Natuurlijk weet ik dat er voor mij andere katten hier in huis hebben gewoond, er hangen footoos van ze aan de muur en er staan ook nog spulletjes die van hun zijn geweest, maar ik wist het meteen al toen ik hier voor het eerst binnenkwam omdat ik het rook, mensen kunnen dat niet maar katten ruiken alles!, ik kon fooral Bolle nog goed ruiken, aan zijn krabplankjes en zijn veren en op de plekken waar hij vaak lag, hij rook lief en dapper, en dat was hij ook zeggen mijn mensen, ik foelde dat het een katerman was om respekt voor te hebben dus dat had ik ook, maar ik foelde ook dat ik niet bang hoefde te zijn.
In het huis
Popje, Molly en GroteBeer kon ik ook nog een beetje ruiken, fooral daar waar ze altijd kopjes gaven, zo wist ik dat ik mijn mensen kon fertrauwen, ik ging wel meteen zelf oferal krabben hoor want nau woon ik hier!, ik krabte op presies deselfse plekken als Pop folgens mijn mensen, aan de bank, de floerbedekking en de zwarte dingen waar muziek uit komt (een gefoelig PUNT voor mijn man), maar eigenlijk oferal waar ik net sta of zit of lig, soms zelfs aan de muur, ik schrijf oferal KEVER IS HIER!
In de tuin
Toen ik de tuin in mocht moest ik er aan wennen, ik rook zoooooveel ferschillende geuren en hoorde zoveel freemde geluiden en zag allemaal dieren en planten die ik nog nooit had gezien, alles was nieuw voor me, ik rook dat Popje, Beer, Molly en Bolle hier vaak hadden gelopen en hadden gekrabt en ook naar de weecee waren gegaan, zelf ging ik toen nog altijd op mijn bak, die staat binnen, maar na een tijdje ging ik op dezelfde plekken naar de 
weecee als waar de anderen dat deden, ook als het reegent of er zijn van die witte flokken, dat vind ik helemaal geen PUNT.
Nu ben ik elke dag in mijn tuin, ik tsjek of alles in orde is, ik ren over mijn gras, ik tetter tegen Mikkie en ik lig op mijn stoel, ik kijk naar de vogels en probeer te fliegen, en ik ga buiten dus naar de weecee, forig jaar zagen mijn mensen dat ik naast de grafjes ging zitten en een plasje deed, ze moesten een beetje lachen, maar een paar weken later zagen ze dat ik naast de grafjes ging zitten om te poepsen, mijn man zei iets van Nau ja Keef!, een paar dagen later schopte ik steentjes die om het grafje heen lagen omfer om een gat te grafen, en nu is het mijn vaste PUNT om te poepsen.
Het leefen
Ik foel dat de grafjes belangrijk zijn in de tuin, een biesonder PUNT, dus ik wil ze markeren en zorgen dat er geen andere dieren kunnen komen, mijn mensen vonden het eerst een beetje moeilijk, maar toen zei mijn vrouw dat het eigenlijk juist wel mooi is, dat het een teeken is dat het leefen door gaat, met Pop, Beer, Mol en Bol die er altijd bij blijfen, en met Tuinkater Kever die de tuin bewaakt en netjes haudt, en Tuinkater Kever dat ben ik!!
En ik blijf doorgaan met tetteren voor vreede!!
Lieve allemaal, vandaag heb ik een dutplek test. Dat is anders dan een snektest. Nou mag ik niet eete en me bek volproppen. Nee dees test is anders. Een dutplek test is ook anders dan een slaapplek test. Het verschil tussen dees twee is best groot. Bij dutten doe je je oog maar eefe dicht. Misschien tien mienuute of zelf vijftien mienuute maar niet zo heel lang. Bij slapen doe je je oog dicht en dan ben je uure in dromenland. Sommige katers en poese kunnen de hele dag slapen. Ik ook soms.
Wasmand
Zo zat ik een paar mienuute te denke en te foele. Wat gaan we doen Brammie vroeg ik mezelf af. Ik hoorde voetstappen op de trap naar de zolder komen. Het is mijn vrouw die op bezoek is! Die zag ik al meteen dat ik klaar was voor een dut maar eerst moest ik uit de wasmand om met haar eefe te kletsen en te kriebelen.
Eefe opletten, iedereen. Als je een snek krijgt, zo helemaal opeens, en je denkt wat lekker, dan moet je dus opletten. Wegens dat er een flieberpil in kan zitten. Dat heb ik nou.
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen want deze week is Loesjesdag. Mij broer Oopa Floris slaap, dan heb jij tijd foor jou eigen. Dat is belangrijk want jij kannie alteit alleen maar Mantelpoese.
Fieguur
Mij niewe woord
Nu ga ik iets schrijve over oud zijn… niet ouder worden maar gewoon oud zijn, want dat ben ik. Hoe oud ik ben weet niemand, ik ook niet. De dierendokter schat mij op 18 jaar, maar ik zeg dat ik 20 jaar ben. Het is een mooi getal en het foelt goed. Mijn frouwtje zegt ook, daar houden we het op! Mijn furrjaardag weet ik ook niet meer en toen ik bij frouwtje kwam wonen 3 jaar geleden heeft zij een mooie daatum uitgezogt. Ze zei Stokkie, laten we jouw furrjaardag houden op 5 maart. Ik vond het goed. Het is dan al een beetje foorjaar en schijnt de zon. Als ik dan op het balkonnetje kom hoor ik de fogels fluite en ruik ik aan de hyacinten en narcissen die frouwtje buiten heeft staan.
Frouwtje moest zugte en zei, Stokkie-Stefan wat moet ik nou?! Boos wat ze niet maar ik foelde wel aan dat ze gefrustreerd was dat ik geen zin meer had in het winterpakket. Als je oud bent zoals ik, hep je niet zefeel trek meer en gaat ook de smaak achteruit. Ik eet nu een ander merk natvoer,maar ik eet een stuk minder dan forig jaar en ben ook maagerder geworden. Maar ja lieve frientjes, zo is het leefe en ik leef nog hoor!