🐾 Bliksem speelt verstoppertje

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het was nog redelijk vroeg in de ochtend en mijn man mens vond het verdacht stil in huis en in de jungle. Hij zag dat ik en Roover nergens te bekennen waren. Ik, de snelle, hyperactieve kater en Roover, de wat luie kater met een diefstal mentaliteit, waren verstoppertje aan het spelen. Althans dat dacht ik.

Verstopper

Ik was ervan overtuigd dat ik de beste verstopper ter wereld ben. Mijn tactiek? Ogen dicht, staart in het zicht. Ik zat verstopt in de oude struik en mijn staart stak er nog net uit als een zwaaiende vlag.
Roover, die mij zocht, liep verveeld door de jungle. Hij had totaal geen zin in dit spel. Maar ik had hem vanochtend snacks gegeven dus hij moest wel meedoen. Roover liep door de jungle, keek naar de struik, zag mijn staart, zuchtte maar liep door.
Hij ziet me niet, ik ben te goed, dacht ik in de struik, terwijl ik mij heel stil hield.
Na 10 minuten besloot Roover dat hij had gewonnen zonder mij te zoeken. Hij liep naar de brokkenbak en begon uitgebreid te eten. En precies op dat moment sprong ik tevoorschijn uit de struik en riep trots: Miauw! Verrassing!
Roover schrok zo erg dat hij met de snacks in zijn bek onder de tuinbank dook. Ik was zo verward dat Roover onder de indruk was mijn verrassing dat ik doorgleed richting de tuindeur, waar ik rustig bleef zitten.
Wie heeft er gewonnen riep ik? Roover keek me aan en ging nonchalant verder met het eten van zijn snacks onder de tuinbank. Ik miauwde van trots dat ik had gewonnen. Maar Roover dacht: Maar ik heb lekker de snacks!

Zwaarder

Toch voelde ik me onoverwinnelijk. Hij zag me lekker niet, en ik liep triomfantelijk door de jungle. Roover opende één oog en zag mij door de jungle lopen. Hij zuchtte nog eens diep, en zo hard dat zijn snorharen ervan trilden. In plaats van achter mij aan te rennen maakte hij gebruik van zijn positie bij de snacks. De schaal met brokken was binnen aanvalsbereik. En Roover liet zich met een nonchalante rol boven op de bak met brokken vallen.
Met zijn 5 kilo was er voor mij weinig kans om de brokkenbak te veroveren. Ondanks dat ik met mijn 6 kilo zwaarder ben dan Roover. Ik moest wat bedenken dus. Maar wat? Roover zat als een dikke kater koninklijk bovenop de brokkenbak en keek naar zijn nagels.
Ik schoot uit de struiken en eindigde precies voor Roover en de brokkenbak. Zullen we het een gelijkspel noemen? Miauwde ik tegen Roover.
Roover stapte traag opzij en miauwde oké. Ik draaide drie keer een rondje van blijdschap en eindigde bovenop de brokkenbak. Roover keek me aan en miauwde: Dit was precies de bedoeling. Een gelijkspel en we delen samen de brokken.
Samen met Roover voel ik mij onoverwinnelijk. Wij gaan samen nog veel meer avonturen beleven. Als Roover maar gewoon goed naar mij luistert. Want ik ben wel de koning van het verstoppen. En van de jungle!
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en snel veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie krijgt nieuwe ramen

Ik was net wakker geworden uit een fijne dut. Liep de trap af naar beneden. Ik Frau op de bank zitten. Ze wenkte me. Kom je eefe bij me zitten Minnie? Miauw mauwde ik en ik liep naar de bank toe. Met een sprongetje sprong ik op de bank en kroop bij haar op schoot/ Wat zou er wezen? Wat zou ze willen bespreken?

