Alle berichten van TegnieseDienst

Belle en haar week met werkmannen

Holadijee liefe frientjes, ik hep mijn poote gesmeerd om weer een mooie blog te schrijfe. Harteluk bedank foor weer zofeel leuke reejakzies, het stiemuleerd mij om ermee door te gaan. Wat ik nu beleef hep….da was nie leuk hoor, ik zal het jullie furrtellen.

Voetenbank

Afgeloope zondagsfond kreeg ik een knuffel en frouwtje zei, Belle kom jij eefe gezellig bij mij op de voetenbank ligge ? Ik ga je iets furrtelle, het is belangerijk… ik dacht gelijk, ik moet toch niet weg hier, of misschien wel naar de dierendokter ? Ik denk er nooit aan eggie waar nie hoor, maar het zit ver weg toch ergens in mijn achterkop. Dat krijg je nie zomaar weg na alles wat ik hep meegemaak.

Ze zei, morgen komen er werkmannen, de heele week. Ze komen de riiejoleeringsbuizen in de badkaamer fernieuwen. Oh, dacht ik dat kan kloppen, ik hoor al een poos in de flat boem boem, en boorgeluiden en werkmannen, maar niet bij mij. Ja zei frouwtje, Belle we woone in een hooge flatgebouw, en de werkmannen koome in ieder huisje en folgende week zijn wij aan de beurt. We mooge dan een week lang geen water gebruike Belle, die sluiten ze af, anders kunnen ze niks doen.
Maar de werkmannen komen alleen in de badkamer hoor, en jij weet waar jou eige vlugtplaats is, achter het bed in de slaapkamer in het opbergvak.
Ja die plek ken ik goed, daar hep ik 2 dage geleege toen ik hier kwam woone, en lig er soms als er viesiete kom die hard praate. We moeten jou kattenbak foorloopig in de huiskamer zette onder de schommelstoel. Dan kan je daar je gang gaan Belle als je moet. Nou, dat fon ik raar, want normaal staat mijn kattenbak altijd in de badkamer, dat ben ik gewend zo. Maar ik begreep ook wel als die werkmannen in de badkamer zijn dan ga ik daar eggie nie poepen en plassen, en de heele tijd inhouwe dat ga nie.
Dus ik vond het eigenlijk wel een goed plan, de kattenbak in de huiskamer. Je eetensbakken en drinkwater moeten we ook op een andere plek zetten Belle zei frouwtje, want die werkmannen komen ook in de gang. Alleen niet in de huiskamer en de slaapkamer, dat is prievee en van ons saame. Dus mijn eetensbakken en drinkwater werden ook in de huiskamer gezet. En kreeg ik ook een eksta sagt kussen in het opbergvak achter het bed. Je zal hier wel een poosje blijfe ligge Belle, en dan moet het wel konfortaabel zijn ! Frouwtje kan ook de heele week nie douchen zei ze, als ze het water afsluiten. Maar ik mag douchen bij de aardige buurjongen en daar mag ik ook water tappen en zo. Frouwtje had zich goed foorbereid hoor, ze had 2 groote jerrycans gekocht om water mee te vullen. En ze had een groot paapier op de foordeur geplakt en er stond op, hier woon ik poes Belle, laat mij niet ontsnappen s.v.p. De werkmannen zouden ook een geemies toilet komen brengen want de oude toilet werd van zijn plaats gehaald. Een groote ooperaazie dus de heele week.

Rennen

Forige week maandag was frouwtje al froeg op en kreeg ik ook froeg ontbijt. Maar ik foelde dat ze zeenuwagtig was. Dat hebbie gelijk door als poes. Ze liep maar aar heen en weer, en opeens ging de bel. We schrikke allebei altijd als de bel gaat, want die is keihard.

Ja hoor, daar kwamen de werkmannen binnen en hadden ze van alles bij zich. Ik floog in de hoek van de huiskamer in mijn kartonnen doos. Zeg één van die werkmannen tegen mij pssss, pssss, wat ben jij een mooie poes ! Hij kwam op me af en ik nam een sprint rechtdoor naar de slaapkamer en ik schoot gelijk feilig in het opbergvak achter het bed. Ik hep wel een dikke tummie, maar als er gefaar dreigt kan ik hard renne hoor, dat gaat dan autoomaaties. Zo dacht ik, hier kom je nie meneer de werkman, de slaapkamer is prievee en van frouwtje en mij saame. Hij kwam ook niet verder hoor, want anders had ik flink geblaase. Zo bleef ik stilletjes ligge met gespitste oore, want aalert moet je in zon sietuwaazie zijn.

