Gisteravond vroeg m’n personeel zich hardop af of ik misschien een winterslaap aan ‘t houden ben, omdat ik al de hele week overdag zoveel lig te dutten terwijl ik de vorige twee winters veel katiever was.

Tenminste, voor zover ze zich dat dan nog kunnen herinneren, want ze zijn zelf natuurlijk ook al wat daagjes ouderder dus hun geheugen laat ze soms ook wel ‘s een beetje in de steek. En hoe hard ik ook probeerde, ik wist ‘t zelf eigenlijk ook niet meer zo precies. Omdat ik dat helemaal niet zo belangrijk vind.

Tijd

Wat ik wel weet is dat ik op redelijk vaste tijden de deur van m’n voorraadkast open hoor gaan, en dan weet ik dat even later de inhoud van een blikje, zakje of kuipje natvoer in m’n etensbak ligt. Soms, als ik ‘t te lang vind duren dan loop ik gewoon naar m’n personeel toe om te mauwen dat ik trek heb en het volgens m’n ingebouwde klok de hoogste tijd is dat er iets voor me wordt geserveerd.
En dat is dus heel anders dan wat mijn vrienden Egel doen, waar ik deze week weer even ben langsgegaan. Heel stilletjes, want volgens de buurtkatten ligt de hele familie te slapen totdat ‘t weer voorjaar wordt, en ze willen dan door niemand gestoord worden.

Muizen

Nou moet ik heel eerlijk toegeven, daar kan ik soms best wel een beetje jaloersig op zijn. Want als ik lekker lig te dutten in de vensterbank, op de bank of op ‘t grote bed dan loopt m’n personeel zelden stilletjes voorbij.
Ze willen dan vaak wel knuffeltjes komen geven, of oor- en kinkriebels, of over m’n buik aaien. Of ze fluisteren zachtjes dat ik lief ben, en de mooiste katermans van de hele wereld.

Nou vind ik dat wel lekker hoor, want voor zoiets mogen ze me altijd wel wakker maken. Maar wanneer ik dan toevallig net aan het dromen ben over een paar grote dikke muizen die ik in m’n weiland aan het besluipen ben dan word ik toch wel ‘s een beetje kattig wakker, sla m’n poten om de hand die wil aaien en hap er zachtjes in.
Dan is ‘t net alsof ik zo’n hele grote muis uit m’n dromen heb gevangen. Alleen smaakt die hand dan toch altijd net even wat anders…

Conditie

Maar, heel eerlijk gemauwd, ik vind ‘t nu gewoon heerlijk om overdag lekker te dutten. Ik dut zelfs in de avond en een deel van de nacht, al ga ik tussendoor toch ook echt wel even naar buiten om de plantjes in m’n tuin te bewateren of bemesten, of gewoon voor een wandelingetje door de buurt. Maar het is rustig buiten omdat de meeste tweebeners en vierpoters binnen bij de kachel blijven.

Natuurlijk maak ik ook tijd om binnenshuis lekker te eten en te drinken, want buiten is nu nog geen mol of muis te bekennen bij deze temperaturen.
En ik treen een paar keer per dag met m’n personeel door met ze te hengelen of een potje te pootballen. Want ook zij moeten deze winter in een goede conditie gehouden worden, en daar maak ik dan ook graag wat tijd voor vrij tussen het dutten door.

Dus ondanks dat er in de winter best nog wel veel voor een Katermans te doen is op een dag, verlang ik toch ook wel naar ‘t voorjaar. Dat ik weer hele nachten op pad kan gaan, samen met m’n vrienden. En dat de tuin weer lekker ruikt en er een heleboel diertjes wakker zijn om naar te kijken, op te jagen en naar te luisteren. Zonder dat ik kouwe poten krijg of m’n jas moet opzetten om warm te blijven.

Ik verlang er weer naar dat ik in het donker op m’n schuurdak kan gaan zitten om de hele nacht te zwaaien naar alle vriendjes die achter de Regenboogbrug zijn gaan wonen. Of naar het moment dat de grote barbeknoei weer uit de schuur komt en staat te roken in m’n tuin. Want ik weet dat er dan altijd wel een stukje vis of vlees apart gelegd wordt voor me. En ik heb ook best alweer zin om te gaan verzinnen wat ik dit jaar allemaal op het Derde Grote Weiland Feest wil gaan doen.

Voorjaar

Volgens m’n personeel moet ik nog even geduld hebben voordat het weer voorjaar gaat worden en ik languit op m’n tuintafel in de zon kan gaan liggen. Tegen die tijd heb ik ook m’n derde verhaardag alweer achter de rug en wil ik net als de vorige voorjaren weer dag en nacht buiten zijn. Kijken hoe m’n tuin weer gaat groeien. Klimmen in bomen, rennen over ‘t achterpad, door ‘t weiland sluipen om de vriezers van Muisbezorgd te helpen vullen, balanceren op de schuttingen of gewoon lekker genieten bovenop m’n katwalk.
Maar voor nu kan ik het nog even lekker rustig aan doen, aandacht geven aan m’n personeel of urenlang luieren boven dat warme ribbelding zolang het nog koud is buiten en de zon zich bijna niet laat zien.
En als ik ongestoord wil dutten dan ga ik gewoon boven in de mand van m’n kaktuskrabpaal liggen, of in m’n rieten villa met dakterras die onder de grote eettafel staat. Daar maak ik dan ook alvast de mooiste plannen voor de zomer. Straks dan hè, want eerst ga ik nog even helemaal niks doen waar ik geen zin in heb omdat m’n personeel toch al denkt dat ik een winterslaap aan ‘t houden ben tussen het spelen, eten, drinken en knuffelen door. En dat kan ik nog makkelijk volhouden hoor, de komende weken…

Stevige poot en zachte kopjes,

Joep