Belle zag furrhuisbomen

Hallo liefe frientjes, het is nu offiiesjeel lente en dat kan je zien en ruike. De balkondeur is steeds vaker oope, soms wel een hele dag.
En ik lig lekker in de zon, soms eefe op het balkon, maar meestal binne. In de fensterbank is het ook lekker warrum en dan hep ik goed ooferzicht wat er buite gebeurd.

Bosjes en bloeme

Het is nu buite drukker dan in de winter. Er is ’s morgens froeg al herrie, maar het is andere herrie dan in de winter. Aan de ooferkant zijn mannen bezig met een groote zaag. Ze hebbe knaloranje pakken aan en met zo,n herrie ding gaan ze oofer de bosjes.
Waarom ze dat doen weet ik niet, maar frouwtje zeg dat die mannen de bosjes lente klaar maake. Ik snap niet waarom dat zo moet en dat zo’n herrie moet maake met die zaagdingen. Er waren ook andere mannen, die waren rustug en hebbe bloembakke opgehangen.
En aan de andere kant zag ik een man heel hoog in een bakkie. Hij doet de raame wassen van de flat, maar dat bakkie waarin hij zit maak ook herrie. Frouwtje zeg, als het lente is doen mensen alles schoon en mooi maake buite.
En als de balkondeur oope is en de raame, dan horen we meer herrie van de straat Belle. Daar doen we aan wenne en het is niet de hele dag hoor.

Furrhuisbomen

Forige week lag ik lekker te dutten en dee ik opeens opschrikke fan een paar grote fragtwaagens. Ik wist eg nie wat ik zag. In de fragtwaagens zaten heele grote fierkante bakken en daar zaten boome in. Het zijn jonge bomen en ze zijn nog helemaal kaal. Ik dacht wat krijge we nou? Je kan hier fan alles furrwachten voor de flat, maar kaale bomen in bakken?
Ik keek naar de reejakzie van frouwtje want zij had natuurlijk ook die herrie fragtwaagens gehoord. Ze ging kijke op het balkon en dee haar hoofd schudde. Die mannen koomen foor de flat en aan de ooferkant bakken plaatsen met bomen er in.
Frouwtje had er al eerder oofer gehoord en ze zei Belle zal ik je eens wat furtellen ? Ze zei, ik hep er oofer gelezen op de aaipet dat ze grote bakken met bomen willen plaatsen. Het is een proojekt zoals dat heet. Ze noemen het furrhuisbomen. Dat betekent dat die bomen in die bakken hier een poosje koome staan, logeeren dus. Hier mogen ze bloeie en groeie en dan gaan ze weer ergens anders naar toe. Daarom noemen ze het furrhuisbomen. Maar ik ben fan meening Belle, dat je bomen niet iedere keer moet furrhuisen, da is nie goe. Net als katten, die willen ook niet graag furrhuisen, en sommige mensen ook nie. Ik was het natuurlijk heelemaal met haar eens, moe er eg nie aan denken dat ik moe furrhuizen, maar waarom dan die bomen wel?

Bomen

Nou, en toen kwaamen er nog een paar groote taakelwaagens aan om die bakken met bomen te furrplaatsen. Het heeft de heele middag geduurd en ik kijke naar beneeje. En een herrie natuurlijk. Het was een heel spektaakel.
Nou staan er 10 bomen flak foor de flat en 7 aan de ooferkant, in lelijke verroeste bruine bakken. En oofer een poosje komen die mannen alles weer ophaale en gaan de bomen weer furrhuizen. Ik hou fan groen hep frouwtje geseg, maar dit is egt lelijk. Die ouwe bruine bakken met kaale bomen doen het heele flatgebouw ontsieren. Wat fin jij nou Belle vroeg frouwtje? Nou, ik fin het ook geen gesigt hoor maauwde ik. Maar ja Belle zei ze, we woone hoog en we zien die bakken met bomen gelukkig nie. Wij hebbe uitsigt in de verte op bomen die wel mooi zijn en nie in lelijke bakken staan.Die zijn hoog en hebbe takken en blaaderen.En we kijke naar de lugt met de zon, de maan en de sterre. Zo is dat frouwtje maauwde ik.

