Alle berichten van TegnieseDienst

Belle gaat gewoon uitblaaze

Dag liefe frientjes,

Het is weer mijn beurt een mooie blog te schrijfe. Moet eefe miaauwe dat ik alle blogge van mijn frientjes met plesier leese doe. Het zijn blogge met spannende afontuure, een traan, als er een frientje oofer de Reegeboog is gegaan of ziek is, maar ook vaak met een lach dat ik schuddebuike doe !

Eigenluk hep ik nog geen iedee wat ik zal schrijfe. Het is keiheet, maar daar hebbe al feel frientjes oofer geschreefe, wat moet ik nog toefoegen?
Frouwtje zeg Belle, je moet wel een begin gaan maake, anders komp er niks fan. Je kan het niet maake teege Ollie te zegge dat er deze keer niks fan komp omdat het te keiheet is. Je begin gewoon met je poote op de toetsjes van de aaipet te slaan Belle, dan koome er vanzelluf letters en zo maak je een begin.
Nou dat dee ik dus, maar het waren raare letters, ndjei€8@…. bzwoo….Kslspæebsrfeø 6&=%Dndnek,mvw…. ik kon het eg nie leese. Je doe mij foor de gek houwe frouwtje krijste ik. Het is om je eefe een zetje te geefe om die blog te schrijfe, zo kom je in aksie riep ze. En als je klaar ben krijg je een furrkoelende snek. Nou, jullie weete vast dat ik gek op eete ben, dus begonnen mij poote te tiepe om de blog te maake.

Heet

Keiheet is het he frientjes met soms een wat koelere dag en een plens water met boemies. Dit kan je geen foorjaar meer noemen het is nu zoomer. Je kan het ook zien zeg frouwtje als je naar buiten kijk, je zie andere bloeme nu en de boome worden steeds groener. Ik miaauw nu ook froeger om ontbijt en hoor steeds froeger de fooguls fluite. Zodra frouwtje in bed beweege doe zeg ik miaauw, goedemorgen, en meestal geef ik dan een lik oofer haar neus. Als het nog errug froeg is dan draait ze zich om en dat fin ik ook goed hoor. We hebbe hier een koekoeksklok, en ik weet presies hoefeel keer die rotfoogul uit die klok koekoekt en frouwtje dan opstaan doe.

Visjes

Ik hep sinds het keiheete zoomerspeeltjes. Frouwtje kwam met een groote doos van boofe uit de kast en zei, kijk Belle dat fin jij fast ook leuk. Het zijn nog zoomerspeeltjes fan Stokkie-Stefan en Oscar, zij waren oude oopakaaters, maar speele deeje ze nog wel. Frouwtje dee een teiltje met water vulle en ze liet daarin de visjes zwemmen. Geen egte hoor, maar visjes op batterij die dan gaan zwemmen. Nou, van water ben ik nie bang, want ik steek ook weleens mijn poote onder de waaterfontein. Dus ik zitte foor die teil met zwemmende visjes. Ik keek ernaar en opeens gaf ik een mep in het waater. Het visje schrok zich te pletter en hup ging het visje onder water.
En toen die weer boven water kwam kreeg hij nog een mep van mij. Ik dach, ik zal jou hebbe ! Ik fin het een leuk zomerspelletje ook omdat ik dan furrkoeling foel aan mij poote. Mij kop doe ik niet in het teiltje met visjes hoor, die stop ik onder de waterfontein als het mij te keiheet ga worden.

Frouwtje hep nog een zomerspeeltje door mij bedacht. Op een ochtend pakte ze een kuipje natvoer uit de kast. Ik dacht nog dat is lief ik krijg nog een keer ontbijt en ik liep met haar mee naar onze mieniekeuken. Nee Belle zei frouwtje, ik ga jou geen 2x ontbijt geefe, dat is niet de bedoeling. Ik ga een ijsje foor je maake, maar foordat je het krijg moet het een poosje in de friezer, anders is het geen ijsje. Nou, ze dee dus natvoer in een ijsblokkiesvorm en dat ging hup in het friesvak van de koelkast. Je krijg het fanmiddag als snek zei ze. Dan zeur ik ferder ook niet hoor en weet dan dat het gewoon komp als het friesvak oope ga. Ik ging gewoon wat snuffe op het balkon en lekker binnen foor de oope balkondeur een dutje doen.
Op een keiheete dag doe je gewoon niet zo veel he en ben je toch wat sloomer dan anders. Frouwtje ook hoor en doe ze af en toe languit ligge. Maar zij lig wel in de keiheete zon, nie langer dan een uurtje, ze zeg dat ze er teege kan. Ik niet hoor, ik doe het zo, ik lig met mijn bips in de zon en mijn kop in de schaduw. Dat is het beste foor mij. Ik wil wel graag dat mij hersens in mijn kop niet ooferfurrhit raake en ik hals oofer kop naar de dierendokter moet. Nee, ik doe mij liefer rustug houwe, zo blijf ik bij mij poosietieve.

