’s Nachts heb ik het huis voor mezelf wegens dat mijn vrouw dan slaapt. Heel erg lang achter elkaar. Soms slaap ik even mee. Maar niet de hele tijd.
Eigen leven
Als het nacht is, heb ik tijd voor mijn eigen leven. Ja, ik woon samen met mijn vrouw maar daarom heb ik ook nog wel een eigen leven. Volgens mij heeft elke kat dat. Over honden weet ik het niet zeker, dat zou ik moeten vragen. Je eigen leven dat is wat je doet als je alleen bent.
Wakker
Laatst was ik op het bed gaan slapen toen het bijna licht werd, dat is voor de gezelligheid dat ik dan meteen als ze wakker is een hele vroege ochtendknuffel krijg. Maar ik werd al snel wakker. En ik voelde me heel erg wakker. Dat ik van alles wilde doen dus dat deed ik ook.
- ik ging naar de bak en dat lukte heel goed dus ik liep weer naar de slaapkamer om dat te vertellen en ze vroeg of ik op bed kwam, maar daar had ik geen zin in
- ik rende over de trappen heen en weer en je hoorde een keiharde roffel, dat was ik dus. Eerlijk waar daar voelde ik me goed over, dat ik toch wat kon, wegens dat ik de laatste tijd zo bang was van vogels
- ik heb in de vensterbank naar de lampen van de auto’s gekeken, af en toe zag ik dat
Dus dat was ’s nachts. Overdag als ik het huis alleen heb dan is dat een ander gefoel.
Overdag
Ik vind, als huiskater ben ik altijd in huis. Dus mijn vrouw moet ook huisvrouw zijn dus dat ze ook altijd in huis is. En als ze overdag toch weg gaat, dan hoort dat eigenlijk niet. En dan weet ik ook niet zo goed wat ik moet doen. Meestal slaap ik of ik zit in de vensterbank te kijken of ze al terug komt en als ze er is, dan moet ik keihard miauwen van de emozie. Echt waar, ’s nachts het huis voor mezelf hebben dat is veel leuker.
Van de dokter kreeg ik een prik dat ik niet ziek word. De dokter keek overal waar je maar kan kijken waarvan je dat als kat helemaal niet wilt. En ik moest op de weegschaal.
We gingen naar buiten. Daar stond mijn man op ons te wachten. Mijn vrouw vertelde hoe alles was gegaan, en toen gingen we eindelijk weer naar huis.
kater gezien denk ik maar ik stond ook paraat want ik was ook bang. Mijn haren op mijn rug stonden een beetje omhoog en mijn oren waren een klein beetje plat. Want ik vond het kei spannend dat er een nieuwe fluf in huis was. Ik ging er van blazen. En eigenlijk doe ik dat nooit dus hoe dit zo kwam weet ik ook niet. Misschien is het iets van het oer uit. Dat je dat doet als je meteen kei snel bang wordt en dat dat er dan meteen uit komt.
Nu zijn we al 8 jaar broertjes en het gaat kei goed. In het begin deed ik soms nog wel eens blazen of meppen. Want hij heeft een kei grote neus en een keer toen wou hij dichtbij komen en toen schrok ik kei erg! Ik had ineens zijn neus tegen mijn kop. Mijn lijf reejageerde meteen. Mijn haren gingen omhoog en mijn lijf maakte een sprongetje. De nagels van mijn poten waren gestrekt en toen ik van de sprong neer kwam ging mijn voorpoot zo ineens hoppa, tegen zijn neus aan! Hij had een mep gekregen van mij en daarna heeft hij nooit meer zijn neus tegen mijn kop geduwd.
