Gisteren heb ik het sporten weer opgepakt. Dus dat ik ga spelen. Soms doet mijn vrouw mee en soms speel ik alleen. Maar toen ging mijn bal stuk.
Die bal had ik al een poos. Eerst vond ik het een stomme bal dus ik deed er niks mee. Toen werd het tropies en daardoor deed ik helemaal niks behalve liggen en wachten tot het tropies weg was. En toen kwam ik weer tot mezelf. Ik kon weer dingen. En ik wilde weer iets doen, en dat was spelen.
Toen kwam ik de bal weer tegen. Die rook naar thuis, dus ik kon er wat mee. Het was een bal speesjaal voor katten, dat zei mijn vrouw.
Hoe ik speel
Als katerman van twaalf jaar oud ben ik niet superduper wild en oersterk, daar moet ik eerlijk over zijn. Dus met een bal doe ik de gewone dingen:
- ik tik ertegen met mijn voorpoot
- ik bijt er af en toe in
- ook rol ik ermee dan hou ik de bal tussen mijn voorpoten
- soms houdt mijn vrouw de bal op aan het touw dan tik ik harder
Dus helemaal niet dat je zegt: Bert wat ben je een wilde katerman. Gewóón spelen.
Bal stuk
Binnen een week was de bal stuk. Hoe die er toen uitzag dat staat op de foto. Ik had er een beetje veel mee gerold misschien, en ook wat hard gebeten, dat kan best, maar serieus waar, dat een bal speesjaal voor katten zo gauw stuk gaat, dat is toch raar?
Eerlijk waar: ik heb dat met heel veel speelgoed. Ook met balletjes. En muizen, daar gaat de staart snel af. Veren krijg ik geeneens omdat mijn vrouw bang is dat ik daarin stik en dat wil ze niet. Ik snap dus niet waarom mijn bal stuk is. Eerlijk echt waar niet.
Hajoooo iedeween. Daar benne ik weer. Dorus!! Waar gaat ik het fanmijndaag oofer hebben. Ofer ons boek hihihi.
Mamsie en ik sate flak foor het feesie nog evve op messenjer. Want ikke seg hut eerluk… ikke was bes wel nerrefeus. Mamsie froeg me of ikke de ketnipwijn al hat klaar zet. En of ik wau oeffene met dienbwatlope. Ik sau met happies langs iedeween lope. Nauuuu juwwie leke wel uitgehongert seg. Ikke hat het dienblad nog nie eens op me rug gezet of hij was al weer leeg!!
Foor as juwwie je affraage hoe het foor mamsie afliep? Nauuuu hihihi ze was een heel kwein beetje kaaterig hihihi. Ooooh ikke was aan het opwuime en liet perongeluk het dienblat fallen. Nauuu… mammie liet me heel snel wete dat het net klonk asof er een aarbeefing besig was. Ikke sei tege mamsie datte se maar haar roes in haar mantje uit moes sjape. En se moes me bejoofe nooit meer sofeel te dwinken.
Er zijn katermannen die wakker worden en meteen willen spelen. Of rennen. En die dan het gefoel hebben dat ze van alles met hun dag gaat doen en dat het leven superduperleuk is. Heb ik niet. Want ik ben een seerieuze katerman.
Vorige week schreef ik dat ik nieuwe dingen durfde. Ik kreeg superveel kompliementen, daar werd ik helemaal blij van. Mijn mensen ook, en ze vonden het fijn dat ik zo lekker in mijn felletje zat.
En elk jaar is het na de zomer hetzelfde.
Vanmiddag lag ik op het grote bed en hoorde ik op straat kinderen voorbei komen. Dat komt omdat tegenover ons een school is voor mensenkinderen. Dat weet ik eigenlijk best, maar ik was het in de zomer eventjes vergeten. Eerst was er dat fierus corona waardoor de school dicht was, toen was het vakansie en was ik overdag in mijn tuin. Maar nu is de school weer begonnen. En ik hoorde dus die kinderen.
Want met zijn drietjes kunnen we alles.
Als beebie-kitten speel je heel veel en dan moet je ook gewoon veel eten. Gelukkig kreeg ik dat daar ook meteen. En met daar bedoel ik het dierenopvangcentrum. Zo heet dat waar de ambulance mij naar toe bracht. Daar werd ik overgezet in een veel grotere hok waarin ik kon rondlopen.
Soms blijven poesen en katers daar wonen omdat ze het daar fijner vinden. Want eigenlijk is het ook een soort huiskamer. Er zijn genoeg bedden voor iedereen. Dus slapen doe je in je eigen bed. Je hebt daar verschillende krabpalen en speeltjes maar die moet je wel samen delen. Ook staan er overal schaaltjes met brokjes en water. Dus iedereen krijgt het zelfde te eten. En de bak voor je behoefte moet je ook delen. Maar dit wordt elke dag schoongemaakt en je krijgt er bijna elke dag snoep, sneks en knuffels. Ik woonde daar 7 dagen in kamer 32 met andere kittens toen mijn vrouw mij kwam halen. En vanaf die dag woon ik al bij haar. Dat is best lang want dat is nu 11 jaar geleden.