Foorjaar

We woone hier met z’n tweetjes ik en frouwtje, maar ik moet je eerluk zegge ik furrfeel mij hier nooit. De rust wordt afgewisseld met aksie. En ik fin het leuk dat frouwtje mij ooferal bij betrekke doe.
Ze zeg Belle, je weet dat ik net als jij heel feel fan het foorjaar houwe doe. We doen het foorjaar in huis haale met kokussen, narsissen en tullupe. Maar nu hep ik zo iets leuke gezien Belle, het is ook foor jou, we kunnen het saame deele. Ze zat maar op de aaipet te swaajpe en opeens zei ze, die ga ik bestelle. Nou dach ik dat ze een nieuw pakket fan Zoeplus met eete bedoelde, maar nee dat was het niet. Dat zit meestal in een groote doos, maar dit is een pakket met plestik er omheen zag ik. Ze kwam ermee boofe en zei Belle kijk je eefe, dit fin jij ook fast leuk. Ze dee het uitpakke en ik zag het is iets fan stof. Weet je wat het is Belle zei ze ? Het is een nieuw dekbedoofertrek, het is een eg foorjaars dekbedoofertrek met paarse krokussen er op, zie je dat? We gaan het gelijk in gebruik neeme ! Nou fin ik dekbedoofertrek furrwisselen altijd leuk want ik maak er een spelletje fan. Ik sla met mijn poote en kruip in het oofertrek als frouwtje er een muis ingooje doe. We maake er een spelletje fan en winnen doe ik altijd. Wel foorsigtig doen hoor Belle zei ze, anders sla je met je naaguls door het nieuwe oofertrek heen, dat mag nie.
Toen we genoeg gespeeld hadde ging ze het dekbed opschudde doen, er zat er een heel mooi nieuw oofertrek omheen met krokussen. Met bijpassende kussensloope, 1 foor mij en 1 foor mij frouwtje. Ze ging er eefe onder ligge, en ik er boofe op, Het krokussen oofertrek ruikt lekker en het is sagt. Gezellig he Belle zeg frouwtje, nu liggen we s’nachts onder een dekbed met krokussen en doen we droome ofer het foorjaar.

Zo hep ik weer heel wat befeeft he? Nu ga ik een einde maake aan deze blog. Ik hoop dat het met jullie goed ga liefe frientjes, en jullie feel geniete fan de zon doen in de tuin of op het balkon.
Tot de folgende blog weer en een dikke knuf foor jullie allemaal, van Belle.

Japie: taart maken is een vak apart

De lancering van muisbezorgd punt en el was een groot succes. Zelfs al staat de website van mijn bissniss nog in de kittenschoenen de reacties zijn veelbelovend. Het meows op Beestboek verspreidde zich sneller dan muizen kunnen rennen (met dank aan tante Luna voor de markatingcampagne). Muisbezorgd lijkt een gat in de markt. Sindsdien stroomt de mailbox vol met enthousiaste reacties. Want miauw nou zelf, met z’n allen is het nog leuker! Mijn ouwe buurkater – CW voor intimi – miauwt ‘iedereen heeft het in zich om mee te doen’. En met zijn levenswijsheid kan hij het weten.
Wees niet ongerust als jouw goeie kop nog niet op de pagina staat. Mijn administratieve rechterpoot is bezig om alle purrichtjes te verwerken. Dus even geduld alsjulliemiauw. Stiekem heeft tante Cato het hartstikke druk met feest vieren. Dat zit zo:

Dubbel feest

Onze grijs met witte huisgenoot furjaart tweemaal op de dag dat de lente begint. Hoe dat kan? Elf jaar geleden zette zij haar poot onder de adoptiepapieren van ons mens. 21 Maart is haar voor-altijd-thuisdag. In haar poespoort staat dat zij vier jaar dáárvoor geboren is. Het is dus ook haar furjaardag. Dat betekent dat ze dit jaar 11 plus 15 is 26 kaarsjes mag uitblazen. Het is wel zo leuk als die op heuse taart staan. Ik weet van furriendjes dat zij kattentaart krijgen voor hun speciale dag. Zoiets moet te doen zijn, dacht ik. Bij Heel Holland Bakt ziet het er zo simpel uit. Vol goede moed ging ik aan de slag met beslag. Inmiddels ben ik erachter dat ik het beter bij muizen kan houden.

Tip nummer 1: laat de zak meel niet vallen. Dat spul stuift alle kanten op. Door de witte wolk zie je geen poot meer voor ogen. Om maar te zwijgen over je jas. Die ziet er niet uit daarna.
Vraag nummer 2: iemand enig idee hoe je eieren kapot tikt zonder dat alles op de vloer ligt in plaats van in de kom?
Vraag nummer 3: wel of geen suiker? Bij de suikersjellenge lees ik dat al die klontjes funest zijn als je deze zomer in je zwembroek wilt passen.
Tip nummer 4: boter maak je beter niet zacht met je poten. Die vettige massa is een drama voor je stiletto’s. De muizen glijden er af en dan heb je het nakijken.
Tip nummer 5: zorg voor voldoende muizen. Sappige muizen om purcies te zijn. Het liefst volvette. Laten die piepbeesten in deze tijd van het jaar wat aan de magere kant zijn. Ze zijn hun wintervet duidelijk kwijt. Dat maakt de taart minder smeuïg.
Tip nummer 6: Bij gebrek aan volvette piepbeesten is romige kattenmelk onontbeerlijk. Hiermee valt en staat alles. Of is het staat en valt. Hoe dan ook, giet er voldoende bij en doe je uiterste best om er toch nog iets van een beslag van te maken.
Tip nummer 7: pas op met de oven. Het bakblik wordt gloeiend heet. Als je je poten verbrand, moet je op de blaren lopen. Muizenjacht zit er voorlopig niet in
Tot slot tip nummer 8: het aansteken van de kaarsjes is levensgevaarlijk. Voor je het weet steek je je snorharen in de fik.
Moet ik nog miauwen dat de taart geen succes was?

Va-kat-ure

Heb jij meer kaas gegeten van taarten maken dan ik? Ken jij de finesses van Alle Katten Bakken? Weet jij purcies hoe je een feestelijke furjaardagstraktatie maakt? Dan ben jij de Meesterlijke Muizenbanketbakker die we zoeken! Daar worden vast heel veel feestvierders blij van. Natuurlijk is álle enthousiasme welkom bij Muisbezorgd. Als het maar affiniteit heeft met piepbeesten. Stuur een foto van je goeie kop naar japie apenstaartje muisbezorgd punt en el en vertel erbij hoe je heet en waar jouw passie ligt als het aankomt op deze boeming bissniss. Dan zorgt tante Cato ervoor dat je op de website komt. Saame maken we het furschil.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over feiligheid

Zooo heee wat had ik een lente deze week, ik heb er echt van genooten, mijn tuin was heerlijk warm met veel zon, elke dag zag ik nieuwe blaadjes en andere groene dingetjes, er was ook al zo een dikke brommer, die heet homm-el, Juultje zat bijna de hele dag op het dak van het schuurtje, en mijn vrouw dronk elke morgen haar tee in mijn tuin, Saame met mij.

Tuin

Folgens mijn vrouw ligt mijn tuin op het zuiden, dat is niet waar want mijn tuin ligt gewoon achter ons huis, ze zegt ook dat het er daarom al snel lekker warm is, nau ja!!, dan merk je toch echt dat mensen niet veel weeten, want die warmte komt natuurlijk door de zon!, maar enniewee het was toch heel gezellig zo met zijn tweetjes in mijn tuin.

Nog altijd ga ik meteen kijken als ik iets hoor bij de buuren aan de rechterkant, maar het is nooit mijn Mikkie, dat komt omdat Mikkie niet meer naar buiten mag, het is te gefaarlijk op drie pootjes, het gaat heel goed met hem en hij speelt veel, maar mijn mensen en ik missen hem, ook al zijn we blij dat hij frolijk is en zich goed foelt.

Mijn mensen hebben een stuk van het gaaas dat om mijn tuin heen zat weg gehaald, dat was gaaas dat heel hoog was, dat is niet noodig voor mij want ik klim niet uit mijn tuin, ik zau niet weeten waarom ik dat zau doen, mijn tuin is de allerfijnste die er is, en bofendien ken ik andere tuinen helemaal niet dus wat zau ik daar moeten doen?, ik hau nau eenmaal niet van dingen die ik niet ken, die find ik eng.

Boom

Mijn vrouw was aan een stuk van mijn gaaas bezig op een plek die een beetje kaalig is, dat komt omdat er een boom boofen groeit, en daaronder finden planten het dan te donker, er ligt dus gewoon aarde, na een tijdje fond mijn vrouw dat het fies rook, naar mijn poepsen, ze keek naar beneeden en zag een hele rij poepsen liggen, allemaal presies voor het gaaas, ze moest lachen en froeg waarom ik dat zo had gedaan.

Nau, dat is loogies: omdat ik steeds van die raare ferhaalen op de raadio hoor, van grote ruusies enzo, die ruusies worden steeds maar grooter, het gaat bijna over de heele weereld nau, dat wil ik niet in mijn tuin, ik wil vreede!, froeger zat Mikkie altijd stiekum in de tuin van de buuren, toen was alles feilig, maar nu moet ik het zelf doen, dus daarom heb ik mijn eigen ferdeediging aangelegd, ik bescherm mijn mensen en mijzelf, door een lijn te maken die zegt Tot hier en niet ferder!, in mijn tuin geen ruusie!!