Ijsje

Opeens ging de ijskast oope en grabbelde frouwtje in het friesvak. Kijk eens Belle, hier is je ijsje, slagroom moet je erbij denken, maar het is vast lekker en een furrfrissing op deze warrume dag.
Ze dee het ijsje uit de vorm haale en scheerde het zo oofer de vloer. Ik had geen puf om er achteraan te renne hoor, nee ik sjokte er achter aan. Het rook wel heel lekker en tikte er een paar keer met mijn poote op. Maar toen ik eraan begon te likke dee het ijsje iedere keer wegglije doen.
Frouwtje hep toen het ijsje in mijn etensbakkie gedaan. Ze zei, ik heb geen zin om met dat keiheete de hele vloer te gaan dweile foor dat kleefijsje. Dus ik likte het ijsje lekker op in mijn furrtrouwde voerbak. Het was heel lekker en echt een furrfrissing op een keiheete dag.

Jullie moeten het maar eens aan je frouwtjes of baasjes fraage of ze foor jullie ook een ijsje willen maake. Het is heel makkelijk, ik hep gezien hoe ze het dee. Je doe een ijsblokkiesvorm vulle met natvoer en een paar uur in de vriezer zetten. Je kan ook eerst een poosje met je ijsje speele over de vloer dat die lekker ga kleven en nat worden, maar je kan het ijsje natuurlijk ook gelijk oplikken uit een bakkie, en dan doe de vloer niet vies worden.
Ferder eet ik maatig met die warrume temperaturen. Maar frouwtje zeg dat is goed foor mij want ik ben nog steeds te dik. Ik zeg teege haar ik ben gewoon Belle en ik hep die groote maat gewoon nou eenmaal.

Afslanken

Toch is frouwtje aan het naadenke doen hoe ze mij kan afslanken. Ze wil niet dat ik de hele dag krijs om eete als ik minder krijg. We doen wel meer speele saame en dat ik moet renne achter een muis of balletje. Maar mijn buik doe nog niet afslanke, het moet tijd hebbe denke we. Met mij naar buite gaan om te wandelen in een tuigje durruf ze niet aan want benee aan weg weg is het errug druk.
Auto’s rije af en aan en toeteren, mensen fietsen en en rije scootertjes met keiharde dreunende muziek, eg gefaaluk is het hier. Soms moet er ook een ambulance koome met keiharde swaajende sireene als er iemand omfer is gereeje. Achter de flat is een groot grasfelt waar ik rustig met frouwtje buite zou kunnen wandelen. Maar frouwtje denk dat buite mij angstig maak en dat wil ze liefer nie. Op de gang loope doe ik nu ook nie.
Er is een nieuwe buurman schuin teegeoofer ons en die is al 3 maanden aan het furrbouwe. Er is dus herrie en er loope werrukmannen die harde stemmen hebbe en met de foordeur gooije. Ik hep in huis een fliegende foogul op batterij, maar met die gekkigheid moet frouwtje eg niet aankoome, ik kijk er niet eens naar. Dus waar ik nie mee speel breng ze naar de Dierenambulance in Den Haag foor het DierenhPspitaal waar ik zelluf hep gezeete.ik doe wel speele met de flinders op batterij die rond vliege. Daar mep ik met mij poote teege, maar of je daarfan afslanke doe? Ze heef nu een hengel met feere gemaak foor mij, dat fin ik wel leuk maar ze moet er niet iedere keer mee aankoome, ik wil ook mijn rust.

We krijge nu een weekie met laagere temperatuure en wat reege, en ik wil er oofer naadenke of ik het treeningsprogamma weer wat aktiever ga oppakke. Maar ik hep ook gezien op de Feesboek dat er frientjes onder ons zijn die ook een wat grootere maat hebbe hoor. Ik ben eg niet de eenige en iedereen is zoals die is/

Nou, ik ga eindigen want dan krijg ik mijn welfurrdiende snek, het furrkoellende ijsje ! We kunne folgende week allemaal eefe uitblaase fan de keiheete daage en bijkoome. Eefe gewoon weer terug van zoomer naar lente.

