Alle berichten van TegnieseDienst

Jajim en Frou Frou en de bijzondere dagen

Miauw lieve lezers, het is alweer de laatste maand van het jaar en er komen allerlei bijzondere dagen aan. We gaan vandaag miauwen wat we daar allemaal van vinden en wat we gaan doen.

Sinds het koud is gedraagt onze mensenbroer zich anders; hij koopt nieuwe mensen-snacks en gaat andere muziek draaien. Purrsoonlijk vinden wij die muziek niet zo veel aan maar dat hij snacks koopt wel, want als hij aan het snacken is van pepernoten of zoiets, krijgen wij ook onze Felix snoepjes of luxe liquid snacks en dan zitten we gezellig en knus Saame op de bank. Feestdagen betekenen voor ons eigenlijk vooral lekker eten, veel dekentjes en gezellig Saame zijn en warme knuffels.

Frou Frou

Frou Frou: “Extra feestelijk tussen alle bijzondere dagen door is dat ik op 5 december jarig ben. Of ja, eigenlijk is dat mijn mandjesdag. Mijn purcieze furjaardag weten we niet dus hebben we besloten dat deze dag nu mijn furjaardag is. Op 5 december 2018 werd ik naar onze grote mensenbroer gebracht waar mijn gouden (hang)mandje is. En nu is het elk jaar een grote feestdag bij ons thuis. Natuurlijk was er ook kattentaart en waren er extra liefdevolle knuffels. Die kattentaart daar snuffel ik aan en vind het echt mooi maar die krijg ik niet op. Na een paar likjes vind ik het weer genoeg. Waar het mij om gaat zijn die extra fijne knuffels want ik houd van knuffelen zoals jullie misschien wel weten”.

Jajim: “Het leukste van deze maand vind ik ook 5 december, Frou Frou’s furjaardag, want die kattentaart is altijd weer iets om naar uit te kijken. Dit keer zat er geen verse wiew op want dat groeit alleen in de zomer op ons balkon, maar dat maakt niet uit want het werd gecompenseerd met extra garnering van andere lekkere dingen. Namelijk Felix partymix en Catisfactions. En wat deze dag nog feestelijker maakt is dat er op 5 december geen knallen zijn”.

Vuurwerk

Jajim: “Minder leuk aan de feestdagen vinden wij die knallen buiten, dit jaar begonnen ze écht vroeg in onze stad. Al toen het enge feest in oktober nog niet eens geweest was. Zouden de mensen het na een jaar weer furleerd zijn of zo, dat ze zo vroeg beginnen met oefenen?

Katzijdank doen ze dat nog niet elke dag de hele dag door, dat met die knallen en knetters. Maar met de kou én die knallen erbij is het balkon nog minder aantrekkelijk ondanks de terrasfurwarming van onze furriendin Catootje. Misschien kunnen we die iglo waar Catootje het over had met zijn drietjes wel geluiddicht maken. Gloeiende catnipwijn erbij.. Dat klinkt eigenlijk nog niet zo furkeerd. En voor Frou Frou een vissoepje want ze lust geen wiew mauwt ze”.

Frou Frou: “En tegen de knallen heeft onze mensenbroer ook iets gevonden. Niet om ze weg te toveren, dat gaat helaas niet. Nee, we zijn een soort vuurwerk training begonnen, dat doen we elk jaar in december. Dan komen er filmpjes met nep vuurwerk op het grote scherm en het geluid gaat van zachtjes naar steeds ietsjes harder maar niet zo hard dat we bang zijn. Het is zodat we er alvast aan kunnen wennen want die stomme knallen komen toch wel. Daarvoor had Kever vorig jaar zelfs een goede poster van “vuurwerk is stom” voor gemaakt. Die zetten we dit jaar weer op onze Beestboek.

En heel eerlijk gemiauwd, als je afleiding hebt is het redelijk te doen en komen we er wel doorheen. Ondertussen doen we ook iets met snacks, knuffels of een spelletje met de ballenbaan, dat helpt ook en we kunnen het al onze furriendjes aanraden. En we krijgen troostende woordjes als we toch schrikken. Zo weten we dat er tijdens de knallen ook leuke dingen zijn. Als je Saame met elkaar en je mens bent valt het soms nog best mee”.