***

Ik tetter weer KEIHARD voor vreede!
En ik stuur zachte kopjes naar iedereen die iemand mist.
En ik hoop dat Ollie en mevrouw Ollie een beetje kunnen wennen in het nieuwe huis.

Joep geniet van het voorjaar

Er hangt iets in de lucht. Dat voel ik, dat zie ik en dat ruik ik. In m’n buitenbak komen kleine groene puntjes omhoog en ik moet je mauwen, dat maakt het bewateren en bemesten niet altijd even gemakkelijk.
Ook op de takken in m’n tuin komt weer wat kleur, en m’n personeel zegt dat gistermiddag de lente is begonnen.

Drukkerder

Ook in m’n kop lijkt ‘t nu anders dan de voorgaande weken. Ik ben druk, ik ren door m’n huis alsof ik de kolder in m’n kop heb, geef een lel tegen de balletjes en de veertjes die ik tegenkom sprint over de bank heen en klim weer naar boven tot aan het plafond in m’n krabpaal naast de bank, om alles in huis goed te kunnen bekijken. En als ik daar klaar mee ben dan wil ik naar buiten om in de grote witte stoel naast de voordeur van de eerste zonnestralen te genieten.
M’n personeel snapt dat, want ze zijn nu ook drukkerder dan anders. Ze zijn meer buiten zonder eerst een dikke vacht aan te trekken, en dat is weer gezellig. Ik denk zelfs dat dit weekend de stoelen ook weer in de tuin gezet gaan worden en m’n bruine kussen weer op de tuintafel voor ‘t raam gelegd gaat worden, zodat ik zowel binnen als buiten de boel weer katfortabel in de gaten kan houden.

‘t Is nu ook weer de tijd om toezicht te houden op alles wat er buiten gedaan moet worden, en dan ben ik altijd behulpzaam om hier en daar een pootje uit te steken. Want saame binnen spelen in de winter is leuk, maar saame buiten klussen in ‘t voorjaar is nog veel leukerderder.
Zo heeft Senior bedacht dat hij de schutting naast de schuur lager wil maken, net zo hoog als m’n tuinhekje. Dat is voor mij wel lekker, want dan heb ik vanaf m’n kussen op de tuintafel veel meer uitzicht om te zien wat er in m’n weiland gebeurt. Senior houdt van klussen, en dan zit ik er graag bij om te zien wat hij aan het doen is en te zorgen dat alles goed gaat. Behalve als hij met die herriedingen begint, want dan maak ik me snel uit de poten en kijk ik wel vanuit ‘t weiland wat hij aan het doen is. Nu is de schutting al helemaal weg en zijn die herriedingen weer opgeborgen, en ‘t is even wennen aan zoveel uitzicht vanaf m’n tuintafel maar ik ben er blij mee.

Schutting

Klein nadeel is alleen dat ik vanaf m’n catwalk niet meer de kortste route naar het schuurdak kan lopen omdat de schutting nu weg is. Maar ja, het was eerlijk gemauwd soms ook best wel moeilijk om die route te nemen omdat de plant die daar al jaren groeit steeds dikkere takken krijgt. En daar kon ik me in de winter altijd best nog wel tussendoor wringen omdat er geen bladeren zaten maar ik weet zeker dat er straks, net als voorgaande jaren, weer een heel oerwoud gaat groeien.
Misschien moet ik Senior even mauwen dat ik m’n catwalk gewoon verlengd wil hebben tussen de palen waar de schutting eerst tegenaan stond, met net zo’n lekkere brede plank als op de rest van m’n catwalk. Dat zou het katmoeuvreren door ‘t oerwoud wel een stuk gemakkelijker maken, want ik wil natuurlijk wel nog steeds de schuur op kunnen omdat dat de purrrfecte plek is om naar m’n vrienden achter de Regenboogbrug te kunnen zwaaien.

Maar zolang de uitbreiding van m’n catwalk nog niet klaar is, ga ik nu lekker via de stapel stenen waar straks de barbeknoei weer op komt over de schutting tussen mijn tuin en die van m’n nieuwe blafvriend Bubbles, langs de plantenbakken naar het schuurdak om te zwaaien naar alle mooie sterren. Zoals mijn oude vriendin Anna, die we vorig jaar saame toch maar mooi de titel Kat van de week hebben laten winnen. Ze is begin deze maand, na bijna eenentwintig mooie jaren bij haar Mem, over de Regenboogbrug gegaan.
Of mijn blafvriendinnetje Lientje, die in de armen van haar Mam eind vorige maand, bepakt met zoveel knuffies en kusjes als je maar kunt krijgen, aan haar laatste reis begon.
En ik zwaai ook naar Henk, de bloementweebener waar mijn vriend Gijs altijd graag in de winkel kwam om hem te helpen met de boekhouding en de inspectie van de winkelvoorraad en om knuffels en knabbeltjes te krijgen die Henk altijd voor iedere blaffer en mauwer in zijn winkel had. Ik weet zeker dat alle bloemen en planten achter de Regenboogbrug nu de mooiste van het hele universum zijn sinds Henk daar is.

Eigen kant

En morgen ga ik speciaal het schuurdak op om te zien of ik mijn grote vriend, voorganger en mentor Bram kan vinden. Naar hem zwaai ik al sinds hij twee jaar geleden vertrok, eigenlijk nog maar veuls te kort nadat ik hem had gevonden.
Bram heeft mij geholpen met wijze woorden toen ik nog maar een klein kittenkatertje was, en hij zit nog steeds in mijn hart nu ik al een grote kater ben. Ik hoop dat hij tussen alle andere mooie sterren, samen met mijn andere vriend, mentor en inspirator Bert na achtennegentig blogs een beetje trots op me kan zijn. Maar ik weet zeker dat ik zonder Bram en Bert nooit zover gekomen zou zijn in m’n leven als Blogkater, want als schrijvers van het eerste uur kijken ze ook nu nog steeds mee omdat we voor altijd saame verbonden blijven, ieder aan onze eigen kant van de Regenboogbrug.

Heel veel zachte kopjes voor iedereen die een vriendje moet missen, maar weet dat de mooiste herinneringen voor altijd in je hart blijven.

Joep

Ollie en de verhuizing (2)

Hier een voortgangsbericht uit huize Ollie. Hij is nu aan het wennen, maar het blijft een vreemd huis. Hij durft meer, zijn zelfvertrouwen is aan het groeien en toch voelt hij zich niet echt thuis, dat zie ik ook.

Wennen

Dat komt natuurlijk omdat het een grote flat is van wel vier kamers en dan de keuken nog en een ruimtelijke overloop. Hier zijn dus geen trappen, en dat is een gemis. Thuis klimt Ollie over de trap naar boven om daar in de vensterbank te zitten. Thuis en toch ergens anders, een ideaal huiselijk avontuur voor een kater met angstklachten.
En de geluiden zijn hier anders dan hij gewend is. Tegenover de flat aan de galerijkant is een tennisvereniging, daar spelen ’s avonds mensen die veel geluiden maken van het type OE en HRFF en dan hebben we het PLOK van het tennisracket er nog bij. De eerste avonden lag Ollie naast me op het bed, de slaapkamer grenst aan de galerij, en toen keek hij bij elk geluid alert op. Nu kan hij er tegen, hij is er wat aan gewend.

Vensterbank

Naar buiten kijken vindt Ollie hier minder boeiend dan thuis. De laatste dagen gaat hij wel in de vensterbank liggen, maar zes etages naar beneden kijken, dan is alles te ver weg voor hem. ’s Avonds ziet hij bewegende lichten van het autoverkeer, die zijn voor hem interessanter, maar niet veel.
Zo ontdek ik dat Ollie graag een oogje in het zeil houdt wat de straat betreft; de vensterbank thuis is op de eerste etage waar hij goed kan zien wie er door de straat loopt en welke auto’s en bussen er via de doorgangsweg langs ons huis rijden. Ik leer hem nu dus beter kennen in zijn woonwensen.

Pootje

Dat Ollie meer zelfvertrouwen krijgt in deze flat, merk ik ook aan iets anders. Bijna de hele week dat we hier nu verblijven, sliep hij naast me op het bed. Eerst tegen me aan, liefst onder mijn arm, zo dichtbij en zo lang was nieuw. Hij gaf heel veel lichaamskopjes. En hij vond het goed en zelfs fijn om opgetild te worden en zo in huis een rondleiding te krijgen met uitleg wat-is-wat.
Maar sinds een paar dagen is dat minder. Hij heeft meer eigen dingen te doen en als ik wil aaien terwijl het hem niet uitkomt, geeft hij een tik met het pootje.

Terug

Volgende week moet de renovatie van onze woning klaar zijn. Dan begint de terug-verhuizing en het huis voorbereiden op de terugkeer van ons beiden. Hopelijk is dat op zaterdag, maar de werkzaamheden mogen dan niet uitlopen. Dus een onzekerheid is er wel.