Minnie en de storm en de wind

Miauw, wat een windie woei was het de laatste dagen buiten he! Er floog van alles foorbij hier voor de ramen. Ikke was wel blij dat ik lekker binnen zat dat miauw ik je eerlijk. De fooguls hoefde nauwelijks hun fleugels te bewegen die gingen gewoon zo vooruit. En foor degene die nu denkt, ja maar Minnie, wat nu als ze tegen de wind in moeten fliegen. Nou haha zo suf zijn fooguls natuurlijk niet he. Die snappen ook wel dat tegen de wind in fliegen niet zo slim is. Daar krijg je zere fleugels en wordt je suuper moe fan.

Straat

In de straat zag ik ook een hondje loope. Tsja die kunnen niet binnen op de bak. Of nu ja misschien kunnen ze dat wel maar ze doen het gewoon niet. Wat dus betekend dat ze weer of geen weer. Regen of geen regen. Wind of geen wind. Altijd naar buiten moeten als ze naar de wc moeten. Sowieso lijkt me dat wel een ding hoor. Ik bedoel, als ikke naar de bak moeten dan kan ik daar gewoon meteen op gaan. Nou ja meestal dan. Als Frau de bak aan het furrschonen is dan kan het natuurlijk eefe niet. Maar gelukkig is ze daar wel altijd snel klaar mee. Stel je bent dus een hondje dan moet je dus je plas of je poep ophouden tot dat je mensen besluit dat het tijd is dat je uitgelaten wordt. Pfoe heel eerlijk dat zou mij niks lijken.
Ook zag ik een katje door de straat loope. Ik mauwde he slimpie ga nou naar binnen want het gaat zo hard waaien zo foor je het weet flieg je door de lucht! Het katje moest lachen. Miauw leuk toch dan doe ik gewoon alsof ik een foogul ben. Ik hoorde dat antwoord en schudde mijn kopje. Nu ja dan luister je niet he. Maar miauw dan later niet dat ik je niet gewaarschuwd heb.

Thuis

Gelukkig foor Frau was de storm op de dag dat ze nooit brokjes hoeft te furrdienen op het hardst. Dus die dag zaten wij saame gezellig op de bank lekker warm teege elkaar aan. Buiten zagen we van alles rondfliegen en in de aafond regende het echt heel hard. Maar als je fijn binnen zit dan is dat niet erg. Dan geniet je van het saame zijn en doet alles wat er buiten is eefentjes niet toe.
Naast de windie woei was er op de dag met de zon er in ook nog iets anders. En dat was echt weer zoiets fan die tweebeners hoor. Toen de nacht weer dag was geworden sprong ik bij Frau op bed. Maar ze was nog helemaal niet wakker. Dus ik geen eefe aan haar snuffelen foor de zekerheid. Daar werd ze wakker van omdat ze mijn snorharen tegen haar wang foelde kriebelen. Goeiemorgen Minnie ben je al wakker zei ze. Miauw jaha waarom jij nog niet mauwde ik terug. Ze zei dat het nog maar 6 uur was en dat ze nog eefe ferder wilde slapen. Dus ik keek haar furrbaasd aan. Miauw mauwde ik. Hoe bedoel je het is 6 uur? Mijn innerlijke poezeklok zegt me dat het eetes tijd is dus dan is het iets van 7 uur. Ze keek me aan en schudde zachtjes haar hoofd. Nee lieve Minnie vandaag is de wintertijd begonnen. En dat betekent dat de klok een uur terug is gegaan.
Ik moest miauw lachen. Oh is het weer zo’n tweebeners ding. Nou dan dribbel ik zelf maar eefe naar beneden om wat auwe brokjes nog te eete. Dank je Minnie zei ze en ze gaf me een aai oofer mijn kopje. Daarna fielen haar ogen weer toe en ging ze ferder slaape. Oh en maak jullie geen zorgen hoor. Toen ze eenmaal op was gaan staan heb ik gewoon mijn ontbijtbrokjes gehad.

Freede

Nou dit was het weer foor deze keer. Ik tetter nog altijd voor freede en fanaafond zwaai ik met mijn pootje naar alle mooie Sterretjes aan de hemel.
Pootje van Minnie

Lucky ontdekt het huis opnieuw

Hoi allemaal, ik weet niet of het jullie al eens overkomen is terwijl je al een hele poos in hetzelfde huis woont met een tuin die wel verandert maar een huis dat veelal hetzelfde blijft, behalve dat de plafonds een andere kleur krijgen maar verder gewoon hetzelfde blijven? Nou, zo’n huis hebben wij dus ook waar ik allerlei favoriete plekjes heb maar waarbij de bank en de krabton zeker bovenaan mijn lijstje staan om te doezelen en te slapen.

