Joep denkt na over de zomer

Vandaag is het purrrcies twee jaar geleden dat ik als jonge kittenkatermans m’n aller- aller- allereerste weilandmuis ving. Niet dat ik dat zelf onthouden heb hoor, maar m’n personeel was daar toen zó trots op dat ze het in de grote agenda noteerden, en dat komt nu elk jaar weer naar boven.
Dus vanmorgen was er, om die feestdag te vieren, weer ‘s een luxe ontbijt van de bovenste plank in m’n voorraadkast. Met kip en kaas natuurlijk, want dat is nog steeds m’n favoriet. En dat terwijl ik deze week nog helemaal niks voor ze had gevangen.

Katdootje

Natuurlijk heb ik in de afgelopen twee jaar al wel ontelbaar veel muizen mee naar huis genomen, zeker nadat ik de online cursus van Tante Luna Poes had gevolgd. En de fijne kneepjes van het muizenvangen in de praktijk leerde ik van Japie en de andere ervaren katlega’s bij Muisbezorgd.
Dus zo af en toe neem ik heus nog wel ‘s een katdootje mee naar huis voor m’n personeel, dat ik dan altijd netjes buiten bij de tuindeur, onder de tafel of bij een stoel neerleg. Daar komt m’n personeel ze dan vanzelf wel weer tegen als ze buiten komen, en dan krijg ik extra aaien en knuffels als bedankje. Ik heb zelfs twee keer een mol voor ze meegenomen, maar daar kreeg ik zelf toch wel een beetje vieze smaak van in de bek tijdens het vervoer naar huis. Dus dat doe ik maar niet meer. En de haas die ik een paar maanden terug uit m’n weiland heb gevangen was bijna net zo groot als ik ben en dat was echt een heel gesleep om die de tuin in te krijgen. ‘t Moet wel leuk blijven, dus de twee hazen die nu nog door m’n weiland rennen laat ik lekker met rust.
Ik hou ‘t wel bij muizen, want daar is m’n personeel ook altijd al blij mee.

Rust

Terwijl ik vorige week nog liep te mauwen dat ‘t buiten nog steeds geen voorjaar was, werd het de afgelopen week ineens weer zomer. ‘t Was zelfs zo warm dat ik overdag meestal liever binnen bleef, lekker dutten op ‘t grote bed onder dat zwiepding aan het plafond. Of ik lag buiten in de schaduw, op de grote stoel naast de voordeur, of onder de struiken.
Want met al die tweebeners die naar buiten gingen omdat de zon scheen was ‘t best wel druk, met een hoop herrie. En ik hou nou eenmaal van m’n rust, zeker wanneer ik ‘s nachts nog op pad wil. Want dan waren alle tweebeners weer binnen, was het heerlijk koel en kwamen de buurkatten ook naar buiten dus konden we lekker op stap, buurtcontroles doen en rustig wat bijmauwen.

Vakantie

Zo kwam ik te weten dat sommige buurkatten al met vakantie waren geweest en dat anderen nog gingen. Omdat de meeste buurkatten wat ouderder zijn dan ik mauwden ze honderduit over de pensions waar ze geweest waren of nog naar toe zouden gaan, en ze hadden allemaal zo hun eigen adresjes waar ze altijd graag weer naar toe gingen. Lekker een weekje of wat in een andere omgeving, andere mauwers en tweebeners ontmoeten, even weg van huis en hun eigen omgeving.
Ik kan daar als jonge katermans nog helemaal niet over meepraten, want de enige keer dat mijn personeel twee hele nachten van huis was, toen was ik nog maar een beebiekittenkatertje en mocht ik zelfs nog niet alleen m’n tuin in. Maar ik mocht al wel alleen op m’n huis passen, terwijl de lieve overbuurvriendin drie keer op een dag bij me langskwam om met me te knuffelen, te spelen en eten en drinken te geven.

Thuisblijven

Nou heb ik al gehoord dat m’n personeel over een maandje of wat weer twee hele nachten van huis gaat, dus misschien kan ik daarna ook eindelijk meemauwen over uit logeren gaan. Hoewel ik Junior al had horen zeggen dat ze een kattenkar wil kopen, je weet wel, zo’n ding op wieltjes met een dak er op. En dan zou ik met hullie mee mogen naar Drenthe. Mij lijkt dat wel wat, want dan kan ik nog wat extra hartige hunebedmuizen meenemen in m’n rolkoffer.
Maar Senior denkt dat ik het beter naar m’n zin heb als ik gewoon thuis blijf met het hele huis voor mezelf alleen, zodat ik ‘s nachts lekker zelf door m’n eigen buurt kan wandelen omdat ik daar de weg ken. En dat lijkt me heel eerlijk gemauwd ook wel wat, zolang er maar weer iemand komt om met me te knuffelen en te spelen en die op tijd de deur voor me open maakt om naar buiten of weer naar binnen te gaan. En niet te vergeten m’n ontbijt, lunch en diner serveert, m’n water ververst en m’n snoeptoren vult.

Personeel

Hoewel ik het misschien best leuk vind om samen met m’n personeel een eind in dat blikken bromding op wielen te rijden, naar buiten te kijken naar alles wat langskomt en alle liedjes wil zingen die ik van m’n moeder heb geleerd, weet ik nog zo net niet of ik een hele vreemde omgeving echt wel zo leuk zou vinden. En het is maar voor twee nachtjes, dus tegen de tijd dat ik net een beetje begin te wennen moet ik alweer mee terug naar huis.
Aan de andere kant, lekker alleen thuis blijven lijkt me toch ook wel weer wat. Ik kan dan gewoon ‘s nachts de straatcontroles blijven doen met m’n vrienden en overdag en ‘s avonds heb ik ruime keus waar ik wil gaan liggen dutten zonder dat m’n personeel al op dat plekje zit. En over m’n eten en drinken en snekkies maak ik me geen zorgen want dat regelt m’n personeel allemaal voor me.
Maar goed, zo ver is het nog lang niet.
Eerst nog maar even genieten van de mooie zomerdagen, want voor je ‘t weet zijn die alweer lang voorbij.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Toen er gisteren een monteur kwam

Gisterenochtend  was het nog froeg en toen al zei mijn vrouw dat er een monteur kwam weeges het internet is soms stuk. En dat hij weer weg ging. En ik was nog aan het denken heb ik een mening toen begon er herrie in de straat. Ik keek naar mijn vrouw en ze zegt fan dat is de monteur niet.

Toen ging ik weer liggen op de badjassen. Die zijn groot en zacht en ik weet niet waarom maar ik heb daar nou steun aan dat ik ze heb en er kan liggen en slapen en dat lukte ook, ook al verdween de herrie niet helemaal ik hoorde toch die stemmen.
En toen net toen ik dacht ik kan de dag aan, toen liep mijn vrouw naar de voordeur beneden en ik hoorde een mannenstem en hij kwam naar binnen.
De monteur was er.
En opeens wist ik fan binnen ik moet weg. Ergens weg. Achter de kastjes, helemaal diep fer weg en ik hou me stil en dan ben ik er gewoon niet.

Het duurde en duurde en het duurde feels te lang en steeds hoorde ik zijn stem, hij ging naar beneden en kwam weer terug en hij deed dingen en hij maakte geluiden en het klonk alsof hij hij dacht ik blijf hier wonen, ik hoorde het allemaal maar ik gaf geen piep.
Dat was best moeilijk.

Heel feel later pas ging de monteur weg.
Ik bleef liggen, je kunt nooit weten.
“Ollie,” riep mijn vrouw, “kom maar hoor, het kan.”
Ik kwam pas later.
En toen had ik de hele middag zachte knuffels nodig en saame liggen en gewoon niks en ik kon geeneens feel meer. “Het was te veel voor je Ollie,” zei mijn vrouw, “al die mannen de hele tijd en nou de monteur” en toen snapte ik het ook.
Gisteren kon ik haast niet op Feesboek weeges ik had geen eenerzjie alleen dan voor niks doen en zachte knuffels en liggen op de badjassen.

Het internet is nog steeds een beetje stuk. En ik ben nou een beetje meer mezelf, ik hoop dat er fandaag meer rust is.

 

Toelichting

hier mevrouw Ollie(bert) met uitleg. De renovatie duurt veel langer dan gedacht, er zijn werkzaamheden niet uitgevoerd tijdens het verblijf in de flat en er is achterstallig onderhoud ontdekt. Dat komt er dus ook bij. Ollie is een gevoelige jongen dus hij merkt dar allemaal. Ik ondersteun hem zo goed mogelijk. Alleen de monteur erbij was net 1 man te veel.

Jajim en Frou Frou over het tropenschema

Miauw lieve lezers, wat een omslag he? Een week of 2 geleden hadden we het nog koud en nu vallen de mussen van het dak. Spreekwoordelijk dan. Vandaag gaan we miauwen hoe wij de tropische temperaturen doorkomen in ons appartement.

Jajim: “Ons hele schema furandert met het weer mee en dat zal bij onze furriendjes vast niet anders zijn. Waar we met gewoon rustig lenteweer lekker de hele dag de ren in en uit kunnen lopen wanneer we willen, gaat nu ‘s middags de deur dicht.
Daar vind ik wat van want het liefst lig ik met al mijn poten gestrekt op de campingstoel in het zonnetje te dommelen. Met vogelgeluidjes op de achtergrond en het getik van spelende duiven op het dak van de buren hiernaast. Er valt zoveel te bekijken en te beleven vanaf onze furdieping, we zitten purrcies op vlieghoogte van de vogels dus we hebben altijd aanspraak.”

Afkoelen

Frou Frou: “Jullie vragen je vast af waarom we dan niet gewoon naar buiten mogen om in de zon te relaxen, zoals een heleboel tweevoeters nu doen. Het komt omdat onze mensenbroer zegt dat het buiten te heet is, zelfs nog heter dan binnen.
De afgelopen nachten bleef het warm, waardoor ik de lentekriebels weer kreeg en midden in de nacht voelde; ik moet NU spelen. We hebben zo’n ballenbaan en als je er een slinger aan geeft, tikken die balletjes keihard tegen elkaar aan, zo van PATS. Onze mensenbroer was purr direct wakker toen ik ging spelen maar hij vond het niet erg. Hij zei dat het nu tenminste genoeg was afgekoeld voor een spelletje en speelde even mee.”

Avontuur

Jajim: “Nadat Frou Frou was uitgespeeld en het binnen genoeg was afgekoeld ging onze mensenbroer slapen. Eindelijk, want nou kan het avontuur beginnen. Ik ging in de deuropening van het balkon zitten. De geluiden klinken anders in de donkere nacht. Er ritselde een blaadje in de goot en ik sloop er naartoe, om furvolgens vliegensvlug toe te slaan. Het was een blaadje met een zaadje erin maar dat maakte me niet uit, het kraakte lekker tussen mijn slachttanden en het had wel wat bijzonders.
Na het vangen moest ik even uitrusten in de campingstoel, die ene met liquid snack houder. Maar er was geen snackie meer te bekennen. Scheelt dat we een furzameling aan plantjes hebben staan waar ik (op dat aardbeienplantje van laatst na) nog niets mee gedaan had, tot nu toe. Terwijl je daar ook heerlijk je tanden in kan zetten. Ons kattengras had de hitte namelijk niet helemaal goed doorstaan, het sappige was eruit. Katzijdank stond er verse rucola en de aardbeienplantjes die ervoor stonden waren furschoven. Nu was mijn kans, er stond me niks meer in de weg. Het was dan wel geen kattengras, toch leek wat groens me wel smakelijk. Met mijn snorharen tikte ik het plantenpotje aan en voorzichtig nam ik een hapje uit één van de groene bladeren. En nog eentje, en nog eentje.
Hmm, anders dan kattengras, het was een beetje kruidig maar best een purrima alternatief. Tot onze mensenbroer wakker werd van het gerinkel, het plantje stond op een bord voor het water. ‘Poes toch, die is niet voor jullie… die rucola was voor in mijn salade’ zei hij met een slaperige stem. De reserve-aardbeienplant werd ervoor geschoven zodat het rucola plantje veilig was voor mijn tanden. ‘Als het ochtend is, krijgen jullie weer een extra smakelijk ontbijtje, beloofd’, hij gaf me een aai en ging terug naar bed.”

Koude traktatie

Frou Frou: “Zelf ben ik niet zo van het avontuurlijke zoals Jajim hoor, dat is me net iets te furmoeiend. Zoals altijd knuffel ik liever, hoewel het met de tropische warmte zelfs mij soms iets te warm wordt op schoot. En op het balkon wordt het me ook te heet onder de pootjes. Daarom heb ik bedacht om gewoon heel dicht bij onze mensenbroer te gaan zitten, dan aait hij mij vanzelf wel. De warmte is ook wel een ding met mijn gezondheid.
Begrijp me niet furkeerd hoor, ik ben een blije poes, alleen heb ik eerlijk gemiauwd ook mijn astma waardoor onze mensenbroer extra op mij let en meer lekkers geeft. Helemaal geen straf eigenlijk, want nu het kei heet is binnen én buiten krijgen we iets speciaals en wij noemen het kattensoep, of Catspacho. Het recept is heel simpel, ons favoriete natvoer wordt helemaal fijngeprakt met water, zodat we genoeg vocht binnen krijgen, en ook voor de furkoeling.
Jajim vindt het stom dat het gemixt wordt maar ik ben dol op Catspacho en ben meteen klaarwakker zodra het KLAK-geluid van het blikje klinkt. Het recept staat hieronder want er komen nog een heleboel keihete dagen aan dit jaar furmoed ik, en zo kan jouw mens het ook maken.

Catspacho:

1/2e blik van je favoriete natvoer
50ml water
Een vork en schoteltjes

Verdeel het natvoer over de schaaltjes met een vork. Nu kan je er water bij doen, voor de minder goede eters is het belangrijk dat er niet te veel water bij gaat want er zit al vocht in het eten. Daarom heet het natvoer.
Nou kan je mens alles goed fijn prakken. Water uit de kraan is prima want het moet niet te koud zijn voor je buikje.”

Momentje

Jajim en Frou Frou in koor: “We willen ook even een momentje nemen voor Tommy en zijn mensen. De ene dag kregen we zoals elke week een purrichtje van Tommy op ons furhaaltje en de dag erna hebben de sterren hem geroepen.
Onze lieve, trouwe vriend is nu bij alle andere stralende sterren, maar wat hadden we hem zo graag nog veel langer beneden gehad. We sturen heel veel troostende kopjes naar zijn voltijd- en deeltijd mensen die Tommy het allermeest missen. We furgeten hem nooit en weten zeker dat alle andere sterrenfurriendjes hem een (super)warm welkom hebben geheten.”

Hoe gaan jullie om met de hitte?

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

🐾 Bliksem vertelt over de warmte in de tuin jungle

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het is Roover en mij gelukt om het warme weer en de zon terug te krijgen. Maar hoe ga je nu met de warmte om in je eigen jungle? Ik ga het uitleggen.

Schaduw

Ik ben natuurlijk de onbetwiste koning van de tuin jungle. Samen met mijn mensen trotseer ik de hitte als een ware zenmeester. Er zijn strategische schaduwplekjes waar zelfs de irritante vliegen niet kunnen komen.
Met mijn zwarte glimmende vacht steek ik altijd mooi af tegen het groene gras in mijn territorium. Maar als het dan ineens tropisch warm wordt gaat mijn actieradius wel drastisch anders worden. Normaal ben ik een drukke jager. Maar nu even niet.
Waar ik normaal door de struiken vlieg en slinger ben ik nu een luie zon aanbidder geworden. Als de zon heel heet wordt kies ik niet voor een plek in de volle zon. Nee, ik heb dan hele goeie schaduwplekjes. Precies onder de bladeren van de grote struik, waar de grond veel koeler is. Ik druk mijn buik dan plat tegen de aarde die daar veel koeler is. En soms ziet dat er raar uit zeggen mijn mensen.

Rust

Met deze warmte is het rustig in mijn jungle. De vogels vliegen nog wel rond maar daar kijk ik niet naar op. Teveel gedoe met die warmte. Het enige wat ik dan doe is als er toch een vlieg in de buurt is die met een bliksemsnelle reactie weg meppen. Vervolgens draai ik me op om na een diepe zucht lekker verder te slapen.
Als het echt te warm wordt dan verhuis ik naar onder de tuintafel. De tegels zijn daar heerlijk koel. Ik ga dan languit op de koele tegels liggen en dan heb ik ook nog de schaduw van het zonnescherm. Dit is strategisch een super goeie plek om de vogels uit de boom te kijken. Zo spaar ik energie voor de koelere avonduren als de jungle weer helemaal van mij is.

Liggen

Soms komt Roover de jungle binnen lopen en dan wordt het best wel komisch luieren. Wij hebben allebei onze eigen plekken om te luieren.
In de jungle staat een Hosta. Dat is de favoriete plek van Roover om te gaan liggen. Maar ik vind het daar ook wel fijn. We lossen dat samen op door synchroon te gaan liggen. We liggen dat op exact dezelfde manier languit onder de Hosta bladeren.
Van samen jagen komt dan niet zoveel terecht. Soms vliegt er een dikke bromvlieg over het gras. De jacht instincten treden dan wel in werking maar dan wel in slow motion.
Ik geef Roover dan een miauw waarschuwing, zodat hij weet dat er een vlieg is. Roover tilt dan zijn kop op en volgt de vlieg met zijn ogen. Maar niemand van ons komt echt in beweging. Wij kijken eigenlijk de vlieg gewoon weg.
Soms liggen we ook achter in de jungle onder de parasol. Maar de schaduw verschuift de hele tijd. Stom is dat. Dus om de zoveel tijd verschuif ik een stukje naar links om in de schaduw te blijven. Roover gaat mij dan nadoen en doet precies hetzelfde. Net of hij vast zit met een touwtje aan mij. En zo kunnen we ineens 3 meter verder liggen zonder ook maar één poot gelopen te hebben.

Baas

Als de avond valt en het koelt af keert de echte energie pas echt terug. Dan sprint ik met Roover weer door de struiken. Klaar om te laten zien wie hier echt de baas is van de afgekoelde tuinjungle. Dat ben ik natuurlijk maar mijn vriend mag meedoen.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie over de warmte en haar staart

Minnie en de warmte en de hitte

Hoi liefe lezers fan mijn blog. Het is weer zover. Het is weer Minnie dinsdag. Als ik dit mauw en Frau het typt is het heerlijk weer buiten. Gisteren niet toen was het puf puf bah warm. Maar nou staat er meer wind en genieten we er allebei fan.

Ik foel het aan mijn staart, de zomer komt eraan. Terwijl ik dit mauw moet Frau er hard om lachen. Wat zeg jij nou kan jij furranderingen van het weer aan je staart foelen? Dat heb ik nou nog nooit gehoord hihi. Furrbaasd keek ik haar aan. Ja weet je dat niet? Ikke kan dat echt hoor. Nou liefe Minnie folgens mij hou je me een beetje voor het lapje.

Staart

Ik deed nog mijn best om serieus te doen maar helaas ze had met al door. Toch moest ik er wel een klein beetje om miauw lachen want foor een seconde had ze me toch geloofd hihi. Mijn staart kan feel maar geen weer foorspellen. Je kan wel mijn humeur aflezen aan mijn staart.
Als ik boos ben dan zwiept mijn staart heen en weer. Zwiep zwiep en ook plof plof. Er zit dan ook best wel een kracht in die als je m’n staart tegen je aan krijgt nog best pijn kan doen ook. Als ik onstpannen ben dan staat mijn staart omhoog in de vorm fan een fraagteken. Niet dat ik weet wat dat is een fraagteken maar dat schijnen die tweebeners zo te noemen.
Toen ik fan de week in mijn hangmatje lag en de eerste zonnestralen op mijn lijfje foelde komen nou ik kan je furrtellen dat toen mijn staart in de fraagteken modus ging. Meteen sprong ik uit het hangmatje op de grond en dribbelde ik naar het raam.

 

Waakkat

Frau was op dat moment niet thuis dus feel meer dan in de fensterbank fan de warme zon genieten kon ik op dat moment niet. Ik was net een beetje weggedoezeld en aan het dromen van lekkere foogultjes en muisjes toen ik de poort hoorde gaan. Meteen ging ik rechtop zitten. Mauw mauw kijk nou er is zon mauw mauw goed he! Dat riep ik naar haar. Ze kwam naar de achterdeur gelopen en deed die van het slot. Waarom ze die deur altijd op slot doet is mij trouwens een raadsel. Ik ben een suuper goeie waakkat en kan prima het huis bewaken. Maar goed daar denkt zij dus anders over.
Miauw ga je de deur open laten? Het warme weer is gearrifeerd! Jazeker liefe Minnie die deur gaan we lekker open laten. Zodat de frisse lucht naar binnen kan en we ook kunnen genieten fan het lekkere weer. Op dat moment was het weer nog prima te doen. Dat furranderde de folgende dag.

Heet

Dat was dus gisteren. Ik merkte het meteen toen ze de achterdeur open deed in de ochtend. Er hing iets in de lucht iets benauwds. Frau keek mij aan en zei jij foelt het ook he? Ja zei ik. Nou dan laten we alleen nu heel eefe de deur open en doen we hem straks weer dicht. Miauw mauw mauwde ik. Ja dat is een goed plan want anders wordt het hier binnen strakjes suuper duuper heet.
En nou heb ik dan wel een koelmat foor koele pootjes en een koele bips maar om nou de hele tijd op dat ding te blijfe zitten find ik dan toch weer minder hoor. Je wilt ook wel eens een brokje of een slokje of kijken wat er aan de voorkant van het huis gebeurd. Dus ja als het buiten boofe de 25 graden is (ook weer zo’n tweebeners term ik noem dat gewoon te warm hihi) dan is het gewoon fijner om de deur dicht te laten. We hebben thuis ook zo’n waai ding dus dat is dan toch echt een feel beter plan.
Nou dit was het weer foor deze keer. Furrgeete jullie niet om genoeg te drinken met dit weer? Dat is belangrijk hoor! Daarnaast blijf ik natuurlijk nog altijd keihard mee tetteren foor freede!
Pootje van Minnie