot en brokjes tegen de honger. In  een parkeergarage zag hij een kans. Er zat een man in een auto die naar hem keek. Het katertje keek terug. Hij sprong op schoot en begon te knuffelen. En toen mocht hij mee naar huis met Brannan.

Foto

Wat doe je als je verliefd bent? Dan ga je samen op de foto. Met de kattenvader Brannan Doyle is het ook zo gesteld. Speciaal voor Kerstmis besloot hij een fotoshoot te doen met zijn nieuwe vriend.
Positief puntje: Brannan kleedde zichzelf gek aan, maar liet de kat gewoon kat zijn. Zo hoort het.

Brannan koos voor de shoot een mengeling van thema’s. Een beetje Kerst en een beetje Star Wars (de nieuwe film is uit) en het resultaat lijkt wel op een verlovingsfoto. De plaatjes gaan razendsnel het internet over.

Naam

Toen de grijze kater thuis was, kreeg hij natuurlijk ook een naam. Marshall Meowthers is het voortaan, maar hij luistert vast naar variaties en afkortingen. Kattenvader en kattenkind zijn bij voorkeur de hele tijd samen.  Ze houden alletwee van hangen en knuffelen. Dat heeft Marshall indertijd goed ingeschat.

 

Kiezen

Je hoort het wel vaker, dat een kat zijn of haar eigen mens uitkiest. Soms steekt een kat een pootje door de spijlen van een kooi in het asiel. Er is een blik van: “Jij bent het”. Of die mens voelt gewoon wat de kat van hem of haar wil. En waarom ook niet? Er zijn kat-mens stellen die op een diep niveau bij elkaar horen. Soms  is de ene helft van dat stel er eerder achter dan de andere helft.

(Bron: Lovemeow.com)