Huppekee

Nou, het was een onrustige dag, fon er niks an. Frouwtje kwam wel regelmaatig naar mij kijke in de slaapkamer en kreeg ik knuffels en snekkies. Dat was wel lief van haar hoor. Maar die werkmannen hadden harde stemmen, en deden ook nog eens keihard boren en boem boem doen, ik de badkamer, en liepen ze in en uit. Toen frouwtje eefe boodschappen ging doen zeiden ze, we denken om de poes hoor en laten haar heus niet ontsnappen. Ik verroerde mij niet en deed net alsof ik onsigtbaar was. Toen de werkmannen s’middags weggingen toen was het reedelijk normaal en rustug in huis. Ik kwam weer door de dag en had honger gekreege. Ik kreeg mijn eete foor het gemak in de huiskamer, dat hadden we saame zo afgesprooke. En poepe en plassen deed ik ook gewoon in de huiskamer, dat was allemaal in orde. De poepies gingen in de geemies toilet, huppekee, zei frouwtje. De afond was ook rustig en gingen we lekker saame slaape.

Herrie

De folgende dag waren we weer froeg wakker. We hoorde keihard een geronk in de lugt. Frouwtje zei Belle, dat zijn mielietaire gefegtsheliekopters. Fandaag is het navo-top, zo heet dat Belle. Er koome allemaal hooge heeren en daames met elkaar praate oofer freede in de wereld en dat er een einde aan alle ruusie komp, net wat je groote frient Kever ook altijd tettert. Die heeren en daames zijn zo hoog dat ze befeiliging noodig hebbe. Daarom zijn die mielietaire gefegtsheliekopters in de lugt. Kan mij niks scheele van die hooge heere en daames dacht ik, als die herrie maar stopt. En anders ga ik op het balkon heel hard blaase. Maar het was de heele dag, en ook nog eens keihard boem boem in de badkamer. Gelukkig ben ik nog jong en fleksiebel tot op zekere hoogte.

Dag 3 was presies het zellufde, herrie in de lugt van die heliekopters en herrie van de werkmannen in de badkamer. Hoe akelig het ook was, toch foelde ik mij feilig want frouwtje was de heele week thuis. Ik kan nie werken zei, ze alle hooge heeren en daames moeten feilig verfioerd worden Belle, daarom zijn alle wegen afgesloote en kan ik met de oowto geen kant op. Ik was blij, want zo we waren de heele week saame.
En toen was het frijdag en bijna wiekent. Aan het einde van de dag zeiden de werkmannen dat ze klaar waren met het gebonk en geboor. Ze deden het water weer aansluiten, en namen de geemies toilet en de gereedschapskisten onder de arm en vertrokken ze, eindeluk !!!
Frouwtje deed mijn kattenbak weer netjes in de badkamer zetten en mijn eetensbakken en drinkwater op de vaste plek in de gang. Ze heeft daarna wel een uur onder de douche gestaan, zo blij was ze dat ze de badkamer weer kon gebruiken, zei ze. En ik was blij dat alles weer rustug en normaal was. Het was lang hoor een heele week oferdag in het opbergvak ligge acher het bed, want in de huiskamer met frouwtje is feel gezelliger, maar dat kon nie.

Buurman

Ik was alles weer snel furrgeete totdat frouwtje zondagafond zei, Belle kom jij eefe bij mij op de voetenbank, ik moet je wat furrtelle. Wat zullen we nu weer krijge dacht ik. Ze zei Belle, de werkmannen zijn bij ons klaar en koome hier nier meer terug. Maar folgende week zijn ze bij de buurman. Kan mij wat scheele dacht ik. Maar Belle, dan heeft de buurman de heele week geen water, en dan komt hij bij ons douchen en water tappen in de jerrycans. Jeemienee dacht ik, de buurman die hier kom douchen en water kom tappen, het is hier prievee-terrein en is het huis van frouwtje en mij saame.
Het is maar eefe dat de buurman kom douchen Belle sei ze, en de kattenbak kan gewoon blijfe staan in de badkamer hoor als hij er is. Ik keek frouwtje aan en maauwde, de buurman kom eefe douchen, maar wel een heele week. Dan is er weer onrust in
huis en als hij keihard op die bel drukt, moet ik weer sprinten naar de slaapkamer in het
opbergvak achter het bed. Want ik laat mij eggie nie aan freemden zien. Als huispoes kan je niets andens doen dan gewoon op het ritme van frouwtje meegaan, dat is nou eenmaal zo. En klaage ga ik niet doen hoor, want frouwtje is lief en oofer het algemeen is het gewoon iedere dag rustug en fijn in huis.

Liefe frientjes, dit was alweer mijn 3e blog. Ik hoopdat jullie geniete van mijn letters. Tot oofer 2 weekies!
Warme kopstoot van Belle

Japie over een muis die slimmer is

Allemiauws, er is zo veel om over te schrijven dat ik gewoon niet weet waar te beginnen. Zal ik het hebben over de aanvallen op ons Beestboek? Of over de op poten zijnde zangcarrière van tante Cato? Of willen jullie weten hoe het is afgelopen met het kattefietje met die muis van een paar weken terug? Eerlijk gemiauwd wil ik geen woord vuil maken aan die lafaards die ons Beestboek willen pikken. Maar als we weer stil zijn, weten jullie waarom.
De nachtelijke aria’s van tante Cato gaan door merg en poot. Echt, misschien kan ik er beter over zwijgen om haar niet verder aan te moedigen. Al helemaal omdat ze wil optreden op het Tweede Grote Weilandfeest. Kan iemand dit alsjemiauw uit haar op hol geslagen koppie praten? Muizen, daar heb ik furstand van. Hoogste tijd om het te hebben over Einstein, die misschien wel familie is van Houdini.

Opfriscursus

Tante Cato oefent met zingen

Laat ik eerst jullie geheugen verkwikken. Voor de tiende furjaardag van mijn broer in mei eerder dit jaar gaf ik hem een opfriscursus muizen vangen katdo. Foppe bleek dit talent nog altijd purrrfect in de poten te hebben. Het ene na het andere piepbeest bracht hij mee naar huis. Om zeker te weten dat zijn vangst voldeed aan de strenge eisen die Muisbezorgd stelt, deden we een smaaktest. Muis één was als een engeltje op onze tongen. Smeuïg , sappig vlees op de botten, een kraak waar je u tegen miauwt als je hem tussen je kaken neemt en een soepel staartje. Kortom een purrrfect exemplaar. Ook nummer twee was niet te versmaden, net als drie en vier. Ik lag uit te buiken van de vijfde toen Foppe met de zesde binnen kwam. Boerend zei ik dat hij hem moest laten rennen op de overloop tot ik weer plaats had in mijn buik. Zo gemiauwd, zo gedaan.
Foppe nam de springlevende muis in het holst van de nacht mee de trap op. In plaats van dat hij dat muisstil deed, liet hij met luid gegrom weten dat hij in aantocht was. Zijn gejubel over dat hij een keigoede jager is, wekte ons mens. En daar ging het mis. Ze schoot overeind en sprong uit bed. Net toen ze schreeuwde ‘Hou em vast, Foppe, HOU EM VAST!’, liet hij los. Muis schoot haar werkkamer in tussen de dozen. Mijn broer dook er achter aan. Er volgde een kat- en muisspel waar de katlega’s van Muisbezorgd nog wat van kunnen leren. Uren later lag Foppe uitgeput op de vliering.
De muis was ergens, maar waar.

Muizenval

Bij het krieken van de dag kreeg Mo in de gaten dat de muis niet was afgeleverd bij Muisbezorgd en begon zelf een klopjacht. Alle dozen gingen van hun plek maar geen spoor. Nergens een keutel die vaak leidt naar de verstopplek. Ze zette een val. Ja mensen, echt waar. Mo zette een muizenval. Een hokje van tralietjes met daarin in iets lekkers. Als muis zou snoepen van de pindakaas zou de deur achter hem dicht vallen en kon hij geen kant meer op. Zo zou Mo hem weer veilig buiten kunnen zetten.

Wat er ook gebeurde, er gebeurde niets. De pindakaas bleef pindakaas. Licht en donkers gingen voorbij zonder een spoor van muislief. Tot op een warme zomerdag. Alle ramen gingen wagenwijd open. Ook het bovenlicht in het zijkamertje waar wij nooit mogen komen. En uitgerekend daar bleek hij zich al die tijd verschanst te hebben. Hoe we dat weten? Dat zit zo.

Klapraampje

Toen het allang donker was, dreigde er onweer. Het begon hevig te waaien en de openstaande ramen begonnen te klapperen. Slaapdronken ging Mo het kleine donkere zijkamertje binnen om op de tast het raampje te sluiten. Opeens een ijselijke gil. Ik stormde af op mijn mens in nood. ‘Daar zit hij, Japie’, schreeuwde ze en ze wees naar een donkere vlek op de muur. Warempel. De slimmerik waar we al dagen naar op zoek waren, had zich langs het behang twee meter een weg omhoog gebaand richting het openstaande klapraampje. Het stuk gaas dat zoembeesten tegen houdt, bleek te sterk voor hem. Door alle tumult liet hij zich naar beneden vallen waar hij zich opnieuw verstopte tussen dozen en tassen. Met geen mogelijkheid dat ik hem daar tussen zou kunnen vinden.
Mijn mens was inmiddels klaarwakker. De gereedschapskist kwam tevoorschijn om de hor eruit te slopen. Ondanks de wind bleef het klapperende raampje tijdens het onweer open om hem alsnog een kans te geven zelf te ontsnappen. Voor de zekerheid werd de muizenval met pindakaas opgeschoven naar het zijkamertje waar we niet eerder hadden gezocht. De pindakaas bleef ook daar onaangeroerd.
Van de muis is nooit meer iets vernomen.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over in het midden staan

Een tijdje geleeden was er keiharde wind, niet de hele tijd, maar af en toe was er een geluid van WOESJ en woeide het zó door mijn hele tuin, er lagen al allemaal blaadjes op mijn gras en ik ging onder de struiken liggen om niet steeds blaadjes op mijn hoofd te krijgen.

Rozenboog

Gelukkig dat ik onder de struiken lag want er was iets omfer gewaaid, een soort ding van metaal waar een plant in groeit, mijn vrouw zegt dat het een rozenboog heet, dat kan best zo zijn maar het lag zomaar op mijn gras, het was kapoo gegaan door die harde wind!, mijn mensen hebben die boog in allemaal kleine stukjes gemaakt, ook de plant die er in groeide ging in kleine stukjes in een zak en mijn man bracht die zakken weg.

Haut

Een week laater werd er een groot pakket bij ons gebracht, met allemaal haut, en op een middag gingen mijn mensen al dat haut aan elkaar maken, met een masjien die gaatjes maakt en iets dat sgroefen heet, dat hoorde ik ze steeds zeggen, het duurde heeeeeeel lang, ik kreeg wel steeds efentjes een knuffel of een aai, maar ze bleefen beezig met dat haut, en na een hele middag hadden ze een groot ding gemaakt, ze tilden het naar achteren, maakten gaaten in de grond voor de pooten van het ding, en zetten het neer, en zeiden Kijk eens wat mooi, Keef!

Ik zag het ding wel, maar ik bleef achterin de tuin liggen, ferstopt achter de fijgjesboom, en weeten jullie waarom?, ik was beleedigd en ferdrietig, ik had niet genoeg aandagt gekreegen, mijn mensen waren gewoon in mijn tuin, bij mij, en toch waren ze niet met mij beezig in hun hoofd maar met dat stomme haut, ik foelde me klein en alleenig, wie ben ik zonder aandagt?, ben ik dan nog steeds Kever?, en als ik Kever ben waarom krijg ik dan geen aandagt?, ik dacht dat ik misschien wel iets faut had gedaan en dat mijn mensen me niet meer lief fonden, dat ze die boog liefer fonden, o en wat dan?!

Mijn mensen zeiden Ach jochie toch, sta je efentjes niet in het middelpunt van de aandacht?, en ze moesten een beetje lachen, maar ik zie het zo: als mijn mensen er zijn hoef ik niet persee in het midden van de aandagt te zijn, ik kan ook best een beetje links of rechts of boofen of onder de aandagt staan, maar niet helemaal er buiten!

Brombrombrombrom

Ik hoorde mijn mensen iets zeggen over ekstra knuffels, maar ik lette niet meer op en deed mijn oogen dicht om niet te hoefen zien dat mijn mensen geen tijd voor me hadden, zo lag ik eenzaam te zijn, totdat mijn vrouw naar me toe kwam en zei Keef, kom je mee?, ze liep naar binnen terwijl ze achterom keek en ik liep met haar mee, zooo heee en toen hebben we geknuffeld…!!!, ik kreeg wel een miljoen kusjes, ik ben helemaal gekamd en geborsteld, ik hoorde allemaal lieve woordjes, en efen later kwam mijn man er ook bij en lagen we met zijn drietjes op de grond, met mij in het midden, ik deed echt KEIHARD brombrombrombrom en kon bijna niet meer stoppen.

Mijn vrouw zei tegen me dat ik altijd – echt ALTIJD – middenin het hart van mijn mensen sta, zelfs als ik efen geen aandagt krijg, ze kuste me op mijn hoofd, ik gaf haar een likje, en ik foelde dat het waar was wat ze zei.

****

Ik tetter steeds harder voor vreede!!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Joep en het Grote Weilandfeest 2025

Vandaag precies over vier weken barst het weer los… Het Grote Weilandfeest 2025!
Als je er vorig jaar bij was dan weet je wat je kunt verwachten en hoop ik jullie allemaal weer om 12.00 uur te mogen verwelkomen bij de ingang van ‘t prachtige weiland achter m’n huis, dat ook dit jaar weer opengesteld wordt door mijn lieve achterbuurvrouw.
En voor degenen die er vorig jaar om welke reden dan ook niet bij waren zal ik even uitmauwen hoe dat feest is ontstaan, en wat er ook deze keer zoal te doen is.

Idee

Vorig jaar rond deze tijd zat ik op een mooie dag op ‘t achterpad bij m’n huis, naast de sloot over ‘t weiland daarachter uit te kijken. Ik had toen ik als kittenkater op mezelf ging wonen een eigen Feestboekpagina gekregen van m’n personeel, en daar leerde ik heel veel vrienden kennen. Niet alleen miauwers, maar ook blaffers die vaak samen in één huis wonen. We genoten van elkaars verhalen en belevenissen, maar we hadden elkaar nog nooit ontmoet. Dus ik bedacht dat het misschien best wel leuk zou zijn om een keertje écht kennis met elkaar te maken. En hoe kun je dat beter doen dan met een feestje…

Dus ik ben diezelfde middag nog met m’n personeel om de leptop gaan zitten, want ik had geen idee hoe ik zoiets moest organiseren.
Om te beginnen moest er een uitnodiging komen aan iedereen die wel zin had in een feestelijke kennismaking in een weiland. Maar er moest natuurlijk ook wel iets te beleven zijn, iets te drinken en te eten.

Workshops

Al snel kwamen er vragen van vogeltjes, konijntjes en andere kleine huisdieren die ook bij de blaffers en de miauwers in huis wonen, of ze ook naar ‘t feest mochten komen. M’n personeel zei wat ik al dacht, want stel je toch voor dat een gast per ongeluk voor een lekker maaltje zou worden aangezien door één van de andere gasten? Ik moest er niet aan denken… Vandaar dus dat het feest alleen toegankelijk is voor miauwers en blaffers, want iedereen moet natuurlijk wel weer heelhuids terug naar huis kunnen.
En daarom mogen kittens en puppies ook alleen maar mee naar ‘t feest onder begeleiding van hun vader of moeder. Dat ging vorig jaar prima, dus dat gaan we volgende maand weer doen.
Nadat de reacties op de uitnodiging binnen stroomden, kwamen ook ideeën om workshops te geven. Want wat is er nou leuker dan op een feest met vrienden ook nog eens iets nieuws te leren?
Zo waren er vorig jaar de workshops Legaal Bankroven voor beginners, Koken met Kattenkruid, een Masterclass medicatie weigeren, Weilandmuis vangen in de praktijk, Leeuwentemmen voor beginners, Waslijn wandelen (als onderdeel van de cursus Kattobatiek), Slootsnorkelen voor beginners, Krabtonspringen met één achterpoot en nog veel meer…

Wokkelglijbaan

Behalve tenten om heerlijk naar muziek te luisteren of te relaxen, waren er natuurlijk ook kraampjes waarin vrienden hun zelfgemaakte spullen aan de kat of hond konden brengen. Er was een proeverij tent, waar je de laatste nieuwe hapjes en snekkies kon proeven en diverse tentjes door ‘t weiland om catnipwijn en bottenbouillonbier te drinken. Voor de kleintjes en geheelonthouders was dat natuurlijk ook verkrijgbaar in een 0.0 versie, net als gewoon vers water en diverse soepjes.
Maar de klapper van ‘t feest was natuurlijk de metershoge dubbele wokkelglijbaan, waarvan de ene baan in het weiland uitkwam en de andere baan in de sloot, waar ik zelf heb leren zwemmen en nog steeds graag m’n baantjes trek. En als afsluiting vorig jaar was er een spontane dropping met muizenjacht, met aansluitend nog een enorme barbecue voor ‘t slapen gaan.

Dit jaar

Dat alles doen we grotendeels dit jaar dus weer opnieuw. De kraampjes en de tenten zijn al geregeld, de sponsors voor de proeverij maken alweer overuren om het nieuwste van ‘t nieuwste te kunnen presenteren en de wokkelglijbaan wordt de vrijdag voor ‘t feest geleverd en opgezet.
Er zijn ook alweer aanmeldingen van vrienden die dit jaar graag een workshop willen geven. Zo kun je nu al inschrijven om te leren slootzwemmen, vrij worstelen, buikdansen en stoktrekken. Maar je kunt ook kiezen voor een kookcursus, een workshop trampoline springen en je kunt kattenliedjes leren zingen voor in de auto.
Zelf heb ik Senior aan ‘t werk gezet om een balanceerbaan te bouwen, met planken op drie centimeter vanaf de grond voor de beginners, tot zeshonderd centimeter hoog voor de gevorderde balanceerders, en verschillende hoogtes daar tussen in. En Junior is druk met het maken van hele dikke kussens, zodat niemand zich tijdens die workshop kan bezeren.
Al met al denk ik dat dit Tweede Grote Weilandfeest die van vorig jaar gaat overtreffen. Want volgende maand gaan we er weer Saame een hele gezellige dag van maken. En net als vorig jaar kun je ook blijven slapen, zodat je zondag in de loop van de dag na een heerlijk ontbijt weer fris en fruitig naar huis kunt.

Doe mee

En als je nou denkt hé, ik kan iets dat ik anderen ook graag wil leren, laat het me dan onderaan deze blog of op m’n eigen Feestboekpagina weten. Dan zorg ik dat je een mooi plekje in het weiland krijgt en kan ik jouw workshop ook op het programma zetten.
Aanmelden voor deelname aan een workshop kan op dezelfde manier, al ben je natuurlijk ook van harte welkom als je niks meer hoeft te leren en gewoon lekker wil feesten met vrienden.
In m’n blog van 19 juli zal ik het definitieve programma bekend maken, en dan hoop ik al m’n blaffende en miauwende vrienden en vriendinnen de zaterdag daarna om 12.00 uur te zien bij de opening van het Tweede Grote Weilandfeest.
Of wat later natuurlijk, dat is ook prima…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Mila weet wat poseere is

Lieve allemaal, zo zeg het was zo heel erg troopies inees. Mij temperatuur van de zon ging inees naar de vijf-en-dertig!

In de ochtend ging ik gewoon lekker de tuin in na mijn ontbijt. Van mijn Ooma kreeg ik een moesje en deze had rundsmaak zonder groenten erbij. Soms heb je van die spikkeltjessaus maar dat was dit niet. Deze was gewoon één kleur en de smaak was maar één smaak. Het merk is Gourmet en je kan het bijna overal kopen.

Ochtend

In de ochtend was het zo heel erg fijn in het buiten. De zon was er en er was ook een zuchtje wind en er waren lekkere geuren overal. Mijn neusje ging eigenlijk meteen de lucht in om te snoffen wat er voor nieuws was. Zo rook ik verse broodjes bij de achter buren en de vlinderstruik die inees heel veel bloemegeur gaf voor alle vlinders. Ik rook ook de aarde van onder de struiken omdat daar nog geen zon komt. Dat ruikt koel en fris en ik wist precies waar ik ging dutten.
Eerst ging ik eefe de tuin rond om te kijken of er verdwaalde beestjes waren want dat deed mijn broer altijd en nou doe ik zijn taken. Hij is in regenboogland om daar heel veel liefde te geefe want daar hadden ze nog geen mienister van gefoelige saake.

Warm

Ik merkte al heel snel dat de zon zo heel seriejeus was met de warmte. Ze wilde echt heel veel straale en ik vond het een beetje te warm voor me eigen. Ik kroop onder de struik om even van de straale weg te zijn en af te koelen. Daar deed ik een klein dutje tot mijn vrouw naar me toe kwam. Kom kleine poekie, lekker naar binnen waar het koel is. En daar werd ik opgeschept door mijn vrouw om naar binnen te gaan. De rit naar binnen was beladen met kusjes op mijn kop en wang en ik vind dat altijd fijn. Hoe meer hoe beter.
Toen ik binnen was foelde ik meteen de airkoo. Dat is een masjien die koude lucht maakt van warme lucht. Dat is heel biesonder vind ik. Mijn vrouw zette mij op mijn krabpaal neer waar ik eerst eefe brokjes kon eete want ik moet natuurlijk wel mijn zo heel mooie leefeswerk in top condiezie houden. En telkens als ik een hap nam van mij brokjes foelde ik de koude lucht van de airkoo blaaze. Dat foelde zo heel erg fijn in mijn snoet maar ook in mij fagt.
Ik keek mijn Ooma aan en zij tikte met haar hand op de leuning van de bank kom maar meisje lekker afkoelen. Daar zei ik geen nee tegen en ik sprong van de krabpaal naar de bank leuning bij Ooma. En daar foelde ik de zo heel koude wind door mijn hele fagt.

Netjes zitten

Ik ging eefe wiebelen met mijn lijf zodat ik presies voor de airkoo zat waarbij ik de hele fijn wind overal foelde. Zegt mijn vrouw inees Wat kan jij netjes zitten Mila. En dat was ook zo. Ik zat helemaal waterpas op de bankleuning. Van mijn voorpoten tot mijn staart, alles zat gewoon netjes. Ik foelde me ook heel tevreden daar omdat ik de wind had, Ooma deed tussendoor kriebelen en mijn vrouw gaf af en toe kusjes. Mijn voorpootjes stonden helemaal kaasrecht langs elkaar en toen zag ik iets heel biesonders.
Ik zeg altijd tegen mijn fukeer Kever dat ik zijn witte voetjes zo heel erg mooi vind en dat ik zo flieft ben. Maar nou zag ik dat ik dezelfde voetjes heb als mij Kever! Dat is wel heel speesjaal. Toen mauwde ik meteen naar mijn vrouw van kijk eens! En zij zag het ook.

Nou moest ik wel eefe poseere voor mijn vrouw voor betere foto’s zodat iedereen kan zien hoe kaasrecht ik wel niet op de bankleuning zat maar dat ook iedereen mijn witte voetjes kan zien. Ik heb ze wel gewassen voordat ik op de foto ging want vieze voetjes is niet zo netjes. Nou ben ik zo heel tros op mezelf omdat ik ook hele mooie witte voetjes heb!
Zo had ik het nog nooit gezien dus bedankt zon en jou straale anders was ik niet naar binnen gegaan en had ik dit niet gezien en nou wel.

Drinken

Wegens dat het zo troopies is adfieseer ik echt iedereen om heel veel water, soepjes of liemonade te drinken. Witte onder ons, vergeet je ooren niet in smeren als je naar buiten gaat. En donkere, pas op met te lang in de zon, je kan over-verwarmen! Dus op tijd naar binnen en genoeg drinken. Voor andere viervoeters, doe je tuinbezoekjes in de ochtend en avond want dan is de zon met haar straale niet zo fel want de tegels op straat warmen ook op.

Poot getekend, mienister van zachte zaake Milamuis

 

Attentie

Mila is met vakantie, dit is een eerder publiceerd blog.