Mila over kopjes geefe

Lieve allemaal, er is ies heel fijns. Het is bijna lente! Merken jullie het ook aan het warme zonnetje die stees vaker eefe komt straale? Ik wel want ik ben stees vaker een zonnepaneeltje volgens mij vrouw. Het maakt me zo heel blij in mij kop en in mij lijf. Alles gaat weer groeien buiten en dat vind ik zo heel machtig mooi.

Plantjes

Thuis hebben we nu aardbeitjes gezaaid. Mijn vrouw was weer eens naar de eksjon geweest en dan heeft ze altijd een tas bij als ze thuis komt. Daar zaten de aardbeizaadjes in. Het is een thuispakketje die je dus makkelijk thuis kunt maken. Het is een bakje van juute en een zakje met aarde en een zakje met aardbeizaadjes. Oh en die waren zo heel erg klein, zo ieniemienie klein. Ik moest zo heel goed kijken want ik zag ze bijna niet. Ik mocht niet snoffen van mijn vrouw want ze was bang dat ze in mijn neus kwamen en dan groeien daar de aardbeien en dat wil ik niet. Nou weet ik dat dat niet kan maar toch. Ik wil niet dat dat gebeurt. Ik mocht ook geen kopjes geefe dat mag pas als er plantjes zijn want nu zijn ze te klein.

Knuffels

Zoals jullie weten ben ik een grote knuffelbeer. Ik hou van knuffelen en friemelen en kriebelen en alles wat daarbij hoort. En toen dacht ik ineens van dat kan ik heel goed. Ik kan zo goed knuffelen en kriebelen dat ik dat op Joeps weilandfeest ga doen! Ik heb van me eigen al dertien jaar erfaring met knuffelen en kopjes geefe en kriebelen dat ik daar best ies over kan fertellen. Er zijn best veel verschillende kopjes geefe. Ik zal een lijstje maken. Het is ook voor degene onder ons die nog onderzoeken wat ze nou willen met hun leefe en dit misschien als taak willen proberen.

Soorten kopjes

1. gewoon kopje
2. boink kopje
3. zacht kopje
4. neusje neusje
5. helemaal

Nummer 1 is het gewone kopje. Dat wil zeggen dat je jij met je kop naar je mens gaat en gewoon je kop tegen je mens duwt. Maakt niet uit waar. Je kan je motor eventueel aanzetten zodat het ook nog eens fijn klinkt.

Dan hebben we nummer 2, de ‘boink’ kopje. Hier ga je wat lomper naar je mens en duwt je kop wat harder tegen je mens aan. Je mag je kop tegen je mens laten staan maar je kan ook weer je kop weg halen. Het is wat jij wilt. Meestal staat je motor al aan omdat je in een knuffelbui bent.

Nummer 3 is het zacht kopje. Hier weet je niet zeker of je wel wilt knuffelen of kopjes wilt geven dus doe je het zo heel zachtjes. Misschien is dat wel genoeg en hoef je niet meer. Je motortje hoeft ook niet aan te staan, kijk eefe hoe jij je voelt. Het kan ook zijn dat je alleen maar zachte kopjes geeft omdat deze dan presies goed zijn.

Neusje neusje op nummer 4 is mij favooriet! Hier ga je met jouw neus langs de neus van je mens af. Je doet een klein beetje een zachte boink met je neus tegen je mens zijn neus en dan volgt autoomaties het kopje. Dit vind ik de fijnste en mijn motor draait dan meestal al.

Dan hebben we op nummer 5 nog de ‘helemaal’. Dit is een kopje die helemaal verder gaat tot aan je staart. Je begint dus met je kop en dan loop je helemaal door tegen je mens aan tot je aan je staart bent. Hier draait je motor volop en wil je denk ik overal gekriebeld worden. Het kan gebeuren dat er bij alle kopjes een hap komt, dit is meestal dat we zeggen dat we het fijn vinden en eefe niet weten hoe we dat moeten uitten. Het moet wel een fijne knuffel/kopjes bui zijn dus als je foelt van: ik wil echt bijten, dan is het slim om eefe weg te gaan van je mens. Dan kan je dit later opnieuw proberen. Je mens kan meekijken of het ook zo is, dat helpt vaak. Ik ga verder met kopjes en kriebelen want mijn vrouw is er en ik wil knuffels.

Ik wens jullie een fijne warme week met freede tetters, kopjes en knuffels.

