Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en gissere was zo een mooie dag. Het was onse dag van liefde en verkering en deze dag kom ieder jaar speesiejaal foor jou hart. Mij Bert heb foorige week nog heel feel adfies gegeefe aan jonge katermanne ofer verkering en hoe jij die kan krijge. Selluf denk ik, nu is aan iedereen van ze eigen om verkering te foele. Dat jou hart zeg ja ik wil met deze andere hart Saame zijn. Mij Bert en ik heb nu seefe jaar verkering en wij heb onse eigen plan. Daarofer heb ik foorige week in mij letters fertel.
Updeet
Mij vrouw zeg Loes moetie nie eens fertelle hoe het nu gaa met jou eigen en met jou gezond? Dattie jou updeet geef weeges jij heb feel meegemaak. Toen heb ik eers heel feel lang op mij vrouw ze schoot ligge slaape want ik zeg u eerluk. Mij gezond is kwesbaar. U weet van mij hart ben ik poosietief maar soms foel ik mij eigen heel feel kwesbaar. Mij jaare van leefe en groonies ziek zijn maak mij hestel nie zofeel makkeluk. Maar ik doe wel heel feel erg mij best, eg waar. Ik doe aan bijkomdutjes en mij hesstelslaapjes. Ik doe mij Loesine eete door mij natte foer en het is foor mij nies. Dan kan ik dinge opbouwe foor mij gezond en het is mij weerstand. Dat mij weerstand sterker wor weeges mij vrouw is heel feel bezorg. Zij zeg Loes jou lighaam kan nu geen niewe prik van antibiootie aan. Maar zij weet nie, van mij eigen wil ik deze prik nooit niemeer! Selluf denk ik dan hoef mij vrouw ze eigen ook nie zofeel zorg te maake. Toen zeg mij vrouw inees zij heb ze niewe woord van letters geleerd van iemand anners en zij zeg Loes jij ben fraa-giel. Selluf vin ik jij kan ook overdrijfe weeges assie zo een groote leefeswerk heb als ik van mij eigen ben jij niks nie fraa-giel! Einde van deze dikskussie!
Seeniejor
Maar u weet van mij leeftijd ben ik wel al heel feel lang seeniejorpoes. Zoies foel jij ook in jou lighaam en dattie steif wor in jou spier. Dattie nu meer tijd noodig heb foor jou hesstel. Maar ook foor opstaan of als ik bijfoorbeeld bij mij vrouw op ze schoot lig. Mij vrouw zeg dan, doe maar rustig Loesje, alles kom goed. Maar selluf wil ik zoies nie en ik zeg u eerluk, dan vin ik ouwt worre moeiluk.
Maar ik lig heel feel graag bij mij vrouw op ze schoot. Dattie foel jou vrouw is warm en ook in ze hart en jij ben veilig. Soms doe ik zachjes spinne en mij vrouw zeg en jij doe heel feel zachjes snurke Loes. Maar selluf vin ik van nie want ik ben wel poezedame. Springe vin ik soms moeiluk en dan durf ik nie van mij eigen op mij bank. Toen heb mij vrouw mij geleer. Eers spring ik op mij kuubus en dan zo op mij bank. Op mij footoo kan u mij kuubus zien. Mij vrouw zeg Loes jij moet zofeel assie kan sellufstannig blijfe. Dat is belangrijk. Toen dee ik mij vrouw ferrasse weeges ik dee stiekum naar boofe gaan. En ik dee trap loope en op mij bed springe. Mij vrouw zeg maar Loes tog en zij had ze traan in ze oog! En ik kreeg heel feel knuffels.
Saame
Zoies hoor allemaal bij ouwer worre en jou hesstel. Misschien herken u deze dinge wel. Dattie bijfoorbeeld ook niemeer zofeel makkeluk op u bank spring en jij doe geen gekke dinge niemeer. Jij leef rustig en dichbij jou hart. Jij foel jou leefe wor ouwer in jou selluf en jij weet. Jij ben beesig aan jou laaste stuk maar niemand weet hoefeel lang zo een laaste stuk nog duur. Iedereen heb ze eigen leefesweg. Maar selluf vin ik het is heel feel goed om zoies te deele weeges Saame geef fertrouwe.
