Alle berichten van TegnieseDienst

Doerak geeft een update

Hallo allemaal, Hier een update van Doerak. Jullie kennen mij natuurlijk wel. Al vanaf 2015 doe ik mee op de website van Bert. Toen was ik nog een jonge katerman van 3 jaar. Ik las alle verhalen van Bert en van zijn vriendjes en vriendinnetjes en plaatste ook mijn avonturen. Eerst samen met Tante Fleur en nu samen met Bliksem en ook met Roover. Die hoort er ook bij. Bert had ineens zijn reis over de Regenboogbrug gemaakt en er was veel verdriet. Hoe kon dat nou? En toen na een tijdje was Ollie er. En Ollie doet het goed. Dat kan ik als senior katerman van 13 jaar wel zeggen.

Buitenkater

Zoals jullie kunnen zien op internet ben ik een echte buitenkater. Heerlijk in de jungle bezig zijn, klimmen op schuttingen, en daken, en natuurlijk zonnen op mijn tuinstoel in de tuin. Er kwamen veel vriendjes in de tuin maar ik was wel de baas. Baas Doerak noemen ze mij.
Maar vorig jaar zomer veranderde er iets. Als ik in de zon lag hadden mijn mensen in de gaten dat ik kneep met mijn ogen. Dat was niet goed en ik moest mee naar de witte jas. De witte jas zag dat ik op beide ogen een glaucoom had zitten. De witte jas zei dat ik al blind was. Om erger te voorkomen moesten zelfs mijn ogen eruit, anders zou ik nog zieker worden. Dat vond ik raar en mijn mensen waren erg verdrietig maar zeiden dat dit wel moest gebeuren. Het zou goed komen en daarna zou ik gewoon weer Doerak zijn die fijn in zijn jungle kon lopen en zonnen.

Nieuwe manier

In november 2024 ben ik door de witte jas geopereerd. De eerste weken daarna was heel raar en niet fijn. Ik had een kap op mijn hoofd, mijn ogen waren weg en ik had allemaal draadjes zitten waar mijn ogen waren. Het was toen geen fijne tijd maar de witte jas zei dat alles goed zou komen. Als mijn mensen niks veranderen in huis en in de tuin dan was er niks aan de hand. Ik zou alles kunnen vinden en ruiken. De eertse 3 weken sliep ik beneden met mijn man of vrouw mens. Na 3 weken mocht eindelijk de kap eraf en gingen de draadjes uit mijn hoofd. Ik zag er ook veel beter uit zeiden mijn mensen. En zelf voelde ik me ook veel beter. Ik ging gelijk op onderzoek uit in huis.
Mijn nieuwe manier van leven ging beginnen. In huis kon ik gewoon alles vinden. Echt waar. Mijn etensbak, mijn waterbak, mijn snacks, de kattenbak. Ik sprong gewoon op de bank, stoel, het bed, het aanrecht en de wastafel. Mijn neus en mijn snorharen weten precies waar ik ben. En ik loop nooit ergens tegenaan. Bliksem heeft mij al die tijd goed in de gaten gehouden. Als ik in de jungle ben, of ik ga wandelen in de poort, gaat hij altijd mee. Dat is lief.
Van mijn mensen kreeg ik een tuigje voor in de tuin en als ik ga lopen in de poort. Het was een mooi tuigje maar in de jungle vond ik er niks aan. Dus dat hoeft nu niet meer. Ik vind prima mijn weg in de jungle en zonder tuigje doe ik veel meer. Mijn mensen vonden dat eerst best wel spannend, maar ik ben doerak de baas van de jungle. Alleen als ik ga wandelen in de poort moet ik het tuigje om. Soms vind ik dat raar want ik ruik nog steeds alles in de poort. Maar mijn mensen zijn bang dat ik dan de weg niet kan terugvinden. Best stom wel. En touwens Bliksem gaat dan altijd met mij mee.

Update

Dit was mijn update tot nu toe. Ik ben nog steeds Doerak alleen zonder ogen. In huis kan ik alles wat ik eerst ook kon. In mijn jungle kan ik ook nog alles. Ik kan alleen niet meer klimmen op schuttingen en daken. Soms probeer ik dat wel maar dat mag niet van mijn mensen vanweges dat ze mij dan niet kunnen pakken. In de poort kan ik niet meer zonder tuigje lopen en moeten mijn mensen altijd mee. Dat vind ik best wel raar.
Ollie bedankt dat ik mijn verhaal mocht vertellen over mijn operatie. Dan weten al onze vriendjes en vriendinnetjes nu hoe het met mij gaat. Het gaat dus goed met mij. In het begin was het niet fijn maar nu gaat het helemaal goed.
Allemaal een fijne week met veel snacks, zon en knuffels.

Poot van Doerak

Belle en het raadsel van de drinkfontein

Haaalo liefe frientjes,
Wat ik nu weer hep meegemaak, ben daarnet zo geschokken en frouwtje hep nog het schaamrood op de kaake zeg ze.
Ik kreeg zojuist een bericht op de Feesboek Messinger van Ollie en zijn frouw. Zij vroegen waar ze blog bleef ! Ik dacht is het nu al weer tijd, ik schrijf de blog altijd om de 2 weeke ? Frouwtje begon zenuwagtig terug te bladeren en zei, Belle het klop, we hadden de blog al moeten inleeferen. Kom op Belle, nu moet je als een haas de blog schrijfe, ik zal je hellupe. Haas dacht ik? Wat een freemde opmerking, ik ben een poesendame.
Ze zei, laten we eerst een bericht op de Messinger terug stuure aan Ollie en frouw, met de meededeeling dat de blog foor 5 uur fanmiddag wordt verstuurt via de iemeel en dat het ons heel errug spijt dat we het zijn furrgeete. Het was ook zo druk geweest met de werkmannen in huis, en het keiheete. Frouwtje had feel gewerkt en de weeke fliegen keihard foorbij. We kunnen het eigenluk niet meer goed bijbeene.
We zijn dus nu saame achter de aaipet gekroope en met een noodgang de blog aan het tiepe. Er is inspieraazie genoeg, lees het folgende maar.

Kaadootje

Frouwtje zeg, jij woon hier al een jaartje in je “forever“ huisje. Jij kwam hier binne als logeerpoes, omdat je was heel agressief. Bij het Dierenhospitaal in Den Haag was jij onhandelbaar en zeien ze, ga jij maar een poosje bij mefrouw Corine loogeren, dan kom je misschien tot je posietiefen en kan je daar socialiezeere. Om een laaaang furrhaal kort te maake, hep ik bij mefrouw Corine geen lelijke poot uitgestooke, niet gekrapt en ook niet bebeete of geblaase. Na 2 daage was ik folleedig tot rust gekoome, gaf ik kopjes, sliep ik naast haar op het groote bed, en begon ik te speele.
Omdat adoptie bij andere mensen niet lukte zei mefrouw Corine, Belle jij mag foorgoed hier blijfe woone en van nu al aan heet ik frouwtje.
Omdat dit nu een jaar is gelee wilde frouwtje mij ferrassen met een kaadootje.

