Joep begint misschien een sportschool

De hele afgelopen week zag ik al overal hartjes als m’n personeel ‘s avonds voor de kijkkast op de bank zat. Die vorm herken ik namelijk uit duizenden, want af en toe komt m’n natte ontbijt of diner ook uit een hartje en zeker nu er hartjes met kalkoen of rund met kaas in m’n voorraadkast staan hou ik die natuurlijk scherp in de gaten zodra het etenstijd is.

‘t Gekke was dat je die hartjes op de kijkkast helemaal niet open kon maken, ze dwarrelden alleen over ‘t scherm of kwamen groot in beeld. Nou, ik kan je mauwen dat ik dan toch wel heel snel m’n interesse verlies om verder te kijken want hartjes zonder inhoud, da’s gewoon een lege verpakking.
M’n personeel vertelde me vanmorgen vroeg toen ik binnenkwam dat het vandaag Falentijn z’n dag is. Nou ken ik helemaal niemand die Falentijn heet dus voor mij is ‘t gewoon een zaterdag hoor, al waren de extra knuffels en aaien wel heel errug lekker. Maar dat kwam meer omdat het buiten nog steeds best heel koud is voordat de zon opkomt en dan zijn een paar warme handen over m’n jas en m’n oren en m’n staart altijd prima om snel weer wat op te warmen zodra ik weer thuis kom.

Warm

Over opwarmen gemauwd, ik heb deze week trouwens een nieuwe manier gevonden om de achterpoten en de poezelige billetjes weer lekker snel op temperatuur te krijgen en dat is gewoon door tegen dat ribbelding in de keuken op de grond te gaan liggen. Die staat toch nooit vol aan, en dan kan ik gelijk mooi in de gaten houden of m’n personeel al met m’n eten bezig is. Da’s dan twee muizen in één klap slaan. Maar na ‘t eten ga ik toch liever weer in een vensterbank op m’n kleedje liggen, en dan laat ik de warme luchten van dat ribbelding eronder lekker langs me heen gaan. Af en toe draai ik me even om, zodat m’n rug of m’n poten lekker weer op temperatuur komen. Want intussen ben ik wel helemaal klaar met dat kouwe weer buiten. Niet dat ik me binnen verveel hoor, want ik ben stapelgek op lekker lang en vooral lui te dutten. Daar kan ik hele dagen mee vullen als ik de kans krijg. Maar ik begin m’n buurtkattenvrienden nou toch wel een beetje te missen na al die weken, want zij komen met dit weer zelfs ‘s nachts niet meer naar buiten om saame buurtcontrole te gaan doen.

Blessures

Gelukkig kan ik me thuis dus ook prima vermaken. Soms pas ik even op ‘t huis wanneer m’n personeel op jacht gaat, of brokjes moet verdienen. Dan lig ik met één oog open in de vensterbank, en iedereen die m’n voortuinpad op komt hou ik in de gaten totdat ik het bromblik van m’n personeel weer aan hoor komen. Want dan is mijn werktijd weer voorbij en is ‘t tijd om te spelen en te rennen door ‘t huis. Want omdat ik deze wintermaanden niet zoveel buiten kan trainen als in de zomer, moet ik toch m’n catditie op peil houden en tussen het dutten door zorgen dat m’n jas niet te klein is geworden wanneer ik over een tijdje weer meer buiten ben dan binnen.
En laat ik daar nou de afgelopen week ook weer iets op gevonden hebben, want voordat ik m’n binnenshuistraining start doe ik tegenwoordig eerst een paar goede rek- en strekoefeningen om blessures te voorkomen. Precies zoals ik die tweebeners in de sneeuw op die kijkkist heb zien doen de afgelopen dagen.
Meestal doe ik dat het liefst wanneer m’n personeel even ergens anders in huis bezig is, maar gisteren kwam Junior net de woonkamer in toen ik m’n voorpoten helemaal lang uitrekte tegen het tuinraam aan. Ze liet gelijk alles uit haar handen vallen en begon foto’s te maken, dus toen was de lol er voor mij alweer een beetje af en ben ik maar weer lekker verder gaan dutten.

Sportschool

Dit weekend ga ik ‘s nadenken om een sportschool aan huis te beginnen, om ook m’n vrienden weer in een goeie katditie te krijgen zodat we, als de eerste warme zon weer tevoorschijn komt, door ‘t weiland of over ‘t achterpad kunnen rennen zonder dat iemand na de eerste tien meter sprint al hijgend tegen een hek of schuurtje moet gaan zitten om op adem te komen. Nou weet ik dat dat makkelijk gemauwd is voor een jonge katermans, maar de Weilandmuizenstand ziet er nu al goed uit, dus ‘t belooft een hele mooie zomer te gaan worden. En zodra het weer lente wordt gaan ook de eerste potten pindakaas ’t weiland in en ik weet zeker dat hele families muis daarvan gaan genieten.
Maar voor nu ga ik eerst nog even dutten, want dat moet ik als sportkater natuurlijk ook goed bijhouden.
Ik wens jullie allemaal een hele mooie hartjesdag vandaag, met heel veel knuffels en aaien en lieve woordjes. En snekkies, want die trainen we er de komende weken dan saame wel weer af.

Stevige poot en zachte kopjes,

Joep

Waarom ik niet alleen eet

Ik ben een kater alleen dus ik heb geen friend in huis die ook kater is of poes, dat maakt me niks uit, maar als kater alleen heb je meer regten. Dat is mijn mening.

Wat zijn mijn regten:

de deur hoef ik niet elke keer zelf open te maken, als ik er zit en meww doe dan moet mijn vrouw eefe opstaan dat is niet raar
ik heb vaarieaazie nodig in het spelen, dus soms het touwtje dan weer de flieg of de hengel, dit is ook omdat ik binnenjongen ben
knuffels hoore bij het leefe alleen als ik foel nou is het mooment
en ik wil niet alleen eete.
Misschien vergeet ik nog iets dat kan best.

Saame

Ofer eete. Ik wil dus niet alleen eete, saame is gezellig. Ik krijg mijn hapje met druppels op het dekenbed als de dag begint, dat is ook weeges mijn poot.
Dan later komt de luns. Dat eet ik alleen van mijn vrouw haar fingers of als ze het bordje ophoudt en stil erbij zit. Zo doe ik het ook ’s avonds. Alleen dan zegt ze fan Ollie ik moet eerst zelf eete.
Daar weet ik wat op.
Ik verstop me.
Boven ergens waar ze niks fan weet. Op de trap, in de badkamer, ik kan dat goed dat is mijn mening. En dan blijf ik stil tot ik hoor Ollie-Ollie, dan weet ik ze komt eraan.
Met mijn eete.
En dan wil ik wel eete en zij blijft erbij. Zo doe ik dat.

Updeet

Ik moet ook zeggen het is ook intiemiedinges. Daar ben ik nog steeds mee aan het oefenen en het is best moeilijk om diepe gefoelens te hebben. Als ik er niet tegen kan dan doe ik met mijn poot en eefe later wil ik dan toch een knuffel.
Dit is mijn updeet ofer hoe gaat het met mij. Ik heb mijn poot, mijn dingen in mijn kop maar ik heb ook gefoelens die zijn groot en fijn en ook een beetje moeilijk.

Jajim en Frou Frou en hun krabpaal-avontuur

Miauw lieve lezers, we hebben weer een nieuw avontuur om te furtellen. Zoals de lezers van onze blog wel weten zijn we, terecht, weleens kritisch en dat was afgelopen weekend extra nodig. We leggen het jullie uit.

APK

Frou Frou: “Een poos geleden miauwden we het al op Beestboek; er was iets aan de hand met onze krabpaal, weten jullie nog? We hebben het over die omgekeerde fabrieksfout in de krabstam, waardoor de touwen om je klauwen in te slaan zijn gaan loslaten. Dit was heus niet onze schuld, op een dag gebeurde het vanzelf.
‘Zo kunnen we toch niet fatsoenlijk meer ‘RATSJ’ naar boven snellen?’ miauwden we in koor naar onze mensenbroer. De plafondkrabpaal kwam dit jaar niet meer door de jaarlijkse Algemene krabPaal Keuring heen. Zo gemiauwd, zo gepiept of hoe gaat die uitdrukking ook alweer…’
Goed, mensenbroer kwam na een kort ofurleg met ons in actie en ging op het internet speuren.
‘We willen purrcies zo eentje als die we nu hebben, met een furstop huisje en al voor stel-dat situaties. Met touwen tot vlak onder het plafond en een ligplek ongeveer op 2 meter hoogte. Oh en een hangmat graag’. H
ij begreep het, we houden nou eenmaal niet van grote furranderingen maar soms kan het niet anders en zoeken we Saame een middenweg zoals nu. Aan losse touwen heb je namelijk ook weinig. Bovendien hebben we voor de praktijklessen die deze lente van start gaan, vlijmscherpe stiletto’s nodig.

