Deze week had ik steeds zon in de tuin, het was heeeel warm, mijn mensen waren bang dat ik het te warm zau vinden, maar ik vind het juist heerlijk!, ik ben de hele dag buiten, ik kruip onder de planten want daar is het lekker koel, of onder de stoel van Bolle, of onder een ding dat heet een stretsjer, daar zit mijn vrouw wel eens op, ik lig niet in de felle zon want dat mag niet van mijn mensen, ze zijn bang dat ik dan wordt gestoken door de zon, gek hè, ik wist niet dat dat kon maar het bestaat echt, een zonnesteek heet het, dan wordt je misselijk en krijg je hoofdpijn en soms moet je spugen, dat wil ik natuurlijk niet, dat lijkt me een duidelijk PUNT.
Eigen deur
Tot nu toe mocht ik alleen naar buiten als mijn mensen thuis waren, dat is omdat ze de deur voor me open moeten doen, maar mijn man vond het leuker voor mij als ik zelf naar buiten kan, daarom heb ik nau een eigen deurtje gekregen, Nau zeg maar gerust DEUR roept mijn vrouw, het is een deur voor kleine honden en grote katten, dat staat erop, mijn man heeft een groter gat gezaagd in de tuindeur, de deur is een klep van plestik die ik open kan duwen met mijn neus of met mijn poot, dat is best heel moeilijk, ik begrijp nog niet goed hoe het werkt, om te oefenen hebben mijn mensen de klep met elastieken vastgezet zodat hij omhoog staat, dan kan ik gewoon door het gat heen en weer, tenminste, dat ZAU ik kunnen, maar ik vind dat grieselig met streepPUNTen!!!
Echt kapoo
Vorige week, toen ik binnen was en naar buiten wilde, deed mijn vrouw ineens de grote deur dicht en wees op het gat, ze zei dat ik het toch een keertje moest proberen, dus ik ben door het gat naar buiten gegaan, het was heel spannend maar het ik durfde het toch!, toen ik buiten stond haalde mijn vrouw binnen een kouwstik uit het zakje, ik tetterde want ik wilde die kouwstik, mijn vrouw zei dat ik hem maar moest komen halen, ik stak een poot door het gat, dat ze de kouwstik kon geven, maar nee, ik moest wéér door dat gat!, het was nog moeilijker dan de eerste keer maar ik heb het gedaan!, daarna ben ik meteen weer naar buiten gegaan, ook door dat gat, en even later kwam ik weer naar binnen door dat gat, toen was ik ook echt kapoo, ik was zo moe dat ik de rest van de avond moest slapen, maar mijn mensen waren trots en zeiden dat ik tien PUNTen kreeg voor de eerste keer.
Leren
Nu is mijn deurtje weer dicht en doen mijn mensen de grote deur voor me open, ook al vindt mijn man eigenlijk dat ik toch moet leren om door mijn deurtje te gaan, maar mijn vrouw vindt het sielig voor me en ik wil zelf het liefst dat mijn mensen de deur open doen, gelukkig zijn mijn vrouw en ik met zijn tweetjes en mijn man in zijn eentje dus wij hebben gewonnen!, en gelukkig hebben Pop, Beer, Molly en Bolle hetzelfde gehad met het luikje in de keukendeur, dat staat al jaren op een elastiek open omdat het te zwaar was om open te duwen, en mijn vrouw zegt /Of we nau één of twee luikjes op elastieken open hebben staan, dat maakt niet uit/, en dat vind ik een heel goed PUNT.
Struik
In de struik
Mantelpoes
jij moet ook aan jou eigen denke. U hoef ze eigen geen zorg te maake want ik denk wel aan mij eigen. Assie seeniejorpoes ben heb jij jou erfaring. Jij ga nie renne en springe assie iets wil hebbe. Jij kan ook gewoon jou vrouw aankijke en zacht meeoow zegge. Dan weet jou vrouw genoeg assie jou eigen goed ken. Mij vrouw ken mij eigen goed, meer hoef ik daar nie ofer te zegge. Maar ik doe soms wel oefene met mij buik. Dan doe ik kijke hoe mij buik het beste lig. Want assie zofeel zon heb moet jij jou buik jou ruimte geefe. Daar is jou buik blij mee en assie een blije buik heb kan jij ja zegge teege jou dag. Dus u lees mij buik zit wel in mij kop maar daar kan jij niks van zien en mij vrouw zeg dattie daar blij om is.
weg kwijt. Ze ging tekeer als een gekooide tijger, getergd en ontredderd. Ze reageerde heel gevoelig op licht en geluid en vloog letterlijk tegen de tralies op. Het was de meest pure en intense wanhoop die we ooit hebben gezien. Het brak ons hart en er zijn in de eerste dagen behoorlijk wat tranen gevloeid. We hadden zó verschrikkelijk met haar te doen.
kalmerende medicatie en dieetvoer tegen stress. Na die eerste periode van complete rust, zijn we gestart met af en toe een paar minuten bij haar te gaan zitten en zachtjes tegen haar te praten. Een maand of twee later was Mina zodanig gekalmeerd, dat ze van haar bench naar een kleine privékamer is verhuisd. Een spannend moment, maar ook een echte mijlpaal.
We zoeken voor Mina een rustig eenpersoonshuishouden zonder kinderen of andere katten. We denken dat ze dan vooral haar lieve, ontspannen kant zal laten zien. Mina heeft echt een hekel aan haar soortgenoten en hun aanwezigheid doet haar humeur geen goed.