Lieve iedereen hier ben ik weer op mij eigen dag. Foorige week was moeiluk weeges dat mij vrouw ze stemme moes telle en het was mij broer Oopa Floris ze week.
Ik zeg u eerluk, dan weet jij nie waar jij begin. Mij vrouw zeg Loes jij ben nu nog meer feranwoordeluk en jij heb erfaring. Maar mij broer moes feel krijse weeges dat mij vrouw er nie was. Selluf vin ik krijse moeiluk en jij doe wat jij kan. En ik kon nie op mij vrouw ze kompjuuter want mij vrouw zeg, Loes zoies is nie ferstannig.
Maar zij weet ook van mij verkering en toen heb ik wel heel feel stiekum mij Bert gesien. Heel eefe op mij vrouw ze kompjuuter. Jij moet erges jou hart lugt geefe. Dan kan jij weer ferder en het heb mij hart heel feel rust gegeefe. In alles wat mij leefe is, is mij Bert mij rots in mij brand. Zo kan verkering zijn assie al zofeel lang Saame ben.
Kwesbaar zijn
Deze dag foorige week was nie mij doorsnee dag. Mij vrouw kwam in onse afond pas thuis en zij zeg dattie heel feel was uitgeteld. Maar wij kreeg tog heel feel knuffels en mij vrouw dee ons ferwenne. Mij broer had wel gepinkeld maar zoies weet jij. Ook al hebbie nog zofeel van jou erfaring als Mantelpoes, pinkele houw jij nie teege. Het was mij intesiefe dag en dan merk jij wel, jij ben geen agtien meer. U weet deze jaar wor ik al sestien van mij leeftijd. Dan heb jij selluf ook jou rust noodig.
Assie ouwer wor kan jij niemeer zofeel als dattie jonger ben. Jij ben eerder fermoeid en van mij gezond ben ik ook groonies kwesbaar. Mij vrouw zeg Loes wat gebruik jij daarfoor mooie letters. Maar jij leer dattie jou kwesbaar zijn netjes naar buite breng. Jij hoef geen eskuusie te soeke foor leefe en dinge die jij moet doen. Jou gezond is kwesbaar en assie ouwer wor krijg jij meer erfaring hoe jij om moet gaan met jou eigen.
Tinnere
Maar assie Mantelpoes ben staa jou leefe alteit aan. Mij Bert zeg Loes jij werk zofeel hard foor jou broer, jij heb ook jou eigen rust noodig. En nu kom het, deze week zeg mij Bert zoies liefs. Hij zeg Loes kom maar bij mij ligge en ik doe foor jou sorge. Dan kan jij onspanne en ik doe oplette! Dan weet jou hart niemeer hoefeel hard die tikke moet. Al mij flinders flieg door mij leefeswerk maar ik was tog rustig in mij kop. En het kwam door mij Bert en ze breede poote en dattie foel in jou hart. Jou katerman bescherm jou eigen en hij geef rust.
Ik zeg u eerluk, soms hebbie zoies noodig. U weet van mij selluf doe ik nooit nie om aandagt fraage maar mij Bert ken mij eigen zofeel goed. Hij weet presies wanneer mij kop tefeel gekrijs heb gehoord. Hij weet wanneer zoies genoeg is. Maar hij zeg soms ook, Loes jij mag gerust teege jou vrouw zegge. Nu is het genoeg en dattie jou rust pak. Jou tijd foor jou eigen. Waar vin jij in jou leefe nog zo een verkering. Jij kan tinnere tot jou poot eraf val, zo een verkering kom maar eenmaal in jou leefe foorbij. Mij Bert blijf mij mooise mooment in mij leefe.
jou Mantel
Maar foordat ik afdwaal in mij eigen en mij poot blijf hange tusse mij flinders. Mij Bert heb zofeel gelijk. Assie ouwer wor en jij ben Mantelpoes dan hebbie ook jou tijd foor jou eigen noodig. Toen heb ik met mij vrouw gepraat en ik dee ook intens kijke. Maar eers heb ik meeoow gezeg en heel feel hard. Mij vrouw schrok wel maar zij zeg Loes, jij heb jou punt heel feel duideluk gemaak. Jij krijg meer tijd foor jou eigen. Dattie rust heb en dattie kan droome van jou Bert. Mij vrouw zeg Loes, iedereen heb tijd foor ze eigen noodig. Misschien denk u nu dat mij Zusje iets van mij Mantelpoes ofer kan neeme. Maar mij Zusje heb heel feel ferschil van ze leeftijd met mij broer en zij vin zoies heel feel moeiluk. Daar moet jij ook begrip foor hebbe en ook jou respek. Nie iedereen pas jou Mantel. Mij vrouw zeg Loes het kom goed want jij heb het noodig. Tijd foor jou eigen.
