Alle berichten van TegnieseDienst

Joep keurde zijn nieuwe krabton

Soms heb je van die dagen dat je denkt, ik heb eigenlijk helemaal geen zin om iets te doen. Nou, dat had ik deze afgelopen week dus. Vooral woensdag.

Nieuw

Want ‘s morgens regende het keihard, dus ik dacht da’s een mooie dag om lekker lui te zijn. Nou heb ik sinds een maand of drie een nieuwe krabton onder het kleine raam aan de voorkant van m’n huis. Maar daar liep ik altijd met een grote boog omheen.
Misschien omdat ‘ie net iets lagerderder is dan de vensterbank, terwijl m’n oude krabpaal, die met de komst van de nieuwe naar buiten is verhuisd, juist een klein beetje hogerderder was. In die nieuwe krabpaal lag ook een zacht kussentje, en nou hou ik best van zacht en ik hou van kussentjes, maar deze was toch net niet helemaal naar m’n zin. Het lag echt niet aan de kleur hoor, want die was mooi zilvergrijs wat weer heel goed bij m’n jas past. Maar ‘t was ‘m gewoon niet vond ik.

Vensterbank

Op woensdag liep ik dus na m’n ontbijt naar de grote slaapkamer. Zou ik lekker languit op ‘t grote bed m’n dutje doen, of misschien in de grote vensterbank? Of toch in die kleine? Want er zijn keuzes genoeg om aan de voorkant in m’n huis lekker te kunnen dutten. Ik sprong op het grote bed en was net begonnen met m’n ochtendwasbeurt, toen Senior binnenkwam met een grote mand met wasgoed om op te vouwen.
Weg rust. Want ik had helemaal geen zin om te helpen. Dus ik besloot om toch maar in de kleine vensterbank te gaan liggen zodra al m’n haren weer netjes op een rijtje lagen.

Katfortabel

Nou is de gemakkelijkste weg naar het raam om via het bed en het nachtkastje in die vensterbank te springen, om die nieuwe krabton te ontwijken. Maar terwijl ik op het kastje stond, zag ik dat de bovenkant van m’n ton er ineens anders uit zag. Het kussentje was weg.
Heel voorzichtig zette ik één poot op de krabton. Dat voelde ook wel zacht, maar vooral best lekker stevig. En daar hou ik wel van. Dus ik zette m’n tweede poot erbij, en voordat ik het wist lag ik prinsheerlijk opgerold, boven op de ton waar ik eerst niks van moest hebben. Er zit ook een randje aan nu het kussen er uit is, en dat ligt best katfortabel. Misschien was dit toch wel een mooi nieuw plekje om te dutten bedacht ik me nog, voordat ik met een tevreden gevoel in slaap viel.
Ik was zelfs zo diep in slaap dat ik geeneens wakker werd van het openschuiven van de deuren toen Senior de opgevouwen kleding weglegde. Ik werd niet eens wakker om te kijken of m’n lunch al was geserveerd. Omdat ik zo lekker lag. Waarom was ik niet eerder zelf op ‘t idee gekomen om dat kussen van m’n krabpaal te gooien?

Lunch

Ik werd wakker van de zon die heerlijk op m’n jas scheen. En dat was precies op tijd, want ik hoorde de stappen van Junior al op het tuinpad. Hoog tijd dus om even lekker uit te rekken, met een hoge rug, en m’n stiletto’s in de zijkant van m’n krabton wat bij te scherpen. Om vervolgens, voordat Junior haar telefoon kon pakken om foto’s van me te maken, met een sierlijke sprong via het grote bed naar de vloer te springen en met m’n staart omhoog een kopje tegen haar benen te geven als begroeting.
Want als Junior ‘s middags weer thuis komt van brokjes verdienen, vraagt ze altijd eerst even of ik al lunch heb gehad. Maar nu was ze heel verbaasd, want ze had me van de krabton zien springen en was net te laat om dat vast te leggen. Vandaar dat ze jullie geen foto kan laten zien hoe ik daar voor het eerst lag te slapen. Maar dat komt vast nog wel een keer, want ik kan je mauwen dat ik vast nog wel ‘s door haar betrapt ga worden zonder dat ik dat door heb.

