Alle berichten van TegnieseDienst

Kever heeft een mening over de beste zijn

Aksiefootoo, zien jullie dat ik een tijger ben?!

Forige week kreeg ik van mijn vrienden en vriendinnen ZO een lieve woorden, ze gingen over toen ik kleine Kever was, niemand fond dat raar of stom, niemand zei dat ik maar een grote jongen moest zijn, iedereen wilde me helpen en daar was ik zo blij mee!

Soms is het moeilijk om te zeggen dat je dingen niet kan of niet durft, maar ik probeer het tóch want misschien helpt het iemand, als ik van andere katten lees dat ze bang zijn of iets niet kunnen foel ik dat ik niet alleen ben, en dat find ik fijn om te weeten.

Taalent

Ikzelf kan best heel veel dingen, zo kan ik echt fantasties mooi spieraal speelen, mijn vrouw roept nau dat je dat eigenlijk niet hoort te zeggen van jezelf, maar waarom niet?, ik ben er trots op en ik oefen ook elke nacht, het is een taalent van mij dat ik heb ontdekt toen ik me nog vaak ferstopte onder het bed, ik ben de eerste kat die hier woont die muziek maakt op de spieraal van het bed, dat is toch biesonder?, dat beteekent niet dat ik mezelf beeter find dan anderen hoor, echt niet, zo ben ik niet en ik hau daar ook niet van dus ik ga nooit een patser worden, zeker weeten van niet!

Ik kan ook keigoed tetteren, ik kan de feer fangen, ik kan heel hard over mijn gras rennen, en ik kan knuffelen als de beste, dat zijn allemaal belangrijke dingen en daar ben ik helemaal tefreeden mee.

Maar ik kan ook best veel NIET: ik kan niet klimmen, ik kan niet goed springen, ik ben echt heeeeeel erg bang voor alle mensen die niet mijn mensen zijn, ik durf niet langs de wasmasjien, ik ben bang voor alles wat ik nieuw is, en ik begrijp vaak dingen niet, ik word er wel eens ferdrietig van als ik bijfoorbeeld zie hoe snel Pokon en Juultje zijn en wat ze allemaal kunnen en durfen en doen, terwijl ik er bij sta te kijken en niet snap wat er allemaal gebeurt – dan foel ik me heel klein en onzeeker.

Heppie

Gelukkig krijg ik altijd veel kompliementen van mijn mensen, ze zeggen dat er op de heele weereld geen Kever is die zo lief en grappig is als ik ben, dat ik altijd vriendelijk en netjes ben tegen katten en andere beestjes, en dat ik een Keverzonnetje in huis ben.

Mijn vrouw zei dat niemand beeter is omdat ie meer kan dan een ander, en dat iemand die niet zo veel kan ook niet minder is, dat hoe je je gedraagt veel belangrijker is dan wat je allemaal kunt en hebt, dat we allemaal gelijk zijn, en dat ze trots op me is omdat ik zo lief ben, ze noemde me besch-eiden en vriendelijk, zooo heee ik was er helemaal heppie van!

En daarom ben ik zo blij met jullie als vrienden: omdat we hier op de blog NAAST elkaar staan, niet BOOFEN elkaar, we helpen elkaar, we deelen geluk en ferdriet, en het gaat er niet om wie de beste is, want dat zijn we allemaal Saame!!

***

Ik tetter voor vreede, maakt niet uit hoe lang het noodig is: ik geef het niet op!
Naar iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes, en ik wens jullie allemaal een frolijk Paasen!

Jajim en Frou Frou: een vis op het droge

Miauw lieve lezers, deze week een wat kort purrichtje van ons wegens een situatie die even voor gaat. Maar we hebben toch iets te furtellen hoor, of beter gemiauwd, we hebben iets te laten zien en we zijn benieuwd wat jullie ervan denken.

Een vis op het droge

Jajim: “Hebben jullie ook weleens dat je mens van die goedbedoelde maar rare dingen furzint? Die van ons had weer wat nieuws bedacht en wij weten nog niet wat we ervan vinden. Hij heeft het niet in zijn eentje bedacht, eigenlijk is het een furzinsel van onze mensenopa en niet van onze mensenbroer. Opa ging op vakantie en nam een souvenir voor ons mee. Het beweegt en spartelt en het maakt ook nog geluid. We vinden het spannend maar stiekem toch ook wel interessant. We hebben er weinig woorden voor maar wel een filmpje! Op het filmpje zien jullie iets heel geks en het is geen rare vogel maar een rare vis. Frou Frou is er nog een beetje bang voor, maar ik heb ons nieuwe speelding al gevangen en er zelfs aan geroken. Deze vis heeft trouwens geen smaak of niks, wel zit er dus spul in dus daarom geef ik de vis voor nu het voordeel van de twijfel. Wie weet, went zoiets wel uiteindelijk?”

Frou Frou: “Nou lieve furriendjes, dat was het alweer voor deze week. Kort maar krachtig, net als de vis, en we hopen dat jullie het leuk vonden om onze nieuwe speelvis te zien. In onze volgende letters miauwen we weer een langer furhaaltje over onze avonturen. Voor nu wensen we iedereen een purrachtige week toe met veel zon en knuffels.”

Hoe zouden jullie reageren op zo’n rare vogel, eh, vis? Komen jullie mensen ook weleens met zoiets vreemds thuis dat je denkt van ‘wat is dit nou weer’?

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

🐾 Bliksem heeft Paas gedachtes

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen.
Het is bijna Pasen en ik moest denken aan ome Doerak en tante Fleur.

Alleen over

De zon scheen lekker warm door het raamkozijn, precies op de plek waar ik altijd heerlijk lig te slapen. Maar ook de plek waar ome Doerak en tante Fleur lagen te slapen. Nu lag ik er alleen. Eerst waren we een trio en nu ben ik alleen over. Ik strekte me helemaal uit maar trok mijn pootjes snel weer in. Het was stil in huis en mijn gedachtes dwaalden af.
Ik dacht aan Ome Doerak, de rode kater die altijd de kattenkwaad klussen op zich nam. Doerak die mij leerde hoe je het beste kon klimmen, en hoe je onopgemerkt snackjes van het aanrecht kan pikken. Ik keek naar de krab en slaappaal. Ik mis het spel, het stoeien en zijn warme rode vacht waar ik altijd tegenaan kroop om te slapen.

 

Tante Fleur

En toen dacht ik aan tante Fleur. De zwart witte poes die, in tegenstelling tot Doerak, altijd alles in de gaten hield. Tante Fleur was de rust zelve. Wanneer ik te druk was, gaf tante Fleur mij altijd een zachte tik op mijn neus, een rustige “kleine vriend ”tik. Als ik mij soms onzeker voelde, was tante Fleur er altijd om mij te wassen en een veilig gevoel te geven. Het grote samen zijn.
Ik stond op en liep naar de woonkamer. Snuffelen aan de mand die vroeger van Doerak was. Daarna liep ik terug naar de vensterbank, de plek waar tante Fleur urenlang naar de vogeltjes keek en in de zon lag. Ik sprong op de vensterbank en ging precies op haar plek zitten. Naar buiten kijkend zag ik nauwelijks vogels.
Zachtjes begon ik te miauwen. Een zacht geluid, een soort van vraag zonder antwoord.
Ik miste de warmte van rode Doerak en de rustige aanwezigheid van tante Fleur. De herinnering aan hen was levendig, maar de lege plekken in huis voelde voor mij nu koud aan.

Dromen

Plotseling hoorde ik de stem van mijn man mens: Bliksem, kom maar hier maatje! Ik sprong van de vensterbank en liep naar de bank. Ik sprong omhoog en nestelde me tegen mijn man mens aan. Terwijl ik werd geaaid, begon ik luid te spinnen. Het was een spinnen dat de leegte moest opvullen. Een herinnering aan de liefde die ik had gekend.
Doerak en tante Fleur waren er niet meer, maar in mijn hart leven ze voort. Elke sprong, elk kattenkwaad en elk rust momentje was een eerbetoon aan Doerak en tante Fleur die mijn leven zo bijzonder hebben gemaakt.
Ik sloot mijn ogen, en droomde van rode vachten en de zwart witte vlekken, en vond eindelijk de rust die ik zo nodig had.
De weemoed van de dag maakte plaats voor kriebels in mijn buik. Pasen kwam eraan en dat betekent leven in de brouwerij! En ik weet zeker dat Doerak mij vanaf zijn wolk met een mooie rode staart zou aanmoedigen om dit jaar eindelijk die ene grote gele veer uit de paasboom te vangen. Terwijl tante Fleur vanaf haar wolk zou spinnen om mijn ondeugende streken.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie vierde haar furrjaardag

Wat een week is het geweest. Ik heb er nog een kater van. Niet een echte natuurlijk. Miauw hihi dat zou wel gek zijn. Nee dit is een term wat die tweebeners gebruiken als ze hard gefeest hebben enzo. En een feest is het geweest. Ga lekker zitten met een slokje en een brokje en lees mee hoe dit zo kwam.

Feestweek

Het begon allemaal presies een week geleden. Dat was ook de dag met de dins erin. Frau zei dat het de Minnie feestweek ging worden. Ze zei dat ommedat ik op de dag met de vrij erin sttt 13 jaar zou worden (auwe poes ben ik al he hihi). En dat ze fond dat dat wel een hele week feest furrdiend had.
Maar deese poes heeft koppie koppie. Want het was me de dag erfoor al opgefallen dat de feliks kat doos met natfoer zakjes leeg was en in de karton opfang bak was gelegd. Nu zie ik jullie mooie katte en honde koppies fronsen. Minnie was is nou weer een karton opfang bak. Nou dat zal ik jullie eens eefe mauwen. Dat is een kartonnen doos (kan ook ies anders zijn hangt van de mens af) waar lege dingen in gelegd worden. En als de doos fol is dan gaat die naar de kartonbak buiten.
Dat find ik eigenlijk best slim fan Frau. Want anders zou ze steeds foor een dingetje daar heen moeten. Je zou bijna denken dat ik dat zelf bedacht had haha. Want zo slim ben ik wel. Maar nee dit is toch echt een tweebener idee geweest.
Maar goed. Terug naar die Minnie feestweek. Dat betekende dus dat ik elke aafond tot aan mijn furrjaardag niet een zakje natfoer kreeg. Nee ik kreeg elke aafond een wiekent snek blikje. Wat de reede ook was mij hoor je niet klagen hoor. Elke dat zo’n wiekent blikje is echt jammie de bammie.

Jarig

Op de dag met de vrij er in was ik dus jarig. De dag begon met dat Frau Heppie Bursday foor me ging zingen. Nou find ik haar heel lief hoor maar als zij gaat zingen dat klinkt het als heel fals kattegejank. Een beetje zoals je hoort als met je pootje ergens tussenkomt. Mie hie hie hiew! Dus ik glimlachte lief, knikte met mijn kopje en stopte snel een paar brokjes in mijn oore. Zo kon ik net doen alsof ik het heel mooi fond en alles maar stiekem hoorde ik dus niks meer. Slim van mij he.
Een paar uurtjes later hoorde ik de poort gaan. Want uiteraard kwam mensenopa ook eefe langs op mijn furrjaardag. Saame hebben we er een heel fijn feestje van gemaakt. Ik heb lekkers te smikkelen gehad en ook hebben we heel feel geknuffeld. Dat find ik toch wel het allerfijnste. Mensenopa en Frau hadden het eroofer dat ik foor een poesje van 13 jaar er nog zo goed en fit uit zie.

Snek

Ik sprong bij Frau op schoot en gaf haar een kopje. Ik mauwde dat ik er zo goed uitzo omdat zij zo goed foor me zorgt. Ach Minnie zei ze wat find ik dat nou lief fan jou dat je dat zo teege mij zegt. Of nou ja mauwt. Want je praat niet je miauwt natuurlijk. Ik moest een beetje miauw lachen en antwoorde dat ommedat wij elkaar al elluf jaar kennen het af en toe wel lijkt alsof ik praat als mens in plaats van miauwen. Zo goed begrijpen Frau en ik elkaar inmiddels.
Nou en toen ging mensenopa weer naar huis en was mijn furrjaardag bijna foorbij. Maar natuurlijk niet foordat ik nog eenmaal zo’n heerlijk blikje wiekent snek had gekregen. Dat heb ik overheerlijk op zitten smikkelen en daarna ben ik weer lekker bij Frau opschoot gekropen. Zo hebben we de rest fan de aafond lekker bij elkaar gezeten.
Nou dit was het weer foor deese keer. Tetter tetter tetter ik tetter nog altijd keihard mee foor freede. Jullie ook toch?
Pootje van Minnie

Lucky over zijn kattenren

Hoi lieve vriendjes, hier is Lucky weer. Ik moet zeggen dat ik momenteel lekker in mijn vel zit nu het een stuk beter weer is. Ik mag en kan ook weer buiten en als het zonnetje dan schijnt, ben ik absoluut in mijn element.

Ik vind het voorjaar fantastisch leuk en hoewel er ook dagen bij zijn dat het regent, is er al veel zon en soms is het ook lekker warm. Jullie snappen wel dat ik dan in de ren en ook als ik in de tuin mag, de beste plekjes uitzoek om te zitten en rond te kijken wat er zoal gebeurt. Omdat er nog niemand in het huis hiernaast woont, zit ik daar ook nogal eens in de tuin. Daar is het lekker rustig en kan ik veilig alles verkennen.

Plankje

Een uitstekend plekje bij ons huis is de plank in de kattenren die het meeste in de zon hangt. Daar zit ik regelmatig op. Soms spring ik eerst op de stoel en dan vanaf daar op de plank want dat is het handigste. Mijn mensen zeggen dat ik een beetje stramme spieren heb (dat heeft niks met mijn leeftijd te maken, maar zo ben ik nu eenmaal en dat heeft de witte jas ook gezegd trouwens) maar dat is niks erg want soms kan ik gewoon hoog en ver springen en op andere dagen wat minder.
Daarom gebruik ik dan een stoel of iets anders dat ik als een soort opstapje of springplank kan gebruiken. Het is zeker een goed iets om het jezelf makkelijker te maken als dat kan natuurlijk. Ik ben nu eenmaal niet ’s werelds meest lenige katermans maar ik breng het er nog allemaal goed vanaf hoor.

Egeltjes

Ik heb deze week weer eens laten zien aan mijn mensen dat ik veel kan. Ik had al verteld dat ze hier een huisje gekocht hadden waar egeltjes in kunnen wonen he? We hadden waar we eerst woonden ook zo’n huisje maar daar woonden egels met kleintjes in toen we naar Krullieland verhuisden dus dat hebben we daar laten staan. Je pakt je egelvriendjes immers niet hun huis af. Dat is niet netjes en ook niet zo fijn voor hen. Maar goed, er is een nieuw huisje gekomen met de post. Mijn man heeft het in elkaar gezet en toen moest het nog een verfje krijgen. Gewoon in dezelfde kleur als het huisje en het kwam uit een spuitbus. Ik heb gezien hoe ze het huisje beschermd hebben tegen de zon en regen maar ik zat wel op geruime afstand zeg toen ze bezig waren met dat sissende ding. Ik vond het nogal stinken en wil dat spul toch zeer zeker niet op mijn vachtje hebben. Mijn vachtkleur is goed zoals deze is en ik heb geen extra bescherming nodig.
Maar goed, het huisje ziet er goed uit nu en is tegen allerlei soorten weer bestand.
Dat is goed want dan kunnen de egeltjes er lang in wonen. Het komt een beetje onder de struiken te staan en waar veel los blad ligt want daar schijnen ze erg van te houden. Dus doen we dat. Het huisje stond te drogen op een van onze hokjes in de ren. Omdat ik natuurlijk een verkenner ben en ook voor de egels wil zorgen heb ik uitgeprobeerd of het huisje solide genoeg is. Nou, dat zit wel snor kan ik jullie zeggen. Niks mis mee want het kan mijn gewicht dragen dus voor egels is het ook prima. Moos vroeg zich nog wel af wat ik aan het doen was maar ik heb het uitgelegd en nu snapt hij het ook. En ik kon nog veel zien toen ik zo hoog zat ook trouwens, dat is altijd mooi meegenomen.

Luikje

Nu moesten ze hier vorige week allebei dezelfde dag weg. Soms is dat gewoon zo maar ik zat lekker in de ren van het zonnetje te genieten dus ik wilde niet naar binnen. Ze zeiden nog iets van dat ik dan de hele dag buiten zat als de deur dicht ging en dat ze de trein moesten halen (geen idee waarom ze die halen want ik heb het ding hier nog nooit gezien). Het luik bleek de enige oplossing maar het is nog niet helemaal goed wat ze nu gemaakt hebben.
Er is een soort constructie gekomen waardoor het luikje open blijft staan en we erin en eruit kunnen maar het is nog niet stevig genoeg. Dan bestaat de kans dat het zomaar ineens dichtklapt en dat we er dan niet meer door kunnen. Nu ja, misschien wel als we onszelf goed boos maken want dan kan het soms wel gewoon. Anyway, dit wordt vervolgd en er komen ook foto’s bij de volgende keer.

Dan kunnen jullie zien dat het niet erg is als je een kattenluik niet goed snapt…dat lossen je mensen gewoon voor je op! Knuffels van ons allemaal namens Lucky

PS de klok is inmiddels verzet, hopelijk is iedereen nu een beetje bij de (juiste) tijd! Ik weet wel dat het nu ik dit schrijf vanavond langer licht is. Dat vind ik wel prettig en zeker nu de zon schijnt!