Ik doe iedereen het allerbeste wense, geniet fooral fan de kleine dingen en hep het goe !
Dikke knuf van Belle

Japie: de zomer is stom

De blog stond de afgelopen tijd al vol over de natuurelementen. Eerst de kou, de nattigheid en de warme platen die aan gingen, terwijl het volgens de kalender toch al lente zou moeten zijn.

Toen, van de een op de andere seconde, het was na de zonnedans van Bliksem en Roover, brak de zon door. En hoe?! Tijd voor het hitteprotocol. Ik vroeg me af of ik niet ook weer over het weer moest miauwen.
En toch ga ik het doen. Want ik vind er iets van. Niet zozeer van de warmte en de kou. Eerlijk gemiauwd kan het mij geen snorhaar schelen of de mussen als geroosterde éénhapjes van het dak glijden of dat storm en regen van mijn vacht een warboel maken. Het gaat om wat daarom heen speelt.

Vliegles

Het is een purrachtig zonnige dag. Mijn mens is vrij en zingt een bekend liedje. Over een mooie Pinksterdag. Daar waar ze de tekst niet weet, vult ze het naar eigen goeddunken in. Het klinkt voor geen meter, maar dat kan me niet deren, want ze is een zomaar een dag extra thuis en dat stemt haar vrolijk. En als zij blij is, ben ik ook blij. En als zij minder blij is, maak ik haar altijd blij. Vandaag is dat niet nodig. Alles lijkt purrrrfect.
Tot dat ene moment.
Oorverdovend geschreeuw! In mijn achtertuin! Daar waar tante Cato al het beste plekje heeft uitgezocht om een nieuwe tropische dag door te brengen.
Verschrikt rent ze naar binnen om te ontkomen aan een paar furieuze zwarte vogels die het op haar gemunt hebben. Bleek om haar snoet duikt ze onder de bank. Deze alarmfase zet ons mens op scherp. Omdat ik vermoed wat ons te wachten staat, piep ik er tussen uit. Onder de hortensia’s, waar de kauwen me niet kunnen zien, vind ik een kattastische schaduwplek. De aarde voelt weldadig koel tegen mijn buik. Hier hou ik het wel een poosje uit.
Niet ver bij mij vandaan hoor ik een piep. Een beetje zoals waar ik de vorige keer over miauwde en toch een beetje anders. Waar het toen een lieflijk piepje was, klinkt dit meer als een schreeuwerig piep. Ik tuur vanonder het dichtbegroeide bladerdek in de richting waar het geluid vandaan komt. Het is lastig iets te zien zonder me zelf te verraden. Als ik nou eens een piepklein stukkie opschuif. Krak doet een tak waar ik onderdoor sluip. Furdorie. Door dit geluid hebben de furies gelijk door waar ik zit.
En mijn mens ook.
Ze sommeert me om binnen te komen. Wat ik natuurlijk vertik. Niet nu het net een beetje leuk aan het worden is. ‘Jaapieh,’ klinkt het zangerig, ‘Japie. Heb je zin in wat lekkers?’ Ik hoor hoe in de keuken het metalen lipje van een blik omhoog getrokken wordt. Oei, dat klinkt best verleidelijk. Op dat zelfde moment zie ik vanuit mijn ooghoek de schreeuwlelijkerd zitten. Een heerlijk hapje als je het mij vraagt. Pluizig met zwarte kraaloogjes in een kop waar een veel te grote snavel op zit. Weer mijn mens die me aanmoedigt om wat te komen eten. Er staat vis op het menu. Het water loopt me in de bek. Vis is mijn favoriet. Zo te zien gaat Piep nog nergens heen. Ik kan best even snel heen en weer. Ik kom uit mijn schuilplaats en waag de gok. Fout!
Net als ik sta te genieten van een bak vol tonijn met sardientjes barricadeert zij mijn kattenluik. Het gaat hermetisch op slot. ‘Helaas voor jou, Japie,’ zegt ze, ‘die studie naar vliegbewegingen van babyvogels moet je vanachter het glas gaan doen.’ Onschuldig kijk ik haar aan. Dat ik mijn tanden al bijna in het fragiele nekkie had staan, hoeft zij niet te weten. Ze trapt er niet in. De rest van de dag lig ik binnenshuis te smoren. De temperatuur in mijn kamer is al snel hoger dan plat op mijn buik in de aarde. Pas in de avond hebben de kleintjes hun basisbrevet vliegen gehaald en mag ik het donker in.

