Miauw lieve allemaal, het is donderdag en dat betekent dat we weer letters voor jullie hebben gemaakt. We hopen dat jullie allemaal al leuke eerste mieuwjaars dagen hebben gehad nadat het weer rustig was in de lucht.
De wisseling van het jaar, en misschien wel deze periode van het jaar doet wat met iedereen. De katermannen en poezendames hebben te maken met een buiten dat de laatste tijd bedekt is met een laag zachte witte vlokken die de kussentjes onder de pootjes furkoelen. En we hebben allemaal een winterjas aan. Mensen ook. En ze gaan reflecteren en nadenken, en ze zitten veel vaker gezellig binnen.
Mieuwe gewoontes
Frou Frou: “Weten jullie wat veel tweevoeters elk jaar doen? Dan kiezen ze iets uit wat ze willen furanderen naar iets positievers en dan spreken ze af dat ze dat het hele jaar lang, of 
zelfs langer, anders gaan doen. In hun woorden heten het Goede Voornemens. Nou houden wij meestal niet van furanderingen tenzij ze goed of gezellig zijn. Zoals meer knuffelen, of vaker mousse eten, ik miauw maar een paar van een heleboel opties.”
Jajim: “Zo heb ik sinds een paar dagen een nieuw geluid wat ik kan maken. Of ja, iemand in huis maakte dat geluid heel vaak en dat miste ik zo erg dat het geluid zo ineens ook uit mijn bekkie kwam, dat ging bijna vanzelf.”
Nostalgie
Jajim: “Het geluid gaat van ‘MRRR’ en het was Willem’s vaste geluidje. Een geluid dat hij maakte als ‘ie ergens op ging springen, eten wilde, als hij onze mensenbroer’s aandacht moest trekken voor iets wat hij graag wilde zoals bijvoorbeeld een keukenla met snacks open krijgen. En het werkte best goed, plus, iedereen had er purrofijt van. Hij, Frou Frou en ik.
Nou hadden Frou Frou en ik het geluid al een hele tijd niet meer gehoord. De sterren zijn nét te ver weg om het geluid helemaal tot hier te laten komen. Maar op een nacht, half in dromenland, hoorde ik iets. Meteen spitste ik mijn oren en hoorde het nog een keertje, heeeel ver weg; ‘MRRR, MRRRAUWW, MRAUWWW’ klonk het bijna fluisterend.
Het was Willem en hij wilde ons een gelukkig mieuwjaar wensen en laten weten dat hij furrever bij ons is. En ook dat de la met snacks open gemaakt moest worden voor mij en Frou Frou. Toen wist ik het, dit is een hint. Vanaf nu is het mijn taak om het geluid te gebruiken. De eerste keer deed ik het vlak voor ik een sprong maakte en ‘PLOK’, bovenop de krabton landde. En opnieuw, een hele zachte ‘MRRR’ kwam uit mijn bekkie. Onze mensenbroer wist even niet of hij het goed hoorde en wreef in zijn ogen om zichzelf wakker te schudden. Het geluid kwam toch echt van mij.
Mensenbroer voelde dat hij warm werd van binnen bij het horen van het bekende geluid. En hij wist ook wat hem te doen stond. Hij kwam van de bank en liep naar de lade waar ook onze snackjes in liggen. Daarna volgde een aai over de bol, “dankjewel lief meisje”.”
Anders
Frou Frou: “Eerlijk gemiauwd, we schrijven nu wat meer over Willem deze keer want dinsdag had hij zijn furjaardag, of mandjesdag. Dat zet je toch aan het denken. We hebben het gevierd door een mooie foto uit te kiezen voor aan de muur, dan kunnen we hem altijd 
zien, dus ook overdag. Daarnaast hebben we extra hard naar de sterren gezwaaid vannacht en kregen we natuurlijk kattentaart. Maar nu toch even terug naar andere dingen die nieuw of anders zijn. We willen geen furdrietige letters maken, ook al zijn de herinneringen aan onze grote broer Willem eigenlijk allemaal mooi.
Weten jullie wat ik anders doe sinds 2 maanden? Ik kom in de armen van mijn mensenbroer liggen als hij ligt te woelen of wakker wordt. En ook heel bijzonder is dat Jajim en ik steeds vaker dicht bij elkaar liggen, gewoon op dezelfde bank. Jajim snuffelt nu en dan aan mijn koppie ter goedkeuring. Dat alles zonder elkaar een tik te geven. Niet dat ik echt tikjes geef, zo ben ik niet, meestal is het meer een zwaai uit zelffurdediging. Want jullie weten allemaal; mijn grootste hobby is knuffelen en als je het mij vraagt zijn liefde en furriendschap de mooiste dingen in het leven.”
Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Aan het eind van de tuin vond ik mijn favoriete plekje, nu bedekt met sneeuw. Ik draaide een paar rondjes en ging zitten, rechtop, als een wachtersbeeld. De wereld was stil, fris en nieuw, en ik voelde mij er helemaal thuis. De sneeuw maakt mij niet bang ….ik kreeg het gevoel dat elke pootstap een avontuur kon zijn.
Witte velden
Heppie Mew Year liefe friendjes en friendinnetjes. Foor ons ligt een heel mooi nieuw jaar fol met allemaal lekkere brokjes, noepies, knuffels en fooral fijn saame zijn. De boemies heb ik gelukkig weer ooferleefd.
menseopaa zegt? Nee Minnie niet op die takken bijten die zijn niet echt dat kan niet, ga je brokjes maar eten die zijn wel echt.
Terwijl ze het slaap uit haar ogen feegde stond ze op om met me mee te kijken. Toen ze zag wat het was keek ze mij glimlachend aan. Je weet toch wel hoe dit heet? Ikke moest ff heel hard nadenken. En ja toen wist ik het. Dit witte spul het sneeuw! Daar heb ik froeger toen ik nog in het huis met de daken woonde wel eens doorheen gebanjerd. Dat is koud aan je pootjes maar tegelijk ook wel grappig. Kom zei ze. We gaan naar beneden ontbijten. Nou dat fond ik een goed plan dus dat zijn we gaan doen.
Lieve allemaal, hier ben ik weer maar nu in het nieuwe jaar! Kijk, daar hebben wij katten nu eigenlijk helemaal niks mee met zoiets als een jaarwisseling, tenminste mij boeit het niet zo bovenmatig dat het nu andere cijfers geworden zijn. Daar doen katten niet echt aan.
Toen het stil werd, ben ik weer in mijn mandje gekropen en kon ik lekker slapen want stil is hier ook echt stil. Tot de dag erna toen er andere cijfers gekomen waren. Die dag was er een heel harde en koude wind. Ik ben heel eventjes naar buiten gegaan maar daar had ik het snel gezien. Een nieuw jaar betekent duidelijk niet altijd beter weer weet ik nu. Mijn man had de vuurpijlen die door de harde woei in onze tuin gekomen waren allemaal opgeruimd zodat het veilig is maar ik vond er weinig aan om buiten te lopen. Dus ik weer naar binnen. Het was verder wel rustig maar af en toe hoorden we de wind heel goed, dan lijkt het wel alsof deze hard gilt. Kennen jullie dat geluid ook? Het waait dan tegen de deur en ramen aan en dan krijg je dat geluid. En diezelfde avond schrok ik nog een keer want toen kwam er hagel en het nieuwe jaar bracht nog wat anders mee ook. Sneeuw!
De postbode heeft normaal een gele jas aan, nu was ze helemaal wit! Dat is echt wel raar want het was dezelfde mevrouw als altijd maar dan toch anders. Daar moet ik over nadenken dus ik ga maar in mijn mandje of korfje liggen. Dan lig ik veilig dicht bij mijn broer Moos en kunnen we samen af en toe naar buiten kijken. Lekker warm binnen is het beste hoor. Ik hoop dat alle andere poezels ook binnen zijn nu. En alle konijntjes ook. Jip vindt het binnen in elk geval heerlijk en ze komt soms in de gang en ze speelt veel. Dat kunnen we horen want ze heeft een bal met een rammelding erin. Blij dat zij nu ook binnen is met dit weer.
Soms snap ik echt helemaal niets van mensen, ze kunnen dingen doen waarvan je als kat denkt Wat is dit nau weer?!, jullie weeten toch nog dat ik spesjaal poosters had gemaakt tegen fuurwerk?, vrienden hebben die op hun feesboek gezet, en wat denk je dat er een paar daagen geleeden was?, oferal weer fuurwerk, hoe KAN zoiets nau toch en WIE doet zoiets?!
Ik was een beetje boos en ook ferdrietig dat de mensen die fuurwerk deeden zich niets hadden aangetrokken van mijn poosters, en ook niet van veel mensen die het niet meer wilden, zoals poolietsies en brandweer en dokters enzo, maar mijn vrouw zei dat de mensen die zo keihard knallen zich nergens iets van aantrekken, zooo heee dat find ik helemaal niet netjes en ik hoop echt dat het folgend jaar foorbij is met die flouwekul!
Mijn konkluusie is dan ook dat ik dit jaar mijn leefen presies zo wil leefen, als dat kan, dat is ook mijn wens voor al mijn vrienden – ik wens jullie een mooi leefen, een leefen met geluk en liefde en gezond, en natuurlijk ook met snekkies, een leefen dat gewoon ferder gaat en waarin we met zijn allen Saame zijn, en als ik nog meer mag fraagen wens ik dat voor iedereen op de hele weereld: dat we Saame leefen en allemaal gelukkig en feilig zijn.