Mij Bert geef mij eigen heel feel steun en hij weet mij groote wens. Dat wij Saame seefetien jaar wor van onse leeftijd en dat wij agt jaar verkering heb. Soms is leefe afwachte op jou folgende dag. Op jou week en hoe het ferder gaa en het is kwesbaar. Maar het is zowals het nu is en van mij hart wil ik eerluk zijn. Gaaranzie heb jij nie maar assie poosietief blijf is leefe makkeluk. En ik doe ook heel feel mij best met steun van mij eigen thuis, mij Bert en mij vriendjes.
Dank u wel daarfoor,
Loesje
Hooola liefe frientjes, baasjes en frouwtjes, hier is de seeniejorblogger weer, Oscar. En wat hep ik allemaal beleeft deze keer… hier komt het!
Streepieszon
een meneer een groot pakket brengen. Frouwtje zei, kijk eens Oscar, dit is foor jou, een Faalentijnspakket. Het is een liefdespakket omdat we het saame fijn hebben en dat gaan we fieren op Faalentijnsdag. De doos staat dus nog in de gang en ik hep er al een paar keer aan gerooken.
Hajooooooooo iedeween.
We gaan door met neefie Jaapiejooo.
Nau nau nau. Wat een wiefde he?
De letters van mijn vorige blog zijn amper opgedroogd of ik kan weer in het toetsenbord klimmen met furdrietig meows. Ik had willen schrijven over kippensoep, die ik niet krijg maar wel graag wil. Of over pudding, die ik ook heel lekker vind maar – je raadt het al – niet krijg. Of over een furreselijke kapper die een nog grotere puinhoop maakt van mijn toch al beroerde haardos. Dat komt een andere keer. Deze keer miauw ik wederom over mijn dierbare furriendinnetje met flapperoren, mevrouw Pita Piraat.
Op haar nieuwe adres had Pita in mum van tijd vriendjes gemaakt, purrrcies wat we hoopten. Ze had gezellige onderonsjes met Chewie, een grote witte pluizenbol, en met Roosje en Merel. Adam en Bailey probeerden haar wel het hof te maken, maar daar bedankte ze voor. Haar verdriet om Magnum was nog te pril. Na tien dagen in haar kersverse vriendenclubje trok ze zich terug, iets dat haar pleegmam opviel. Ze haalde haar naar binnen om te kijken wat er aan de poot kon zijn. Eerst begon Pita enthousiast haar andere stek te onderzoeken en at haar buikje vol. Een paar uur later zag Anneloes – zo heet haar pleegmam – dat haar kaarsje beetje bij beetje doofde. In haar armen blies Pita heel rustig en tevree haar laatste adem uit. Haar mooie ziel sloeg de fragiele vleugeltjes open om zich bij mannen van haar hart – Gerard en Magnum – te voegen.
Ik hoef vast niet te meowen dat de schok groot is. Katzijdank kan mijn super absorberende vacht purrrfect tranen deppen. In goed overleg is Pita teruggekomen naar de BBB-familie. De cirkel is rond, nu ze oor aan oor ligt met haar innig geliefde Magnum.
In het leefen kan je alle kanten op, behalfe achteruit, dat gaat niet, maar je kunt vooruit of linksaf of rechtsaf, je kan een rondje lopen of een vierkantje of hoe je ook maar wilt!, het makkelijkste is het om rechtdoor te gaan, dat is de kortste weg, maar zo werkt het niet altijd in het leefen, misschien wil je wel rechtdoor maar is daar geen pad, of er is wel een pad alleen zie je dat niet en ga je daarom een andere kant op, dan neem je een omweg, zo heet dat als je ferder loopt dan nodig is, met een omweg zie je meer dus het hoeft helemaal niet erg te zijn, maar een omweg kan ook moeilijk en ferfelend zijn, dat weet je nooit van tevoren.
Pooster