Jajim en Frou Frou over het favoriete deel van de dag

Miauw lieve lezers, we miauwen vandaag letters over ons favoriete deel van de dag. Jullie hoeven vast geen drie keer te raden wat dat is.

Jajim

“Het zal geen furrassing zijn dat de avond ons lievelingsdeel van de dag is. Waarom is dat? Nou, onze tweevoeter eet dan zijn lekkerste en grootste maaltijd van de dag. Omdat Frou Frou en ik altijd komen meehelpen in de keuken, krijgen wij ook onze lekkerste maaltijd. Zodra de bakjes rinkelen en de bestekla open gaat weten we hoe laat het is; tijd voor een blikje. Miauwend spring ik op het aanrecht terwijl onze mensenbroer tergend langzaam het blikje open trekt. Zodra het deksel eraf is wil ik er al van proeven. ‘Nog eventjes geduld meisje’, krijg ik te horen. Ondertussen staat Frou Frou aan zijn voeten en zegt ‘MIEUW’ met haar allerliefste stemmetje. Saame vormen we een purrfect team om onze mensenbroer op te laten schieten met het opdienen van de kalkoen mousse.”

Favoriet

Frou Frou: “Ik heb niet purr se een favoriet deel van de dag hoor, zo lang er maar geknuffeld wordt, dat is het belangrijkste voor mij. Die kalkoenmousse is gewoon gezellig, dat betekent dat we eet smakelijk knuffels krijgen na het eten en dat onze mensenbroer ‘goed zo, meisjes’ zegt als we uitgegeten zijn. Ondanks dat het me niet zo om de hapjes gaat, komen Jajim en ik Saame in de keuken als de bakjes rinkelend uit ons purrsoonlijke kattenkastje worden gehaald. Terwijl onze mensenbroer rustig de mousse over twee bakjes furdeelt miauw ik hem nog een keer op mijn aller schattigst toe. Maar stiekem heb ik nog veel favorieter deel van de dag en dat is vlak na het wakker worden. Daar komt niet purr se voer aan te pas, dat krijgen we daarna, tijdens de ochtendroutine. Het wakker-word-proces ziet er ongeveer zo uit: onze mensenbroer drukt op de snooze-knop van zijn wekker en draait zich nog een keer om in een poging om verder te dutten. Natuurlijk heb ik al lang gezien dat zijn ogen even open waren en weet dat het eerst tijd is voor de ochtend knuffels. Om er zeker van te zijn dat onze mensenbroer dat met zijn slaperige hoofd ook realiseert, trippel ik poot voor poot van zijn benen naar zijn hoofd. Hij krijgt een nat neusje in zijn gezicht en rustig aan begin ik zijn haren te wassen, hoeft hij dat ook niet meer zelf te doen. Qua behulpzaamheid en liefde komt hij nooit iets tekort, daar zorg ik wel voor.”

Nacht

Jajim: “Frou Frou geeft dus niet zo veel om eten, voor haar is dat bijzaak. Nou, voor mij niet hoor. Die knuffels zijn hartstikke gezellig, dat is het niet, maar na knuffels furwacht ik op zijn minst een krakend snackie of een sappig blikje. En heel soms duurt de nacht te lang, zo ging het van de week. Midden in de nacht, rond half twee, liep ik naar onze voerautomaat. Die hoort rond middernacht al brokjes te geven maar er gebeurde niks, úrenlang niet, en het wachten duurde en duurde en duurde. Op wat gesnurk na was het muisstil. Onze mensenbroer lag al een poos op één oor. Daar moest furrandering in komen. Ik bleef verontwaardigd naast de voerbak staan en furvolgens kwam er een keiharde ‘MAUW’ uit mijn bekkie. Er klonken wat verbaasde mompel geluiden van onder de dekens en met één oog open kwam ons mens overeind. ‘Jajim, wat is er?’, hij wreef het slaap uit zijn ogen. Ik mauwde nog een keer op mijn aller zieligst en begon in het bakje naar brokjes te graven. Een noodgeval, begreep onze mensenbroer. Met een zucht stond hij op, gaf me een aai over de bol en noemde me een kleine draak. Waarom weet ik niet precies want het is toch goed dat ik meehelp met dingen onthouden? Wij zorgen er Saame wel voor dat hij niks furgeet.”

Helpen jullie je mens ook mee in het huishouden?

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

🐾 Bliksem heeft tips voor Ollie vanwege zijn verhuizing

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen
Deze week zat ik veel op mijn favoriete plek in de jungle. In de zon op de schutting. Meestal geniet ik dan van de zon maar deze week hing ik met mij kopje omlaag. Ik had het nieuws gehoord dat Ollie, mijn vriend op facebook, onverwachts tijdelijk moest verhuizen. En dat is natuurlijk niet fijn. Het huis van Ollie moest verbouwt worden en het huis was nu dus geen veilige plek meer.

Roover

Ollie had natuurlijk veel verdriet en angsten. En dat begrijp ik goed. Verandering is nooit fijn. Daar hou ikzelf ook niet van. Alles moet gewoon zijn.

Ik vind dat ik Ollie moet gaan helpen met tips en raad. Daarna sprong ik van de schutting en liep gelijk naar Roover voor overleg.
Roover, Ollie moet tijdelijk verhuizen. Verhuizen is stom maar we gaan hem helpen. We gaan tips geven als ware katermannen. Roover vond het een super goed idee. Dit is wat we samen hebben bedacht:
Geur overdracht: Ollie moet zoveel mogelijk zijn geur overbrengen in zijn tijdelijke huis. In zijn reismand, in de grote keuken, op zijn tijdelijke bed, en op de vensterbank. Dan weet je dit is van mij. Ik zeg altijd geur is alles. Vooral op je dekentje Ollie. Die moet je niet vergeten.
Verkennen: Ollie moet gewoon overal op gaan springen. Met de pootjes de dingen aanraken zodat hij weet, ze doen niks, ik kan eraan snuffelen, het ruikt naar Ollie.
Samen zijn: Zorgen dat je vrouw bij je blijft. Dat moet gewoon vind ik. De hele middag spelletjes doen. Stress moet je eruit spelen. Dat helpt, dan vergeet je je zorgen. Je vrouw kan ook met een doekje langs je gezicht gaan en dan het doekje overal in je tijdelijk huis langs de muren wrijven. Dan weet je: dit huis is van mij!
Cadeautjes: snacks, speeltjes en andere cadeautjes zorgen dat je afgeleid bent Ollie. Dan weet je dat je de gewone dingen kan blijven doen. Ook al blijft zo een tijdelijk huis stom.
De veilige kamer: Ik vind dat je vrouw een kamer moet inrichten met alle spullen die vertrouwd zijn voor je. Dat je weet, dit is mijn kamer, hier ben ik veilig.

Tevreden

En natuurlijk blijven wij je gewoon volgen in je tijdelijke huis via Facebook. En dat doen alle vriendjes en vriendinnetjes hoor. En onderschat de kracht van jezelf niet Ollie. Wij katermannen passen ons overal aan, zolang we weten dat er op ons gewacht wordt. En dat we straks terug gaan naar ons vertrouwde huis. Het komt allemaal goed. Echt waar!
Nadat Roover weg was ging ik nog even op de schutting zitten. Ik voelde me tevreden en gerustgesteld. Want ik wist dat ik mijn vriend Ollie dat had gegeven wat hij het meest nodig heeft: Moed, rust en zijn vertrouwde geur in zijn tijdelijke huis.
En natuurlijk hoop ik dat Ollie snel weer naar zijn eigen huis mag. Ik ga pootjes draaien dat het snel gaat gebeuren. Dikke knuffels van mij en ook van Roover.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en snel veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie en de inspiraazie

Hoi liefe friendjes en friendinnetjes. Waar zal ik fandaag eens oofer gaan mauwen. Tsja dat is dus nu eefe de fraag. Want Frau en ik gingen bij de computer zitten. Klaar om de blog te mauwen. Nu ja zij typen en ik het furrhaal mauwen. Alleen, waaroofer? Ik wist zou gauw ff niet waar ik het oofer wou hebben. Dus ik keek haar aan. En zij keek mij aan.

Furrwachtingen

Ik moest er een beetje van miauw lachen. Ook bij haar hoorde ik een haha ontsnappen. Nou daar zijn we dan mooi klaar mee he liefe Min. Miauw mauwde ik. Wat moeten we nu? Ik gaf haar een kopje. Zij aaide me oofer mijn bolletje. We kunnen ook een blog maken oofer dat we niet weten waar we een blog oofer moeten maken. Ik dacht daar eens even goed oofer na.
Want ik weet dat jullie de leesers wel graag iets leuks willen lezen. Dus dat schept wel furrwachtingen. Als ik ga mauwen oofer hoe ik foor de zoveelste keer in slaap fiel tijdens de fensterbank kontrole dan gaan jullie dat fast saai vinden. Of niet natuurlijk haha als je helemaal intoe slaape bent.
Een ander probleem was de footoos die bij de blog hooren. En ja ik weet dat dit probleem folledig aan mij lag haha. Ik had gewoon niet zo een zin om te poeseren. En al helemaal niet om mooi te poeseren. Want als je met je koppie op interwebs staat dan wil je er natuurlijk wel goed uit zien. Dus Frau en ik gaan alleen foor het allerbeste. Ze was al een paar keer met haar telefoon in de footoo maak modus naar me toegekomen. Dus aan haar lag het echt niet. Dat jullie dat niet gaan denke nu.

Fensterbank

Tot dus vanoggent ze tegen mij zei het is nou wel echt tijd erfoor hoor Min. En de zon schijnt mooi dus als je boofe in de fensterbank gaat zitten dan worden het heele mooie plaatjes. Ik lag net lekker in mijn mandje te tsjillen dus had eigenlijk nog steeds geen zin. Maar ik snapte ook dat ik er nou toch niet langer onderuit kon komen haha. Dus met frisse teegezin dribbelde ik achter haar aan de trap op. En zo hops de fensterbank in.
De zon scheen inderdaad en dat was lekker warm op mijn fagtje. Dus toen ik eenmaal in de fensterbank zat fond ik het footoos maken toch eigenlijk zo erg niet meer hihi. Ik ging er eens goed foor zitten en liet mij footoograferen vanaf diverse kanten. Terwijl ik ondertussen van binnen helemaal warm werd van de fijne zon.
Toen we daar klaar mee waren zei Frau nou Min kom je mee naar beneden? Dan kunnen we je blog ferder gaan mauwen. Want die moest ook nog af natuurlijk. We keken elkaar aan en moesten allebei een beetje lachen. Want nu hadden we dus wel iets om het oofer te hebben. En zo zie je dus maar dat inspieraatie soms meteen komt en soms eefe op zich laat wachten.

Letters

Maar omdat wij suuper duuper proofesiejoneele bloggers zijn hihi krijgen we het toch iedere keer wel weer foor elkaar om iets leuks aan letters neer te zetten. Nadat we alles af hadden liep ik foor Frau uit naar de keuken. Ik fond namelijk dat we allebei wel wat lekker hadden furrdiend! Zij geen heet water opzetten voor een lekker bakkie thee en ik kreeg een lekkere likwit snek. Die zijn zo lekker die lik je binnen een paar seconden op. Stiekem hoopte ik dat ik ook nog een lekker noepie zou krijgen maar zo’n feest was het helaas niet. Ach nou ja dacht ik bij mezelf. Probeer het oofer een uur gewoon nog een keer. Wie weet lukt het dan wel.
Nou dit was het weer foor deze keer. Tetter tetter ik tetter nog steeds heel hard mee foor freede! Jullie doen toch op zeker dat ook met mij mee?
Pootje van Minnie

Lucky heeft nou bericht nummer 40

Hoi lieve vriendjes, dit is alweer blog nummer 40 vanuit Krullieland! Dat zijn er al best veel, vinden jullie niet? Terwijl ik aan de laptop zit samen met mijn vrouw kijken we ook regelmatig naar buiten want het is werkelijk een vogelfeest in de tuin.

Er zitten hier in de winter veel vogels, maar nu het echt lente geworden is zijn er nog veel meer! Ik hoop dat de ooievaar dit jaar ook weer terugkomen maar ik heb ze nog niet horen klepperen met hun snavels dus misschien is dat nu nog wat te vroeg. Mijn vrouw heeft me uitgelegd dat ze ieder jaar een verre vliegreis maken naar warmere oorden dus het kan natuurlijk ook wel even duren voordat ze weer terug hier zijn.

Tuin

Ik heb daarover inmiddels wel een positieve update want sinds een paar dagen zijn de ooievaars er wel! Ik heb ze horen klepperen maar mijn mensen hebben ze ook al gezien. Eerst zat er eentje op het hoge nest dat ze vorig jaar hadden en nu zijn ze al gezellig samen met zijn tweetjes. Hopelijk komen er dit jaar weer kleine ooievaars met wat geluk. Het is toch nog steeds heel gezellig met allerlei vogels in alle soorten en maten hier in de tuin (en ze komen ook nog altijd in de kattenren trouwens dus dat die lijkt af en toe op een vogel volière) en we hebben aardig wat te kijken. Afgelopen weekend was het heel mooi en zonnig weer en ik ben uren in de tuin geweest. Mijn mensen weten nu ook waar ik naartoe ga want de buren van de buren hebben kipjes…tja, die wil ik natuurlijk wel even goed zien, bij voorkeur dagelijks.
Ik had wel iets gedaan waar mijn vrouw een beetje van geschrokken is omdat het gevaarlijk kan zijn. Ze laat me wel eens door de voordeur naar buiten omdat Moos het dan niet ziet of hoort. Hij mag niet los buiten vanwege zijn gehoor maar dan is het niet altijd zo leuk voor hem als ik dat wel kan en ook mag. Maar goed, ze laat me eruit en roept nog (dat doet ze dus echt altijd), niet de straat op Lucky. Ik ben nog wel eens Oost-Indisch doof want ik ben gewoon overgestoken. Ik heb wel goed opgelet maar het kan ook gevaarlijk zijn als er een auto of bus aan komt. Toen er een grote auto kwam, ben ik toch ook maar weer snel naar binnen gehold. Dat leek me wel zo veilig.

Buitenhuis

Omdat het nu weer beter weer is en vooral niet zo koud meer, is Jip ook weer in haar buitenhuisje ingetrokken. Dat vindt ze erg prettig maar het had wel wat voeten in aarde voor het zover was. Ze zat al sinds vorig jaar december binnen omdat het toen zo koud was, zelfs al voor het kerst was. Dat betekent dat ze zowat twee en halve maand binnen gewoond heeft. Ze kan dan ook niet direct terug naar buiten omdat ze intussen haar warme winterjas uitgedaan heeft. Maar goed, mijn mensen hebben haar buitenverblijf weer in orde gemaakt en ik zou mezelf niet zijn als ik het niet eerst verkend had.

Veilig

Jullie kunnen op de foto’s zien hoe ik dat gedaan heb. Ik moet er toch immers voor zorgen dat ook Jip veilig zit en met een gerust konijnenhartje weer daar kan wonen? Dat doe je gewoon als grote kattenbroer. Mijn mensen vonden het maar raar geloof ik wat ik deed maar ik vind het gewoon heel vanzelfsprekend. Ze moesten wel erg lachen toen ik aan het verkennen was maar ja, je doet dat gewoon, ook voor je konijnenzusje. Zij hoort er per slot van rekening ook gewoon bij en ze is mijn goede vriend. We vinden elkaar aardig en ze is niet bang voor mij, ik doe haar ook zeker geen kwaad en bescherm haar gewoon als het nodig mocht zijn. En als er gevaar voor mij dreigt, dan stampt ze hard op de grond zodat ik weet dat er iets aan de hand, huh poot is.
We hopen dat we nog veel meer mooi weer krijgen de komende tijd en wensen iedereen alvast heel fijne zonnige dagen toe. We zwaaien naar alle sterretjes en hopen dat het over de regenboog ook mooi weer is maar ik denk dat daar altijd de zon schijnt?

Veel knuffels van ons allemaal namens Lucky

Kever heeft een mening over duuwen

Zomaar ineens heeft de lente zich een beetje ferstopt, ze zit ferstopt achter de wolken, of duuwen de wolken de lente naar achteren?, dat zau niet netjes zijn find ik, ik duuw zelf nooit want dat hoort niet, Pokon duuwt mij weleens en dan ga ik gewoon opzij, ook al zeggen mijn mensen dat ik best wel een keertje terug mag duuwen, maar zo ben ik nau eenmaal niet.

Knuffels

Soms was de lente efentjes in mijn tuin: er was zon en de lucht foelde warm aan, maar net als ik dan op mijn stoel wilde gaan zitten kwam er reegen, en van reegen hau ik niet, daarom ben ik veel binnen in mijn huis geweest, dat was een paar daagen heel fijn, want ik had een beetje een tekort aan knuffels doordat ik steeds in mijn tuin was, en dat heb ik nau weer ingehaald.

Maar omdat ik gewend was aan mijn tuin foelde mijn huis ineens veel kleiner, gek is dat, het foelde een beetje saai, en daarom heb ik zelf afontuuren voor binnen bedacht.

Ik had toch ferteld dat ik niet naar buiten wil kijken?, dat is omdat ik aan de ene kant van ons huis mijn tuin zie, en die ken ik, en aan de andere kant zie ik de straat, met mensen en kinderen en outoos en dat find ik zooo eng, dus daar kijk ik niet meer, het is te groot voor mij, ik snap het niet en daar word ik bang van.

Maar forige week ging ik ineens op een ding zitten dat voor het raam staat, dat heeft mijn vrouw daar neergezet voor als ik misschien TOCH naar buiten wil kijken, en ik foelde dat ik het nu durfde, ik zat op dat ding dat mijn mensen een poef noemen en ik keek naar de straat, en ook steeds naar mijn vrouw want zij was er bij, ze zei dat ik zo een grote jongen was en dat ik heel dapper was, ze kwam naast me zitten en ik durfde zelfs te kijken naar iemand die foorbij ons raam liep, maar toen er WEER iemand foorbij liep werd het me tefeel en sprong ik op de grond.

Naar de gang

Mijn tweede afontuur was dat ik langs mijn man heen glipte om de gang op te gaan, de grote gang waar iedereen die hier woont binnen komt, ik heb oferal gesnufsnuft en gekeeken, ik krabte aan de mat die voor de deur ligt zodat iedereen weet Hier woont Kever!, ik heb aan de fiets van de buurman kopjes gegeefen en ik wilde eigenlijk ook de trap naar boofen op, maar dat mocht niet van mijn man, mijn mensen gafen me heel veel kompliementen, ze zeiden dat ik een tijger was die alles durft, en zo foelde ik me ook, ik was best trots op mezelf.

Maar toen ik van mijn mensen na een paar daagen WEER de gang op mocht wilde ik dat niet, ik was nog aan het bijkoomen van mijn forige afontuur, dat was foorlopig genoeg, ik moest ook alles goed ferwerken, zo een afontuur kost best veel eenersjie, ik moet alle nieuwe erfaaringen een plek in mijn hoofd geefen en dat kost tijd, voor een nieuw afontuur was het nog te froeg, mijn weereld moet zonder duuwen wel in mijn hoofd blijfen passen, want ik hau nau eenmaal niet van duuwen.

***

Ik tetter KEIHARD voor vreede, wat zijn mensen nau allemaal aan het doen?!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.