Hangen

In datzelfde huis hangt er al maandenlang een hangmatje aan de verwarming onder het bureau. Het bureau is dan de plek waar de laptop op staat. Die hangmat hadden we al veel langer en in het andere huis sliep ik er vaak in, Molly trouwens ook met grote regelmaat. Alleen hier heb ik dat ding nooit meer aangekeken. Mijn mensen vonden dat best wel vreemd, maar goed ik mag liggen waar ik wil hebben ze gezegd dus dat doe ik dan ook gewoon. Tot vandaag. Mijn vrouw was berichtjes aan het maken op de laptop en ik kwam van buiten. En ineens wist ik het: ik wilde in de hangmat liggen. Dus daar heb ik uren liggen slapen. Heel eerlijk, die hangmat hangt natuurlijk aan de warme plaat. En die is sinds een paar dagen weer extra warm dus jullie snappen vast wel waarom ik erin gekropen ben. Een foto ervan maken lukte niet goed omdat het er nogal donker is maar dat is dan wel weer een voordeel als je lekker slapen wilt.

Bank

Ik lig er warm en geborgen en ook nog eens dicht bij mijn vrouw in de buurt. Ze heeft al drie keer gezegd dat ze nu erg trots op me is. Dat is ze anders ook maar nu extra natuurlijk. Dat is ook wel fijn om te horen maar eerlijk, na drie keer weet ik dat wel. Ze heeft me ook gevraagd of ik eens extra bij Jip wilde kijken omdat die wat slecht eet maar nu heeft ze snoepjes met zo’n gaatje erin en die eet ze erg graag. Ik ben net nog wezen kijken en lig nu weer in de hangmat. Dat geeft toch eigenlijk best een vertrouwd gevoel moet ik zeggen.
Behalve de hangmat en mijn mandje dat eigenlijk op de grond hoort te staan maar de bank nooit meer verlaten gaat, lig ik tegenwoordig ook in een doosje. Dat ook op de bank staat. Mijn vrouw had het meegebracht toen ze van het werk kwam en ze ging het uitpakken. Eerlijk gezegd zat ik er al zowat in toen het nog maar half leeg was maar goed, dat werd wat teveel passen en meten dus heb ik netjes gewacht tot ze alles eruit gehaald had. En toen zag ik mijn kans schoon en dook erin. Tja..nooit een lege doos laten staan als er een kat in de buurt is hoor.

Kelder

Ik ben niet de enige die een nieuwe slaapplek gevonden heeft. Mijn broer Moos slaapt sinds een poosje veel in de kelder. Ik vind het er te koud maar hij niet en er staat inmiddels ook voer en water daar. Hij heeft er wel een zacht en warm kussen gevonden dus zijn idee om daar te slapen is nog lang zo gek niet ook. Maar hij mag van me hoor. Hij komt ook regelmatig weer boven natuurlijk als er wat te snoepen valt en ik vind het ook gezelliger als we dan weer samen zijn. Zo zie je maar dat je toch ineens weer een andere, fijne plek vindt.
We hebben wel allebei een nieuwtje te vertellen maar dat bewaren we voor de volgende blog. Dat van mij heeft iets te maken met Muisbezorgd en dat van Moos met iets met knuffelen. We vonden het allebei nogal bijzonder en mijn mensen nog meer om eerlijk te zijn.

Veel knuffels van Lucky en we sturen de mensen van Doerak extra troostkopjes en natuurlijk zijn die voor iedereen die ze nodig heeft ook!

Kever heeft een mening over fijf jaaren

Als jullie mijn letters leezen is het een dag geleeden dat ik al weer fijf jaaren bij mijn mensen woon en mijn mensen bij mij, fijf jaaren en een dag geleeden werd ik met de outoo opgehaald uit het asiel, het was de outoo van een vriendin van mijn mensen, zelf hebben ze alleen een fiets en dat was te fer zei mijn vrouw, van het asiel mocht ik niet mee de trein in dus gelukkig maar dat mevrouw Irma mij op wilde haalen.

Ferstopt

Ik heette toen nog Blaize, nau ja zo heette ik natuurlijk niet maar zo werd ik genoemd, mij maakte dat niets uit want ik luisterde nergens naar: ik zat altijd ferstopt onder de kooien, zo fer mogelijk naar achteren, tegen de muur aan, en pas als het nacht was kwam ik tefoorschijn om een beetje te eeten en een plasje of een poepsje te doen, ferder zat ik alleen maar te wachten.

Ik wist zelf niet eens presies waar ik op wachtte, totdat ik op een nacht in mijn droomen een bruin met zwart gestreepte katerman zag die me fertelde dat zijn mensen mij op zauden haalen, hij zei dat alles goed zau komen, jullie snappen vast wel dat die katerman Bolle was, en dat het geen gewone droom was maar een foorspelling, en zo is het dan ook gegaan.

Mijn mensen en ik hebben met zijn drietjes al veel meegemaakt, en ook veel geleerd, het foelt nu alsof we altijd bij elkaar hebben gewoond, mijn mensen zeggen dat elke dag is een feestje met mij erbij, en ikzelf ben helemaal heppie, natuurlijk hoopen we dat we nog heel lang met zijn drietjes blijfen, maar of dat lukt weet niemand: elke dag kan er iets feranderen, een vriend kan zomaar ziekies worden of zelfs een ster, maar dat kan mij ook gebeuren, en folgens mij kan het zelfs bij mensen zo gaan.

Mijn leefen

Zo ben ik nu, zien jullie hoe breed ik sta?!

Omdat ik het toch niet weet denk ik er niet over na, dat heeft helemaal geen zin, ik leef mijn Kever-leefen zolang het kan en ik probeer een lieve jongen te zijn, dus ik maak geen ruusie, ik zorg dat mijn krabkartons netjes blijfen, ik hau mijn tuin in orde en ik deel mijn eeten met Mikkie, Juultje en Pokon.

Toen ik hier net kwam was ik nog helemaal donker zwart met wit, maar nu ben ik zwart met ooranje met wit geworden, dat komt door alle kusjes en knuffels van mijn mensen en door kopjes van vrienden, en ik ben er heel blij mee, want Saame is alles fijner.

Daarom tel ik mijn leefen niet in daagen, weeken, maanden of jaaren, maar in liefde en in vriendschap, wat maakt het uit hoeveel daagen ik heb gehad of nog heb?, dat is niet het belangrijkste, waar het om gaat is liefde en Saame zijn.

****

Ik tetter nog steeds keihard voor vreede!
En ik stuur iedereen die iemand mist een heel zacht kopje en ik zwaai naar de sterren, fooral de nieuwe🌟

Joep bracht een cadeau naar binnen

Alle katers, wat vliegt de tijd. De zomer lijkt nu toch écht wel voorbij na de storm van eergisteren, want de meeste blaadjes zijn nu toch wel van de bomen gewaaid.

Vogels

Ik heb bijna de hele week voor het grote raam in de woonkamer zitten mekkeren tegen de zwarte vogels die de laatste restjes van de druiven in de tuin kwamen opeten, maar ze deden net alsof ze me niet zagen. Eén keer ben ik zelfs even naar buiten gestormd om er eentje te verjagen, maar die griezel kwam toen in een duikvlucht op me af. En hoewel ik helemaal niet bang ben aangelegd, was dat vliegbeest van dichtbij toch echt wel een heel stuk groterder dan ‘ie binnen vanaf de vensterbank leek, dus ik ben toen maar weer snel naar binnen geglipt omdat ik er helemaal niks voor voel om de winter in te gaan met gaten in m’n mooie jas.
Voordeel van die vogels is dan weer wel dat het slordige eters zijn, want voor elke druif die ze van de struik afpikken laten ze er drie op de grond vallen. En omdat die dingen zo mooi rond zijn, kun je er prima mee pootballen. En ze plonsen zo lekker als ik ze de sloot in mep.

Druif

Die druivenstruik stond al jarenlang in de tuin toen ik hier kwam wonen, en vooral Junior was wat ongerust omdat ze wist dat druiven giftig zijn voor katten. Senior was wat meer relekst, en zei dat het onmogelijk was om alle druivenstruiken in m’n dorp uit te graven. Hij vertrouwde op m’n gezond instinct, dat ik niets eet wat niet goed voor me is.
Nou moet ik wel heel eerlijk mauwen dat ik vorig jaar wel ‘s stiekem een keertje in een druif heb gehapt omdat ik op weg naar ‘t schuurdak altijd over de schutting tussen de takken door moet tijgeren, maar ik snap helemaal niet wat tweebeners nou zo lekker aan die bolletjes vinden. Dus ik gebruik ze maar om mijn linker- en rechterpass te oefenen, en ze daarna nonchalant met een tikje van m’n achterpoot in de sloot te mikken. Want ik blijf natuurlijk wel regelmatig trainen, voor ‘t geval er in het Nationale Pootbalteam een plekje vrijkomt.