Stoel

Na een weer voortreffelijke lunch was het hoog tijd om naar buiten te gaan, want m’n oude krabpaal staat sinds deze week weer op z’n vertrouwde plek onder het balkon van de bovenburen. Hij is gelukkig weer helemaal droog na de flinke regenbuien van vorige week, en er staat gelukkig ook weer een stoel naast de tuintafel. Dus er zijn genoeg plekjes om buiten lekker te releksen als ik terugkom van mijn plantsoenendienst.
Natuurlijk kies ik dan altijd voor de stoel, zeker als m’n personeel niet in de tuin zit. En mochten ze besluiten om buiten nog van de laatste paar dagen zomer mee te genieten, dan mogen ze altijd bij me komen zitten op de klapkrukjes die ze bij de nieuwe tuinstoelen hebben gekocht. Of op m’n oude krabpaal, want daar doe ik echt niet moeilijk over. Want saame buiten genieten van de zon is toch altijd het gezelligst.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Triton speelt met de band buiten

Liefe friendjes en friendinnetjes ik heb al eens geschreeven dat wij, de band, een tuin hebben waar we oefenen. Dat is een klein stukje grond met een tuinhuis, boomen, struiken met een hek er omheen waardoor we heel feilig zijn, wij kunnen er heel makkelijk in want de poort werkt op onze sjip en de kemper kan hier ook staan.

In de zoomer was het heel fijn om in de tuin te zitten en te zingen maar nu komt de herrufst en winter dus buiten kan niet en de kemper is eigenluk te klein. Met Kasper en Bas ben ik naar de tuin geweest om het tuinhuis eens goed te bekijken want we waaren er nog nooit in geweest, het blijkt dat het er fan binnen heel goed uitziet. Er is ferwarming en waater en heel belangrijk het is groot genoeg daarom gaan we dat gebruiken foor onze band.

Instruumenten

Kasper en Bas kunnen niet alleen heel goed fieool en gietaar speelen maar zijn ook heel handig met timmeren en alles wat erbij hoort dus wij met z’n drie-en naar een winkel om meubels en alles wat erbij hoort te koopen, op de footoos kunnen jullie zien wat we hebben gekocht en hoe het een beetje is geworden. We hebben in de winkel ook ekstra muuziek-instruumenten besteld want het is lastig om de drum, kontrabas en saksoofoon fan huis mee te neemen met openbaar ferfoer of op de brommert.
Nu denken jullie zeeker brommert?… wie komt er op een brommert? Nou dat is Beertje, hij heeft ferkeering met Muissie die in Rotterdam woont daar gaat hij heen op de brommert en fandaar uit komt hij dan naar de tuin.
Figo, Kasper en Bas en ik waaren daagen laater bij Kever op bezoek waar we fooral foor Foppe en Ollie hebben gezongen en zijn we gezellig naar de tuin gegaan om Figo en Kever het huisje en de inrichting te laaten zien, zij fonden het ook heel mooi, de instruumenten waaren ook al gebracht.

Kever heeft met onze hulp het tuinhuisje zoo ingericht dat het ook een muuziek-stuudieoo is, we zijn blij dat Kever zofeel erfaaring heeft.
Omdat we feel optreedens hebben koomen we nu feel faaker bij elkaar, ik haal Figo en Kasper op en Beertje wanneer hij thuis is, Belle en Kever koomen meestal met het openbaar ferfoer. Ik wil ze wel haalen maar dat hoeft niet altijd fan hun, er stopt een bus dierekt foor onze poort. Bas kan nu eefen niet koomen want hij is mantelzorg-kaater foor zijn frouwtje dus doet hij mee fieja het fiedeejoo-belapparaat.