Poot getekend, mienister van zachte zaake,
Milamuis

Minnie is dus een feestpoes

Soms moet ik wel eens een beetje nadenken waar ik over wil mauwen. Vandaag is dat niet zo. Want ik blijk dus een echte feestpoes te zijn. Het begon allemaal toen Frau op de computer ergens naar zat te kijken.

Ik was benieuwd waar ze naar keek dus ik sprong op het bureau en van daar uit op schoot. Kom je meekijken Minnie vroeg ze. Mauw mauwde ik. Wat is dat? Ik zag groote bouwwerken op wielen en tweebeners in de meest gekke outfits. De ene zag eruit als een prinses, de ander als een piraat en ik zag er ook een paar verkleed als kip of hond.
Frau legde uit dat dat carnaval is. En dat als je boven de rivieren woont je dat meestal niet viert en als je onder de rivieren woont meestal wel. Ik vond het interessant om te zien. Geen idee wat die rivieren er mee te maken hebben trouwens. Misschien zit er meer vis in die rivier onderaan en zijn daarom de tweebeners daar vrolijker? Ik heb geen idee.

Verkleed

Miauw jij gaat het dus niet vieren? Ze legde uit dat ze dat inderdaad niet ging doen omdat ze het veel te druk find en een beetje te ver reizen voor een dagje. Maar dat ze het wel leuk vond om de optocht (want zo heten die bouwwerken op wielen dus leerde ik) onlein te kijken. Toen ik zo mee zat te kijken toen kreeg ik een idee. Dus toen de optocht afgelopen was vroeg ik of ik nog een beetje kompjoeter tijd mocht.
Dat was ok en dus ging ik aan de slag. Want ik heb iets wat Frau niet heeft en dat is een katmobiel. Dus ik kan wel ff heen en weer naar beneden die rivieren rijden om ff de feestpoes uit te gaan hangen. Ik typte in verkleed pak hond. En toen kwamen er allemaal resultaten. Ik zocht een leuke uit. Zie je het al voor je een kat verkleed als hond? Ik kwam bijna niet meer bij van het miauwlachen. Snel pakte ik mijn poespas om te betalen. Het zou de folgende dag geleverd worden. Mooi dacht ik want dan is Frau toch brokjes aan het furrdienen. Dan zou ik het pakje aan kunnen nemen en daarna meteen op stap kunnen gaan. Ik zat echt in mijzelf te gniffelen om dit plannetje.
En foor wie nou denkt waarom overleg je dit niet eerst. Eh nou dan weet ik zeker dat ze nee zou zeggen. Ze is af en toe zo beschermend. Dat is natuurlijk wel lief maar he ik ben een grote folwassen poes van bijna 12 dus dit kan ik best wel. Nou zo gezegd zo gedaan en de bestelling afgerond. De folgende dag stond de bezorger foor de deur. Die keek wel wat raar op dat er een kat open deed maar omdat ie haast had haalde die zijn schouders op, mompelde iets over het zal wel en ging weer verder met zijn werk.

Wef

Snel maakte ik het pakket open. Ik had net mijn stilletoos goed gescherpt aan de krappaal dus dat ging gemakkelijk. Roets roets en het plastic was open. Snel deed ik het hondenpak aan. Nou dat zit purrfect! Helemaal geweldig dacht ik. Toch dribbelde ik foor de zekerheid de trap op naar boven omdat daar een grote spiegel is. Zodat ik goed kon zien hoe ik eruit zag. Nou al zeg ik het zelf ik leek helemaal op CatDog hihi. Dat is een tekenfilm serie van froeger over een kat die ook een hond is. Toen bedacht ik me zou ik ook kunnen blaffen. Ik weet goed hoe dat moet want in de buurt wonen er een paar honden en die blaffen soms naar elkaar.
Wef probeerde ik. Nee dat is niet goed. Mraf. Hmm nee nog niet helemaal. En toen had ik het. Waf waf deed ik. Jaaaa gelukt. De truuk is een cobinaasie van een beetje mew mauwen maar dan met je spinmotor aan. Helemaal tevreden over mezelf dribbelde ik de trap weer af naar beneden. Op weg naar m’n katmobiel om eens ff lekker uit mijn bolletje te gaan hihi. Nou en dat is goed gelukt hoor. Heb een hele leuke dag gehad. En het allermooiste? Dat ik saafonds op tijd weer thuis was om Frau te begroeten. Die heeft helemaal niks gemerkt. Hmm moet ik alleen wel nog zorgen dat ze deze blog nooit te lezen krijgt hihi.
Nou, dit was het weer voor deze keer. Tetter tetter ik tetter nog steeds mee foor Freede. Jullie ook toch?
Pootje van Minnie

Lucky beleeft het voorjaar

Hoi lieve allemaal, ik vind het hier erg fijn wonen in Krullieland en nu is het soms beter weer dus dat betekent dat ik vaker naar buiten kan en ook mag. Misschien is het nog niet overal steeds mooier weer maar je kunt al aan kleine dingen merken dat het voorjaar toch op komst is. Ja, er zijn zeker nog dagen bij dat het best koud is en ik eigenlijk het liefste binnen lig op mijn zelfgemaakte bed op de bank. Ik houd, net als alle andere poezels hier trouwens, het meest van lekker warm aan mijn lijf en ja, dus als dat betekent dat je het beste binnen kunt blijven, dan doe ik dat maar. Niet dat ik dat nu altijd even leuk vind hoor, daar ben ik eerlijk in.
Ik ben en blijf een verkenner, hoeveel jaren ik ook mag worden, dus met regelmaat een rondje door de tuin daar houd ik zeker van. Bij voorkeur alleen wel met de zon op mijn rug en kop natuurlijk. Ongeveer een week geleden denk ik hoewel ik niet aan uren, dagen of weken doe trouwens als kat, was het ineens heel mooi weer. Kever schreef daar ook al over trouwens. Mijn vrouw ging die dag weg, iets met een dagje uit met attracties en sprookjes zei ze nog maar ik hoefde niet mee. Goed ook denk ik dan maar weer want dat is toch echt een mensending. Mijn man bleef gezellig thuis en zo konden wij veel bij hem liggen en knuffels halen.

Zondag

Het was op een zondag dus de naam van de dag zegt het eigenlijk al: dan hoort de zon lekker te schijnen. Dat is helaas niet altijd zo maar deze dag was het heerlijk zonnig en ook de temperatuur liep ook ineens omhoog tot we best een heel eind dubbele cijfers hadden dus dan snappen jullie wel waar ik te vinden was. Mijn man ging de auto wassen en stofzuigen en ik mocht mee naar buiten. En ineens toen ik buiten kwam merkte ik dat het anders was dan de keren daarvoor. Ik rook het in de lucht, zeg het in de tuin en merkte het ook aan mijn vacht: het voorjaar was ineens gekomen! In de lucht rook ik allerlei bloemetjes en het rook niet meer naar regendruppels of zelfs naar van die witte vlokken. En in de tuin zelf zag ik ineens allerlei bloemetjes die daar hun kopje boven de grond uitgestoken hebben. Gele, paarse, witte, roze en ook nog eens in allerlei soorten en maten. Er zijn er hier superveel. Ik mocht ook even in de voortuin en daar waren er ook al zoveel.
Weet je waaraan ik ook kan merken dat het voorjaar wordt? Er komen meer vogels in de tuin en buurpoes is er iedere dag minstens één keer maar soms ook vaker. Toen de zon scheen en ik weer binnen was, kwam de poezel die erg op Dropje lijkt gezellig in onze tuin en ging ze daar slapen. Jullie snappen wel dat ik haar spoor later wel ben gaan zoeken. Daarbij ben ik helemaal achter in de tuin geweest, tot aan het hek. Dat was best ver en ook spannend. Er komen daar al kleine knopjes aan de bomen en struiken en er zitten steeds vogeltjes. Heel veel zelfs. Vaak zijn het kleine vogels waar je gezellig naar kunt miauwen (ook als je een binnenkat bent, kan dat natuurlijk) maar er zijn ook grotere bij. Soms is het een merel of een duif maar we hebben ook al een reiger en ooievaars gezien. Aan die laatste kun je merken dat de lente eraan komt, zegt mijn vrouw. Ooievaars gaan namelijk als het slechter weer wordt naar een warmer land maar komen terug als het hier voorjaar wordt. Dus dat is nu ook zo en daar ben ik blij om.

Elf

Een paar dagen geleden waren we wel een beetje geschrokken en Moos die niet zo goed hoort, had het zelfs gemerkt. Er was pardoes een meesje tegen het raam aangevlogen, wel buiten natuurlijk. Mijn vrouw dacht dat ie weer meteen verder vloog dus hij zal zich niet al te erg pijn gedaan hebben maar ze zien dan niet goed dat er nog glas tussen zit en botsen er dan tegenaan. Ze is wel voor alle zekerheid even buiten wezen kijken maar hij was weer weggevlogen. Gelukkig maar ook want ik denk dat het best pijn gedaan moet hebben want het was een harde bons. Mijn man gaat nu vogelstickers erop plakken en daarna komt er extra folie. Dan kunnen wij toch buiten kijken en snappen de vogels dat ze niet door het glas heen kunnen vliegen.
Het is blog nummer 11 vanuit Krullieland en mijn vrouw zegt dat het toevallig erg grappig is dat het dit cijfer gekregen heeft. Het is namelijk dit weekend carnaval. Dat kennen ze in Nederland natuurlijk ook en hier pakken ze het groot aan. Carnaval is een feest voor mensen die zich dan verkleden (dat kan bijvoorbeeld ook als kat als je dat zou willen) en dan gaan ze naar optochten met lichtjes en mooie, grote wagens en zo kijken. Als kat zijnde hoef je daar niet aan mee te doen maar met wat geluk zijn je mensen vaker thuis dan anders en krijg je meer knuffels en snekkies. Met carnaval is het cijfer 11 belangrijk dus dat is wel echt heel toevallig en grappig dat ik net nu aan blog 11 toe ben, toch?

Heel veel knuffels en kopjes van Lucky en de rest

Kever heeft een mening over een klup beginnen

Ollie fertelde pas dat flokken uit het tapijt trekken één van zijn hobbies is, hij is tapijtbewerker, ik fond dat leuk om te leezen want ik hau daar ook van, het lukt mij nog niet om flokken los te maken, maar ik trek al wel draaden omhoog!

Krabben

Ik hau heeeeel veel van krabben, maakt niet uit waaraan, en het maakt ook niet uit of ik lig of zit of sta, ik find het altijd en oferal helemaal top, heeeeel soms krab ik per ongeloos aan mijn krabkartons, dat doe ik liefer niet want het zijn MIJN kartons en dat weet iedereen dus hoef ik er niet aan te krabben, ik krab veel liefer aan andere dingen, zoals de floerbedekking, het kleed op de floer, de gordijnen, de stoelen, de bank, de muur, het bed en alles wat op het bed ligt, de teegels in de tuin, mijn rieten stoelen in mijn tuin, het gras in mijn tuin, en ook aan mijn mensen.

Kunst

Natuurlijk maak ik ook nog muziek op de spieraal, maar dat is iets anders, dat is niet gewoon een beetje krabben, dat is kunst, dat heeft met gefoel en ritme te maken, daar heb ik lang op moeten oefenen en dat oefenen doe ik nog steeds, want ook taalent moet je bijhauden.

Wat het draaden trekken betreft ben ik al best fer op een stukje floerbedekking naast de bank, elke dag ga ik daar een paar keer naar toe en krab met folle kragt, ik zet mijn hele gewigt er achter, En dat is niet niks! roept mijn vrouw, flouw hoor, maar enniewee ik hoop dat als ik zo doorga ik binnenkort ook flokken los kan maken.
Misschien fraag je je af of ik dat allemaal mag, want ik hoor best wel eens dat andere katten dat niet mogen, ik heb daar eigenlijk nooit over nagedacht, ik krab gewoon net waar ik toefallig ben als ik ineens zin krijg om te krabben, in het begin zeiden mijn mensen weleens Kee-eef…, dat beteekent dat ze het er niet mee eens zijn of dat ze het liefer niet hebben, maar ik trek me daar niets van aan want ik woon hier toefallig ook, en bofendien zau ik mijn mensen ook nooit ferbieden om ergens aan te krabben.

Meubel

Toen ik hier net woonde legde mijn vrouw op plekken waar ik vaak ging krabben krabkartons neer, die fond ik meteen gaaf, ik heb er twee in de woonkamer en in de slaapkamer drie, ik kan er heerlijk op liggen, ik find het de fijnste plek om gekamd en geborsteld of geknuffeld te worden, en als ik er op lig kan ik ook makkelijk bij de floerbedekking om te krabben, dus dat is handig.

Zo heb ik ook plankjes met van dat tauw aan alle deuren hangen, die in de slaapkamer gebruik ik weleens maar de anderen nooit, ik heb ook krabpaalen gehad, je weet wel: zo een soort dikke stok met tauw er om heen, daar heb ik froeger weleens aan gekrabd maar ik fond er niks aan, mijn vrouw was wel heel antoesjast en ik kreeg veel kompliementen, en toch heb ik aan mijn nieuwe krabmeubel dat voor het raam staat, met ook zo een paal, presies NUL keeren gekrabd, de eenige die er aan krabt is Pokon, en dat mag hij best van mij.