Ramen

Ze aaide me oofer mijn koppie. Dinsdag staat je blog onlein dat weet je he. Miauw ja natuurlijk weet ik dat. Nou de dag daarna is de dag met de woens erin. Benieuwd waar dit gesprek naar toe ging keek ik haar aandachtig aan. Ze furrtelde me dat er die dag werkmannen zouden komen. In de middag. En dat die zowel foor als achter de ramen eruit gingen halen.
Ik keek haar furrschrikt aan. De raame eruit halen? Maar dan kunnen alle katjes uit de buurt zomaar hier naar binnen springen. Niet dat ik feel in de melk te brokkelen heb als het oofer zo een beslissing gaat maar hier schrok ik toch wel een beetje van. Frau zag mijn furrschrikte gezichtje en gaf me een aaitje oofer mijn ruggetje. Ze furrtelde dat de raame die er nu in zitten al best wel oud zijn. En dat die er dus uitgehaald gingen worden om er nieuwe foor in de plaats te zetten.

Feilig

Oef dat fond ik toch wel fijn om te hoore. Want een huis zonder raame dat find ik toch maar helemaal niks. Maar zei Frau dat is niet alles. Want om er zeker van te zijn dat jij niet schrikt fan de werkmannen en dat je feilig bent gaan we het op woensdag ff op een bepaalde manier aanpakken.
Ze furrtelde me wat ze bedacht had. Op die dag gaat ze m’n kattenbak, bakje water, bakje brokjes en een zakje met lekkere noepies op de slaapkamer neerleggen. Dat is de kamer waar haar groote mensenmand is. Dan gaat het raam boofe een stukje open zodat ik frisse lucht heb. Maar de deur gaat dan dicht. Zodat ze zeeker weet dat ik daar feilig zit. Ze heeft ook beloofd dat ze zo nu en dan ff bij me komt kijken.
Niet de hele tijd zei ze want ze wil ook de werkmannen enzo in de gaten houden. Ik mauwde fan maar boofe is toch ook een raam. Ja dat klopt Minnie zei ze maar dat wordt deze keer niet furrfangen. Handig he want nou kan jij dus feilig boofe zitten. Tsja miauw mauwde ik tis maar net wat je handig vind. Liefer heb ik dat alles gewoon altijd hetzelfde is. Ze gaf me een aaitje en knikte me toe. Dat ben ik helemaal met je eens, zo denk ik er ook over.

Samen

Ik moest een beetje miauw lachen. Ben jij soms ook een katje Frau? Of er in een foorig leefe eentje geweest? Dat zou zomaar kunnen liefe Minnie zei ze. Hihi mauwde ik. Dan ben jij groote kat en ik kleine kat. Dat fonde we allebei fan onszelf wel een heel leuk grapje.
Nou dit was het weer foor deese keer. Ik tetter nog altijd keihard mee foor Freede. Want dat is nog steeds hard nodig.
Pootje van Minnie

Lucky en zijn verjaardag

Hallo lieve vriendjes, als jullie dit lezen ben ik bijna jarig en dat betekent dat mijn zusje Ginger dat ook is. We worden alweer 11 jaar dus sinds een jaar hebben we dubbele cijfers. Dat klinkt best gewichtig maar jullie mogen daarbij wil bedenken dat ik hier nog altijd de jongste, oftewel de Benjamin van het hele stel ben want beide poezendames en ook mijn broer Moos zijn ouder dan ik. Moos niet veel maar toch…nu ja, dat is wat in zijn paspoortje toch staat want misschien is hij in werkelijkheid jonger dan ik. Maar ach, dat maakt allemaal niks uit want je bent gewoon zo oud of jong als je jezelf voelt. Soms voel ik me nog net een kitten en ren ik rondjes door de tuin en het huis dus het maakt niet echt veel uit hoeveel jaren je dan daadwerkelijk bent.

Snekkies

Omdat het nu toch weer mooier weer geworden is, wil ik mijn verjaardag buiten vieren in de tuin. Daarvoor wil ik uiteraard iedereen uitnodigen want hoe meer zielen, hoe meer vreugd toch? Dus jullie zijn allemaal welkom. We zorgen voor lekkere snekkies en er is voor iedereen wat wils. We hebben uiteraard ook een bestelling gedaan bij Muisbezorgd want daar hebben ze toch lekkere hapjes, jammie. Mochten jullie mensen ook mee willen komen, dan zorgen we ervoor dat er ook voor hen lekker eten en drinken is natuurlijk. Met warm weer kan de bbq aan maar daar mogen wij als katten niet te dicht bij in de buurt komen want daar kunnen we ons aan branden. Dat geeft niet want dan bakken onze mensen wel wat lekkers en mogen wij mee snoepen. Kunnen we zelf mooi gezellig in de tuin spelen, achter vogeltjes en muisjes aanrennen en lekker in de zon zitten als we moe zijn. Dat is altijd aangenaam om te doen. Komen jullie dan ook op mijn feestje? Dat zou ik super gezellig vinden.