Geur

Jajim: “Nou, een paar dagen later kwam het hoor – een hele grote kartonnen doos met alle onderdelen. Mijn zusje Frou Frou en ik gingen eerst ruiken wat er allemaal in zat. ‘Het ruikt naar nieuw’ miauwden we tegen elkaar. Vreemd. Frou Frou vond het eng en sprong met een ‘PIEP’ in onze furtrouwde maar defecte krabpaal. Ikzelf wilde er ook nog niet aan, aan het nieuwe.
‘Denk maar niet dat ik hierin trap, doe mij toch die originele variant maar terug’, miauwde ik terwijl ik demonstratief via de drie losse wand-mandjes om het gevaarte heen klom. ‘De enige manier uit de moeilijkheden is er dwars doorheen’ zei onze mensenbroer. Zucht. Dat zegt hij wel vaker. ‘Het probleem met deze krabpaal is alleen maar dat jullie geur er nog niet aan zit, maar die van de winkel. Jullie weten wat je te doen staat’. Daar had hij een punt.”

Proef-krab-periode

Jajim: “Na de hele dag wachten, pogingen van mensenbroer om ons erin te laten spelen en een dozijn omkoop-snackies zette ik mijn eerste klauw erin. ‘KRRRGH’. Een furtrouwd geluid. Toegegeven, dat was eigenlijk helemaal niet zo furkeerd, beter dan de bank zelfs. Met fonkelende ogen van trots keek onze mensenbroer mijn kant op.
‘Goed zo meisje’.
Dapper ging ik verder ‘KRRRGH KRGHSJ KRRRGHSJ’, en ging op het huisje liggen om aan mijn zusje te tonen dat het stiekem best meeviel. Wel besloten we voor de zekerheid dat dit het begin was van een proef-krab-periode, je moet immers niet te veel met je mens meebewegen. Anders furgeten tweevoeters nog wie de dienst uitmaakt in huis.”

Conclusie

Jajim en Frou Frou: “Ondanks dat er nog werk aan de krabpaal is hebben we ‘m voor nu voorzichtig en stilletjes goedgekeurd. Onze online winkel heeft wel iets furandert, elke losse stam is een halve muizenstaart langer gemaakt – vinden wij niet erg want we zijn zelf ook gegroeid. Maar het speeltoestel kan niet meer tussen de vloer en het plafond geklemd worden dus moest het toch ietsje anders in elkaar gedraaid worden.
Gelukkig heeft deze ook een mandje heel ver in de hoogte, net als de vorige. Moet ook, want wij zijn poezen van de bovenste plank. Na een paar dagen klimmen en krabben weten we al bijna niet beter meer dan het nieuwe model krabpaal. Maar miauw dat maar niet door aan onze tweevoeter. Wij bijten ons nog even vast in de proef-krab-periode, gewoon voor de zekerheid.”

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

🐾 Bliksems Valentijns avontuur

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen.
14 februari betekent voor de mensen bloemen, chocolade en kaartjes krijgen.
Maar voor mij betekent het vooral… verwarring.

Rode verf

Op een ochtend werd ik wakker op mijn favoriete kleedje, ik rekte mij uit, geeuwde luid en liep naar de woonkamer. Daar zag ik iets raars liggen op tafel, namelijk een hele berg rode hartjes.
Wie heeft hier in vredesnaam de speelgoedmuizen rood geverfd? Dacht ik verontwaardigd. Daar moet ik wat mee. Ik sprong op tafel, tikte één voor één de hartjes op de grond en ging er bovenop zitten. Probleem opgelost. Dacht ik. Tot mijn man mens binnen kwam en riep: Bliksem! Dat was voor Valentijn!
Ik keek mijn man mens aan en dacht: Nou, had je maar geen muis vormige dingen moeten kopen. Later op de dag vond ik een kaartje op de grond met mijn naam erop. In grote gekrulde letters. Ik duwde het kaartje om met mijn poot en zag dit staan:
Voor Bliksem, de stoerste kater van de jungle. Van je geheime aanbidder.
Ik keek om mij heen. Mijn staart zwiepte achterdochtig heen en weer. Was dit van Roover? Nee, die zou eerder een brief sturen waarin stond dat ik moest stoppen met zijn brokjes opeten. Was het van Luna? Mogelijk, Luna houdt wel van drama. Of was het die duif die altijd uitdagend naar mij keek vanaf het dak?
Ik besloot: Ik zal mijn geheime aanbidder vinden. Desnoods ga ik iedereen zeer dringend vragen stellen. Terwijl ik net mijn ronde wilde gaan maken stond er ineens een grote bos roze rozen. Meteen dacht ik dat dit het cadeau was van mijn geheime aanbidder. Dus ik sprong er gelijk bovenop. Beet een roos af, sprong midden in het boeket, rolde om en rook er intens aan..
Het was pure liefde. Of pure chaos. Bij mij is dat nooit helemaal duidelijk.
Wie had mij nou echt dit allemaal gestuurd? Wie durfde bij mij, zomaar romantische gevoelens toe te sturen? Vandaag ga ik het oplossen.

