Poes Minnie over pootballers en oer

oer

Dorusje miauwt wel eens dat als hij groter is hij pootballer wil worden. Ikke ben amateur pootballer. Want poesen kunnen net zo goed pootballen als katers. Net als bij de mensen. Mijn grote voorbeelden zijn Rafael van der Kat en Sarina Poes. Zij hebben allebei voor Oranje gepoot.

Oefenen

Oefenen kan overal mee. Een propje, pen, maakt niet uit zolang het maar rolt. Je moet wel goed pootwerk hebben dus dat je het propje of balletje snel van je ene naar je andere poot kunt laten gaan zonder dat de tegenkat het af kan pakken. Ook moet je iets hebben wat best een moeilijk woord is: con-cen-trasie. En con-di-tie dat is ook belangrijk dus dat je het lang vol houdt. Veel brokjes eten van tevoren is dus wel handig. Ik heb wel eens horen miauwen dat professionele pootballers na een goed gepote wedstrijd bergen vol snoepjes krijgen.

Helaas ben ik een binnenkat dus kan ik alleen maar dromen van spelen in een pootballersteam. Of zoals de wereldberoemde pootballer Johan Kater ooit zei: ‘elk nadeel heb zijn voordeel’. Want ik heb ‘t natuurlijk best goed bij frau. Ik kan pootballen wanneer ik wil, op schoot liggen wanneer ik wil en krijg op tijd m’n brokjes en natvoer. Tuurlijk zou ik met pootballen superveel brokjes willen verdienen zodat frau nooit meer zou hoeven werken. Maar ach, m’n leven is zo ook wel goed.

Oer

Wat is nou precies oer? En hebben alleen katten dat of alle huisdieren? Want ik mag dan wel een mooi poesje zijn, ik heb ook best diep-gang hoor. Dus over zulke dingen denk ik best wel eens na. Als ik vogels hoor of zie dan gaat mijn staartje zwiepen en dan doe ik kwetter kwetter. Dat is best erg oer want katten vinden vogels jammie en ik dus ook. Hetzelfde geldt voor vliegjes. Die moet ik echt vangen hihi. En daarna lekker opsmikkelen. Ik weet ook best wat oer is wat van toen ik nog in het andere huis woonde daar heb ik wel eens een klein vogeltje en ook wel eens een muis gevangen.
Hoe gaat dat vangen dan in zijn werk? Voor degene die dat niet willen weten doe dan nu even de pootjes voor de oogjes. Eerst ga je kijken, goed kijken. Daarna gaat je staartje zwiepen van enthousiast. Vervolgens ga je er goed voor zitten. Je zakt door je voorpoten en gaat met je kont wiebelen voor de focus. En dan BAM op het juiste moment spring je naar voren. Soms heb je dan mazzel en soms ook niet. Ik lees soms dat katten de prooi dan weer laten gaan. Oeps nou dat kan ik dus niet hihi ik eet het gewoon op. Maar niet voordat ik trots aan frau heb laten zien wat ik gevangen heb.
Waar ik nu woon ben ik een binnenpoes en kan ik alleen nog maar dromen van echt vangen. Volgens frau doe ik dat ook wel eens. Dat kan ze zien want als ik dan diep in slaap ben dan ziet ze me smak smak doen. Frau heeft gezegd dat we ooit wel weer een buiten krijgen. Dus ik wacht geduldig af.

Sterkte

oerIk wil ook nog even iets zeggen. Tegen Loesje en tegen Bolle. Dat ik ze heel veel sterkte wil wensen. Met hun nieren en hun gewrichten. En dat ik hoop dat de brokjes en de pilletjes gaan helpen. Dat ze dan allebei weer kunnen dartelen als een kitten. En vooral nog heeeeeel lang voor de blog blijven miauwen. Want het is heel leuk om steeds zo een inkijkje in mekaars poezeleven te krijgen.

Pootje van Minnie voor iedereen

 

Ik heb dus vlokken in mijn vacht

vlokken

Op deze foto is het goed te zien dat ik vlokken in mijn vacht heb. Dus dat mijn vacht niet dicht zit. En ik weet niet goed of dat erg is of niet.

Wassen en eten

Nou moet ik eerst zeggen dat ik mezelf was, elke dag en goed ook en ik kan overal bij, dus daar gaat het niet om. En ik eet goed spul. Mijn brokjes zijn van Hills en mijn avondeten is natuureten van Almo dus daar krijg je ook geen vlokken van in je vacht. Eerlijk is eerlijk soms heb ik wel sneks die zijn altijd slanksneks maar het zijn wel sneks.
Ik wil het liefste een vacht die helemaal dicht zit. Andere katermannen hebben dat ook. Dan is je vacht echt een vacht, dat bedoel ik.

Raam open

Gisterochtend zette mijn vrouw het raam in de huiskamer open. Ik ging in de vensterbank zitten en ik voelde het meteen: de lucht was koud en het waaide dus meteen kwam er koude wind en die ging meteen helemaal in mijn vacht zitten. Nou ik sprong meteen uit de vensterbank en ik ging lekker op het krukje liggen, dat staat bij haar werktafel en er ligt flies op dus daar lig ik lekker en warm.
Toen ik wakker werd van mijn dutje, stond het raam nog steeds open en ik had helemaal geen zin in de kou.

Vlokken

Ik wil nog meer zeggen over de vlokken in mijn vacht.

  •  op mijn buik heb ik ze niet maar daar is mijn vacht zachter en korter. Ik heb ook heel graag buikknuffels
  • op mijn kop en achter mijn oren is het ook in orde
  • het is vooral rond mijn hals en op mijn borst, dat had ik liever niet, maar  kammen en borstelen wil ik niet, en ik moet het toch zelf kunnen
  • of het iets met mijn leeftijd te maken heeft, dat weet ik niet, volgens mij had ik het als kitten niet

Misschien moet ik het aksepteren maar eerlijk waar dat is best moeilijk als je de wind voelt in je vacht. Dat hoort toch niet!!

Kater Bolle over als er oplossingen zijn

oplossingenVorige week had ik geschreven over dat mijn heupen soms pijn doen. En dat ik daardoor moeilijker loop of ga liggen.

Iedereen heeft toen zulke lieve reaksies geschreven en zulke goede tips gegeven, daar waren mijn mensen en ik helemaal blij van geworden. Dus ik wil iedereen bedanken daarvoor, mensen en katten. Eerlijk waar, met zulke goede vrienden en vriendinnen ben je supersterk en kan je alles aan!

Artri Relief

Deze week zijn er al meteen een paar dingen veranderd bij ons thuis. Voor mij en mijn gewrigten.
Als eerste had mijn vrouw een flesje gekocht met iets dat Artri Relief heet. Dat is goed voor je gewrigten, ze gaan daar weer een beetje van aangroeien. Of ze sleiten in ieder geval niet zo snel. Het is een soort drankje en het moet door je eten heen. Met een pompje kan je afmeten hoeveel je nodig hebt. Het is ook voor honden en koneinen, grappig hè? Voor mijn gewigt zou ik twee pompjes moeten.
oplossingenMijn vrouw heeft eerst geprobeerd of ik het misschien zo van een lepel wilde eten. Dat wilde ik niet. Toen heeft ze het door goermet moes met tonijn gedaan. Dat wilde ik ook niet. Dus heeft ze het onderin een kom gedaan met mijn favoriete smaak natvoer erover heen. Maar ik rook meteen dat dat fiese spul er in zat. Natuurlijk wilde ik het daarom niet eten, dat snap je. Het leek mijn mensen beter om er even mee te stoppen en gelukkig kreeg ik mijn gewone eten. Maar ik was nu aa-lert. Ik vertrouwde het niet meer en heb eerst heel lang gesnuffeld of mijn eten wel okee was. Pas nadat mijn mensen niet meer op mij letten heb ik het gegeten.
Dat mijn mensen maar weten dat ik mij niet zomaar laat foppen. Mijn vrouw zegt dat ze dat al lang doorhadden, maar je kan als oudere kater niet voorzichtig genoeg zijn. Dan is het weer iets dat je moet eten voor het gezond, dan weer voor het slank. Terwijl ik vind dat eten voor het lekker is.
Het natvoer met het meediesijn heeft er nog de hele nacht gestaan. En ik heb er presies NUL keer van gegeten, daar was ik best trots op.

In de kast

De volgende dag heeft mijn vrouw één druppel bij mijn goermet moes gedaan, en de druppel zat helemaal onderop. Ik was eventjes niet op mijn kie vief en begon gewoon te eten. Totdat ik het proefde: dat fiese spul zat erin! En dat wil ik persee niet eten. Ik denk eerlijk waar niet dat ik beter ga lopen door fiese druppels te eten, dat is helemaal niet logies.
Nu staat dat flesje in de kast. Bij andere dingen die goed voor mij zijn maar die ik niet wil eten.
Ik zeg: laat maar staan.

Traumeel

Mijn traumeel tabletjes wilde ik toen ineens ook niet meer eten. Wegens dat ik merkte dat er aan mijn eten was geknoeid. Nu, een paar dagen later eet ik ze wel weer. Maar drie keer per dag – wat eigenlijk moet – dat lukt niet altijd.

Brokken

Mijn mensen hebben nu spesjale brokken besteld voor mijn heupen. Het is nog een beetje te snel om te merken of ik nou makkelijker kan bewegen, maar ik eet de brokken wel. Ik kan niet alleen maar die brokken eten want dan ga ik steeds haarballen spugen.
Dus ik krijg nu brokken voor mijn heupen en spesjale brokken tegen haren in mijn buik.

oplossingenIk had sinds een tijdje ook moeite om uit mijn eetkommen te eten, dat deed pijn aan mijn nek. Mijn kom met brokken staat al wat hoger maar ik eet het liefst van iets waar de brokken niet steeds zo schuiven. En in mijn kom schuiven de brokken.
Dus legden mijn mensen ze de laatste tijd op een bankje dat eigenlijk is om aan te krabben. Maar ik krab er niet aan, dat vind ik veels te zonde. Nu is het een hele grote etensbak voor brokken geworden, het is eerlijk waar superhandig.

Eten

oplossingenMijn natvoer en mijn brokken die er altijd staan staan ook op een verhoging. Daardoor hoef ik mijn nek niet steeds zo te buigen als ik eet. Ik kan zittend of staand eten. Ik was er meteen helemaal blij mee. Als het tijd is voor mijn natvoer ga ik daar vast zitten, het eet heel fijn. Alleen niet als die druppels door mijn eten zitten, dan niet.

En voor mijn surfen over mijn tasjes en het spelen met de veer hebben we ook een oplossing gevonden. Ik speel nu buiten op het gras, met hele lange grassprieten. Dan moet je me zien, ik lijk wel een jonge katerman. Ik ren en ik sjees en ik schuif op mijn buik een stuk door het gras.

Echte teiger

Het allerallerallerleukste vind ik het nog om dat in het donker te doen, samen met mijn vrouw.
oplossingenDan moeten we zachtjes doen omdat het al laat is. Ik lig een hele tijd ineengedoken naar de grasstengel te loeren die mijn vrouw door het gras beweegt. En ineens kom ik keihard aanrennen en spring bovenop de grasspriet. Mijn vrouw kan in het donker niet zo goed zien en valt soms van schrik achterover in het gras. Daar moet ze altijd om lachen, ze zegt dat ik een echte teiger ben.
Zo zie ja maar, ook als oudere teiger met moeilijke benen en heupen kan je nog heel veel plezier hebben.
En ook best een beetje gevaarlijk zijn. Voor mensen én voor grassprieten.

Kater Bram over zijn furzorging

BramHoi allemaal, ik hoop dat jullie een fijn wiekent hebben. Het is kei mooi weer en dat vind ik fijn. Dat ik lekker in de tuin kan zijn en de zon op mijn vacht kan voelen.

Dan wordt ik helemaal warm van binnen. Mijn lijf wil dan alleen nog maar liggen en mijn kop wil dan alleen nog maar snurken. Lekker hoor.

Gras

BramAls ik de tuin in ga heb ik een soort roetiene. Een roetiene is als je heel vaak dezelfde dingen doet. En dat doe ik in de tuin. Ik mag smorgens altijd naar buiten want dan ga ik alles tjekken. Tjekken of alles is zoals het hoort, dat je geen andere dingen ziet in je tuin. Daarna ga ik gras knabbelen. Dat is kei lekker. Ik eet dat voor de haarballen als ik me was of furhaar. Dan pak ik zo’n grassprietje in mijn bek en dan kauw ik daar op. Ik zaag met mijn kiesjes het grassprietje los en dan eet ik hem op. Ze zijn best lekker. Ze zijn dun en knapperig, ze smaken nat en zoet en als ik ze doorslik gaat dat heel makkelijk omdat ze dan slap zijn van het kauwen. Dit doe ik denk ik best lang. Misschien wel een kwartier lang.
Daarna voel ik me moe, dat ik wil dutten. Gewoon lekker in de stoel wil dutten. Maar eerst moet ik nog iets heel belangrijks doen. Wassen!

Wassen

BramAls ik naar de stoel loop bedenk me alvast hoe en waar ik me wil wassen want ik wil wel een schone kater zijn en in mijn kop tjek ik of het allemaal klopt. Eerst de tuin tjekke, dan gras eten, daarna alles in mijn kop nalopen zoals nu, dan wassen en dan dutten. Dus ik ben al halverwege. En daar zie ik mijn stoel. Het is een tuinstoel met een kussen erop die eigenlijk voor mensen is maar ik slaap er graag op. Het kussen is namelijk heel erg zacht, dat je met je poten een beetje wegzakt als je er op staat. Dus als je gaat liggen heb je een klein kuiltje voor jezelf. Dat slaapt best fijn.
Nu ga ik denken en kijken naar mijn poten. Hoe vies zijn ze en moet ik ze wassen. Want ik soms ben ik best moe en dan doe ik niet alles wassen. Alleen wat vies is. Dat uitgebreide komt een andere keer wel. Mijn poten zijn best zwart van het zand dus die ga ik wassen en eens even kijken, hoe is mijn buik? ehm, best wit maar het mag witter. Mijn vacht is daar rommelig. Dat is wanneer je haartjes alle kanten op staan en niet gelijk naar een kant zijn. Ik vind het fijnst als mijn vacht van boven naar beneden gepoetst wordt. Dan zie ik er zo slank uit. Dan is alles in een kant en dat is netjes. Het is bijna duttijd voor mij.

Furzorging

BramDit is dus mijn roetiene wat ik bijna elke dag doe. Gewoon omdat ik het kei fijn vind. Het is een beetje een furzorging van mezelf. Dat mijn dag gewoon lekker gaat. Dat ik makkelijk haarballen kwijt kan door het gras en dat mijn vrouw tegen me zegt dat ik een knappe jongen ben omdat ik schoon ben. Dat zijn de fijnste dingen.
Voordat ik ga stoppen met schrijven, zorgen jullie dat je genoeg drinken hebt? Het wordt kei warm en dan moet je keiveel drinken. Bertje heeft een advies over poeselimonade. Dat is volgens mij een snek met ekstra water zodat je meer drinkt als je een moeilijke drinker bent.
Ik hoop dat jullie een kei fijn wiekent hebben! Zacht kopje van mij,

Bram

interview: hoe is het in Dierentehuis Arnhem?

arnhem

In het Dierentehuis Arnhem wonen allerlei dieren door elkaar heen. Dus ook honden en van alles. Ik dacht hoe gaat dat. Dus ik heb Marleen van het Dierentehuis vragen gesteld.

Ik begin meteen met hoe kan het dat er zoveel verschillende dieren wonen en dat het goed gaat?

We houden de dieren gescheiden. Zowel de verschillende dieren – honden, katten, vogels, konijnen – hebben allemaal eigen ruimtes, als de dieren individueel. Ieder dier krijgt zijn eigen kennel/hok. Ze kunnen wel met elkaar kletsen wanneer in dezelfde ruimte verschillende kennels/hokken in gebruik zijn.

O dat is goed, dan kun je op jezelf zijn en toch samen dat is belangrijk. Ik weet dat dierentehuizen het nou ekstra druk hebben wegens het fierus. Wat hebben jullie nou nodig?

Wij zijn erg blij met de tijd die onze vrijwilligers ons schenken. Wij hebben onze vrijwilligers nodig op meerdere vlakken/rollen/functies die we hier hebben. Denk bijvoorbeeld aan dierverzorging die ’s ochtends de honden uitlaat en de kennels weer netjes en schoon maakt. Maar denk ook aan de baliemedewerkers die helpen met het zoeken van het juiste huisje voor onze verschillende dieren. En de dierenambulance die gewonde dieren ophaalt en al een eerste zorg kunnen bieden. De meldkamer, wat zoveel meer werk is dan alleen de telefoon opnemen.

Ik vind het superlief dat  er mensen zijn die zo graag dieren helpen. Is er nog meer nodig?

Naast de vrijwilligers zijn we altijd erg blij met donaties. Dit kan financieel zijn; we zijn een non-profit organisatie. Maar oude handdoeken zijn we ook dol op. Deze gebruiken we bij de dieren. En dieren die een nieuw huisje hebben gevonden, krijgen deze handdoek ook mee om iets vertrouwds te hebben bij hun nieuwe thuis.

Dat is belangrijk, weet ik zelf. Want toen ik uit het asiel ging en bij mijn vrouw ging wonen, kreeg ik ook mijn handdoek mee. Ik wilde ook vragen of het nou drukker wegens het fierus en hoe doen jullie dat?

Het is niet drukker op het terrein, omdat het terrein nu alleen toegankelijk is op afspraak. Telefonisch is het wel iets drukker, omdat veel mensen nu gelukkig eerst bellen voordat ze hier staan voor een dichte poort. Betreft dieren is het iets rustiger.

Wegens dat ik zelf een kat ben, wilde ik vragen wie van de katten extra aandacht en wat voor tehuis heeft hij of zij nodig?

Al onze dieren verdienen veel aandacht.

Ja dat snap ik natuurlijk. En de katten?

Gelukkig hebben we momenteel geen katten die meer moeite hebben met het vinden van een nieuw huisje. Mensen zijn nu meer thuis en hebben hierdoor meer tijd om hun nieuwe huisgenoot te laten wennen en extra aandacht te geven. Op dit moment zijn alle plaatsbare katten gereserveerd. Dat betekend dat zij binnen een week hier weg zullen zijn, zoals de afspraken er nu staan.

Wat supergoed!! Een eigen thuis is het beste dat weet ik uit erfaring. Wat is het fijnste van het werken in het Dierentehuis?

Mijn eigen motivatie is altijd geweest dat ik graag de dieren een fijn nieuw thuis wil geven, want dat verdienen ze. Ik ben met het dierentehuis in aanraking gekomen toen ik hier mijn eerste kat vandaan haalde. Een geheel blind beestje, wat vanaf het eerste moment een klik was. Helaas was hij al een opaatje en heb ik hem niet heel lang gehad, iets meer als 2 jaar. Mijn tweede kat komt ook hier vandaan. Nadat m’n mannetje was overleden heb ik haar hier gehaald. Beide keren werd er echt gekeken of ik ook echt de juiste persoon was voor deze dieren. En dat sprak mij erg aan. Dat ze niet zomaar ieder dier met ieder willekeurig mens meegeven. En aan dit proces wilde ik gaan bijdragen. En dat is zeer dankbaar werk, om vanuit de dieren te zien dat ze bij de juiste persoon zich goed voelen.

We krijgen ook regelmatig verhalen terug van de geplaatste dieren hoe het gaat in hun nieuwe huisje. Hier zien we ook altijd ontspannen en vrolijke dieren op terug.

Hartelijk dank voor het interview!!

Meer informatie:

Website: Dierentehuis Arnhem en omstreken
Feesboek: https://www.facebook.com/DierentehuisArnhemeo/