Nu ga mij vrouw mij broer nog meer in ze gaatje houwe. En ik zeg u eerluk, het hoef nie iedere dag van mij leefe. Sorge zit ook in mij bloet. Maar soms wil jij rielekse foor jou eigen. Het geef mij hart rust assie weet, mij vrouw begreip mij gefoel. En mij verkering leg ze poot om mij hart. Dan kan jij al jou tijd aan, ook als die nie alleen foor jou eigen is.
Dank u wel
Loesje
Liefe frientjes, wat gaan de weeke toch hard he?! Het is wiekent en foordat je het weet is het weer wiekent. En tussenin zit de week waar ik de blog schrijf.
Feesels
Nou, dat duurde best wel eefe hoor en zij maar swaaje met die staaf, bioresonantie heet dat.
Miauw. Ik find mijself best een gelukkige poes. Over 8 donkers word ikke alweer 10 jaar. Dat beteekent dat ik alweer bijna 8 jaar Saame met Frau ben. Zij voelt egt als mijn mamma en ikke ben haar liefe mooie meisje. En dan is er natuurlijk nog mensenoopaa. Dat hij sofaak komt is egt so fijn. Als ik dit miauw sodat Frau het kan tiepen dan is het de dag met de son erin. Gisteren was de dag met de saater er in. En daar ga ik wat oofer furrtellen.
Ik zat te tjsillen in de fensterbank in de warmte en ik deed ook meteen kontrolle. Toen hoorde ik dat Frau op ging staan. Ik sprong uit de fensterbank want ze ging het doek wat foor het raam bij het wasrek hangt ook omhoog doen. Soo hee wat een son scheen daar. Dus ik ging hop op de wasmasjien en toen hop in het mini fensterbankje zodat ik daarna op het wasrek kon klimmen. Ik krulde me lekker op zodat ik in de warmte kon gaan liggen slaape.
De trap
Hoi lieve allemaal, misschien hebben jullie het al gelezen gisteren in de blog van Kever maar ik wil het natuurlijk zelf ook nog even vertellen.
Nou, vorige keer zei ik het al h
lapje en misschien ook nog wel een cyperse kat geroken. Niet dat ze anders ruiken als ze een andere kleur hebben maar iedere kat laat zijn eigen sporen achter en die moet ik natuurlijk als controleur van onze tuin wel allemaal besnuffelen. Ik zat ook zowat in de garage maar moet het gat daarbij eerst wat groter graven. Dan past het allemaal net wat beter.
Als je als kat SAMENwoont met mensen is het belangrijk dat je mensen snappen wat je van ze ferwacht, mijn mensen begrijpen meestal heel goed wat ik wil, folgens mijn vrouw is dat ook niet zo moeilijk omdat dat bijna altijd eeten is, dat is niet helemaal waar hoor!, het kan ook zijn dat ik graag met mijn mensen wil spelen, meestal krab ik dan aan de bank of aan mijn nieuwe krabpaal, zo weten mijn mensen wat ik bedoel: dat ze pluusjen muisjes en balletjes moeten gooien, of dat ze met de veer heel snel heen en weer moeten beweegen omdat ik die veer ga vangen.
En ja, ik heb vaak honger, dat is waar, maar dat komt omdat ik te weinig eeten krijg of niet het goede eeten, eigenlijk is dat hetzelfde want als ik fiese brokjes heb staan ga ik die echt niet eeten, dat lijkt me logies, en dus tetter ik voor andere brokjes of een kouwstik of een snekkie, mijn mensen doen vaak of ze niks horen en dat vind ik niet netjes, want ik weet zeker dat ze me WEL horen, en soms is mijn buik zooooo leeg dat ik toch die fiese brokjes ga eeten, zielig hè?
Tuinkater