Parkje

Wij zijn bij Bas thuis geweest om zijn frouwtje te steunen, nu kon ze het ook in het egt hooren hoe mooi we speelen, ze fond het prachtig en ze is suuper trots op het muuziekaale talent fan haar Bas, daarna zijn we naar onze liefe friendin mefrou Alma gegaan want dat had ik beloofd.
Nu is het zoo… mefrou woont 8 hoog en zooals jullie weeten zijn wij allemaal geen helden, bij freemde mensen en geluiden foelen we ons niet feilig. Dus wij ooferleggen hoe koomen wij zonder hindernissen binnen, bij Japie was een tuin en een fijne heg, bij Bas was er ook geen probleem maar nu… en onze friendin teleurstellen wilden we ook niet. Gelukkig had mefrou Alma de kemper gezien en kwam ze naar ons toe, in de buurt fan de flet was een parkje en daar hebben we foor haar gespeeld en gezongen.

Onderweg hoorden we dat er mauwers en blafferts, die we kenden fan feesboek, oofer de Regenboogbrug waaren gegaan daarom hebben we troostliedjes gezongen foor iedereen die een dierbaare moet missen en natuurlijk hebben we foor freede gezongen en getettert.
We zwaaien naar alle mooie liefe sterretjes in RBL.

Kopje fan Triton

🐾 Bliksem snapt er niks van wat mensen denken

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,

Op een gewone doordeweekse ochtend zat ik op de vensterbank en keek met een diepe, ietwat beledigde zucht naar buiten. Ik had mijn manmens namelijk weer zoiets belachelijks horen zeggen: Bliksem je wordt een beetje te zwaar, we gaan je brokjes afwegen.
Te zwaar? Ik? Verontwaardigd schudde ik mijn kop. Wat een schandelijk misverstand.
Ik was namelijk niet dik. Ik was atletisch, efficiënt gebouwd en buitengewoon actief. De mensen zagen mij toevallig wel eens een hazenslaapje doen van een uur of vier, maar dat was pure noodzaak. Dat was hersteltijd. Ze moeten eens weten hoeveel calorieën er gingen zitten in mijn dagelijkse routine.

Topsport

Neem nu bijvoorbeeld de vroege ochtend. Terwijl iedereen nog ligt te slapen was ik al op topsportniveau bezig. Ik rende minimaal 3 keer loeisnel de trap op en af. Daarna volgde het intensieve wakker maken van mijn mensen. Dat is puur cardio hoor. Op mijn reactiesnelheid zou de gemiddelde panter jaloers zijn.
Een topsporter zoals ik heeft brandstof nodig. Dat is logica. Dan moet je wel eten. Die extra brokjes waren geen luxe, het is sportvoeding. Als ik mijn bakje niet tot de laaste kruimel leeg lik, hoe denken mijn mensen dan waar ik de energie vandaan haal om om drie uur snachts over het aanrecht te balanceren? Precies!
En dan was er natuurlijk nog het grootste argument van allemaal. In de spiegel zag ik er inderdaad indrukwekkend uit. Robuust. Groot. Maar dik? Welnee! Het was september, de herfst was in aantocht en de natuur laat zich niet foppen.

Wintervacht

Mijn wintervacht was gewoon vroeg dit jaar. Het was puur optisch bedrog. Onder mijn gigantische vacht zat een strakke, gespierde jachtmachine. Mijn vacht stond gewoon wijd uit. Daardoor lijk ik misschien wat….volumineuzer. Maar dat is isolatie, geen vet hoor. Ik groei gewoon in mijn winterjas.
Ik sprong met een sierlijke plof van de vensterbank. Mijn buikje klotste een heel klein beetje heen en weer. Maar dat was puur loshangend vel voor de aerodynamica tijdens de sprint.
Ik liep met een trotse, opgeheven staart richting de keuken. Het was tijd om mijn gelijk aan te geven. Met een luide, dwingende miauw, nam ik plaats naast mijn lege etensbak. Actieve katermannen hebben recht op een stevige maaltijd. Wintervacht of niet.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie en de tas die eigenlijk voor haar was

Miew hoi friendjes en friendinnetjes. Daar ben ikke weer jullie favoriete poes op de dinsdag. Ja ha ik begin die namen die die tweebeners aan dagen hebben gegeven al een beetje te leren hihi.
Waar zal ik vandaag eens over gaan mauwen. Nou dat zal ik jullie furrtellen. Het was de dag met de zater erin. Oftewel zaterdag. Voor mij is dat gister maar voor jullie als jullie dit lezen of voorgelezen krijgen als je nog een kitten bent en dus niet zelf kan lezen dan is het niet meer gisteren maar dinsdag.
Mensenopa zou langskomen had Frau gezegd. En die was al een paar weken niet geweest dus daar was ik wel blij om. Dus toen ik hem in de steeg hoorde lopen ging ik meteen op het stukje leuning van de bank bij de achterdeur zitten. Frau keek mij furrbaasd aan. De poort beweegt niet Min en er zit ook geen sleutel in nog. Zachtjes schudde ik mijn kopje. Wij katjes hebben een super goed gehoor, zei ik tegen haar. Dat is nog iets van vroeger dat als katten in het wild leefde dus echt heel van froeger dat ze moesten jagen. En zorgen dat er niet op ze gejaagd werd. Dat je dan dus wel heel goede oortjes nodig had.

Volle tas

En natuurlijk had ik gelijk en ging een minuutje later de poort open hihi. Ohh en hij had een tas bij zich die echt wel heel vol leek te zitten. Miew mauw hallo! Wat heb je allemaal meeeee. Zenuwachtig zat ik heen en weer te dribbelen. Mensenopa kwam op mij afgelopen en boog zich voorover om mij te aaien. Ik kreeg een fijn lief aaitje over mijn kopje. Daar ging ik spontaan van spinnen hihi.
Daarna zette hij de tas op de tafel en begon de dingen eruit te halen. Kijk Minnie zei hij. Genoeg voorraad likwit sneks voor weer een tijdje. Oeh miauw hihi dat zijn inderdaad best wel wat doosjes. En ook in allemaal verschillende smaken. Zallum, kippie en kattegras. Dus ik keek Frau en hem heel lief aan. Ah toe mag ik die kattegras likwit snek? Nee Minnie zei Frau resoluut. Het is nog geen lunchtijd. Je krijgt een stikje als wij ook gaan eten.
Maar ikke heb lekkere trek miauw hihi ik wil nou ook wat. En toen ging ik weer op mijn allerliefst kijken. Nou en toen ging Frau toch overstag en kreeg ik een zakje poesesoep. Jullie snappen wel dat ik dat heel snel heel lekker op heb gesmikkeld he. En toen ik dat op had dribbelde ik terug naar de bank.

Cadeau

En wat ik toen zag. Jullie kunnen het op de foto ook zien. Frau had iets in haar hand wat ze van mensenopa had gekregen. Dat zat blijkbaar ook in de tas. Kijk Minnie. Dat zei ze. En ze hield het boven me. Ik stak mijn beide foorpootjes er naar uit nieuwschierig als ik was.
Het is een knuffel autootje en daar kan jij fijn mee spelen en knuffelen. Leuk he! Ik rook er eens aan. Het rook nog nieuw. Dus ik knikte van dank je maar besloot toch om het voorlopig even met rust te laten tot dat het de geur van thuis had. Frau snapte dat wel en ging zelf een beetje met het autootje spelen. Vroem vroem zei ze terwijl ze er mee over de leuning van de bank reed. Ik moest daar stiekem wel een beetje om lachen. Ze ging er helemaal in op. Mensenopa moest er ook wel om glimlachen. Ik ging ook op de leuning zitten en toen maakte ze de foto die jullie bij deze blog zien.
Daarna gingen ze met zijn tweeën mensenbrokjes halen en ik bleef achter om het huis te bewaken. En toen ze terugkwamen kreeg ik mijn likwit snekje en gingen we ook nog een beetje knuffelen mensenopa en ik.

