‘Mo, we moeten nodig praten! Nu het meeste gedoe voorbij is, is het tijd om de draad weer op te pakken. Want mijn handel ligt plat. Als het zo doorgaat, is Muisbezorgd binnenkort failliet, foetsie, met één veeg van de kaart, verdwenen!’ Die woorden komen binnen bij mijn mens. Ik heb direct haar volle aandacht.
‘Wat is er precies aan de hand, Japie?’, vraagt ze en ik brand los. Met horten en stoten begin ik over griep, zwaailichten, knallen, sirenes en sneeuw. De woorden tuimelen over elkaar. ‘Kom eens bij me, ventje, eerst maar eens rustig ademhalen.’ Ze trekt me op schoot voor een aai- en kriebelbeurt en voegt direct de daad bij het woord. Zachtjes gaan haar vaardige vingers langs mijn wangen en onder m’n kin. Heen en weer, steeds weer, net zo lang tot mijn oogleden als vanzelf zwaarder worden.
Van loeiheet
‘Ik ben zo blij dat je weer beter bent,’ mompel ik gesmoord, ‘je bleef maar hoesten. Ik kon er gewoon niet van slapen. Eerlijk gemiauwd is slaapgebrek een drama voor mijn concentratie. Het had totaal geen zin om op jacht te gaan. Ik heb nachtenlang niets gevangen. Zoiets is funest voor Muisbezorgd!’ Mo aait rustig door, terwijl ik verder ga. Over dat ik het doodeng vond toen met dat feest waar KeverT al voor had gewaarschuwd. De 
knallen en flitsen kwamen van alle kanten en gingen door merg en poot. Het voelde alsof we omsingeld waren door oorverdovend vuurwerk. Toen er ook nog ontelbaar veel sirenes kwamen en zwaailichten die onophoudelijk doorgingen, wist ik het helemaal niet meer. ‘Dat was heel erg eng, Japie’, geeft Mo toe. ‘Ik vond het ook heel spannend dat er vlammen uit de auto’s kwamen in de parkeergarage aan de overkant.’ Ik kijk mijn mens aan. Vond zij het ook eng? Daar heb ik helemaal niets van gemerkt. Ze bleef zo kalm terwijl ze met haar hoofd tussen de dichte gordijnen door nauwlettend in de gaten hield wat er voor de deur gebeurde. ‘Denk je dat de muizen oververhit zijn geraakt door de brand?’ Daar moet ze over nadenken. ‘Dat weet ik niet zeker, Japie. Wel dat muizen superslim en razendsnel zijn. Ze konden vast allemaal op tijd weg komen.’ Ik hoop het zo, want ik heb er sindsdien niet één meer gezien.
Naar ijskoud
Die informatie moet ik eerst laten bezinken. Vlak voor ik in slaap dreig te vallen, bedenk ik me nog iets. ‘Mo, voor ik het vergeet, die heel dikke laag van dat ijskoude, witte spul, hè, dat blokkeerde de uitgangen van alle muizenholen die ik in de wijde omtrek weet te vinden. Dat kan toch niet goed zijn voor die beestjes, van kokend heet naar ijzig koud?! Hoe 
moeten de muizen zichzelf trouwens vetmesten als ze door de sneeuw niet op zoek kunnen naar eten?’ Nu ik alles zo opgesomd heb, zakt de moed me tot diep in m’n poten. Ik denk niet dat het ooit nog goed gaat komen met Muisbezorgd. Omdat mijn Beestboek al maanden stil ligt, kan ik geen nieuwe katlega’s werven. De bestellingen liggen op zijn gat, terwijl ik zo had gehoopt dat de feestdagen voor een opleving zouden zorgen. Tot overmaat van ramp komen daar die enorme temperatuurschommelingen bij. Mocht ik al een muis kunnen vangen, dan zit er waarschijnlijk kraak noch smaak aan.
Tips gevraagd
Mocht iemand purrrrfecte tips hebben om Muisbezorgd op de poot te houden ik hou me aanbevolen. Voorlopig ga ik slapen. Tot het lente wordt ofzo. Of als er een blik kipsnackjes wordt opengetrokken. Daar mag je me altijd voor wakker maken.
Koppie van Japie
Eigenlijk dacht ik dat de winter wel foorbij zau zijn na het fuurwerk, want al dat lawaai is toch voor een nieuw jaar en een nieuw begin enzo?!, dus ik had me ferheugd op lente, en dat ik lekker rustig in mijn tuin zau kunnen zitten, met Juultje op het dak van het schuurtje en Pokon die af en toe langskomt, en wie weet zau Mikkie zelfs wel efentjes naar mij toe koomen, ik was al helemaal frolijk er van.
Nadat ik vorige zaterdag in de ochtend binnen was gekomen voor m’n ontbijt, spelen met m’n personeel en de dagelijkse kroelen, knuffels en lieve woordjes, ben ik daarna nietsvermoedend op het grote bed heel tevreden in slaap gevallen. In de woonkamer hoorde ik de vertrouwde geluiden van m’n personeel en dat herrieapparaat waar donker water uitkomt, dat m’n personeel zo graag drinkt. Zelf moet ik daar niks van hebben, het ruikt raar als het in hun hoge drinkbakjes op tafel staat, en ‘t is warm. Nee, ik hou ‘t liever bij m’n eigen drinken, gewoon helder en koel uit m’n glazen schaaltje, dat vind ik veel lekkerderder.
Geen woord over een dikke vette muis. Maar het zag er nu buiten ineens heel anders uit dan toen ik binnen was gekomen. Alsof iemand een heel groot dik warm dekbed over m’n tuin had gelegd.
Tot donderdag.
Lieve allemaal, het is alweer het nieuwe jaar en dit zijn mijn eerste woordjes voor dit jaar. Allereerst wil ik iedereen een zacht neusje geefe voor dit jaar en dat alles fijn gaat. Pas geleden kwamen er woordjes over de regenboogbrug dat er wat vriendjes hun koffertje hebben gepakt.
hebt en je durft niet naar buiten?
Flokke
Miauw lieve allemaal, het is donderdag en dat betekent dat we weer letters voor jullie hebben gemaakt. We hopen dat jullie allemaal al leuke eerste mieuwjaars dagen hebben gehad nadat het weer rustig was in de lucht.
zelfs langer, anders gaan doen. In hun woorden heten het Goede Voornemens. Nou houden wij meestal niet van furanderingen tenzij ze goed of gezellig zijn. Zoals meer knuffelen, of vaker mousse eten, ik miauw maar een paar van een heleboel opties.”
zien, dus ook overdag. Daarnaast hebben we extra hard naar de sterren gezwaaid vannacht en kregen we natuurlijk kattentaart. Maar nu toch even terug naar andere dingen die nieuw of anders zijn. We willen geen furdrietige letters maken, ook al zijn de herinneringen aan onze grote broer Willem eigenlijk allemaal mooi.