Het veertje kwam van boven (12)

In mij zit een Bert-vormige ruimte, en daar leer ik nu mee leven. Ik hoop dat die ruimte straks vol stroomt met vreugde om alles wat er was tussen hem en mij, dus daarvoor moet ik de ruimte eerst leeg-huilen. Er is tot mijn verbazing iets van troost gekomen. Het leek wel of Bert een teken gaf. Dat ging zo.

Zacht

Ik liep op straat, gewoon in flink tempo als altijd, rechtdoor lopend, denkend aan de dingen van de dag en de kwesties uit het boek dat ik aan het schrijven ben, toen ik in mijn gang gestopt werd.
Er gebeurde iets, voelde ik van binnen, iets dat voor mij bedoeld is.
Dus ik stond stil.
Voor mijn oog dwarrelde van hoog boven naar beneden een klein zacht veertje, om en om de eigen as, langzaam-langzaam, ik zag het neerdalen, terwijl ik stilstond in die drukke winkelstraat.
Iets in mij gaf er antwoord op. Er kwamen tranen in mijn ogen, door het verdriet dat gemaakt is van gemis en verlangen – o, nog één keer mijn gezicht in zijn vacht te kunnen duwen, nog één keer zijn zachte knorren te horen, hem met liefde naar mij te kunnen kijken.
En ik ontwaarde in mij, terwijl dat veertje langzaam dichter bij me kwam, ook een nieuw gevoel. Er kwam iets van dankbaarheid om alles dat er was geweest, en misschien nog wel ergens bestond, in een andere dimensie. Dat veertje leek van Bert zelf afkomstig te zijn, een manier om me te laten weten dat hij er nog was, op een manier die ik nog niet kon begrijpen.
Het was nog steeds hij en ik, samen, maar anders.

Het veertje nam ik behoedzaam in mijn handen. Mee naar huis. Bewaren. Onthouden. Troost in vinden.

Troost

Pas later kon ik er wat over nadenken. Troost, jazeker. En ook de les dat ik moet leren loslaten. Want zo’n veertje gaat stuk als je het stevig vast houdt. Rustig op je hand laten liggen, open staan voor de kwetsbaarheid en de zachtheid ervan. Zo moet het.

Mila en Het warme en zachte dingen ieboek

Lieve allemaal, deze blog is anners dan annere bloggen en daar is een reden voor. Het is namelijk kerst. Vandaag is het eerste kerstdag, de dag van toen beebie Jesus geboren werd. Zelf ben ik geboren bij mijn mama en dat was in het jaar 2012 en dat is niet zo heel erg lang geleden. Ik ben pas twaalf van mijn leef-tijd hier op aarde. Me eigen vind kerst zo heel mooi en roomanties.

Zon

Buiten zijn oferal lampjes aan en als ik in mijn tuintje sta en de lucht op snof, voel ik de koude lucht in mijn snoet. De zon is aan de annere kant van de wereld en bij mij is het nou zo heel donker terwijl het nog niet eens de nacht is maar gewoon oferdag.
Maar ik heb nieuws en dat nieuws is voor de zoomer liefhebbers onner ons zo heel fijn. Het is namelijk dat sins vier dagen de zon stees weer een beetje langer komt. Goed hé?! Dat beteken dat je binnenkort weer fijn naar buiten kunt en dat de zon ook gewoon blijft. Het is een warme en fijne gedachte wat dan in je hoofd zo komt. We moeten nog wel eefe wachten want je merkt het pas wanneer het Maart is. Maar voor nu is het iets fijns waarvan je weet dat het gaat koome.

Evenwicht

Het is ook zo dat deze blog anners is voor nog een annere reden en hierna komt er nog eentje denk ik en dan zijn ze op. Reden twee is dat dit jaar bijna klaar is en toe is aan een nieuw jaar. Net zoals het gaat met beebieplantjes. Het oude stopt en het nieuwe komt dan in de plaats van het oude. Maar om zo heel eerlijk te zijn vind ik dit jaar maar vooral deze blog zo heel moeilijk. Het is mijn laatste blog van dit jaar maar ook van het jaar dat ik mijn broer Bram een sterretje heb zien worden.
De bekende mienister van gefoelige saake pakte in Maart dit jaar zijn koffertje voor zijn nieuwe baan in Regenboogland. Dat betekende twee dingen; ze hadden met spoed iemand nodig voor deze baan want er waren geen mienister van gefoelige saake in Regenboogland en hier op aarde hebben we zo heel erg veel meer aan zachtheid nodig. Het lijfje van Bram was op. Hij was zieker dan we wisten. Het ging inees zo heel vlug en ik vond het zo heel erg gemeen.
Maar is het ook gemeen? Eigenlijk niet want als je leef-tijd of je lijf ziek is of op is dan moet je ook verder kunnen gaan net als de beebie plantjes. Ik vond het eerst helemaal niks maar toen werd ik mienister van zachte zaake en nu snap ik ook waarom. De waarom is altijd belangrijk. Dan is er evenwicht.

Idee

Dan ben ik nou bij de reden drie en ik denk ook de laatste. Deze blog is anners omdat het eigenlijk geen blog is maar een saamevatting van afgelopen jaar. Zie je hem? SAAMEvatting! Afgelopen jaar is er werkelijk zo heel veel gebeurd. Er zijn oferal ontelbaar veel sterren bij gekoome. Sommige waren door hun leef-tijd heen, annere door ziek zijn en weer annere door oorlog of anner geweld. Toen gebeurde het dat onze blogger, allemans vriend, zeer tegniese, erfare huiskater, super zacht van binnen en toch een beetje stoer maar vooral heel erg dapper, Bertje zijn koffertje pakte. Bertje, de lijm van alle fijne dinge en van waar alles kan en mag. En dat iedereen ok is zoals die is. Bertje had me opgevange toen Bram een ster werd. Ik mocht bloggen en mij ferhaal doen en ik wilde iets terug doen. Bertje gaf me zachtheid en fertrouwe. Ik mailde mevrouw Bertje, die nu een nieuwe huiskater in training heeft, met de vraag van ik heb iets, kan dit? Niet veel later kreeg ik een berichtje dat dat een goed idee was.

Boek

Het heet: Het warme en zachte dingen ieboek. Het vertelt mijn leefesferhaal en hoe alles zo is gekoome. Daarnaast staan er zo heel veel mooie foto’s in en natuurlijk staan er hele leuke warme en zachte dingen in. Het was een hele puzzel want alles moest wel goed in elkaar. Ik heb zo heel erg mij best gedaan. Oh en natuurlijk is het allemaal gratis en kan je het gewoon downloaden. Ik hoop dat je er heel veel plezier aan hebt.

Klik hier voor de download

Dan wens ik jullie allemaal voor het laatst dit jaar warm en zachte dingen toe met wat ekstra neusjes en kopjes met wat glitter zodat jullie allemaal straale. Ik geef mega veel diegietale kopjes voor iedereen die wil en ook aan onze sterren. En ik geef een triljoen zachte pootjes voor wie het wil. Gewoon omdat het kan.

Poot getekend, mienister van zachte zaake,
Milamuis

pee ess
Zullen we met z’n alle kei en kei hard tetteren? Misschien komt er dan freede als we het met z’n alle doen. Tot in het nieuwe jaar!! ~Miauw!

Minnie kreeg een bijzondere doos

Zoals ik in mijn vorige blog al mauwde zouden Frau en mensenopa saame de kersemussboom neer gaan zetten en versieren. Afgeloope wiekent was het soofer. Dat is dus al een week geleden. Ikke kan er dus al zolang van genieten. En er onder zitten. En als Frau niet kijkt foorzichting een tikkie tegen de ballen doen hihi. Ok maar nu dus dan m’n furrhaaltje oofer hoe dat ging allemaal.

Mensopa

Het was de dag met de zater er in. Ik zat al froeg bij de achterdeur op wacht. Zo deed ik fensterbank kontrole en op mensenopa wachten in een. Handig bedacht van mij toch? Ja soms ben ik wel een slim katje. Wat ik zoal zag foor dat raam? Een paar blaadjes die heen en weer dwarrelde. Een foogul die oofer vloog. Kek kek hoi lekker hapje! Kom je niet ff lekker hier in de tuin bij mij zitten? Nee helaas dat deed ie niet.
Frau kwam bij me zitten. Op de bank. Dus toen kroop ik even op schoot. Maar dan wel met mijn koppie naar de deur gericht. Zodat ik en naar de oofer fliegende fooguls kon kijken en de poort goed in de gaten kon houden. Zo zaten we voor een tijdje en nadat ze een paar keer mijn koppie had geaaid hoorde ik een geluid.
Ik spitste mijn oortjes. En ik keek goed naar de poort. Zag ik die nu bewegen? Ja hoor daar is mensopa! Ik gaf Frau een kopje en sprong op de leuning van de bank. En van daar op de fensterbank. Want dan zit ik precies goed om een aai oofer mijn kopje te krijgen van mensenopa als hij de deur open doet. En ik doe natuurlijk ook altijd een kleine poging om even de tuin in te snieken hihi. Maar deze keer deed ik het maar niet. Het is een beetje frips buiten en ook wat nattig. Dan blijft dit luukse poesje toch maar liever binnen hoor.

Boom

Nou goed mensenopa kwam dus door de deur en ja hoor ik kreeg mijn aaitje. Daarna sprong ik via de fensterbank en de leuning op de bank op de grond. En dribbelde ik naar de eettafel. Via de stoel sprong ik erop. Want ik had namelijk allang geroken wat er in de plestik tas zat die hij bij zich had. Lekkere noepies voor Minnie! Ikke dus. En natfoer en likwitsneks. En oh ja ook een lekkere koek voor Frau. Nou vooruit als er zoveel kerstlekkers voor mij in de tas zit dan mag zij ook wel wat.
Zij gingen dat vieze bruine spul wat ze koffie noemen drinken en ik kreeg een lekkere likwitsnek op mijn schoteltje. Jam jam zalm smaak. Om je snorharen bij af te likken. Dat heb ik duizend maal liever dan dat bruine goedje hihi. Toen ze het op hadden gingen ze de kersemusboom van boven halen. Maar er was iets mee. De boom kon niet meer goed rechtop blijven staan.
Frau zei tegen mij dat de boom al heel oud was. Dat ze die al had toen Moos en Max nog bij haar woonde. Nou dat is eggies waar wel heel lang ja. Dus ze besloot dat er een mooie nieuwe boom moest komen. Ze gingen de deur uit en ik ging ff een dutje doen. En op het huis passen. Allebei een beetje. Na een tijdje kwamen ze terug met een grote doos.

Doos

Ze gingen de doos uitpakken en er kwam een nieuwe boom uit. Deze stond wel mooi rechtop en met de lichtjes er ook al in. Hihi mauwde ik dan kan je die niet vergeten erin te hangen. Voor mij als kat zijnde ging mijn aandacht natuurlijk ergens anders naar uit. Terwijl zij alle ballen in de boom gingen hangen besnuffelde ik de doos waar het in had gezeten. En tsja dan gebeurt er natuurlijk iets wat oer is. Wat in elke kat zijn of haar DNA zit. Ik sprong in de doos! Op de foto kan je zien dat dat prima paste.
En zo kwam er aan deze dag ook weer een einde. Later toen het donker was deed Frau de lichtjes aan en gingen we er saame met zijn tweetjes van genieten. En daarmee ben ik aan het einde gekomen van deeze blog. Ikke wil jullie allemaal en ook jullie personeel een hele fijne kersemus wensen en een goeist 2025! Pee es, natuurlijk blijf ik ook nog door tetteren voor freede!.

Pootje van Minnie

Lucky over gezelligheid en fijne plekjes

Hoi lieve vriendjes, nu ik deze blog aan het maken ben schijnt zowaar eens het zonnetje en ik moet zeggen dat het erg prettig is om de warmte op mijn vachtje te voelen. De zon is de laatste weken een beetje afwezig, de donkere dagen voor Kerst noemt mijn vrouw dat dan, maar ik vind het persoonlijk toch meer de donkere weken voor Kerst moet ik eerlijk zeggen. Van mij mag de zon wel alle dagen schijnen, want dat vind ik gewoon het fijnste van allemaal. Daar is mijn broer Moos het trouwens ook roerend mee eens want ook hij houdt erg van warmte en al helemaal als je dan op de vensterbank of ergens anders in huis op een plekje kunt slapen waar het lekker warm is.

Gezelschap

Ik wilde het deze keer eens hebben over fijne slaapplekjes. Kijk, als je als kat in een ander huis komt wonen dan is dat natuurlijk altijd eerst even wennen maar ik denk dat we alles hier al best snel kenden en nu ook precies weten waar je fijn kunt liggen en slapen. Heel eerlijk, ik lig het liefste in de buurt van mijn mensen of bij Molly. Dat vind ik het prettigste en ik ben gewoon niet graag alleen. Daar houd ik niet van. Dat is niet bij alle katten hetzelfde maar ik houd van gezelschap. Alleen vind ik niks aan. Als ik dan bij mijn mensen lig, kan dat op allerlei verschillende plekken zijn. Op de bank, op de eettafel (bij voorkeur als ze aan het eten zijn want wie weet is daar wat lekkers bij dat ik ook lust), op de salontafel of op het bureau als mijn vrouw aan de laptop zit. Dan zorg ik er zeker voor dat zij me kan aaien en niet te veel doet aan de laptop maar vooral mij aandacht geeft. Veel belangrijker natuurlijk ook.
Mijn vrouw was pas kaartjes aan het schrijven voor de kattenvriendjes en toen ben ik er gewoon bovenop gaan liggen. Heel goed mogelijk dus dat er iemand is die een kaart krijgt waarop nog een extra haar van mij te vinden is maar dat is vast niet zo erg. We hebben zelf ook al veel kaartjes gekregen en daar zijn we super blij mee. Dat hoort bij Kerst zeggen mijn mensen en ze kijken nu iedere dag of er nieuwe gekomen zijn. Onze naam staat er vaak ook op dus dat betekent dat ze ook voor ons zijn!

Fijne plekjes

Maar goed, ik dwaal af want ik wilde het over fijne plekjes in huis hebben. In een huis waar je nieuw woont moet je natuurlijk wel eerst op zoek gaan naar de fijnste plekjes om te zitten of te slapen. Dat hebben met name Moos en ik de afgelopen tijd vaak gedaan en ik moet zeggen, op zolder heb ik een super fluffy mand waarin ik vooral slaap als het nacht is. Dan ben ik dicht bij Molly en Dropje is er meestal ook. Daarnaast heb ik een plekje ontdekt waar je veel kunt zien, waar het warm is en waar ik zacht lig. Op de vensterbank staan nu ook spulletjes voor Kerst maar er ligt een heerlijk zacht kleedje waarop ik prima slapen kan. Dit kunnen jullie ook op de foto zien.
Daarnaast is er in de keuken een fantastische plek om te liggen… namelijk de aanrecht.
Dan zit je als kater zijnde dus precies recht voor het raam en kun je veel vogels spotten. Altijd goed natuurlijk. Moos staat op de foto zodat jullie precies kunnen zien wat daar zoal te doen en te zien is. Het is ook een goede plek om te slapen want er zit een rooster in waar warme lucht doorheen komt van de warme plaat. Zeker ook aan te raden deze plek! Moos slaapt nu ook meer op het bureau, als ik daar niet lig. Mijn vrouw heeft beloofd de kaartjes daar op te ruimen zodat we er samen kunnen liggen en anders pas ik daar ook nog prima op de vensterbank. Dan kan ik konijntje Jip ook meteen zien en alle vogels die gezellig zaadjes komen eten. En vooral niet te vergeten dat ik buurtpoes goed kan zien. Er zijn er inmiddels twee die regelmatig komen dus gezellig is het hier zeker wel.

We wensen alle kattenvriendjes, alle andere diertjes en mensen fijne feestdagen en we hopen vooral dat het lekker rustig blijft met Oud en Nieuw. Laten we allemaal lief zijn voor elkaar.

Heel veel knuffels van ons allemaal!

Kever heeft een mening over kersmus en wat dat beteekent

Toen ik deze keer mijn letters wilde gaan maken zei mijn vrouw: Keef, je moet eigenlijk wel iets over kerstmis schrijven!, o ja, daar had ik niet aan gedacht, dat komt omdat ik als kat niet aan zulke dingen doe, ik merk natuurlijk wel om me heen dat mensen er aan doen, en ik weet wat kersmus is, het is een feest van een beebiekindje dat werd gebooren en van lichtjes, van vreede en van SAAME.

Vreede

Maar ik moest er over nadenken, want wat kan ik fertellen over een beebiekindje?, ik ken er geen en ik denk ook dat ik het moeilijk zau finden om er eentje te kennen, ik ben bang van mensen die niet mijn mensen zijn, maakt niet uit of ze jong of aud zijn.
Ik weet wel wat lichtjes zijn: die doe je aan als het donker is, dan kan je weer iets zien, en soms zijn ze er ook gewoon omdat ze mooi zijn, of frolijk, zoals het kleine mini-kersmusboompje dat wij thuis hebben, met sterretjeslampjes er in, kijk maar naar de footoo!
Het woord vreede ken ik ook, daar tetter ik al heel lang elke week voor, en toch is het me nog niet gelukt dat het echt vreede is geworden, dat find ik jammer maar ik geef het niet op, ik find vreede belangrijk, ik ben zelf een vriendelijke jongen die bang is van ruusie en ik blaas of grom nooit, alleen heel soms als mijn been erg veel pijn doet, maar dan gaat het vanzelf en bedoel ik het eigenlijk niet zo.

Saame

SAAME begrijp ik heel goed, zo heet de blog ook!, en ik find het zo een mooi woord, Bolle wist al dat je SAAME bijna alles kunt, en dat is echt waar, ik moet er dan ook niet aan denken om alleen te zijn, dat was ik toen ik op straat woonde en daarom was ik helemaal maager en bang geworden, dat wil ik nooit meer.
Ik begrijp dus echt wel wat kersmus is, bofendien slaap ik het hele jaar door in mijn twee kerstmanden die ik van mevrouw Tj-tjes heb gekreegen, en toen ik daar in lag te soeselen kreeg ik ineens een idee… want waarom probeeren we niet om ALTIJD vreede en SAAME te hebben?, als we nau met zijn allen voor vreede tetteren gaat dat lukken, dat geloof ik echt!, en als we allemaal een hand of een poot uitsteken naar iemand die het noodig heeft of die allenig is dan zijn we allemaal SAAME, het hele jaar door, zau dat niet mooi zijn?

(tekst gaat verder onder de video)

Het zau zijn als een droom die uitkomt, daarom wens ik jullie allemaal hele fijne Kersmusdaagen, met vreede op aarde, lichtjes en SAAME, en met een ekstra kouwstik, want die hoort erbij als het feest is.

***

Mevrouw Loes, mevrouw Brammie, mevrouw Sam, mevrouw Panda/Tica en natuurlijk mevrouw Bert moeten voor de eerste keer kersmus fieren zonder hun lieverds en dat is heel moeilijk, daarom stuur ik ze ekstrazachte kopjes en denk ik aan ze, en ik stuur kopjes aan iedereen die iemand mist.