Nou dit was het weer voor deze keer. Ik blijf nog altijd meetetteren voor Freede. Jullie ook toch!
Pootje van Minnie

Lucky en de doos met een kadoo

Lieve vriendjes en vriendinnetjes, hier Lucky weer vanuit een mooi zonnig Krullieland waarin het nog steeds mooi weer is. Ik wil jullie, ook namens mijn konijnenzusje Jip, bedanken voor alle lieve reacties toen ze ziek was.
Ze doet het momenteel heel goed, eet prima en speelt ook weer, graaft kuilen in haar ren en maait dagelijks het gras dat daar groeit. Ze is al weer wat aangekomen en ze doet goed haar best om veel te eten. We zijn blij dat ze goed opknapt nu want we kunnen haar echt niet missen.

Buiten

Pas geleden was ik wat wij hier buiten buiten noemen. Dat betekent zoveel als dat ik buiten ben maar niet in de kattenren, maar gewoon in de tuin. Jullie weten wel dat ik daar wel mag wandelen en op onderzoek uit mag gaan maar dat het voor Moos te gevaarlijk is omdat hij slecht hoort.
Maar goed, ik buiten en mijn vrouw vond op een bepaald moment wel dat ik nogal lang weg bleef dus ze ging toch maar eens een keertje kijken waar ik aan het verkennen was. Ze roept dan mijn naam maar jullie denken toch niet dat ik dan meteen reageer natuurlijk. Laat haar eerst maar eens even goed zoeken. Ze kon me dus niet direct vinden maar toen ze zich omdraaide en weer naar binnen wilde gaan, zag ze me ineens. Weten jullie waar ik lag?
In de ren bij Jip…ik wil voor mijn zusje zorgen en dat doe ik dan ook goed. Jip vindt dat reuze gezellig en ik ook om eerlijk te zijn. Ik pas maar net in de ren want ik lag onder het binnenhokje maar dan ben ik wel zo dicht mogelijk bij haar.

Bed

Omdat we niet zo heel ver in Krullieland wonen en mijn mensen ook wel eens in Nederland boodschappen doen (daar werken ze per slot van rekening ook nog om brokjes te verdienen), komt mijn vrouw wel eens in een winkel waar ze veel leuke dingen voor katten en honden hebben. Nu ja, het is niet net als een dierenwinkel waar ze voer en snacks voor ons verkopen, maar een winkel waar ze dingen hebben waar honden en katten op van alles en nog wat staan afgebeeld.
De meesten van jullie zullen denk ik al weten welke winkel ik bedoel want ze verkopen er van alles met hond Takkie en poes Siepie erop. Nu hadden ze dus pas iets daar besteld en het deze week opgehaald.
Er zat een enorme doos omheen, die helemaal niks woog dus we vroegen ons eerst natuurlijk af of er wel wat in zat. Ik ging op de doos zitten, dat doe ik vrijwel altijd als er wat nieuws is gekomen maar ik kon deze niet open maken met mijn pootjes.
Met wat hulp lukte het wel en wat er toen uitkwam was echt heel leuk. Het is een heus bed om op te zitten en te liggen en dan staat Takkie erop! Ik had denk ik ongeveer 10 seconden nodig voordat ik erop zat. Ik pas er zelfs al liggend op maar dan is het wel eerst een beetje puzzelen hoe dat het beste gaat want ik ben natuurlijk niet de allerkleinste kater.
Ik vind het een super bed en ik zit er graag op als ik mezelf ga wassen. Daarvoor is het zeker geschikt en als we willen krabben, dan kan dat ook.

Moos

Moos heeft er nog niet op gezeten maar hij heeft het al wel besnuffeld, ook omdat het nu al naar mij ruikt natuurlijk. Bij het bed kwam ook een krabplank met Siepie, dat is de bekende zwarte kat. Daarvan hebben we ook al meer spulletjes in huis. Altijd leuk natuurlijk want ze lijkt op Dropje. Of zij op haar, dat weet ik eigenlijk niet precies.
Knuffels van Lucky en de rest

PS Gisterenavond lag ik op het Takkie bed toen mijn mensen naar bed gingen. Normaal zit ik dan in de kamer maar het bed staat in de gang. Ik mocht blijven liggen en heb er de hele nacht geslapen. Mijn mensen zijn nu erg trots op mij.