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

🐾 Bliksem en de magische kerstboom

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen over een hele rare boom.
Het was een koude decemberavond. Buiten waaide het en de regendruppels vielen neer. Maar binnen was het warm en gezellig. Ik lag heerlijk opgerold op de vensterbank. De hele dag had ik naar de tuin gekeken. Ik besloot maar eens even te gaan slapen. En toen ik wakker werd was er iets vreemds gebeurd.

Kerstboom

In het midden van de woonkamer stond er iets dat er eerder niet was. Een enorme kerstboom! De takken waren vol glinsterende ballen, lichtjes knipperden alsof ze mij uitnodigden om te komen spelen. En bovenop de boom straalde een ster. Zou dat soms ome Doerak zijn? Ik sprong van de vensterbank en sloop dichterbij. Hoe is die boom hier gekomen? Ik heb niets gehoord.
Voorzichtig tikte ik met mijn poot tegen de rode bal. TOK!. De bal wiebelde heen en weer. Mijn ogen begonnen te glimmen. Dit was geen gewone boom – dit was een speelboom! Hier moet ik Roover over vertellen.

Roover

Roover kwam ook kijken en had meteen door wat er ging gebeuren. Roover keek naar mij en ik knikte terug.
Samen? Riep Roover. En ik snorde terug, Samen!
Wij begonnen eerst met de ballen. Ik sprong op de onderste takken en tikte een zilveren bal naar beneden. Roover stond al klaar om hem weg te rollen onder de kast. Goed teamwork vond ik zelf. Binnen een paar minuten lagen er meer ballen op de grond dan in de boom.
En nu de slingers riep ik. Roover trok een gouden glimmende slinger naar beneden en rende ermee door de kamer alsof hij een kampioen was. Ik sprong achter hem aan, maar onderweg uit de boom zag ik iets veel leukers: De lichtjes! Ik trok met mijn poot aan de snoer, en het leek net of de lampjes voor mij knipperden.
En toen was er nog de grote finale. De ster bovenop de boom. Ik klom zo hoog als ik kon. De takken wiebelde onder mij, terwijl Roover onder aan de boom stond te miauwen. Met een grote sprong trok ik de ster naar beneden. Gewonnen! Riep ik tegen Roover. De boom viel om, ballen rolde alle kante op, en de slingers lagen als spaghetti over de vloer. En midden in deze ravage zat ik samen met Roover trots te wezen. Alsof we een kunstwerk hadden gemaakt.
Toen mijn mens man binnen kwam zuchtte hij diep. Roover keek op met zijn meest onschuldige blik. Ik likte rustig mijn poot.

Ster

En toen wist ik het ineens. Die ster die boven in de boom zat was natuurlijk ome Doerak. En nu heb ik de ster bij me! Vanaf dat moment hou ik elke dag de boom in de gaten. Ik ben trots op deze boom omdat de ster van ome Doerak nu bij me is. Roover was er stil van.
We keken elkaar aan en dachten: Dit is de leukste speelboom ooit!
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie en de boom in huis

Miauw liefe friendjes en friendinnetjes! Daar ben ikke weer op Minnie dinsdag. Op de dag met de vrij er in was het Katteklaas! Ikke hoop dat jullie allemaal wat lekkers hebben gekreege en wat mooie katootjes. Zelluf heb ik allemaal lekkere noepies gehad. Enne een kersthanger van Minnie. Nee hihi dat is niet een hanger met een plaatje van mij erop. Nee liefe friendjes dat is een hanger van Minnie Mouse. Zij heeft dezelfde naam als ik. Frau find dat leuk dingen van Disnie.

Kersemus

Nou en toen de dag erna was het de dag met de zater er in. Frau zei liefe Minnie we gaan fandaag de kersemus boom neerzetten. Dus ik ging meteen bij de achterdeur zitten. Frau moest een beetje lachen. Weet je soms al wie er komt helpen dat je daar gaat zitten. Miauw mauwde ik. Natuurlijk weet ik dat. Miauw hihi alsof jij in je eentje die boom neer gaat zetten. Nou toen keek ze me aan met een blik toen ben ik maar ff heel snel de kamer uitgerent haha.
Een uurtje later was alles gelukkig weer fergeefe en furrgeete en had ik weer fijn plaats genomen op mijn plekje. Ik hoorde de poort gaan en daar kwam mensenopaa door de poort. Ik deed meteen van mauw mauw mauw. Toen hij de deur van de achterdeur open deed ging ik hem meteen een kopje geefe. Wou je ontsnappen naar buiten kleine boef hoorde ik hem zeggen. Wie ikke mauwde ik? Dat zou ik toch nooit doen hihi. Of nu ja eigenlijk wel he. Zucht dat is wel een ding als iemand je zo goed kent. Dat ze meteen weten wat je fan plan bent.
Maar deese keer was ik het echt niet fan plan. Want ik had fandaag een belangrijke taak. Opzichster zijn van het pakken, neerzetten en furrsieren van de kersemusboom. Kijken of alles goed gaat. Aanwijzingen geefe. Dat soort dingen. Dat is een heele belangrijke poezetaak. En het mooiste is natuurlijk dat als je dat goed doet je dan liefe aaitjes oofer je koppie krijgt en nog belangrijker een paar lekkere noepies hihi.

Helpen

Nadat ze bruin water hadden gedronken gingen ze aan de slag. Ik ging alfast foor de trap op naar de kast waar alles opgeslagen ligt. Ik had van foorig jaar heel goed onthouden waar alles ligt. En in welke tassen en dozen de furrsiering precies ligt en zit. Toen mensenoopa de deur open deed deed hij dat maar een klein stukje en ging gauw naar binnen. Hey zo kan ik er niet door mauwde ik! Nee liefe Minnie dat is ook niet de bedoeling zei hij. Maar hoe kan ik dan aanwijzingen geefe oofer wat je moet pakken? Straks gaat het fout! Hij furrseekerde mij dat ik me geen zorgen hoefde te maken en dat alles goed zou komen.

Mooi

Nadat alles gepakt was liepen we weer naar beneden. Of nou ja, hij liep en ik dribbelde de trap af. Zo hard als ik kon hihi. Want dat blijf ik toch wel een heel leuk spelletje finden hoor kijken wie er het snelste van de trap af kan gaan. Toen alles beneden neer was gezet ging ik er eens goed foor zitten. En ik kan je furrtellen zoals altijd waren we ook nu weer een goed tiem. De boom ziet er eggies waar mooi uit nu. En ik heb Frau ook de tip gegeefe om leuke dingen op het raam te plakken. Ze had namelijk een tijdje geleden raam dingen van Takkie en Siepie in kerstsfeer gekocht. En dat ziet me er toch leuk uit.
Dus ik had bedacht op wat foor manier je dat het beste en mooiste op kon plakken. En het ziet er nu dus echt prachtig uit al miauw ik het zelf. Oh en maak je geen zorgen want er staat wel plakken maar het is gemaakt van speciaal spul. Dus dat kan je er ook zo weer af halen! Daarna was het tijdje om saampjes te genieten fan alles en ff lekker te relaxen. Ik kroop op schoot en kreeg een paar fijne knuffels. Daarna fiel ik in slaap. Want fan opzichter zijn nou daar word je best moe fan hoor!
Nou dit was het weer foor deze keer. Ik tetter nog steeds mee foor freede. Jullie ook toch?
Pootje van Minnie

Lucky over een nieuwe deur en over EEEK

Hoi lieve allemaal, daar ben ik weer. Inmiddels is de nieuwe deur er al twee weken maar jullie kunnen denk ik al wel raden wat ik van het luikje vind. Ik vind het dus gewoon net als in Nederland drie keer niks. Ik zit er met regelmaat voor en dan zeggen mijn mensen dat ik mijn snuit er tegenaan moet duwen maar ik doe dat dus niet. Ik vind dat te moeilijk en ook aan Moos lijkt het luikje niet besteed te zijn. Ik kan wel goed door het luik heen naar de vogels kijken, dus dat is wel een pluspunt. Ik ben er wel een paar keer al doorheen gegaan maar dan met hulp van mijn mensen. Alleen doe ik het niet en ik wilde helaas ook even niet stilzitten voor een foto waarbij ik voor de deur zit. Maar dat komt nog wel een keer.

Deur

Het was me trouwens wel wat toen die meneer kwam om de nieuwe deur in huis te maken. Hij was er al heel vroeg, het was zelfs nog donker. We hadden al wel lekkers gekregen dus dat scheelt maar zo vroeg de bel, dat zijn we niet gewend. Moos en ik stoven meteen alle kanten op, dat wil zeggen dat ik naar boven ging om veilig bij Dropje en Molly te gaan liggen en Moos dook de kelder in. Dat is zijn veilige plek zeg maar.
De deurenmeneer ging eerst de oude deur eruit halen en omdat mijn mensen bang waren dat we zouden ontsnappen, hadden ze de deur van de ren dichtgemaakt. Aan de andere kant zit de voordeur van het huis dus kreeg de vreemde meneer de sleutel van hen zodat hij niet steeds hoefde aan te bellen want juist daar schrikken we steeds zo van.
Maar goed, ik dus op zolder bij Dropje en Molly met de deur dicht. Dat was niet zo erg tot het moment dat ik begon te miauwen en mijn vrouw de deur weer open deed. Ik eruit en meteen op een draf naar beneden toe. Maar ik had me een beetje vergist want de nieuwe deur was al wel klaar maar die vreemde meneer was er nog steeds. Nu vond hij katten wel leuk en hij praatte zachtjes tegen me maar ik vond het wel erg spannend. Toen hij even naar zijn grote bus ging om iets te halen, hield mijn vrouw het luikje voor me open en ben ik er eventjes doorheen gesprongen maar ik kwam ook snel weer binnen.

Toen de meneer eindelijk naar huis ging, kwamen Moos en ik snel kijken en hebben we alle nieuwigheden natuurlijk uitgebreid besnuffeld. Dat hoort gewoon zo als je wat nieuws in huis gekregen hebt. Dat doen we met spulletjes die voor ons bedoeld zijn maar zeker ook met andere dingen hoor. Ik blijf gewoon altijd Lucky de verkenner en Moos helpt me daar tegenwoordig heel goed bij.
En eerlijk is eerlijk, de deur zit er mooi uit en we kunnen nu dus door zowel het glas als door het luikje vogels kijken. Maar erdoorheen gaan… mijn ding gaat het nooit worden. Dus heeft mijn man maar besloten om er weer wat onder te zetten zoals we eerst ook hadden. Dat werkt gewoon het beste maar hij doet dat alleen als het warmer weer wordt dus we moeten nog even wachten. Moos vindt het momenteel buiten totaal niet interessant en die wil het liefste binnen liggen dus hij kan me ook niet voordoen hoe het moet. Ik zal Drop nog eens vragen hoe zij het ook altijd weer deed.

EEEEKKKK

Nu is er buiten wel iets bijzonders gebeurd pas. Het heeft weer met Muisbezorgd te maken denk ik. Nu Japie geblogd heeft dat het muizenfestijn bij hem op zolder rustig geworden is en er (waarschijnlijk) niet meer zoveel zijn, heeft hij ze denk ik deze kant op gestuurd. Dat is best een aanzienlijke reis voor zo’n kleine muis maar het is ze gelukt. Mijn vrouw zat aan de laptop en ik lag bij haar op het bureau. Tot dusver niks bijzonders natuurlijk want als het ff kan doe ik dat gewoon iedere dag. Ik lag een beetje te doezelen en keek af en toe naar buiten en ineens riep mijn vrouw EEEEKKKK. Ik dacht nog, ze ziet een spin of zo…daar kan ik wel wat mee. Maar nee, er zat een heel dapper muisje op de koker met vetbollen. Die voor de vogels zijn eigenlijk maar ja, die muis had immers ook trek.
Dus wat doe je dan als ware huis- en tuinkater die gewoon binnen zit en niet eens naar buiten wil? Lekker gezellig mekkeren tegen muisje. Waarbij we ons wel afvroegen hoe hij het voor elkaar kreeg om van het lekkere vetbolletje te snoepen. De koker was er een paar dagen eerder afgevallen maar daarvan verdenken we een grote ekstervogel die er tegenaan gevlogen is. Daarna hadden mijn mensen de koker wat verder in de boom gehangen, op een dikkere tak. Daardoor kan muis er nu ook bij. Die service van Muisbezorgd is toch ongekend zeg, als ze hun levende voorraad zo snel deze kant op sturen. Muis nam een hapje uit de bolletjes en ging ermee op een tak zitten om het op te peuzelen. En toen gebeurde het…zwarte buurpoes kwam in de tuin en jawel hoor, ze klom in de boom. Ik denk niet dat ze muisje te pakken gekregen heeft (het was trouwens een aanzienlijk grotere dan de muis die ik pas als speelgoed gevonden had) want later bleef ze maar rond een hoopje takken snuffelen en kijken waar het beestje gebleven kon zijn. Ik zit daar ook regelmatig dus ik denk dat ze daar hun veilige verstopplekje hebben. Jaja, of het heel veilig voor ze is waag ik te betwijfelen nu ook buurpoes deze plek ontdekt heeft. Zij bewaakt onze tuin duidelijk ook heel goed, dat blijkt wel.

Veel knuffels van Lucky

PS als ik dit schrijf is het Sinterklaasdag. De post heeft net wat gebracht en er schijnt wat voor ons in te zitten. Ik denk dat de postmevrouw stiekem een Hulppietje is…wat denken jullie?

Kever heeft een mening over drie in plaats van fier

Nau het winter is ben ik niet zo vaak in mijn tuin, maar elke dag ga ik wel een paar keeren naar mijn gaaas aan de eene kant en ik snuf en ik kijk, vaak ga ik liggen en ik wacht, maar altijd wacht ik voor niets, dus ga ik maar weer naar binnen, want om helemaal alleen in de kau te zijn is niks aan, en ook al zit Juultje meestal wel op het dak van het schuurtje – dat is toch anders.

Mikkie

Mijn vrouw zei dat ik nau maar eens moet schrijfen wat er aan aan de hand is, want ik zeg in mijn letters wel altijd dat Mikkie, Juultje en Pokon langs komen, maar dat is niet helemaal waar, van Pokon en Juultje wél, maar Mikkie komt niet meer langs, en hoe dat komt ga ik nau uitleggen.

Op een zondag ongefeer zes weeken geleeden zag mijn vrouw Mikkie en Juultje op het dak van het schuurtje en ze zag meteen dat er iets mis was met de achterpoot van Mikkie: hij kon er niet op staan en zijn poot hing er maar een beetje bij, ze waarschuuwde mijn man en die haalde een reismand, maar toen ze buiten kwaamen was Mikkie al weer weg.

Mijn mensen belden de mensen van Mikkie om het te fertellen, en ze zauden afwachten of Mikkie thuis kwam, maar de folgende ochtend was hij er nog steeds niet, mijn mensen zijn vast gaan zoeken, en na een uur hadden ze Mikkie gefonden, hij kon bijna niet meer loopen maar het was toch heel moeilijk om hem te fangen, hij was heel erg bang en had veel pijn, met veel geduld is het gelukt, en hebben mijn mensen Mikkie naar zijn eigen huis gebracht.

Mikkie en Juultje met papa Bolle, in mijn tuin (toen ik nog niet hier woonde).

De mensen van Mikkie fertelden dat de dokter zei dat Mikkie zijn pootje op twee plaatsen had gebrooken, eerst kreeg hij drie weeken gips en mocht hij niet veel beweegen, maar dat was niet goed gegaan, zijn botjes waaren niet geneesen, en toen was de eenige mogelijkheid dat zijn beentje er af ging… maar zau zijn rug nog goed genoeg zijn om op drie pootjes te loopen?, gelukkig was dat zo, en nau heeft Mikkie dus drie pootjes, net als Zooka van Zooka en Binti!, ik weet van Zooka dat het wennen is maar dat je met drie pootjes prima kat kan zijn, en dat is bij Mikkie ook zo.

Mikkie loopt in zijn eigen huis al rond en foelt zich goed, maar hij mag nog niet naar buiten, en het is niet zeker of hij dat ooit nog kan, en al helemaaaaaaal niet of hij dan nog bij mij op het schuurtje kan komen, dat is fer loopen en over schuttingen klimmen en springen, dat is misschien wel TE fer op drie pootjes, en ook te gefaarlijk, want er zijn veel katten op die roete die best een beetje van fechten hauden, en hoe moet Mikkie dat doen met drie pootjes?!

Wachten

Het is dus allemaal afwachten, en dat is moeilijk, het moeilijkste natuurlijk voor Mikkie zelf, maar als zijn vriend find ik het ook spannend: komt mijn Mikkie nog terug?, ik moet heel eerlijk zeggen dat het me wel eens tefeel werd dat Mikkie elke dag in de tuin van de buuren was en bij mijn gaaas kwam kijken, soms gaf ik Mikkie wel eens een tik door mijn gaaas heen, maar nau mis ik hem, zonder Mikkie foelt mijn tuin veel leeger, ook al zat hij niet in mijn tuin maar die van de buuren, ik was alle jaaren in mijn tuin nooit alleen, en nau foelt het anders, zo zonder hem, het foelt leeg, en elke keer als ik kijk en ik hem niet zie doet mijn hart een beetje pijn, want ik fond Saame veel gezelliger.

****
Ik tetter nog steeds keihard voor vreede en daar blij ik mee door gaan!
En ik stuur zachte kopjes naar iedereen die iemand mist.