Mijn vrouw roept weer iets, wacht eefen… o ze fraagt waarom ik pasgeleeden op mijn meubel ging staan en toen op mijn achterpooten en TOEN aan de gordijnen ging hangen met mijn naagels, ik kan me dat niet herinneren maar het kan best hoor, ik denk dat ik me toen zo foelde, mijn vrouw zegt dat ze liefer heeft dat ik aan de krabpaal ga krabben maar ik heb dus net uitgelegd waarom ik dat niet doe.

Hobbie

Ik ben een makkelijke jongen find ik zelf, maar ik krab waar IK dat wil, ook al noemt mijn vrouw me een sloopkip, dat maakt me niets uit, en ik find het keigaaf dat Ollie ook tapijtbewerker is, het is een goede hobbie: iedereen kan het, het is niet duur, het is gezond omdat je er lekker bij beweegt, en je maakt je huis ook nog eens mooier.

Ollie zei dat er misschien wel meer poezen en katers zijn die aan tapijtkrabben doen, en dat we een klup kunnen beginnen, en dat find ik een goed plan, dan kunnen we tips geefen aan elkaar, en uitleggen hoe je het beste kan krabben, en footoos laaten zien van wat we hebben gemaakt, en misschien wel een wetstrijd hauden van wie het beste heeft gekrabd, wie wil er in de klup?, ik doe alfast mee!!

***

Ik stuur iedereen die iemand mist heel veel lieve kopjes, en ik tetter weer KEIHARD voor vreede!!

Joep was een dagje alleen thuis

Zo hee, en dan is ‘t inmiddels alweer maart… Dat gaat de goede kant weer uit, nog even en m’n personeel komt ook weer zonder dikke jas de tuin in.

Ik hoor alweer vogeltjes fluiten als ik buiten wandel, en er komen een heleboel grote vogels overvliegen die heul veel herrie maken. Ik heb het daar niet zo op wanneer ik op m’n catwalk langs de schutting lig, zeker niet sinds ik op tv een hele grote vogel zag die in één duikvlucht een konijn optilde en meenam.
Nou weet ik heus wel dat ik geen konijn ben, maar zou zo’n grote vogel dat ook weten? Ik blijf liever met alle vier m’n poten op de grond. Of in ‘t water, zodra de temperatuur weer aangenaam is. Maar vliegles, daar zit ik echt heus niet op te wachten.
De gele toeters op die lange stelen in de tuin beginnen plaats te maken voor paarse, witte en gele bloemetjes met sprietblaadjes. En die bloemetjes zijn schijnbaar zó belangrijk dat er zelfs een echte vakantie naar vernoemd is. Tenminste, toen m’n personeel nog jong was, want tegenwoordig heet die vakantie naar ‘t voorjaar, dat jammer genoeg nog ver te zoeken was de afgelopen week.

Eten

Eigenlijk heb ik de afgelopen dagen maar weinig gedaan. Nou ja, ik heb bijna een hele dag op ‘t huis gepast, omdat m’n personeel over de grens op nieuwe voorraad voor in m’n kast ging jagen. En ze hadden er helemaal niet bij stilgestaan dat het vakantie was dus dat ze niet alleen struikelden over andere Hollanders die daar ook op jacht waren, maar ook veel lege schappen tegenkwamen. Maar ‘t is ze uiteindelijk toch gelukt om weer genoeg voorraad te vinden, dus ik kan weer even een paar weekjes vooruit.
Gelukkig hebben ze deze keer precies meegenomen wat ik graag lust, want de laatste keer kwamen ze met zakjes runderhart thuis. En heus echt waar, ik heb ‘t geprobeerd hoor maar ik vind ‘t zoooooo afgrijselijk vies! Terwijl ik toch echt geen moeilijke eter ben, want ik heb een tijd geleden toch ook m’n etensbakjes met paard, struisvogel, eland, kangoeroe en zelfs insecten helemaal leeggegeten. Maar met runderhart doen ze me echt geen plezier. En dat schijnen ze nu eindelijk te snappen.

Thuis

‘t Was best wel lekker rustig hoor, zo’n dagje alleen thuis. Er stond genoeg te eten en te drinken voor me klaar, en ik kon eindelijk ‘s lekker doordutten zonder dat er foto’s gemaakt moesten worden, of ik weer knuffels kreeg omdat ik zo lief lag te slapen. Nadeel was alleen dat ik niet even lekker naar buiten kon wanneer ik wilde, dus ik moest weer ouderwets op de bak. Nou ja, er zijn ergere dingen dan dat. Voor een keertje vind ik dat helemaal niet erg, al ga ik toch liever even achter de hortensia’s tegen m’n schuur aan zitten, bovenop de hosta’s.
Vorig jaar heb ik al m’n best gedaan om ze uit m’n tuin te krijgen, maar ze kwamen toch weer allemaal op. Dit jaar dus weer een nieuwe kans, want ik ben er van overtuigd dat de aanhouder wint. En als ze wéér opkomen, zit ik er toch hard aan te denken om ze dan gewoon maar met wortel en al uit te graven, want ik vind ‘t echt niks.

Saame

Ik was blij toen ik, na een hele dag binnen zitten, ‘s avonds laat m’n personeelsauto de straat weer in zag komen en ik stond al klaar achter de voordeur om de gebruikelijke tassencontrole uit te voeren nog voordat de sleutel in ‘t slot werd gestoken. Want eerlijk is eerlijk, saame is ‘t toch veel leuker dan alleen.
Maar er zat helemaal niks voor me bij in de tassen die naar binnen werden gezeuld, dat had ik al snel in de gaten. Want wat moet ik nou met pakken sap, sokken, shirts en overhemden waar ik niet eens in pas, een kaasschaaf of flessen badschuim?
Ik stond net op ‘t punt om teleurgesteld naar de keuken te lopen om nog wat van m’n brokjes te nemen die al sinds begin van de middag in m’n etensbak zaten, toen Senior met een grote krat binnenkwam en op de grond neerzette. Tot aan de rand gevuld met m’n favoriete knabbels, snekjes, soepjes en natvoer! Ik kon m’n geluk niet op en liep een paar keer om de krat heen, op zoek naar wat ik er het eerste uit zou halen. Maar dat was  dus helemaal niet de bedoeling..

Nadat de jassen aan de kapstok waren gehangen en m’n personeel op hun bak was geweest werd de krat met míjn spullen op ‘t aanrecht gezet. En laat dat nou net de enige plek in m’n huis zijn waar ik niet op kan komen…
M’n avondeten kwam gewoon uit m’n voorraadkast. Niks mis mee natuurlijk, maar ik had best wel een hapje uit die grote krat willen hebben, want daar zat weer genoeg lekkers in. Terwijl m’n personeel hun eigen spullen aan ‘t opruimen was, bleef mijn krat onaangeroerd buiten m’n bereik staan. Vanaf de eettafel heb ik m’n nieuwe voorraad scherp in de gaten gehouden, maar m’n personeel had zelfs de moed om het licht uit te doen en te gaan slapen! Er zat voor mij niets anders op dan met ze mee te gaan en tussen hen in te gaan liggen. Dan was ik er in elk geval gelijk bij zodra ze m’n voorraad gingen bijvullen!

Voorraadkast

Nou, ik kan je verzekeren dat het best moeilijk in slaap komen is hoor, zo tussen tweebeners die de hele nacht bomen aan ‘t omzagen zijn. Maar ik heb het volgehouden en stond toen de wekker ging als eerste in de keuken.
Helaas, er werd eerst weer natvoer uit m’n voorraadkast geserveerd, en zelf ging m’n personeel aan de koffie en ontbijt. ‘Kom op zeg’, mauwde ik nog, ‘mijn boodschappen moeten ook nog opgeruimd worden!’
Uiteindelijk ben ik maar voor ‘t aanrecht op de grond gaan zitten terwijl ik strak naar m’n nieuwe voorraad bleef kijken. En toen kwam m’n personeel pas in beweging. De bijna lege opbergmandjes kwamen uit m’n voorraadkast en de zakjes, kuipjes, blikjes en hartjes werden gesorteerd op smaken en netjes opgeborgen. M’n snekpot werd bijgevuld en m’n brokjes gemengd.
Tegen de tijd dat de krat leeg en m’n voorraadkast weer vol was ben ik als een speer naar buiten gerend om de hosta’s te bemesten om daarna weer over te gaan tot de orde van de dag: lekker dutten in de vensterbank, met m’n billen boven de verwarming. Want ‘t is nog steeds geen zomer.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep