Alle berichten van TegnieseDienst

🐾 Bliksem vertelt over de warmte in de tuin jungle

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het is Roover en mij gelukt om het warme weer en de zon terug te krijgen. Maar hoe ga je nu met de warmte om in je eigen jungle? Ik ga het uitleggen.

Schaduw

Ik ben natuurlijk de onbetwiste koning van de tuin jungle. Samen met mijn mensen trotseer ik de hitte als een ware zenmeester. Er zijn strategische schaduwplekjes waar zelfs de irritante vliegen niet kunnen komen.
Met mijn zwarte glimmende vacht steek ik altijd mooi af tegen het groene gras in mijn territorium. Maar als het dan ineens tropisch warm wordt gaat mijn actieradius wel drastisch anders worden. Normaal ben ik een drukke jager. Maar nu even niet.
Waar ik normaal door de struiken vlieg en slinger ben ik nu een luie zon aanbidder geworden. Als de zon heel heet wordt kies ik niet voor een plek in de volle zon. Nee, ik heb dan hele goeie schaduwplekjes. Precies onder de bladeren van de grote struik, waar de grond veel koeler is. Ik druk mijn buik dan plat tegen de aarde die daar veel koeler is. En soms ziet dat er raar uit zeggen mijn mensen.

Rust

Met deze warmte is het rustig in mijn jungle. De vogels vliegen nog wel rond maar daar kijk ik niet naar op. Teveel gedoe met die warmte. Het enige wat ik dan doe is als er toch een vlieg in de buurt is die met een bliksemsnelle reactie weg meppen. Vervolgens draai ik me op om na een diepe zucht lekker verder te slapen.
Als het echt te warm wordt dan verhuis ik naar onder de tuintafel. De tegels zijn daar heerlijk koel. Ik ga dan languit op de koele tegels liggen en dan heb ik ook nog de schaduw van het zonnescherm. Dit is strategisch een super goeie plek om de vogels uit de boom te kijken. Zo spaar ik energie voor de koelere avonduren als de jungle weer helemaal van mij is.

Liggen

Soms komt Roover de jungle binnen lopen en dan wordt het best wel komisch luieren. Wij hebben allebei onze eigen plekken om te luieren.
In de jungle staat een Hosta. Dat is de favoriete plek van Roover om te gaan liggen. Maar ik vind het daar ook wel fijn. We lossen dat samen op door synchroon te gaan liggen. We liggen dat op exact dezelfde manier languit onder de Hosta bladeren.
Van samen jagen komt dan niet zoveel terecht. Soms vliegt er een dikke bromvlieg over het gras. De jacht instincten treden dan wel in werking maar dan wel in slow motion.
Ik geef Roover dan een miauw waarschuwing, zodat hij weet dat er een vlieg is. Roover tilt dan zijn kop op en volgt de vlieg met zijn ogen. Maar niemand van ons komt echt in beweging. Wij kijken eigenlijk de vlieg gewoon weg.
Soms liggen we ook achter in de jungle onder de parasol. Maar de schaduw verschuift de hele tijd. Stom is dat. Dus om de zoveel tijd verschuif ik een stukje naar links om in de schaduw te blijven. Roover gaat mij dan nadoen en doet precies hetzelfde. Net of hij vast zit met een touwtje aan mij. En zo kunnen we ineens 3 meter verder liggen zonder ook maar één poot gelopen te hebben.

Baas

Als de avond valt en het koelt af keert de echte energie pas echt terug. Dan sprint ik met Roover weer door de struiken. Klaar om te laten zien wie hier echt de baas is van de afgekoelde tuinjungle. Dat ben ik natuurlijk maar mijn vriend mag meedoen.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie over de warmte en haar staart

Minnie en de warmte en de hitte

Hoi liefe lezers fan mijn blog. Het is weer zover. Het is weer Minnie dinsdag. Als ik dit mauw en Frau het typt is het heerlijk weer buiten. Gisteren niet toen was het puf puf bah warm. Maar nou staat er meer wind en genieten we er allebei fan.

Ik foel het aan mijn staart, de zomer komt eraan. Terwijl ik dit mauw moet Frau er hard om lachen. Wat zeg jij nou kan jij furranderingen van het weer aan je staart foelen? Dat heb ik nou nog nooit gehoord hihi. Furrbaasd keek ik haar aan. Ja weet je dat niet? Ikke kan dat echt hoor. Nou liefe Minnie folgens mij hou je me een beetje voor het lapje.

Staart

Ik deed nog mijn best om serieus te doen maar helaas ze had met al door. Toch moest ik er wel een klein beetje om miauw lachen want foor een seconde had ze me toch geloofd hihi. Mijn staart kan feel maar geen weer foorspellen. Je kan wel mijn humeur aflezen aan mijn staart.
Als ik boos ben dan zwiept mijn staart heen en weer. Zwiep zwiep en ook plof plof. Er zit dan ook best wel een kracht in die als je m’n staart tegen je aan krijgt nog best pijn kan doen ook. Als ik onstpannen ben dan staat mijn staart omhoog in de vorm fan een fraagteken. Niet dat ik weet wat dat is een fraagteken maar dat schijnen die tweebeners zo te noemen.
Toen ik fan de week in mijn hangmatje lag en de eerste zonnestralen op mijn lijfje foelde komen nou ik kan je furrtellen dat toen mijn staart in de fraagteken modus ging. Meteen sprong ik uit het hangmatje op de grond en dribbelde ik naar het raam.

 

Waakkat

Frau was op dat moment niet thuis dus feel meer dan in de fensterbank fan de warme zon genieten kon ik op dat moment niet. Ik was net een beetje weggedoezeld en aan het dromen van lekkere foogultjes en muisjes toen ik de poort hoorde gaan. Meteen ging ik rechtop zitten. Mauw mauw kijk nou er is zon mauw mauw goed he! Dat riep ik naar haar. Ze kwam naar de achterdeur gelopen en deed die van het slot. Waarom ze die deur altijd op slot doet is mij trouwens een raadsel. Ik ben een suuper goeie waakkat en kan prima het huis bewaken. Maar goed daar denkt zij dus anders over.
Miauw ga je de deur open laten? Het warme weer is gearrifeerd! Jazeker liefe Minnie die deur gaan we lekker open laten. Zodat de frisse lucht naar binnen kan en we ook kunnen genieten fan het lekkere weer. Op dat moment was het weer nog prima te doen. Dat furranderde de folgende dag.

Heet

Dat was dus gisteren. Ik merkte het meteen toen ze de achterdeur open deed in de ochtend. Er hing iets in de lucht iets benauwds. Frau keek mij aan en zei jij foelt het ook he? Ja zei ik. Nou dan laten we alleen nu heel eefe de deur open en doen we hem straks weer dicht. Miauw mauw mauwde ik. Ja dat is een goed plan want anders wordt het hier binnen strakjes suuper duuper heet.
En nou heb ik dan wel een koelmat foor koele pootjes en een koele bips maar om nou de hele tijd op dat ding te blijfe zitten find ik dan toch weer minder hoor. Je wilt ook wel eens een brokje of een slokje of kijken wat er aan de voorkant van het huis gebeurd. Dus ja als het buiten boofe de 25 graden is (ook weer zo’n tweebeners term ik noem dat gewoon te warm hihi) dan is het gewoon fijner om de deur dicht te laten. We hebben thuis ook zo’n waai ding dus dat is dan toch echt een feel beter plan.
Nou dit was het weer foor deze keer. Furrgeete jullie niet om genoeg te drinken met dit weer? Dat is belangrijk hoor! Daarnaast blijf ik natuurlijk nog altijd keihard mee tetteren foor freede!
Pootje van Minnie

Lucky en de heerlijke warme zomer

Hoi vriendjes, hier vanuit een zeer zonnig en warm Krullieland ben ik weer. Ik moet zeggen dat ik de afgelopen weken niet echt veel beleefd heb maar het is wel een bijzondere ervaring met het weer.
In het begin van de week was het soms nog koud en hadden mijn mensen het zo fris binnen dat ze de warme plaat nog aangezet hadden. Dat is kennelijk al vrij bijzonder in deze tijd van het jaar waarin het toch voorjaar heet en we hopen dat de zon veel schijnt en het zo nu en dan eens lekker warm wordt.
Maar goed, ik zal niet klagen want ik vind het fijn om op de vensterbank te liggen als de warme plaat aan is en ook mijn broer Moos is daar van gecharmeerd. Maar goed, na de kou kwam er wind, zo hard dat de musjes in de tuin zowat voorbij stormden en vielen er ook regelmatig kleine witte steentjes uit de lucht.

Zomer

En toen ineens…was het geeneens voorjaar meer maar gewoon van de ene op de andere dag zomer!
Warme plaat uit, deur open en de zon scheen me toch lekker. We mogen nu dus ook, mits onze mensen thuis zijn, de hele dag buiten en ik kom nu ook veel meer in de tuin zelf. Ik loop rondjes om het huis, bekijk alles goed en inspecteer alle plekjes, hoekjes en gaatjes om zeker te weten dat het veilig is en kijk of het goed gaat met Jip. Zij zit natuurlijk al weer een hele poos buiten dus het is ook voor haar fijn dat het mooier weer geworden is.
We mogen nu dag én nacht in de ren dus dat is fijn. Dan blijft het luikje open staan en gaat het rolluik wel dicht, precies tot aan waar het luik zit en dan passen wij er nog prima door. Mijn mensen denken dat er ’s nachts misschien wel eens een muisje of zo voorbij komt dus die kunnen wij dan ook spotten. Wat we allemaal zien, vertellen we niet hoor want sommige dingen mogen best een geheimpje blijven dat we dan alleen als kat zijnde weten.
Ik wil wel even vertellen dat poes Dekentje, met die mooie zwarte staart en dat zwarte dekentje op haar verder vooral witte lijf, momenteel regelmatig in onze tuin te vinden is. Ze komt dan ergens door de struik gekropen en ineens staat ze er. Het zou kunnen dat het te maken heeft met de aanwezigheid van veel vogels in de tuin (en ja, wij vinden dat ook erg gezellig) maar toen het wat kouder was, hadden we ook nog een andere bijzondere gast.

Het was geen GBK zoals Japie ze noemt maar een GGK, waarbij de tweede letter in dit geval voor Grijze staat maar het was wel een grote hoor. Misschien iets voor Muisbezorgd hoewel ik deze bezoeker maar twee keer gezien heb.
Mijn mensen hebben de rat ook gezien maar dat kwam vooral omdat ik ineens heel snel werd. Ik ben niet altijd even vlug en ik slaap nogal eens lekker maar ik was in de ren op dat moment. Deze is natuurlijk van gaas aan de buitenkant en daardoor kun je veel zien.
De vogels passen precies in de mazen en zitten daar regelmatig maar de rat zat in een grote struik die net buiten de ren staat. En ik zat in de ren… en hing er dus ook meteen echt letterlijk in omdat de muis omhoog schoot in de struik. Voor het beste zicht moet je dan als kat ook omhoog klimmen en dat heb ik zeker gedaan.

Stoer

Niks aan de hand met mijn poten, stram was ik zeker niet meer en ik deed mijn uiterste best om de gangen van de rat zo goed mogelijk te volgen. Mijn mensen waren verbaasd dat ik dat allemaal gewoon kan maar vonden het zeker dapper en stoer dat ik toch zomaar deed. Uiteindelijk is de rat op het dak geklommen maar daags daarna huppelde hij ook weer door de tuin. Toen was het wat minder spectaculair dan de eerste keer maar wij houden het wel goed in de smiezen of hij nog eens komt. Ik denk dat hij trek had in het voer van Jip maar hij kan niet in haar hokje dus zij zit veilig.
Om bij te komen van alles ben ik daarna maar in de gang op een doos gaan zitten, daar is het rustig en iemand moet het voer dat erin zit per slot van rekening toch ook bewaken.

Troostknuffels

Ik wilde nog wel even zeggen dat ik het sneu vind dat het er de laatste tijd nogal wat vriendjes over de regenboogbrug gegaan zijn. Voor hun mensen en dierenvriendjes sturen we troostknuffels en we hopen dat alle sterretjes het nu fijn hebben.
Het is belangrijk ook vriendjes te hebben en onze mensen hebben gisteren lunch gedaan met andere mensen waar ook poezels wonen. Ze hadden een tasje met cadeautjes bij zich en daar wil ik volgende keer over vertellen. Er zat een catnip smiley in, daarmee sta ik al op de foto. Het kaartje moest er eigenlijk nog af maar ik kon al niet meer wachten om ermee te spelen. Veel knuffels van Lucky en de rest.

Kever heeft een mening over Tommy

Een heleboel daagen leek het wel herfst en ik was een beetje mopperig was geworden van al die reegen en keiharde wind, maar nu is mijn lente eindelijk weer terug, en niet zomaar een beetje, maar met folle kragt!

Warm

Het ging heel snel, de ene dag was het nog frips en nattig, ik ging naar buiten en eigenlijk meteen weer naar binnen, wat zau ik in de reegen in mijn tuin moeten doen?, de dag daarop was het bijna de hele tijd droog, ik waaide nog wel uit mijn haaren maar het was al iets minder erg, de dag daarna was het een klein beetje warmig, en het freemde was dat het steeds warmer aan foelde, laat op de afond was de lucht zo zacht dat ik een hele tijd buiten in het gras lag, in het donker, en Juultje was nog op het dak van het schuurtje.

Toen ik de folgende ochtend op stond en naar buiten ging wist ik niet wat ik mee maakte… keiwarm, op mijn terras was het al te heet om te gaan liggen en oferal schitterden de blaadjes van mijn planten in het licht, mijn tuin was fol van kleuren, ik zau haast niet geloofen dat er zoveel kleuren zijn als ik het niet zelf had gezien.

Ik ging meteen naar mijn gras, dat was nog koel en fochtig van de nacht, ik rende er een paar rondjes en daarna knabbelde ik er aan, het was heerlijk mals en ik kon de zon proefen, die zorgt voor ekstra smaak, ik hau van gras en fooral van de lange sprieten die nog lichtgroen zijn, die zijn zo sappig en ze smaaken naar frisse lucht en geluk en warmte.

Mijn vrouw kwam ook in de tuin zitten, onder een paaraasol, dat is een soort paaraaplu maar dan voor in de zon, ze deed dingen op de Aaipet, ik ging bij haar liggen en ze aaide me over mijn hoofd, het was helemaal stil en je hoorde alleen vogels die met elkaar praatten en insektjes die langs bromden.

Ster

Alles was perfekt, ik kon me niks mooiers foorstellen, totdat ik zag dat mijn vrouw schrok, ze keek naar me en zei dat mijn vriend Tommy een ster is geworden, heel plotseling, ik dacht dat het een fergipsing was, maar nee het was echt waar: Tommy, die voor iedereen lief was en altijd bij iedereen op de blog antwoordde, is er niet meer.

Hoe kan zoiets?, en waarom gebeurt zoiets?, ik snapte er niks van, mijn vrouw zei dat het soms zo gaat, dat niemand weet wanneer het gebeurt, en dat dat maar beeter is, want als je van teforen weet wanneer je een ster wordt kan je niet meer gelukkig zijn, ze zei ook dat je zuinig moet zijn op je vrienden, omdat je dus nooit weet wanneer ze er ineens niet meer zijn, en dat we moeten probeeren te genieten zolang dat kan, met onze vrienden in gedagten.

We zaten buiten op mijn terras in de zon, maar het perfekte was er fanaf.

Die afond heb ik naar Tommy gezwaaid, hij twinkelde hoog aan de nachtheemel, dankjewel dat je mijn vriend was lieve Tommy, en dat je iedereens vriend was, ik draag je mee in mijn hart.

***

Ik tetter weer voor vreede, ik geef het eerlijk waar niet op.
En ik stuur iedereen die iemand mist een zacht kopje, fooral meneer en mevrouw Tommy.

Joep heeft het voorjaar weer gevonden

Soms dan heb je van die dagen dat je gewoon helemaal niks bijzonders te mauwen hebt. Neem nou de afgelopen week. De eerste paar dagen woeide ik gewoon uit m’n jas en kwam ik nat thuis, soms zelfs met twee paar kouwe poten. En dan heeft ‘s morgens stiletto’s scherpen aan de krabpaal naast de bank voor mij ook helemaal geen zin totdat de tenen weer een beetje warm zijn geworden.
Da’s net zoiets als binnenkomen met kouwe oren, dan weet m’n personeel intussen ook wel dat ik helemaal geen zin heb om naar hun woordjes te luisteren. Niet dat ik de rest van de dag wel luister hoor, want ik ben nou eenmaal een eigenwijze katermans en geen gehoorzame blaffer, zoals mijn buurhond Bubbles.
Maar die ben ik nu stiekum aan het leren om ook net te doen alsof hij z’n baasjes niet hoort als ze ‘m roepen en ik kan je verzekeren dat je een oudere hond echt wel nieuwe kunstjes kan leren.

Rustig

Gelukkig snapt Senior heel goed dat hij ‘s morgens niet teveel geluid hoeft te maken tegen me, terwijl Junior voordat ze m’n ontbijt eindelijk serveert al hele verhalen tegen me begint. Dat ze blij is om me weer te zien, dat ik zo’n mooie en lieve katermans ben. Dat weet ik intussen zelf ook wel, maar om een beetje aardig te blijven krijgt ze dan wel een paar kopjes van me tegen haar been terwijl ze naar m’n voorraadkast loopt. Je moet de hand die je natvoerverpakking open maakt tenslotte nooit bijten of negeren.
Soms pakt ze in elke hand een verpakking natvoer, en dan krijg ik te eten waar ik als eerste aan gesnuffeld heb. Volgens mij heeft ze nu nog steeds niet door dat ik niet kan lezen wat er op de etiketten staat, laat staan dat ik ruik wat er in zit. Maar ik herken wel of ze een blikje of een kuipje of een zakje vasthoudt.
En wanneer die allebei van de middelste kastplank afkomen maakt het me nooit zoveel uit en snuffel ik aan een willekeurige verpakking, om haar het idee te geven dat ik zelf m’n ontbijt gekozen heb. Daar wordt ze dan elke keer weer blij van, en blij personeel is natuurlijk ook een blije katermans, want dat levert altijd wel iets extra’s op.

Binnen

Maar zodra Junior op haar tenen gaat staan om een blikje of een zakje van de bovenste plank uit m’n voorraadkast te pakken dan hou ik scherp in de gaten in welke hand die gaat. Want daar zit meestal wel iets met kaas in, en dat is op dit moment m’n favoriete eten. Dat kan vanavond of morgen natuurlijk weer helemaal anders zijn, al wacht ik vaak wel tot de voorraad weer helemaal aangevuld is voordat ik laat merken dat ik er helemaal geen trek meer in heb. Voor de lieve vrede neem ik dan nog wel een paar hapjes of lik ik de nattigheid tussen de stukjes vlees vandaan voordat ik demonstratief aan m’n brokjesmix begin, die trouwens ook elke ochtend vers in m’n andere etensbak wordt geserveerd. Want als ik helemaal niks eet, dan gaat m’n personeel zich zorgen maken en sta ik binnen de kortste keren weer op de tafel bij die nieuwe lieve dierendoktermevrouw. En daar heb ik de komende tijd geen zin in.
Maar goed, deze week heb ik dus behalve de dagelijkse eet-, dut- en knuffelmomenten en straatcontroles niet zoveel bijzonders meegemaakt. Het weer was er ook gewoon niet naar, dus ik ben overdag bijna de hele tijd lekker binnen gebleven. En dat beviel me eigenlijk best, want ik kon weer helemaal in het ritme van de routines van m’n personeel komen.
Tot gisteren. Toen had ik alweer genoeg gezien en gehoord en ben ik ook overdag lekker naar buiten gegaan. Gewoon, omdat de zon weer scheen, de wind weg was en m’n personeel ook lekker lang in de tuin bleef. En dat is altijd gezellig, zelfs als er een paar druppels vallen. Want onder het balkon van de bovenburen zitten we lekker droog, gezellig saame.

Muizenstand

Vannacht ben ik, nadat ik eindelijk weer ‘s kon zwaaien naar alle vriendjes achter de Regenboogbrug, ook nog lekker op stap gegaan om de muizenstand en de potten pindakaas te controleren. Ik heb zelfs vanmorgen m’n personeel verwend met twee muizen, die ik piepend vers speciaal voor hullie uit het weiland heb meegenomen. Want eigenlijk zouden zij zelf ook ‘s moeten proeven hoe kattastisch lekker de pindakaasmuizen nu al zijn. En dan eet ik vanavond hun zalm wel, dat lijkt me best wel een prima ruil.

De komende dagen ga ik blij zijn dat ik m’n voorjaarsjas al heb aangetrokken, al ben ik wel een beetje bang dat m’n personeel met blote achterpoten in de tuin gaat zitten vanwege de temperaturen die beloofd zijn. Om bij te kleuren, zeggen ze dan.
Maar ik blijf het best een raar gezicht vinden hoor, die kale bleke velletjes zodra de zon schijnt. Dan zie ik toch liever m’n eigen harige witte sokken.

Stevige poot en zachte kopjes,

Joep