Deur

Ik begon bij de voordeur. Rook aan de mat, en aan de schoenen. Onderzoek afgerond. Niets gevonden. Verdachte nummer 1: de duif. Ik sprong op de vensterbank. De duif zat er weer. De duif keek terug, ik keek terug naar de duif. Er was stilte. Toen sprong de duif op en vloog weg. Verdachte nummer 2: Roover. Ik liep op hoge poten richting Roover. Roover lag heerlijk op zijn stoel zoals alleen hij dat kan. Ik ging voor hem staan en staarde hem aan. Roover staarde terug. Ik miauwde: heb jij mij een kaart gestuurd? Roover likte rustig zijn poot, draaide zich om en ging vervolgens verder met relaxen. Het antwoord was duidelijk. Roover was niet zijn geheime Valentijn.

Bakje

Die avond, toen ik moe van alle detectivewerk op de bank lag, kwam mijn man mens binnen met een klein bakje. Een speciaal Valentijn traktatie bakje. Gevuld met hartvormige kattensnoepjes. Hij zei tegen mij: Bliksem ik was jouw Valentijn, maar er is nog iemand. Ik was verbaasd en keek op.
Aan de andere kant van de kamer stond Luna. Zij deed net alsof ze niet geïnteresseerd was. Maar haar staart zwiepte net iets te nieuwsgierig.
Ze liep langzaam naar mij toe, tikte het bakje naar mij toe en gaf een zacht kopje. Vandaag mag ik zeggen dat ik je wel leuk vindt. Ik keek verbaasd, aangedaan, en gaf een kopje terug.
En zo eindigde Valentijnsdag niet met één, maar met twéé geheime Valentijnen: Mijn man mens en stiekem ook Luna.
Want ja, ik ben misschien een gekke kater, een beetje dramatisch, en totaal niet onder de indruk van Valentijnsdag….maar ik hou van mijn man mens op mijn eigen unieke Bliksem-achtige manier.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en snel veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Belle over de week en het faalentijnskadoo

Dag liefe frientjes,
Zoef zoef zoefie, 2 weeke weer foorbij gefolgen en ik kruip weer achter de aaipet. Wij hadde probleeme met de internet en dat was toch lastig.

Moodem

Hoewel we meer kwalletie-time nemen met minder Faceboeken en zo, kan je niet zonder de aaipet. Gelukkig is die niet kapot, maar het zat hem waarschijnlijk in de moodum zoals frouwtje mij furrtelde.
Ze zei, fanmiddag komt er een surrvice-monteur hier in huis en die meneer gaat kijke of hij de probleeme met het internet kan oplossen. Het kan zo zijn Belle, dat die meneer keihard belt, maar daar kan ik niets aan doen. Die meneer weer niet dat jij hier woont Belle en dat jij schrikt van keihard bellen. Ik was dus foorbereid.
Nou, inderdaad die meneer kwam met feel herrie binne, maar ik was allang geflugt naar de slaapkamer en in het opbergvak achter het bed gekroope. Het was ook nog onder eetenstijd, maar gelukkig was hij gauw weer weg. Kom maar foor de dag hoor Belle, de surrvise-monteur is weg en jij krijgt eerst je diner! Nou, dat was errug lekker, natvoer doet frouwtje altijd eefe warrum maake en leg ze het kuipje eefe in heet water. Dat is beeter foor je buik zeg ze dan.
Het internet doet het weer Belle riep ze, we hebbe een nieuwe moodum gekreege. En ik zag dat de groene liechies branden deeje, en dat betekent dat alles goed is. Op die oude moodum hadden we ineens allemaal andere kleuren, rode en roze en blauwe knipperlichies, dat ding was totaal doorgedraai

Lawaai

Forige week hadden we ook lawaai. Jullie weete ik woon in een hoge flat. Belle we krijge fan de week keiharde herrie boofe ons hoofd. Wat nou weer dach ik. De buurman krijg een nieuwe badkaamer en errugens anders in flat komp een nieuwe keuken. Het is aangemeld op het diegietaale scherm in de hal en ik zag het. En ik furrtel het je Belle, dan weet je het alfast dat je niet zo kan dutten als normaal.
Nou die boor begon al froeg om halluf 9 in de ochtend, we waare net wakker. Het heeft bijna de hele dag geduurd en telkens weer prrrrrrrr, grrrrrrrrr, prrrrrrr. Het keiharde geboor kwam zellufs boofe de draaiorgel uit die op de weekmarkt stond. Kan je nagaan, die draaiorgel speel ook keihard, maar dat vinden we juist gezellig. Maar ja frouwtje zei, we moete eefe een paar daagies doorbijte. Daar snap ik niks fan, want ik bijt nooit meer sinds ik hier woon.
Gelukkig was het na een dag of 2 rustuger en deeje ze niet meer iedere keer achter elkaar boore. Ik geloof zellufs dat het nu helemaal klaar is.

Belle brokjes

We hadden nog wat. Frouwtje zeg, Belle je ben ongemerrukt te dik geworden, we moeten er nu eg seeriejeus wat aan gaan doen. Toen ik hier pas kwam was ik feel wilder, ik rende wild en speelde wild, ik was gewoon enthouwsiejast. Niet dat ik dat nu niet meer ben hoor, maar ik ben gewend in huis en aan mijn frouw, en is alles rustigur geworden en hep ik mijn plek. Ik speel heus nog wel hoor, maar lig ik ook vaak gewoon lekker op de warrume teddiepleet.
Ik ben niet meer gaan eete hoor want frouwtje geef mij afgepas, maar mischien hep ik gewoon de bouw dat ik wat steviger ben. Dat had ik trouwens al in het dierenhospitaal waar ik toen zat. Dus ik ben gewoon zo, maar nu dan toch iets dikker. Maar zou het ook niet door de winter koome?
Nou het internet dee het weer goed en frouwtje zat te swaajpe. Belle ik geloof dat ik een goed merk kattenbrokkies heb gefonden zodat je wat kan afvallen, en ze dee bestellen. Fan de week kwam er weer zo’n groote doos binne. Dit keer nie fan Zoeplus, nee het was van een ander merk. Kijk eens Belle zei frouwtje, je eige footo staat op de zak kattenbrokkies, wat leuk is dat he ? Je heb nu je eigen merk! En ja hoor ik zag het, dat was ik die op de zak stond, Belle brokkies!
Kan dat nou, dacht ik, ik weet fan niks ? Maar ja die zak ging oope want Belle zei ze, ik hoop wel dat je je eige merk brokkies lus. Ik dook gelijk mijn snuffert in die zak en ja ze roken lekker. En toen kreeg ik de brokkies in mijn voederbak. Nou die waren eggie waar heel lekker en kraake dat ze deeje, ze waren zo op. Ik zei miaaaw en keek naar die zak.
Maar frouwtje zei, foor nu is het genoeg Belle, het zijn afvalbrokkies foor je diejeet en morgen gaan we de maatbeeker gebruiken en beginne we met je treeningsprogamma. Dus die zak lekkere knaakbrokkies ging in de kast en op slot!

Faalentijnskadoo

Ik krijg een faalentijnskadoo heef ze geseg. Het is iets leuks en kan ik er mee speele. Het is ook om ekstra in aksie te koome. Het hoort bij het treeningsprogamma. Speeltjes hep ik genoeg. Ook ouwe speeltjes van Stokkie-Stefan en Oscar, maar ook nieuwe speeltjes. Het rooie lichie, daarfan kom ik fan de bank en de kattentunnel daar sjees ik met een noodgang doorheen, fooral als frouwtje er snekkies ingooi. Een nieuw kadoo is altijd spannend. Komt er weer een groote doos of is het kleiner ? Het is nog geen faalenstijnsdag, maar ze heef het alfast besteld zei ze omdat het soms lang duur. Ik moet dus afwachten, maar dat geef nie want wat komp dat komp.

Tullupe

Zo kijken we uit naar fijne dingen, faalentijnsdag dus met het kadoo, de hiejacinten en de tullupe, de zon, en is frouwtje dese maand jaarug. Dat ga se fieren en is er vast ook iets leuks en lekkers foor mij. Jullie horen het in de folgende blog liefe frientjes.

Zorruge julliedat je het warrum hep binne en lekker ligge doe in de zon als die schijnt, en een frise neus haale doe op het balkon of in de tuin?! En een knuffel op zn tijd en lekker eete?! Meer hebbie niet nodig om tefreede te zijn is mijn meening. En hierbij sluit ik af !

Feel warrume pootjes en een knuf fan,

Belle