In mijn tuin is iedereen welkom die zich netjes gedraagt en niet gemeen doet of gaat pesten, want daar hau ik niet van, of eigenlijk ben ik er bang van, folgens mijn vrouw is dat loogies en hoef ik dat ook niet te aksepteeren, daar was ik best opgelugt over.
Pokon
Ik hau niet van ruusie en harde stemmen of lawaai, ik heb sinds ik hier woon nog nooit met iemand gefochten en ik ben ook niet van plan om dat ooit te gaan doen, waarom zau ik ook?, ik moet wel eerlijk zegggen dat ik Pokon soms een tik geef, maar hij doet dat ook bij mij, daarna hauden we meteen weer op, want dan weet Pokon weer dat het mijn huis en tuin zijn, en ik weet dat Pokon dat weet maar toch mijn brokjes eet, en zo blijfen we gewoon vrienden.
Popje
Met de vogels in mijn tuin heb ik ook nooit ruusie, ik probeer ze niet te fangen en zij laaten mij ook met rust, nau denk je misschien dat vogels katten altijd met rust laten maar dat is niet zo!, froeger zaten hier vaak grote vogels, ze heeten kraajen en eksters, en die pestten katerjongen Popje die hier toen woonde, ze deeden net alsof ze hem gingen pikken met hun snaafel, hij ging altijd maar snel naar binnen want hij fond die grote vogels griezelig, ze waren soms wel met zijn drietjes tegen Popje, en dan kwamen mijn mensen hem helpen.
Dat hoefde niet meer toen Popje op een dag zo een ekster had gefangen!, hij moest hem weer los laaten van mijn man, maar toch wisten de eksters daarna dat ze op moesten letten, en ze pestten Popje nooit meer.
Hautduifen
Nu komen er alleen kleine vogels in mijn tuin, die doen mij niets, en natuurlijk komen de duifjes elke dag, het zijn hautduifen heeft mijn vrouw me ferteld, en meestal zijn ze met zijn tweetjes, maar sinds een paar weeken komt er steeds maar eentje, waarschijnlijk is dat een jong mannetje en zoekt hij iemand om kindjes mee te krijgen legde mijn vrouw me uit, ik wist niet eens dat duifjes ook trauwen!, ik ben benieuwd of mijn jongensduifje een leuke andere meisjes- of jongensduif findt, en of er dan kindjes koomen, mijn vrouw roept nau iets over hoe kindertjes worden gemaakt, maar dat weet ik echt wel.
Als mijn duif kindertjes krijgt ben ik een beetje de oom van de beebieduifjes en dat lijkt me fantasties, dat ik de beebies zie opgroeien tot grote folwassen vogels, die hun eigen weg gaan.
Vrienden
De duif en ik zijn vrienden, hij eet de brokjes die ik niet mag omdat ik slank moet worden, en hij komt meteen als hij mij of mijn mensen ziet, eerst bleef hij altijd op een hooge plek zitten, maar nau zit hij ook vaak bij mij op de grond, en dan soeselen we een beetje met zijn tweetjes, gezellig find ik dat.
Vrienden maken is veeeeeel leuker dan ruusie maken, en ik kan het iedereen aanraden, zeker weeten.
****
Ik tetter keihard, kan het alsjeblieft een keertje vreede worden?!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
Ik wil het er eigenlijk niet meer over hebben, al die natterigheid van de afgelopen dagen. Maar m’n tuin is dit jaar nog niet zo groen geweest als nu, dus ik denk dat de plantjes er wel blij mee zijn. En als de plantjes en struiken en boompjes in m’n tuin blij zijn, dan ben ik dat ook. Want ze geven me straks heerlijke koelte in de warme dagen die vast en zeker nog gaan komen.
Nou weten ze inmiddels wel wat ik lekker vind, want als ik iets krijg met heel veel vlees, vis of gevogelte maar er zit van die vieze gelei omheen, dan ga ik liever gewoon verder met m’n droge brokjes. Maar voor de rest wil ik alles wel een keer proberen. Ik vond de kipstukjes met asperge lekker en zelfs het zakje met insecten en met kangoeroe was weer ‘s een leuke variatie.
Zo te zien begint ‘t net weer met regenen, dus ik ga lekker op ‘t grote bed liggen. Kan ik tussen wat dutten door nog even verzinnen wat ik allemaal nog moet laten regelen voor het Derde Grote Weiland Feest terwijl ik m’n ontbijt aan het verwerken ben.
Hier mevrouw Ollie(Bert), met wat meer informatie over de voortgaande renovatie, zodat de vrienden van Ollie weten wat er nu eigenlijk aan de hand is.
miauw. Het is namelijk al lang 5 uur ‘s ochtends geweest en dat betekent etenstijd. Even richt ik mijn blik op Frou Frou maar die trekt zich niet zoveel aan van de klok. Wel van onze mensenbroer met zijn geritsel. Op de één of andere manier vindt ze dat veel interessanter dan een bakje vol krakend verse brokjes. Zoals bij bijna elk geluidje wat ons mens maakt, gaat haar koppie wel even over de rand van het mandje, purraat om bij hem op de grote mand te springen. Maar omdat hij de lakens weer mompelend over zijn hoofd trekt, over iets met ‘te vroeg’, bedenkt mijn zusje zich, geeft een goedkeurend PIEPje en begint eerst rustig met een wasbeurtje.
Zacht
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Roover miauwde: nee, niet Truus. Die geeft altijd light brokjes waar helemaal geen smaak aan zit. We moeten een plan maken, Bliksem. We moeten voorkomen dat ze weggaan.
lekkere snoepjes van krijgt.