Van veel buiten spelen en verkennen word ik wel af en toe moe… dus dan is relaxen ook aan de orde. Jullie weten inmiddels wel dat ik diverse hobby’s heb waarvan eten toch wel op de eerste plek staat, met mooi weer buiten snuffelen en verkennen op plek twee en met slechter weer staat slapen op die plek. Dus dat wisselt elkaar mooi af zeg maar. Nu hebben we de krabton waar ik in lig zoals je op de foto kunt zien al een tijdje in huis. Moos gebruikt deze ook daadwerkelijk om aan te krabben en we liggen er om beurten bovenop. Nu heb ik alleen recent ontdekt dat je erin kunt liggen. Er zitten verschillende holletjes in en als ’s morgens de zon schijnt, staat deze recht op het middelste holletje. Dat is gewoon de perfecte plek om te doezelen en slapen kan ik wel zeggen. Ik kan iedereen aanraden om zo’n dergelijke ton te vragen want die zijn gewoon perfect.

Luik

Vorige keer had ik gezegd dat ik zou vertellen over de nieuwe constructie met het luik maar dit kom nog want nu zijn er wel foto’s maar nog niet allemaal even duidelijk dus daar wordt nog even aan gewerkt. We kunnen nu naar buiten als onze mensen er niet zijn en hoeven daarvoor zelf weinig te doen. Het luik staat immers gewoon open en dat is toch handig. Zeker als je het anders niet zo goed snapt natuurlijk. Ik ga nu ook wel eens buiten ver de tuin in want daarachter heb ik nieuwe vriendjes ontdekt, er woont namelijk een paard! Kennen jullie dat ook? Ik vind het heel bijzonder om naar het beestje te kijken en ze is mooi zwart, net als Molly en Dropje zo’n kleur zeg maar. Ze eet veel gras dus dan is het daar in de wei ook meteen mooi gemaaid. Wel handig eigenlijk als mensen daar zo’n dier neerzetten maar ik vind het vooral gezellig.

Knuffels van Lucky en de rest

PS Mevrouw Ooievaar heeft denk ik eieren gelegd want ze zit nu zowat de hele dag op het hoge nest. De andere brengt haar dan eten. Misschien is het meneer ooievaar die erop zit, maar ja daar zie ik dus geen verschil tussen want ze zien er allebei precies hetzelfde uit.

Kever heeft een mening over zijn bank

De drie musketiers

Zooo heee, ik had forige week al bijna zomer in mijn tuin, elke dag scheen de zon en was het heerlijk warm, ik was de hele dag buiten en dat was maar goed ook, want in ons huis waren één dag mannen die kwamen voor iets dat glasfeesel heet ofzo, en de andere dag was mijn bank ineens weg, nau ja!!

Mijn bank was er al sinds ik hier kwam, en ik kon meteen ruiken dat alle katten die hier hebben gewoond zich feilig foelden op die bank, ik rook Bolle nog heel goed, en ik kon ook Molly, Popje en Beer ruiken, het was een fijne bank om op te slaapen en me aan omhoog te trekken met mijn naagels, maar ik kon er ook heel goed aan krabben, als ik onder het flies kroop dat er oferheen lag.

Flokken

Ik wist meteen waar de beste plekken waaren om te krabben: dat zijn natuurlijk de hoeken, en ik kon daar ook keigoed krabben omdat Popje al door alle laagen heen had gekrabt, hij was al aan het haut aan het krabben dat binnenin mijn bank zat, en als ik krabte trok ik heerlijk grote flokken los, het was een perfekte bank, echt waar.

Op mijn aude bank

Mijn bank was al fijfentwintig jaaren aud, en omdat ik zoveel krab wilde mijn vrouw geen nieuwe bank, mijn mensen zitten toch nooit op de bank, dat hebben ze ferleerd folgens mijn vrouw, omdat froeger Popje, Beer en Molly er altijd op laagen, mijn mensen zijn eigenlijk fergeeten dat ze op de bank kunnen zitten, maar mijn man wilde toch graag een nieuwe bank.

Toen mijn bank ineens weg was fond ik dat best grappig, ik ging op de floerbedekking liggen waar mijn bank had gestaan, dat lag prima, de folgende dag hoorde ik alwéér mannen praaten in mijn huis, dus ik bleef buiten, na een paar uur wist ik zeeker dat ze weg waaren en ging ik binnen kijken, en wat denken jullie?, er stond zomaar een hele nieuwe bank!

Ik was een beetje foorzichtig en snufsnufte aan die nieuwe bank, hij rook anders dan mijn bank, maar niet griezelig ofzo, ik durfde er nog niet op te slaapen maar ik was niet bang.

RATS

De folgende dag was mijn vrouw aan de teelefoon, ik moest toefallig net HEEL dringend knuffels en ik kreeg wel een paar aaien over mijn hoofd, maar ze was met haar aandagt bij die teelefoon, daar hau ik niet van dus ik liep naar de bank en deed RATS RATS RATS!, nau… toen keek ze wel!

Nau zit er op de hoeken de flieslappen die over mijn bank zaten, dat ruikt heerlijk fertrauwd, en het maakt mij niets uit, ik heb al op mijn nieuwe bank geslaapen en hij slaapt heel fijn, krabben lukt ook, eigenlijk beeter dan bij mijn aude bank, al denk ik dat ik neffer nooit zoveel kapoo kan maken als Popje deed, maar ik doe mijn best!, ik ben echt helemaal blij met mijn nieuwe bank, mijn mensen ook, al zei mijn vrouw wel iets tegen mijn man van Zie je wel, maar waarover dat ging weet ik niet.

****

Ik blijf keihard tetteren voor vreede, het moet toch kunnen?!
En ik stuur iedereen die iemand mist hele zachte kopjes.

Joep weet meer over het voorjaar

Heel eerlijk gemauwd, ik ben de afgelopen week niet al te best begonnen… Niet dat er iets met me was hoor, maar onbedoeld heb ik m’n personeel een hele slechte eerste Paasdag en -nacht bezorgd. Echt, ik stond er helemaal niet bij stil dat zij zo ongerust zouden zijn, anders had ik het natuurlijk nooit gedaan.

Buiten

Je moet weten, ik vind het heerlijk om rond 10 uur in de avond naar buiten te gaan. Da’s in de afgelopen jaren een vaste gewoonte geworden, behalve als het in de winter heel errug koud is. Want dan ren ik vanuit de achterdeur even het weiland in om dat te bewateren en bemesten en ben ik binnen een kwartier weer terug. Vaak nog voordat m’n personeel het rolgordijn in de woonkamer omlaag heeft gedaan en het grote licht uitgaat.
Want ik heb een hekel aan kouwe poten, dus dan kies ik er liever voor om lekker in huis, in de vensterbank boven dat grote warme ribbelding of in het grote bed tussen m’n personeel in te slapen.
En mocht m’n uitstapje dan toch ‘s wat langer duren, dan weet ik dat ik me altijd nog bij de voordeur kan melden. Eén of twee zachte mauwtjes van mij zijn al voldoende voor m’n personeel om uit bed te springen en de deur voor me open te maken. En daar heb ik ze niet eens op hoeven trainen, dat deden ze gewoon ineens uit zichzelf dus daar maak ik nog steeds graag gebruik van.

Voorjaar

Maar als het niet al te koud is of wanneer ik straatcontroledienst heb met de buurtkatten, dan blijf ik net zo lief lekker buiten. Het is ‘s nachts heerlijk rustig hier op straat en in alle tuinen, en vaak ga ik dan ook nog even kijken hoe het met de Weilandmuizenstand is. Want ook dat moet bijgehouden worden natuurlijk.
Vorige week zaterdag was het heerlijk weer, en ik kon het voorjaar echt al ruiken. Dus rond tien uur ‘s avonds, nadat ik nog wat gedronken en geknabbeld had, vertrok ik door de achterdeur voor m’n gebruikelijke nachtelijke wandeling. Eerst via m’n catwalk naar het schuurdak, om te zwaaien naar al m’n vriendjes achter de Regenboogbrug. Daarna mauwde ik m’n personeel welterusten en wandelde de tuin uit, nog voordat zij richting het grote bed vertrokken.

Zoeken

De volgende ochtend was Senior om acht uur uit bed maar ik zat niet, zoals gewoonlijk elke ochtend, op de tuintafel naast de achterdeur te wachten om naar binnen te gaan voor de eerste knuffels, aaien en m’n ontbijt. M’n buurblafvriendje Bubbles blafte me later dat hij Senior heeft horen roepen naar me en dat hij tegen elf uur zelfs met m’n snacktrommel heeft lopen rammelen over het achterpad, langs het huizenblok tot aan de voordeur. Maar dat heb ik helemaal niet gehoord.
Toen Junior tegen lunchtijd weer thuiskwam was ik er nog steeds niet, en zijn ze samen door de wijk gelopen om me te zoeken tussen struiken en onder de geparkeerde auto’s voor de deur. Volgens Bubbels waren ze toen al heel ongerust, want gewoonlijk sla ik natuurlijk nooit m’n ontbijt of lunch over. Behalve dan op die Paaszondag…

Vermist

‘s Middags heeft m’n personeel me via internet als vermist opgegeven bij een landelijke organisatie die contact heeft met dierenambulances en opvangadressen. En nog wat later stond ik op alle lokale FB pagina’s zodat het hele dorp naar me uit kon kijken.
Er zijn zelfs tweebeners gekomen die meehielpen om me te zoeken, maar ik wist zeker dat ik helemaal niet kwijt was. Ik had het gewoon even te druk met andere dingen en dacht helemaal niet aan huis of m’n personeel. Alleen wisten zij dat toen niet.
En in hun ongerustheid waren ze ook even vergeten dat ik niet in zeven sloten tegelijk loop en al m’n negen levens nog steeds heb. Maar ik kan me nu wel voorstellen dat ze begin van de week een hele slechte dag en nacht hebben gehad zonder me, al heb ik ze ook gemauwd dat wanneer het katermansinstinct eenmaal naar boven komt het heel moeilijk is om daar dan niet aan toe te geven.

Ontbijt

Toen ik maandag morgen vroeg m’n tuin weer in wandelde omdat ik trek had in m’n ontbijt, stond m’n personeel me bijna juichend op te wachten. Ik kreeg knuffels en aaien en lieve woordjes nog voordat ik m’n stiletto’s aan m’n krabpaal naast de bank bij kon scherpen. En er werd meteen, nadat ik van kop tot staart gecontroleerd was op verwondingen, een heerlijk ontbijt voor me neergezet dat ik niet in drie, niet in twee maar in één keer helemaal op at, want zoveel buitenlucht maakt nou eenmaal hongerig. Daarna ben ik op de vensterbank in de zon in slaap gevallen, want ik was ook best wel een beetje moe.
M’n lunch heb ik zelfs overgeslagen en ik werd pas wakker toen ik geroepen werd voor het avondeten. Heel even twijfelde m’n personeel nog om me daarna weer naar buiten te laten, maar na lang aandringen deden ze toch de deur open. Ik ben die avond niet verder geweest dan m’n eigen achtertuin, want dat vond ik al ver genoeg…

Praaivesie

Waar ik in die vier-en-dertig uur geweest ben en wat ik heb gedaan hou ik vanwegens praaivesieredenen voor mezelf, en m’n personeel begrijpt dat gelukkig en vraagt er ook niet naar. Ze hebben me alleen op ‘t hart gedrukt om nooit meer zo lang weg te blijven zonder me tussendoor even thuis te melden, zodat ze zich niet ongerust hoeven te maken over me. Ik heb ze gemauwd dat ik m’n best ging doen maar dat ik niks kon beloven want de combinatie lente en ik, als jonge katermans die morgen alweer z’n derde verjaardag viert, dat kan altijd wel weer een avontuur zijn dat ik niet wil missen.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep