Fandaag is mijn blog best heel seeriejeus, maar ik wil eerlijk zijn tegen mijn vrienden, ook als ik bang ben of me heel klein foel, gelukkig ben ik al weer veel beter hoor, ik eet weer en ik heb alweer spieraal gespeeld, heeeeeel lang ook, ik had ineens heel veel musiek in mijn hoofd die ik wilde oefenen!
Geen eeten
Forige week had ik toch geschreven dat er misschien footoos van mij zauden worden gemaakt?, nau dat is gebeurd, ik dacht dat het net zo zau gaan als thuis, als mijn mensen footoos nemen, ik zag er dus keurig uit in mijn smoking en had me netjes gewassen, maar het ging heeeeeel anders, eerst mocht ik niet eeten, ik moest nugter blijven zei mijn vrouw, ik tetterde en ik tetterde, en het hielp niks, dat was natuurlijk al heel moeilijk, maar het werd nog veel erger toen ik plotseling in mijn reistas werd getild, en ik nog net het PUNTje van mijn staart in trekken toen de rits dicht ging.
We gingen naar de dokter, dat snapte ik al, maar wat er toen gebeurde…mijn mensen lieten me in die tas zomaar bij de dokter terwijl ze zelf weg gingen!, ik wist niet wat me overkwam!, ik kreeg van de dokter een prik en viel in slaap, daarom weet ik niet wat er allemaal gebeurde, maar toen ik weer wakker werd foelde ik me heel raar, mijn hoofd was in de war en mijn buik ook, ik was ergens waar ik nog nooit geweest ben (en ook nooit meer naar toe wil!), en waar ik niemand kende, ik werd zomaar op de grond gezet om te kijken hoe ik liep en of ik goed wakker was, ik had hele grote oogen en stond steeds op het PUNT om om te vallen.
Onrustig
Na een tijd hoorde ik de stem van mijn mensen, ze kwamen me halen!, ik was helemaal blij en opgelugt, we gingen naar huis en alles was efentjes helemaal in orde, ik was weer feilig, maar ik bleef onrustig en wilde alleen maar heen en weer lopen, waarom wist ik zelf niet, Ik was de hele afond en nacht aan het dribbelen, mijn buik deed pijn en ik was misselijk en ik moest overgefen, ik was bang dat mijn mensen me weer naar de dokter zauden brengen dus ik ferstopte me onder het bed, ik lag in mijn mand en foelde me steeds zieker, in de ochtend wilde ik helemaal niks meer, als mijn buik werd geaaid kreunde ik, ik zakte door mijn pooten en lag alleen nog maar op de grond, met mijn hoofd op het PUNTje van mijn krabkarton.
In de tuin
Voordat ik het wist zat ik weer in mijn tas, en gingen we alweer naar de dokter, ik raakte helemaal in paniek, bij de dokter sloeg ik mijn naagels in mijn vrouws been, dat de dokter me niet vast kon hauden, maar het lukte hem toch, ik kreeg twee prikken en ook nog iets in mijn bips, daardoor moest ik ineens zoooo noodig poepsen, maar ik zat alweer in mijn tas, ik kon het nét inhauden tot we thuiskwamen!, ik rende KEIhard de tuin in en alles kwam eruit, mijn pooten en billen zaten onder en ik schaamde me zo!, mijn mensen zeiden dat het helemaal niks gaf, ze maakten me schoon met haswandjes, ze gaven me knuffels en kusjes, maar ik snapte er niks meer van, ik was bang en ferdrietig en ik begreep niet wat het PUNT was geweest van alles.
Vrienden
Die hele dag en die hele afond zetten mijn mensen allemaal lekkere hapjes voor me neer, maar ik wilde niks eeten, ik dronk alleen water, ik was steeds maar aan het piekeren: waarom hebben mijn mensen dit gedaan?, had ik iets faut gedaan?, folgens mij niet, maar het moest haast wel, mijn hele leefen was door de war, niks was meer gewoon, ik foelde me zoooo alleen, waarom zau ik dan eeten?, ik merkte dat mijn mensen ook heel bang waren en daardoor werd ik nog banger, het was de moeilijkste afond van mijn leefen, echt waar, maar gelukkig waren er toen allemaal vrienden van mij en van mijn mensen, alle vrienden zeiden dat het goed zau komen, dat ook achter die ellendige dag en afond een PUNT zau worden gezet.
Weer eeten
Om vijf uur in de morgen begon ik weer te eeten, mijn mensen werden wakker omdat ik brokjes stond te knekkeren, ze waren zooo blij, en ik ook!, de spanning was weg, ik foelde me weer bijna normaal, ik fertrauwde weer op mezelf en op mijn mensen, ik wist dat ik Kever was, en dat ik thuis was, alles was zoals het hoort, ik tetterde een beetje en kreeg heel veel knuffels, en daarna hebben we alledrie eindelijk goed geslapen, zooo heee ik was moe!, ik wil zoiets engs nooit meer, en mijn mensen ook niet roepen ze!, maar we weten nau dat we het kunnen, met zijn drietjes, en we weten nog een belangrijkere PUNTen: dat we nooit alleen zijn, maar altijd SAMEN, zoals Bolle al zei, en dat vrienden het allerbelangrijkste in je leefen zijn.
En natuurlijk tetter ik voor vreede!!
Toevoeging Cisca
Kever had erg veel last van het roesje dat hij kreeg voor het nemen van röntgenfoto’s. Zelfs de dag erna had hij nog grote pupillen en was in de war. Hij is nu nog steeds schrikkerig, maar het wordt al minder.
Op de röntgenfoto’s was niks bijzonders te zien, alles was in orde. Er is ook bloed geprikt, en dat was ook prima. Hij krijgt nu nog een tijdje pijnstiller, omdat zijn rug nog wat gevoelig is. En een paar dagen Cerenia tegen de misselijkheid.
Ons Kevertje wordt steeds meer de oude Kever.
We willen iedereen heel erg bedanken voor alle steun!
Lieve allemaal, mijn tuin is weer helemaal netjes en schoon en toen kwamen er ineens allemaal kleine fogeltjes in de tuin. Ze deden de kevertjes (niet jou Kevermans) opeten die op de tegels liepen. Ze maakte mee de tegels schoon. Er liepen ook kleine spinnetjes en die deden de vogels ook opeten.
warm op mijn lijf. Dan moet ik ook altijd ekstra gaape. Dat wil zeggen dat ik dan helemaal ontspannen ben. Mijn kop lag weer lekker plat op het bed toen ik ineens ‘Brammie’ hoorde van beneden. Het is mijn vrouw die mij roept. Nou, dan ben ik zo wakker.
Het is een geel dingetje. Het is klein, geel en heeft oogen. Eerst ruik ik er aan. Het ruikt raar maar het is geen wiew. Wiew ken ik wel, dat is lekker. Dees geur ken ik niet. Dan zet ik mijn poot er tegen aan en tik ik een keertje. En nog een keertje. Het beweegt niet van zichzelf alleen als ik met mijn poot er tegen aan tik. Daarna ruik ik er nog een keertje aan om er zeker van te zijn dat er geen wiew in zit. Dan bedenk ik me dat ik er misschien in kan bijte en dat doe ik. Ik kijk het gele ding aan en open mijn bek. Dan pak ik hem ineens! Ik schud het van links naar rechts en nog een keertje. Het foelt heel zacht in mijn bek net als een fogel of een muis. Van binnen foel ik dat ik nog meer moet schudden, het is een oer gefoel. Het gele ding schud ik nog een keertje van links naar rechts en anders om.
Kadootje
Hoe gaat het met nieuwe brokjes, dat gaat best. Ik eet er goed van alleen de laatste tijd at ik minder en minder. “Je wordt mager Bert,” zei mijn vrouw en ze friemelde aan mijn buik. Lekker, friemelen. Van die zachte vingers in mijn vacht.
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en van mij hart hoop ik dattie allemaal warm ben in u hart en van u lijf. Het is onse kouwe maand zeg mij vrouw, dan is warm zijn belangrijk. Assie ouwer wor dan wor jij misschien eerder steif van jou spier in jou lijf. Wij kan nie allemaal jong en atleeties blijfe zowals mij verkering Bert. Maar hij treen iedere dag met ze soundmous. Dan blijf jij warm en jij blijf atleeties. Mij vrouw zeg Loes misschien kan jij fertelle ofer hoefeel jij beweeg van jou eigen? Jij ben seeniejorpoes en dan is beweege belangrijk foor jou gezond! Toen moes ik wel naadenke want assie mij eigen heel feel goed ken dan weet u. Loes is nie zofeel atleeties en zij heb ook nie zo heel feel van ze kondiezie. Daar moet ik wel eerluk ofer zijn.
Daarom doe ik eers mij uitleg geefe ofer hoe het kom van mij kondiezie. U weet van mij eigen heb ik mij groonies nierproobleem en ik doe groonies niese. Dan ben jij nie zofeel fit van jou kondiezie en dan is rustig leefe belangrijk. Van mij eigen leef ik al heel feel jaar met mij groonies zijn. Soms doe ik renne maar dan moet ik wel feel niese en daar wor jij nie blij van. Mij Doorie zeg Mahammmm uwes moet afvalle en uwes moet beweege. Maar selluf vin ik van nie. Mij leefeswerk draag mij eigen door mij leefe en geef mij indentieteit. Dat is belangrijk, dat jij weet wie jij ben. Jij ben geen agtien meer assie al fijftien jaar ben van jou leeftijd. Jij hoor allemaal ferhaale van jou jeug van teegeswoordig. Zij doe heel feel pootballe en zij ren en poink op ze balkon. Of zij heb dolle mienuute zowals onse vriendje Lucky. Dan krijg jij feel van jou kondiezie maar jij mis jou leefeswerk. Jij kannie alles hebbe, zo is leefe ook wel weer.
ga jou beweege ook niemeer lukke. Assie ouwer ben weet jij zulke informaazie. En jij weet dat jou kunst van jou leefe zit in dattie mee beweeg. Dattie flekziebel blijf, ook van jou hart. Als jou hart geen stapje maak kom jij nooit nie fooruit.
Woef! Hooooooooi snorremansen en miauwers, jaaaaa spannende tijden bij pootbal. Niet alleen in de reacties maar ook in het echt. Het pootbal wedstrijd van Nederland – Argentinië was reuze en heuse spannend! Jaaaa eerst ging het zo en toen was het anders en toen kwam ineens gooooaaal.
het niet zeker want ik heb nog niet echt taal gehad in het miauwers.
Knap hoor.