Toen ik in het wiekent aan de wiew was, werd ik oer en ik ging keihard miauwen. Daar is dus een filmpje van. Dus nou wil ik iets zeggen over MEWW en geluid.
Oer
Op het filmpje sta ik in de zon en ben ik heel hard aan het miauwen. Dat gebeurde gewoon, het geluid begon ergens diep in mijn lichaam en toen moest het er uit, net als een haarbal maar dan van geluid. Het is oer.
Dat is folgens mij ook te zien.
(ik schrijf door onder de film)
Maar dat kwam dus door de wiew. Als ik al miauw dan doe ik dat altijd veel stiller. En ik miauw als de dag begint zonder geluid en hoe dat kan dat ga ik nu uitleggen.
Overloop
’s Morgens vroeg lig ik meestal boven, in de vensterbank van de overloop. Die vensterbank is laag en er ligt een handdoek in dus daar slaap ik dan op. Dan foel ik dat er steeds meer daglicht komt en ik ben bijna klaar met slapen en ik ga doezelen, dat is dat je niet wakker bent en ook niet slaapt.
Dan hoor ik de wekker uit de slaapkamer komen. Daarna nog een keer.
Dus dan weet ik: de dag is begonnen. Maar ja ik doezel nog.
Geen geluid
Ik spring dan uit de vensterbank en ga de slaapkamer in, eerst even aan de paal hangen om te rekken en te strekken. Daarna kijk ik hoe mijn vrouw ligt.
“Goedemorgen Bertje,” zegt ze.
Ik doe mijn bek open en miauw alleen er komt geen geluid uit mij.
“Is het nog te vroeg?” vraagt mijn vrouw.
Weer doe ik mijn bek open en dicht. Ik heb nog geen geluid.
Stem terug
Soms ga ik dan even op bed voor de goedemorgen-knuffel of we gaan naar beneden, dat kan ook. En later op de ochtend miauw ik opeens tegen een vogel, of een hond in de straat. Dan heb ik dus mijn stem terug. Misschien ben ik gewoon geen ochtend-katerman. Langzaam aan de dag beginnen vind ik ook het beste. Heel erg langzaam.
Ik was meteen fen. Ik las alles, en ik was zoooo opgelugt dat er een kater was die ook voor veel dingen bang was. Een kater die niet allerlei dingen heel makkelijk deed en bij iedereen op schoot klom. Want ik was toen nog heel bang en mijn mensen en ik wisten niet of dat ooit over zou gaan.
Het mooiste woord
In de avond, met donker weer, hebben mijn vrouw en ik een speesjaale plenning. Deze plenning is ook elke keer anders. In de zomer, wanneer de dagen lang licht zijn, mag ik veel langer buiten blijven. Maar nu gaat dat niet. Dus doen mijn vrouw en ik elke avond iets leuks voor ons zelf. Hier heb ik dan meestal gelijk omdat ik gewoon weet wat leuk is om te doen. De meeste van jullie weten wel dat ik een gefoelige katermans ben die van zachte dingen houdt. Zoals het voorlezen van mijn vrouw. Dan zitten we in bed onder de dekens en dan heeft mijn vrouw een boek voor haar. Ik kruip dan tussen haar en haar boek in en dan doet ze zachtjes hardop lezen. Het is dan een beetje een gefluister maar dan een klein beetje harder. En ze doet dan ook friemelen aan mijn lijfje en dat vind ik ook heel erg fijn.
Eerst ga ik een lekker dut-plekje zoeken op bed. Dat je met je poten voelt van ja daar kan ik wat mee. Dan volgt natuurlijk mijn getrappel want ik vind wel dat ik dan lekker moet liggen. Dat is wanneer je met je poten genoeg getrappelt hebt zodat je meteen om kunt vallen en kunt slapen.
Dit spelletje doen we een keer of drie. Dat is genoeg voor mij.
onse groote mooment. Foor mij Doorie en mij eigen, onse douwnlood van onse Eeboek. Maar ik zeg u eerluk daar heb ik van mij eigen nie zofeel meer van meegekreege. Mij vrouw heb mij boek moete douwnloode want selluf lag ik voor mij pampus naas mij kompjuuter. Tusse mij leege flesse ketnipwein.
Mij Doorie is druk met ze dienblad op ze rug aan het sjouwe. Ik zeg u eerluk, hij heb zo goed mee gehollepe. Eerluk is eerluk, mij Doorie mag mij folgende feesje weer mee hellepe. Selluf denkie er anners oofer, maar zo werrek het wel bij jou jeug van teegewoordig. Jij moet erfoor waake dattie nie brutaal wor. Daar hebbie niks aan.
Mij folgende dag foelde ik mij eigen nie zo lekker. Jij ben toch seeniejorpoes en jij ben het nie gewen. Van mij eigen was het mij eerse erfaring met ketnipwein. Mij vrouw zeg, hopeluk ook jou laaste Loes! Daar kan jij beeter nie op ree-aa-geere.