Ik ben ook helemaal geen fruiteter hoor, ik heb liever gewoon lekker een visje of een stukje vlees. M’n personeel heeft ‘t vroeger wel ‘s geprobeerd, om me van die kleine blauwe besjes te laten eten. Maar ik snuffelde er dan even aan, en mikte die dan als m’n personeel even niet keek heel snel onder de bank, waar ze dan elke week met de schoonmaak weer onder vandaan werden geveegd, samen met alle speeltjes die daar per ongeluk ook terecht waren gekomen.
Tegenwoordig krijg ik trouwens niks meer onder de bank gemikt, want m’n personeel heeft halve zachte buizen onder de rand tussen de poten van de bank geschoven, en ze zijn ook opgehouden met me blauwe bessen te geven. Die rotzooi eten ze maar lekker zelluf.
Wat ik wel weer aardig vind is een schijf van dat oranje rode waterige spul met een dikke groene rand. Da’s in de zomer, als ‘t warm is, best lekker om aan te likken, maar opeten? Daar begin ik dus écht niet aan.

Muis

Een paar dagen geleden had ik weer ‘s een muis uit ‘t weiland meegenomen en in de tuin onder de tafel neergelegd voor m’n personeel. Dat soort dingen doe ik op z’n tijd graag voor ze, als een bedankje omdat ze zo lief zijn. Maar wat denk je? Die muis heeft daar twee dagen gelegen zonder dat ze ‘m zagen. Nou kan ik ze dat eigenlijk ook niet kwalijk nemen, want het was de afgelopen week nou niet echt lekker weer voor hullie om in de tuin te zitten. Maar toen ik de muis katsoonlijk aan hun voeten had gelegd omdat het anders misschien nog weken zou duren voordat ze ‘m vonden, konden ze m’n katdootje toch nog enorm waarderen en kreeg ik extra lieve woordjes, knuffels en aaien. O, en een lekker snekstaafje om me te bedanken. Nou, en dan is ‘t de moeite waard, hè.
Daarna heb ik samen met Junior een kuiltje in de tuin gegraven om de muis in te leggen, want krakend vers was ‘ie na die twee dagen al lang niet meer.

Buurtkatten

Wat ik voor de rest gedaan heb deze week? Nou, overdag eigenlijk lekker op m’n kleedje in de vensterbank boven de verwarming liggen dutten. Tussendoor even snel voor wat bewatering en bemesting naar buiten, en dan gauw weer terug. De meeste nachten heb ik straatcontrole gedaan, maar de twee nachten dat ik vrij was heb ik lekker op ‘t grote bed tussen m’n personeel in gelegen omdat het te hard regende voor een uitgebreide wandeling in de buurt.
Nou ja, als één van die twee midden in de nacht naar hun eigen bak ging, wilde ik wel even buiten gaan kijken om een frisse neus te halen, de poten te strekken en de sociale kattacten te onderhouden. Want hoewel het met het vieze weer van de laatste dagen errug rustig was op straat, hebben de buurtkatten en ik altijd wel wat te mauwen over van alles en nog wat. Dat hoort er nou eenmaal bij, want saame is toch altijd gezellig nu de nachten weer wat langer gaan duren…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Mijn poot is dus nog steeds raar

Nou de forige keer dat ik ofer mijn poot schreef was het beter dat dacht ik echt waar. Ik kon gewoon lopen en met een flieber ofer het tapijt rollen dat kon ik ook. En ik wist de dokter zei fan het zit in mijn sgouder en het duurt gewoon lang.
Ik dacht niks lang het is weg.

Omhoog

Een paar dagen later zat ik toch lekkerder met mijn pootje omhoog. ‘Wat nou Ollie,’ zei mijn vrouw toen ze het zag. Ja, ik kon het niet helpen je zit vanzelf zo.
En loopen werd ook gemakkelijker met een beetje rustig met die poot.
Thuis dacht mijn vrouw al aan de dokter en daar footoos maken en toen kreeg ik gelukkig meel van Japie die zei zo gaat het Ollie en mijn vrouw las het ook en toen hoefde ik niet naar de dokter.
Ik neem nou wel elke dag nog steeds een pil. Die komt in een hapje dus dat proef ik niet en ik kan het eete, als het fies was deed ik het echt niet.

Aksepteere

Het is soms moeilijk om een rare poot te hebben. Fooral als je vrouw heel intens naar je kijkt dan weet je ze denkt aan taksies en de dokter en ik wil dat niet.
Mijn meening is dat het best gaat zoals het nou gaat. Mijn poot kan gewoon zijn of raar doen. Ik kan loopen en spelen en fan alles. Dus ik doe aan aksepteere, dat is belangrijk.
Ook is het belangrijk dat mijn poot en mijn sgouder warm zijn dus ik lig bij de ferwarming en in de zon als die er is.
Het is alleen wennen. Gisteren was ik te laat foor de badkamer de deur was dicht en die heb ik toen zelf open gemaakt, met mijn poot dus. Dat kan dus. Extra knuffels zijn fijn alleen op mijn manier dus heel zacht weeges ik ben een gefoelige jongen.
Ja en dan gaat het best, alleen ik heb toch liefer dat het weg gaat.