Weg

De dagen erna blijven tropisch. Onder de struiken voor de deur is heerlijk toeven. Boven me hoor ik vogeltjes gezellig tsjilpen. Iets verderop liggen Stekels opgerold te ronken tussen knisperige blaadjes. In het perkje zoemen de bijen. Ze doen zich te goed aan de nectar van goudgele paardenbloemen en koolzaad, sneeuwwitte madeliefjes met donzige hartjes, paarse dovenetel en blauwe boshyacinten. De kleine kauwen lachen me uit nu ze vliegvlug zijn. Het leven is goed. Tot een busje met gierende banden stopt. Vijf oranje hesjes springen eruit. Met herriemakende machines maken ze een einde aan het net nog zo vredige tafereel, waar alles in harmonie was. Na twee uur grof geweld daalt een troosteloze stilte neer.
Weg is het concert van de merels, de mussen en de mezen.
Weg zijn mijn furrienden met stekels die hun schuilplek onder hun poten weggetrokken voelden worden.
Weg is het aanmoedigende geschreeuw van papa en mama kauw die hun kinders een vervolgopleiding vliegen gaven.
Weg is het eten voor de zoemers.
Ik voel hoe het hart van mijn mens huilt. Deze keer kan ik haar niet blij maken.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over streng zijn

Eigenlijk hoef ik het niet eens te schrijfen omdat iedereen het wel heeft gemerkt, maar zooo heee wat was het troopies ineens!, ik smolt weg in mijn tuin en in mijn huis, zo troopies was het, en ik fond het fantasties, van mij mag het wel altijd zo blijfen, het kan mij niet troopies genoeg zijn.

Buiten

De eerste keer dat ik buiten in mijn tuin was tijdens troopies weer (dat is al jaaaaaren geleeden hoor!) waren mijn mensen nerfeus, ze wisten niet hoe ik dat zau finden en of ik er wel goed tegen zau kunnen, omdat ik een hele dikke fagt heb en mijn lijf best rond is van postuur waren mijn mensen bang dat ik het veels te warm zau krijgen, of misschien wel ziek zau worden van het troopies.

Maar ik snapte meteen dat ik niet in de felle zon moest gaan liggen, ik kroop onder de planten en lag op de koele aarde, ik dronk veel meer waater dan ik anders doe, ik deed rustig aan, Net als altijd roept mijn vrouw, nau ja!!, en ik wachtte tot de zon weg was foordat ik op mijn stoelen en in mijn gras ging liggen, het was net alsof ik het altijd al zo had gedaan.

Maar het belangrijkste was dat ik het heeeeerlijk fond, en nog steeds find, ik HAU van troopies, ik foel me zo fijn als het warm is, ik ben de hele dag in mijn tuin en apsorbeer zoveel mogelijk zonnestraalen, net zolang tot ik helemaal warm en zacht en slap ben geworden, een echte gekookte Keverettie Spaagettie-sliert, een sliert die heel dringend knuffels noodig heeft.

Aaipet

Dat is meestal in de afond, want oferdag is mijn vrouw ook in mijn tuin, met de Aaipet, en kom ik steeds naar haar toe en krijg ik een aai, of soms een paar brokjes, maar kwa knuffels is dat toch te weinig, dus in de afond zet ik mijn toeter aan en ga naar binnen, en dan komt het ECHTE knuffelen, dus dat mijn mensen naast me op de grond liggen en liefe dingen zeggen en kusjes geefen en me kammen en aaien.

Tijdens dat knuffelen merkte mijn vrouw iets aan me, ze zei het tegen mijn man en hij dacht van niet, maar mijn vrouw wist het zeker, ik bemoeide me er niet mee want ik snapte niet presies waar het over ging, maar ineens stond het witte ding in de keuken, met lekkere brokjes er op, en die lust ik wel, dus ik ging er snel naar toe.

Mijn vrouw tilde me op en zette me bofenop het witte ding, en mijn mensen riepen allebei dat het niet te geloofen was, mijn man zei “Is er niet iets met hem aan de hand?, waarop mijn vrouw antwoordde dat het kwam doordat ik zo weinig at met het warme weer, en dat ze erg streng was geweest.

Ik at mijn lekkere brokjes, het waren er maar twee, en klom weer van dat witte ding af, en kreeg heeeeeel veel kompliementjes van mijn mensen, ik snapte niet presies waarom, maar ik kreeg nóg twee lekkere brokjes, dus ik was helemaal blij en ik ging snel weer naar mijn troopiese tuin toe.

***
Ik tetter heeeeeel hard voor vreede, zo hard als ik kan!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes, fandaag fooral mevrouw Kim.

Nawoord van mevrouw Kever:
Kever is sinds februari maar liefst 7 ons afgevallen.
We zijn heel trots op hem, en ook een beetje op onszelf 😉

Joep denkt na over de zomer

Vandaag is het purrrcies twee jaar geleden dat ik als jonge kittenkatermans m’n aller- aller- allereerste weilandmuis ving. Niet dat ik dat zelf onthouden heb hoor, maar m’n personeel was daar toen zó trots op dat ze het in de grote agenda noteerden, en dat komt nu elk jaar weer naar boven.
Dus vanmorgen was er, om die feestdag te vieren, weer ‘s een luxe ontbijt van de bovenste plank in m’n voorraadkast. Met kip en kaas natuurlijk, want dat is nog steeds m’n favoriet. En dat terwijl ik deze week nog helemaal niks voor ze had gevangen.

Katdootje

Natuurlijk heb ik in de afgelopen twee jaar al wel ontelbaar veel muizen mee naar huis genomen, zeker nadat ik de online cursus van Tante Luna Poes had gevolgd. En de fijne kneepjes van het muizenvangen in de praktijk leerde ik van Japie en de andere ervaren katlega’s bij Muisbezorgd.
Dus zo af en toe neem ik heus nog wel ‘s een katdootje mee naar huis voor m’n personeel, dat ik dan altijd netjes buiten bij de tuindeur, onder de tafel of bij een stoel neerleg. Daar komt m’n personeel ze dan vanzelf wel weer tegen als ze buiten komen, en dan krijg ik extra aaien en knuffels als bedankje. Ik heb zelfs twee keer een mol voor ze meegenomen, maar daar kreeg ik zelf toch wel een beetje vieze smaak van in de bek tijdens het vervoer naar huis. Dus dat doe ik maar niet meer. En de haas die ik een paar maanden terug uit m’n weiland heb gevangen was bijna net zo groot als ik ben en dat was echt een heel gesleep om die de tuin in te krijgen. ‘t Moet wel leuk blijven, dus de twee hazen die nu nog door m’n weiland rennen laat ik lekker met rust.
Ik hou ‘t wel bij muizen, want daar is m’n personeel ook altijd al blij mee.

Rust

Terwijl ik vorige week nog liep te mauwen dat ‘t buiten nog steeds geen voorjaar was, werd het de afgelopen week ineens weer zomer. ‘t Was zelfs zo warm dat ik overdag meestal liever binnen bleef, lekker dutten op ‘t grote bed onder dat zwiepding aan het plafond. Of ik lag buiten in de schaduw, op de grote stoel naast de voordeur, of onder de struiken.
Want met al die tweebeners die naar buiten gingen omdat de zon scheen was ‘t best wel druk, met een hoop herrie. En ik hou nou eenmaal van m’n rust, zeker wanneer ik ‘s nachts nog op pad wil. Want dan waren alle tweebeners weer binnen, was het heerlijk koel en kwamen de buurkatten ook naar buiten dus konden we lekker op stap, buurtcontroles doen en rustig wat bijmauwen.

Vakantie

Zo kwam ik te weten dat sommige buurkatten al met vakantie waren geweest en dat anderen nog gingen. Omdat de meeste buurkatten wat ouderder zijn dan ik mauwden ze honderduit over de pensions waar ze geweest waren of nog naar toe zouden gaan, en ze hadden allemaal zo hun eigen adresjes waar ze altijd graag weer naar toe gingen. Lekker een weekje of wat in een andere omgeving, andere mauwers en tweebeners ontmoeten, even weg van huis en hun eigen omgeving.
Ik kan daar als jonge katermans nog helemaal niet over meepraten, want de enige keer dat mijn personeel twee hele nachten van huis was, toen was ik nog maar een beebiekittenkatertje en mocht ik zelfs nog niet alleen m’n tuin in. Maar ik mocht al wel alleen op m’n huis passen, terwijl de lieve overbuurvriendin drie keer op een dag bij me langskwam om met me te knuffelen, te spelen en eten en drinken te geven.

Thuisblijven

Nou heb ik al gehoord dat m’n personeel over een maandje of wat weer twee hele nachten van huis gaat, dus misschien kan ik daarna ook eindelijk meemauwen over uit logeren gaan. Hoewel ik Junior al had horen zeggen dat ze een kattenkar wil kopen, je weet wel, zo’n ding op wieltjes met een dak er op. En dan zou ik met hullie mee mogen naar Drenthe. Mij lijkt dat wel wat, want dan kan ik nog wat extra hartige hunebedmuizen meenemen in m’n rolkoffer.
Maar Senior denkt dat ik het beter naar m’n zin heb als ik gewoon thuis blijf met het hele huis voor mezelf alleen, zodat ik ‘s nachts lekker zelf door m’n eigen buurt kan wandelen omdat ik daar de weg ken. En dat lijkt me heel eerlijk gemauwd ook wel wat, zolang er maar weer iemand komt om met me te knuffelen en te spelen en die op tijd de deur voor me open maakt om naar buiten of weer naar binnen te gaan. En niet te vergeten m’n ontbijt, lunch en diner serveert, m’n water ververst en m’n snoeptoren vult.

Personeel

Hoewel ik het misschien best leuk vind om samen met m’n personeel een eind in dat blikken bromding op wielen te rijden, naar buiten te kijken naar alles wat langskomt en alle liedjes wil zingen die ik van m’n moeder heb geleerd, weet ik nog zo net niet of ik een hele vreemde omgeving echt wel zo leuk zou vinden. En het is maar voor twee nachtjes, dus tegen de tijd dat ik net een beetje begin te wennen moet ik alweer mee terug naar huis.
Aan de andere kant, lekker alleen thuis blijven lijkt me toch ook wel weer wat. Ik kan dan gewoon ‘s nachts de straatcontroles blijven doen met m’n vrienden en overdag en ‘s avonds heb ik ruime keus waar ik wil gaan liggen dutten zonder dat m’n personeel al op dat plekje zit. En over m’n eten en drinken en snekkies maak ik me geen zorgen want dat regelt m’n personeel allemaal voor me.
Maar goed, zo ver is het nog lang niet.
Eerst nog maar even genieten van de mooie zomerdagen, want voor je ‘t weet zijn die alweer lang voorbij.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Jajim en Frou Frou over het tropenschema

Miauw lieve lezers, wat een omslag he? Een week of 2 geleden hadden we het nog koud en nu vallen de mussen van het dak. Spreekwoordelijk dan. Vandaag gaan we miauwen hoe wij de tropische temperaturen doorkomen in ons appartement.

Jajim: “Ons hele schema furandert met het weer mee en dat zal bij onze furriendjes vast niet anders zijn. Waar we met gewoon rustig lenteweer lekker de hele dag de ren in en uit kunnen lopen wanneer we willen, gaat nu ‘s middags de deur dicht.
Daar vind ik wat van want het liefst lig ik met al mijn poten gestrekt op de campingstoel in het zonnetje te dommelen. Met vogelgeluidjes op de achtergrond en het getik van spelende duiven op het dak van de buren hiernaast. Er valt zoveel te bekijken en te beleven vanaf onze furdieping, we zitten purrcies op vlieghoogte van de vogels dus we hebben altijd aanspraak.”

Afkoelen

Frou Frou: “Jullie vragen je vast af waarom we dan niet gewoon naar buiten mogen om in de zon te relaxen, zoals een heleboel tweevoeters nu doen. Het komt omdat onze mensenbroer zegt dat het buiten te heet is, zelfs nog heter dan binnen.
De afgelopen nachten bleef het warm, waardoor ik de lentekriebels weer kreeg en midden in de nacht voelde; ik moet NU spelen. We hebben zo’n ballenbaan en als je er een slinger aan geeft, tikken die balletjes keihard tegen elkaar aan, zo van PATS. Onze mensenbroer was purr direct wakker toen ik ging spelen maar hij vond het niet erg. Hij zei dat het nu tenminste genoeg was afgekoeld voor een spelletje en speelde even mee.”

Avontuur

Jajim: “Nadat Frou Frou was uitgespeeld en het binnen genoeg was afgekoeld ging onze mensenbroer slapen. Eindelijk, want nou kan het avontuur beginnen. Ik ging in de deuropening van het balkon zitten. De geluiden klinken anders in de donkere nacht. Er ritselde een blaadje in de goot en ik sloop er naartoe, om furvolgens vliegensvlug toe te slaan. Het was een blaadje met een zaadje erin maar dat maakte me niet uit, het kraakte lekker tussen mijn slachttanden en het had wel wat bijzonders.
Na het vangen moest ik even uitrusten in de campingstoel, die ene met liquid snack houder. Maar er was geen snackie meer te bekennen. Scheelt dat we een furzameling aan plantjes hebben staan waar ik (op dat aardbeienplantje van laatst na) nog niets mee gedaan had, tot nu toe. Terwijl je daar ook heerlijk je tanden in kan zetten. Ons kattengras had de hitte namelijk niet helemaal goed doorstaan, het sappige was eruit. Katzijdank stond er verse rucola en de aardbeienplantjes die ervoor stonden waren furschoven. Nu was mijn kans, er stond me niks meer in de weg. Het was dan wel geen kattengras, toch leek wat groens me wel smakelijk. Met mijn snorharen tikte ik het plantenpotje aan en voorzichtig nam ik een hapje uit één van de groene bladeren. En nog eentje, en nog eentje.
Hmm, anders dan kattengras, het was een beetje kruidig maar best een purrima alternatief. Tot onze mensenbroer wakker werd van het gerinkel, het plantje stond op een bord voor het water. ‘Poes toch, die is niet voor jullie… die rucola was voor in mijn salade’ zei hij met een slaperige stem. De reserve-aardbeienplant werd ervoor geschoven zodat het rucola plantje veilig was voor mijn tanden. ‘Als het ochtend is, krijgen jullie weer een extra smakelijk ontbijtje, beloofd’, hij gaf me een aai en ging terug naar bed.”

Koude traktatie

Frou Frou: “Zelf ben ik niet zo van het avontuurlijke zoals Jajim hoor, dat is me net iets te furmoeiend. Zoals altijd knuffel ik liever, hoewel het met de tropische warmte zelfs mij soms iets te warm wordt op schoot. En op het balkon wordt het me ook te heet onder de pootjes. Daarom heb ik bedacht om gewoon heel dicht bij onze mensenbroer te gaan zitten, dan aait hij mij vanzelf wel. De warmte is ook wel een ding met mijn gezondheid.
Begrijp me niet furkeerd hoor, ik ben een blije poes, alleen heb ik eerlijk gemiauwd ook mijn astma waardoor onze mensenbroer extra op mij let en meer lekkers geeft. Helemaal geen straf eigenlijk, want nu het kei heet is binnen én buiten krijgen we iets speciaals en wij noemen het kattensoep, of Catspacho. Het recept is heel simpel, ons favoriete natvoer wordt helemaal fijngeprakt met water, zodat we genoeg vocht binnen krijgen, en ook voor de furkoeling.
Jajim vindt het stom dat het gemixt wordt maar ik ben dol op Catspacho en ben meteen klaarwakker zodra het KLAK-geluid van het blikje klinkt. Het recept staat hieronder want er komen nog een heleboel keihete dagen aan dit jaar furmoed ik, en zo kan jouw mens het ook maken.

Catspacho:

1/2e blik van je favoriete natvoer
50ml water
Een vork en schoteltjes

Verdeel het natvoer over de schaaltjes met een vork. Nu kan je er water bij doen, voor de minder goede eters is het belangrijk dat er niet te veel water bij gaat want er zit al vocht in het eten. Daarom heet het natvoer.
Nou kan je mens alles goed fijn prakken. Water uit de kraan is prima want het moet niet te koud zijn voor je buikje.”

Momentje

Jajim en Frou Frou in koor: “We willen ook even een momentje nemen voor Tommy en zijn mensen. De ene dag kregen we zoals elke week een purrichtje van Tommy op ons furhaaltje en de dag erna hebben de sterren hem geroepen.
Onze lieve, trouwe vriend is nu bij alle andere stralende sterren, maar wat hadden we hem zo graag nog veel langer beneden gehad. We sturen heel veel troostende kopjes naar zijn voltijd- en deeltijd mensen die Tommy het allermeest missen. We furgeten hem nooit en weten zeker dat alle andere sterrenfurriendjes hem een (super)warm welkom hebben geheten.”

Hoe gaan jullie om met de hitte?

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou