De laatste tijd komen er mannen over de vloer waar ik m’n bedenkingen bij heb. Ik miauwde er al over op Beestboek. Op Valentijnsdag kreeg mijn mens chocolaatjes van een vage afzender. Dat zette me aan het denken. Ik vroeg me af of iemand haar zomaar van ons kan afpakken. Mo fluisterde in mijn oor dat niemand aan mij kan tippen. Dat stelde me gerust. Maar niet voor lang.
Het leek een startschot van een komen en gaan van vreemde types. Snuiters noem ik ze. Omdat ik wil weten wat er aan de poot is, ben ik een onderzoek gestart. Eerst kijk ik in de Dikke van Katten wat een snuiter precies is. Daarin staat het volgende: snuiter (de (m); -s; -tje) een mannelijk persoon, met name iemand die zich ondeugend, raar of zonderling gedraagt. Die omschrijving klopt met mijn ervaring. Lees maar mee.
Vreemde types
We zijn gewend dat het hier geen zoete inval is. Daarom valt de bedrijvigheid van de laatste tijd extra op. Na dat gedoe met die chocola staat er bijvoorbeeld vanuit het niets in alle vroegte – ik heb amper het ontbijt achter m’n kiezen – een boom van een kerel voor de deur. Mo is dolblij om hem te zien en onthaalt hem alsof hij een verloren zoon is. Met zijn grote schoenen stampt hij naar boven alsof hij de weg kent. Ik maak dat ik wegkom. Pas als mijn poten zeer doen van het ijsberen voor de deur ga ik terug. Net op tijd om hem te horen zeggen dat de cv het weer als een zonnetje doet. Ik moet hem gelijk geven. Het is aangenaam warm. Dat was de laatste dagen wel anders.
Niet veel later is er een kattefietje met een voordeur die mijn mens iets te enthousiast dicht trekt. Dat hoeft niet erg te zijn, behalve dat Mo buiten in het donker in de kou staat. Zonder sleutel. Want die zit nog aan de binnenkant. Ik zal jullie de heisa besparen die er op volgt. Over de snuiter die er aan te pas moet komen, wil ik het verder niet hebben. Ik kan wel miauwen dat mijn kattenluik zo gek nog niet is. Ik heb altijd de sleutel bij me, diep verstopt onder mijn jas.
Vlieringsnuiter
Dan is er de vlieringsnuiter. Dat is een type, die je wat beter moet leren kennen. Nu ik hem vaker zie, kom ik er achter dat hij best aardig is. Hij zegt Zussie tegen mijn mens. Best gek, want iedereen noemt haar Mo. Je moet weten dat de vlieringsnuiter een lading spullen bij zich heeft waar je u tegen miauwt. Op de overloop doet hij een geheim luik in het plafond open en zwaait vanuit het niets een ladder naar beneden. Zijn armen zijn zo sterk dat hij met gemak over een smal trappetje enorme machines naar boven sjouwt alsof het veertjes zijn. Een beetje heel erg jammer is dat die apparaten zoveel kabaal maken dat KeverT het in Amsterdam kan horen. Ik snap niet waarom er zoveel herrie nodig is om de binnenkant van het dak vol te stouwen met heel dikke watten. Ik vergeef het hem maar nu ik weet dat hij aan het eind van de klusdag appeltaart eet. Met slagroom! Laat hij die slagroom nou met alle liefde met mij willen delen. Dat is echt tof van hem. Hij mag vaker komen.
Onderzoek
Een rondvraag langs mijn furriends of zij ervaring hebben met vlieringsnuiters levert interessante miauws op:
Bij mijn furkering Pummy is de vliering in gebruik door een slapende snuiter
Kater B heeft kattastische vensterbanken te danken aan snuiters
Joep heeft buren die herrie maken, maar of dat ook snuiters zijn?
Bij Joth wonen de kerstballen op de vliering. Die zijn heel stil.
Zijn ramendweilers ook snuiters, vraagt Khumba zich af.
Luna Poes kent schoorsteensnuiters, een lokaal fenomeen.
Poes Spokkie is zelf een vlieringsnuiter. Ze helpt haar baas daar met computeren.
Jaydon had pas èn een rioolsnuiter èn een trapkastsnuiter èn een washoksnuiter over de vloer. Hij moet er nog van bijkomen.
Bij Toulouse komt een snuiter die nooit slagroom eet. Dat is jammer.
Op de vliering van Norah huist een kunstenaar die de stereo keihard zet.
Molly en Dropje, je weet wel de dames die bij mijn katlega Lucky wonen, hebben de vliering in beslag genomen.
Al met al een boeiend onderzoek. Mijn conclusie is dat die vlieringsnuiter hier best oké is. Ik hoop dat hij gauw weer langskomt. Met heel veel slagroom.
Koppie van Japie
Forige week had ik geschreefen over een krabklup, die had Ollie bedacht omdat hij graag flokken uit het tapijt krabt, hij fertelde dat hij ook al stukjes van de muur kan hallen, dan ben je dus echt een speesjalist!, zo een klup leek mij helemaal top omdat ik draaden trek uit de floerbedekking, zooo heee en ik was helemaal ferrast dat er zooooveel reaksies op kwamen van katten die bij de klup willen komen.
Stuur sekretaares Mila een mail met een foto dat je recht in de camera kijkt en antwoord op vragen:
Wat was het weer heerlijk weer van de week. Ik heb, zodra de zon ging schijnen, heerlijk buiten gewandeld tussen m’n buurt inspecties door, maakte hier en daar een mauwtje met de buurtkatten die al met pensioen zijn en dus niet meer hoeven te werken, speelde weer lekker met m’n vriendjes in ‘t weiland, ging op ontdekkingstocht of lag gewoon lekker op m’n catwalk in de zon.
Na de lunch kwam de zon in de achtertuin, en ben ik lekker op m’n catwalk gaan liggen. De tweebener die voor m’n weiland zorgt was druk in de weer met een grote machine met hele grote wielen aan de achterkant. Ze was denk ik al druk bezig om m’n weiland weer in tiptop conditie te brengen voor het Tweede Grote Weilandfeest, dat er over een maandje of vier weer aan zit te komen. En zo heb ik, met de zon van kop tot staart op m’n velletje, heerlijk liggen bedenken wat ik dit jaar voor het feest allemaal saame met jullie wil gaan organiseren. Want gaat het een kopie worden van vorig jaar? Of heeft iemand ideetjes voor wat anders, of iets dat misschien zelfs wel beter zou kunnen?
Maar ook dit jaar moet ik weer streng zijn. Uit veiligheidsoverwegingen kunnen geen vogels, muizen, ratjes, nijntjes en andere kleine dieren mee naar ‘t feest, want ik moet er niet aan denken dat woefers of mauwers deze per ongeluk als snack gaan verorberen. Onder een half jaar oud kun je alleen naar binnen als je onder begeleiding komt van iemand die minstens dubbel zo oud is. En net als vorig jaar wordt er geen ketnipwijn of bottenbouillonbier geschonken aan minderjarige gasten, want veiligheid staat voorop en we gaan het wel gezellig houden voor iedereen. Nou ja, ‘t is eigenlijk meer om de feestvergunning niet kwijt te raken, maar dat klinkt weer zo zakelijk…
Een hobbie dat is foor mij iets belangrijks, ik heb er houfast aan omdat ik nog steeds aan het wennen ben hier en ik weet niet goed wat ik met mijn leefe moet doen. Houfast dat is met mijn poote op het tapeit. Diep erin. Dan eruit. Flokken maken.
Bert was in de kracht van zijn leven, nog maar iets ouder dan tien jaar, toen me begon op te vallen dat hij wat veranderde. Als het regende, lag hij lang in zijn mand, en was er met vleien en knuffels niet uit te krijgen.