Doos

Ze zat maar op de aaipet te koekeloeren en ik foelde het aan dat ze iets foor mij ging bestelle. Ziezo Belle de ferassing komt er binnenkort aan, we zullen de postboode met de doos in de gaate houwe.
Gisteremiddag ging frouwtje boodschappen doen, en vind ze benee in de hal van de flat waar wij woone een doos, maar de inhoud was weg… het was een katten-drinkfontein die frouwtje foor mij had besteld, een pragtig kaadoo foor mij!
Ze dacht hoe kan dat nou ? Op de doos staat mijn adres, maar iemand heeft de doos oopegemaak en de drinkfontein van Belle meegenoome. Ze ging dus weer terug met de lift naar boofe en fertelde mij wat er was gebeurd. Ze was zo geschrokke en furrdrietig, wie maakt er nou een pakket foor ons oope en pikt de inhoud mee?
Oooooooo zei Belle dat mag nie, dat is steele, wat ga je nou doen frouwtje? Boodschappen doen deed ze niet meer en zei ze, Belle ik moet nu in aksie koome! Wij hebbe een diegietaal scherm benee in de hal hange en daar kan je meededeelingen opzette, dus dat heef ze gedaan zodat iedereen het kan leese. We hebbe ook van de flat een epp waar je oproepen op kan zette.
Frouwtje heeft geschreefe ofer de leege doos, en dat iemand van de bewooners in de flat de katten-waterfontein heeft meegenomme, en dat zoiets nie mag. Nou, toen kwaame er liefe reejakzies van bewooners in de flat, ook van kaaters en poesen die hier woone. Ze zouwe allemaal hellupe zoeke. Op de Feesboek hebben we een een spesiejaale groepspaagina van de flat. Daar heeft frouwtje ook op geschreefe, en kreege we ook feel reejakzies. Iedereen zou hellupe zoeke, want zomaar een pakket openen en de inhoud meeneeme wat niet van jou is, da mag ni !!! Frouwtje had fanacht slecht geslaape, ik ook, omdat ze ieder uur draaie dee en dan wor ik ook wakker. Ze stond al foeg op omdat ze moes werken en mijn brokke moet ferdiene, maar ze was weer druk aan het appe op de telefoon. Ik zei, ga nou eens rustig zitten, wat doe je nou ? Ze zei Belle, ik ben onze huismeester aan het Whatsappe, hij past goed op ons en op onze flat dat er niets errrugs gebeurd. Benee in de hal hang een bewaakingskaamera en ik ga hem fraage om hij kan terug zien wie de doos heeft opengemaak en de drinkfontein heeft gejat, want dat is gewoon zo. Ik foelde dat frouwtje boos was door de heele sietuwaazie. Dus zij eppe op die telefoon en de huismeester schrok ook, en eppte terug dat hij de film zou terug kijke op de kaamera. Toen heeft frouwtje met een noodgang haar ontbijt naar binne gewerkt en is ze keihard met de oowto naar het werk gereden.

Drinkfontein

Om 1 uur fanmiddag stormde ze hier de foordeur binne. Ik lag te slaape en schrok me rot. Ze doet altijd rustug, maar nu maakte ze herrie. Belle zei ze, ik heb heeeeeel goed nieuws, de drinkfontein is terecht ! Ik kon het bijna niet geloofe en was eggie waar ook furrdrietig geworden. Moet je horen meiske, de buurman van de 12e etaazje heeft de drinkfontein meegenoome, maar niet ekspres.
Hij heeft het dus niet gejat, ik zal het je uitlegge. Toen frouwtje aan het werk was hoorde ze ping, ping op de telefoon, en was er een whatsapp gestuurt. Maar kijke doe ze nie, want frouwtje doet op maandag zieke mensen masseren, en dat kan je nie onderbreeke om te kijke naar een epp die een ping geef. Maar toen frouwtje klaar was met het werk ging ze gelijk op de telefoon kijke. De buurman kon alles uitlegge. Bewooners van de flat halen doozen en pakketten uit de postkastjes als ze uitsteeke en legge die dan in de hal bij de liften op de bank. Maar in die hal kan niemand koome, alleen bewooners die een sleutel hebbe kunne doorloope naar de hal. Dus doozen die op de bank worden gezet staan feilig daar. Bewooners doen dat om elkaar te hellupe, dat doozen en pakketten niet uit de postvakjes door freeme mensen worden gejat.
Maar nou is er nog iets, die bank in de hal dient ook foor een soort mienie-kringloopwinkel, en kan iedere bewooner daar iets neerlegge wat die kwijt wil, en kunne andere bewooners de spulle graatis meenemme. Dat vond iedereen een keigoed plan, daarom is dat nu zo. Jullie foele het misschien al aan liefe frientjes, de aap komp uit de mouw ! Die meneer, die buurman van de 12e eetazje, kwam zaaterdag benee en zag op de bank dat er een doos oope stond met een drinkfontein erin. Er stonden ook nog andere dingen op de bank, kopjes en borden en zo. Dus de buurman dach, die open doos met de drinkfontein erin is foor de weggeef, snappe jullie het ? Hij wilde eggie waar de drinkfontein niet jatte hoor, hij wist niet beeter dan dat het graatis was. Hij dacht dat is leuk foor mijn kleine hondje om uit zo,n drinkfontein te drinken, en wilde hem daarmee furrassen. Maar de buurman ekskuuseerde zich zofeel naar ons. Dat stond dus allemaal in de epp op frouwtjes telefoon. En ook dat hij om 4 uur fanmiddag de drinkfontein aan de deur langs komp brengen.

Aan de deur

Wat een aardige en eerluke buurman he ?! Wij zitten dus in spanning te wachte… als hij maar niet keihard belt ! De buurman was net aan de deur met de drinkfontein. Hoeraaaaa, daar is de ferrassing. Ik schrok wel van de bel en lig nu eefe achter het bed in het opbergvak, mijn schuilplaats. Maar zo meteen kom ik foor de dag want ik ben wel nieuwsgierig naar het kadoo, bovendien rammel ik ook van de honger, inmiddels. Frouwtje moet de drinkfontein nog wel eefe installeeren roep ze, maar dat komp fast goed! Liefe frientjes eind goed al goed, zo heet dat, en ik zal jullie de folgende keer alles furrtelle wat mijn erfaaring is met zo’n drinkfontein. Een fijne foortzetting van de zomer en tot gauw weer.

Warme kopstoot foor jullie allemaal van mij, Belle.

Japie heeft zorgen om romantiek

Oh jongens, ik weet gewoon niet hoe ik het moet miauwen. Al dagen heb ik er buikpijn van. Buikpijn om wat ik gelezen heb op het Beestboek van mijn tante Luna. Jullie weten wel, de furkering van mijn grote broer. Ze schrijft dat het Tweede Grote Weilandfeest purcies tegelijkertijd is met een romantisch weekend weg. En dat ze prioriteiten moet stellen. Ik heb er zoveel vragen over. M’n tante miauwt alleen maar dat ik me geen zorgen hoef te maken. Toch zit het me niet lekker.

Furkering

De meest prangende vraag die ik heb is of mijn broer hier vanaf weet. Sinds ik Foppe ken, is hij tot ver over zijn snorharen furliefd op Luna Poes. Dat snap ik heel goed. Ze is uitermate charmant, heeft een purrachtige vacht, ziet er poeslief uit maar is ondertussen niet voor de poes. Van haar heb ik het afgekeken. Hoe ze koelbloedig piepbeesten aan haar vlijmscherpe stiletto’s rijgt. Bij mijn weten organiseert ze een workshop tijdens het feest in het weiland achter het huis van mijn furriend Joep. De dropping vorig jaar onder haar leiding was een daverend succes. De kittens die toen meededen, miauwen er nog over. En nu heeft ze zomaar totaal iets anders uitgerekend tijdens hèt feest waar we met z’n allen al een jaar reikhalzend naar uitkijken. Iets romantisch waar mijn broer niets van afweet. Die heeft alle focus op het voorbereiden van een cursus met een verrassingselement. Het fijne weet ik er niet fijn, alleen maar dat het iets met vleermuizen te maken heeft. Zou het idyllische samenzijn in het weiland plaatsvinden waar tante Luna Foppe gaat verrassen? Of zou ze er tussen uit piepen met een andere kater dan mijn broer?

Op pad met Joep

Ik kan me er maar beter niet al te druk om maken, want ik heb mijn poten vol aan Muisbezorgd. In de letters van Joep van afgelopen zaterdag konden jullie al lezen dat wij die donderdag voor het feest op pad gaan met de koelwagens. De logistiek met ophaalpunten door het hele land vraagt om een strakke planning. Alle medewerkers van Muisbezorgd staan nu al op scherp. Nauwlettend houden ze in de gaten waar de meest lekkere muizen zich bevinden, zodat we eenmaal ter plaatse enkel nog maar massaal hoeven toe en in te slaan. Joep heeft alles purrrfect in stelling staan. Vrijdags worden de hapjes zo ver voorbereid dat ze tijdens het feest enkel nog maar op de barbeknoei afgebakken hoeven te worden. Hij heeft zelfs gedacht aan furrijwilligers van de lokale brandweer om schroeiplekken in jassen te voorkomen. Mocht je toch een gat in je vacht hebben, dan is Jeetje Jaydon ter plekke voor herstelwerkzaamheden. JJ is buitengewoon potig met naald en draad. Onlangs heeft hij me een spoedcursus repareren met de naaimachine gegeven. Toch laat ik dat soort purrcisie werk liever aan hem over. Hij kent de allerfijnste kneepjes van het couture vak en weet een winkelhaak in je jas onzichtbaar te maken. Hij rijdt met mij mee dus ik weet zeker dat hij van de partij is.

VIP-kaarten

Tante Cato is er zeker weten ook bij. Haar Willem heeft VIP-kaarten op de kop weten te tikken. Het kan niet anders dan dat hij heel veel klusjes heeft gedaan om zich deze extra luxe te kunnen permitteren. Een Upurr haalt tante Cato voor de deur op en laat haar pas uitstappen bij de rode loper die voor Very Important Pussycats wordt uitgerold. Aan het eind van de loper staat Oom Willem klaar met Purrsecco vol bruisende bubbeltjes. Als dat niet romantisch is…!?

Wacht eens even. Zou tante Luna misschien ook van die VIP-kaartjes in poten hebben? Dat zou alles verklaren. Misschien komt het dan toch nog op zijn pootjes terecht.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over zwartwit

Zo lang als ik leef ben ik altijd Kever geweest: een katerjongen die een mooie smooking draagt, met een groot hoofd met ronde wangen en een kleine snor maar wel met een toeter met een groot bereik.

Seeniejor

Dit jaar word ik ongefeer dertien jaaren en dat is best seeniejor, ik merk daar niet zo veel van, ja ik foel wel dat mijn kniejen en mijn rug soms pijn doen, daarom krijg ik een soort poeder voor mijn gefrigten, dat poeder is fies en ik lust het niet maar ik lust wel heel graag kvark en daarom krijg ik het daar doorheen, en sinds ik dat poeder krijg speel ik weer veel meer, dus ik denk dat het helpt.

Ferder heb ik niet het gefoel dat ik feranderd ben, ik ben natuurlijk geen beebiekitten meer, dat ziet iedereen, en dat zau ik eigenlijk ook niet meer willen zijn, dat je steeds heel druk oferal moet kijken en rennen en speelen… nee, dat hoeft voor mij niet meer.

Plat

Toch is er iets dat nu helemaal anders is dan een paar jaar geleeden, en dat kunnen jullie ook zien als jullie op de footoos kijken: toen ik hier kwam woonen was ik helemaal zwart met wit, mijn zwarte haaren glansden als een spiegel, ze waren zwarter dan zwart, nog zwarter dan de nacht, mijn witte haaren waren zo wit als sneeuwflokken, en meer kleuren had ik niet, mijn haaren waren glad en foelden heel zacht aan, ze lagen plat op mijn lijf en ik had een dunne fagt.

Nu is mijn haar heel anders geworden, het ligt niet meer plat maar staat wat meer omhoog, en ik heb wel tien keer zoveel haaren gekreegen, loogies natuurlijk, want ik ben een tuinkater geworden en dan heb je meer haaren noodig, en NERGENS zijn mijn haaren meer helemaal zwart, oferal zitten roode en ooranje haaren tussen, dat worden er steeds meer en ze blijfen, ook in de winter, ik heb intussen NIETS meer op mijn lijf dat nog echt zwart is, alleen mijn neus!

Ooranje

Mijn nieuwe kleuren!

Zelfs de dierendokter fond het heel biesonder dat ik zoveel ooranje haaren heb gekreegen, ze zag het meteen, en ze zei dat ze nog niet vaak had gezien dat een zwarte katerjongen zomaar ooranje werd, en dat ze elke keer benieuwd is hoe ik er nu weer uitzie, mijn Ooma denkt dat ik een roode mama of papa had, en dat kan best, ik heb er als beebiekitten eigenlijk niet zo op gelet.

Ik moest wel over die ooranje haaren nadenken want ik ben altijd trots geweest op mijn zwartwitte fagt, niet dat ik ooranje niet mooi find hoor, zo bedoel ik het niet, maar ik WAS nooit ooranje!, als ik straks helemaal ooranje ben, wat dan?, ben ik dan ook iemand anders geworden?

Mijn vrouw legde me uit dat de kleur van je haaren en je huid door pigm-ent komt, hoe meer pigm-ent je hebt hoe donkerder de kleur is, met als allerdonkerste kleur natuurlijk zwart en als allerlichtste kleur wit, als je auder wordt krijg je meestal minder pigm-ent in je haaren, en daardoor worden mensen soms grijs, en honden ook, (maar katten niet, grappig hè?), mijn zwarte haaren hebben nau minder pigm-ent en zijn daardoor rood geworden.

Tooferbal

Zien jullie mijn ooranje en roode haaren?

En ze zei ook dat pigm-ent niets met je kaarakter te maken heeft, dat ik dus nog gewoon dezelfde Kever ben als froeger, en dat is waar, dat foel ik zelf ook, alleen heb ik nau meer erfaaring, ik heb geleerd dat het leefen steeds weer anders is, soms is het feest en de andere keer alleen maar ferdrietig, het leefen kan alle kanten op en het is een reegenboog met alle kleuren die er op de heele weereld bestaan, niets blijft ooit hetzelfde, dus ook mijn haaren niet, hoe meer ik leer en weet hoe minder ik in zwart wit denk, het leefen is als een tooferbal, zo een snoepje dat als je er op sabbelt elke keer weer een andere kleur heeft, en mijn fagt is ook zo.

***

Ik tetter weer KEIHARD voor vreede!!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Joep kijkt uit naar het Tweede Weilandfeest

Tsja, waar zal ik het deze week ‘s over hebben… Want dat de zomer weer terug is, dat hadden jullie ook vast zelf al gemerkt. En bij mij thuis betekent dat ekstra kupjes kattenmelk, ekstra kattensoepjes en een drinkbak … uhhh … pootjesbaaibad in de slaapkamer. Al blijft m’n personeel stug volhouden dat ‘t toch écht een drinkbak is.

De week

De afgelopen week heb ik overdag lekker languit liggen dutten op ‘t grote bed of op de bank of in de vensterbank, en ‘s nachts was ik de hele nacht lekker buiten. Behalve natuurlijk als de hosta en de hortensijaas in de achtertuin bewaterd moesten worden, of bemest. Want hoewel ik een prachtige schone grote kattenbak in de badkamer heb staan, ga ik daar al maaaaaaanden niet meer heen. Omdat er écht een heel groot verschil zit tussen binnen graven in een laag kattengrit en tot aan m’n oksels in de aarde onder de hosta en hortensijaas graven. M’n Drentse vriend Zorro had me ooit ‘s gemauwd hoe lekker dat laatste is, en dat hij dat al jaren deed. Maar heel eerlijk, ik zag daar toen de lol helemaal niet van in, ik was gewend aan m’n bak binnen. Lekker warm, altijd schoon, en ik kreeg er geen vuile poten van.

Hortensijaas

Tot de dag dat ik m’n achtertuin in kwam en de lucht van ‘n onbekende kater rook. Stel je voor, in m’n eigen tuin… Ik vond dat best nog wel brutaal, en ‘t enige wat ik kon bedenken was om m’n eigen luchtje eroverheen te plassen. De hosta groeide daar eigenlijk wel goed op dus ik dacht, dan bemest ik ‘m ook maar gelijk als ik toch bezig ben. En omdat de hortensijaas in ‘t zelfde perk staan besloot ik die ook maar gelijk extra te verzorgen. En ik moet mauwen, ze bloeien dit jaar als nooit tevoren!
De kater die dacht dat ‘ie m’n tuin kon inpikken heb ik nooit meer geroken. Nou ja, af en toe heel vaag in m’n weiland, maar dat is groot genoeg voor ons samen. En dat pootjespoetsen is eigenlijk zo gedaan. Het meeste veeg ik toch af aan m’n personeel, de bank of ‘t dekbed op ‘t grote bed, want ik wil natuurlijk geen vieze poten aan m’n krabpaal, of op de kussens van m’n mandjes.

Weiland

Trouwens, over weiland gemauwd… Vandaag over precies twee weken barst ‘t Tweede Grote Weiland Feest weer los, en er wordt al druk afgesproken om met elkaar mee te reizen vanuit alle windstreken van Nederland.
Ik heb alweer slaapdozen in verschillende formaten gevonden voor de miauwers en woefers die blijven overnachten en geen zin hebben om hun eigen mand of dekentje mee te nemen. De proeverijtent staat over twee weken tot aan de nok gevuld dankzij alle sponsors, en ook de andere tenten worden vrijdags voor ‘t feest al opgezet. Net als de dubbele waterglijbaan, die ik dezelfde avond natuurlijk zelluf dan gelijk ga uittesten…
Senior staat al de hele week druk te zagen en te timmeren op ‘t achterpad om de balanceerbaan op tijd af te krijgen, en Junior zat deze week elk vrij moment dat ze had met ‘r neus in alle kookboeken die in de boekenkast staan. Hopelijk is ‘t volgende week niet zo warm, want dan gaat ze elke dag lekkere hapjes koken, bakken, stoven, braden en grillen, die ik dan samen met de buurtkatten mag voorproeven.

Muisbezorgd

Zelf ga ik de donderdag voor het feest met Japie van Muisbezorgd ‘t hele land weer door met de koelwagens, om op aanwijzingen van onze vrienden ter plaatse zoveel mogelijk verschillende soorten krakend verse muizen te vangen. Want er moet natuurlijk wel iets te kiezen zijn op ‘t feest.
En als we dan weer thuiskomen werken we met kat en macht de hele nacht door om alles purrrfect gefileerd te krijgen, om dan verdeeld over de vijfentwintig koelkasten in de schuur op vrijdag een hele dag te marineren om op zaterdag sappig en smakelijk op één van de tien barbeknoeis gelegd te kunnen worden.
Dat is dit jaar wel zelfbediening, want Chef Tiga en z’n broers zijn er dit jaar jammer genoeg niet bij op ‘t feest omdat ze nog steeds met hun sabbatical bezig zijn. Maar gelukkig hebben de stoere poezen en katers van de lokale brandweer toegemauwd dat ze een oogje in ‘t zeil komen houden en waar nodig een pootje toe willen steken om de gasten te helpen die zelf nog weinig of geen barbeknoei ervaring hebben. Want alle vachten moeten natuurlijk wel weer na ‘t feest zonder brandgaten naar huis…

Workshops

Er zijn ook weer de nodige workshops te volgen, en ‘t aanbod is dit jaar enorm. Van tevoren aanmelden om daaraan deel te nemen is wel potig, want vol is vol. Maar je kunt natuurlijk ook op ‘t feest zelf besluiten om te kijken of er nog ergens plek is. Op m’n eigen Feestboekpagina heb ik een bericht met alle workshops vastgezet, misschien zit er wel iets voor je bij. En wil je zelf nog een workshop geven over iets waar je heel goed in bent, laat ‘t me maar weten!
Verder zijn er, net als vorig jaar, weer een Podiumtent voor diverse live optredens, een Wieuwtent en een Seniorentent om lekker te chillen, een Bartent om gezellig bij te mauwen of te blaffen met elkaar onder ‘t genot van een hapje en een lebbertje, en nog veel meer. Eigenlijk veuls teveul om op te mauwen, maar als je er vorig jaar bij was dan weet je ongeveer wel wat je kunt verwachten.
O, en ‘t feest wordt dit jaar om 12.00 uur precies geopend door de hond van onze hoofdsponsor die de catering verzorgt, dus zorg dat je erbij bent!

Ik kijk er al naar uit om jullie over twee weken weer te mogen verwelkomen op ‘t feest. Maar nu ga ik eerst even m’n stiletto’s aan m’n nieuwe krabpaal scherpen. Daarna ontbijten, knuffelen met m’n personeel en een dutje doen. Tot aan lunchtijd ofzo…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep