
We reeje dus weer inne binnestat. We ginge langs de dam en saage oponseens ploemen. Mooi witte roose. Dat wilde we wel evve fan digbij sien. Er stont een bort bei. Met het gesigt fan meneer Peter R de Fries. En er stonde woortjes bij. Mamsie furrtelte mij wat er was beurt.
“Mij Doorie luister naar jou Mamsie want zij ga jou iets emoozioneel fertelle. Mamsie lag bij ze vrouw op ze schoot toen het gebeurde van ze moeilukke pmooment. Deze meneer die jij hier op ze footoo zie is meneer Peter R Fries en hij was belangrijk. Hij heb zofeel mense ze help gegeefe. En hij was van misdaad en hij geef nooit nie op. Assie er niemeer uitkom dan bel jij meneer R Fries op met jou teelefoon en hij ga mee soeke. Naar ze ferdweene mense Doorie. Mamsie kan het nog stees nie geloofe. Hij loop ofer ze straat toenie van ze R Tee L Boelefaar kom en hij heb niemand nie kwaad gedaan. Maar een kriemieneele meneer heb ze ferstand ferloore toenie meneer R Fries zag. Nu is meneer R Fries er niemeer Doorie. Jij fraag jou eigen af, waar bennie mee beesig. Mamsie heb er geen goed woord fan ofer. Wie doe soies? Mamsie houw nie van kriemieneel. Beloofie mamsie dattie nooit nie kriemieneel wor Doorie!”
Ikke kon niet gewoofe datte iemant so meen kon sijn. En waarom? Hij hielp aween maar mense.
“Meneer R Fries houw heel feel van krentesebolle Doorie, Mamsie geef er niks om maar zij heb wel ze zak meegenoome foor meneer R Fries. Kommie nog eefe mee pooseere foor onse footoo mij beebie. Jou oompie Bert wil ook graag weete waar ze verkering uithang van ze eigen”
We bweefe nog evve kijke en stapte toen weer in me auwtoo.
“Mahammmmm uwes puik!! Follegent jaar gaat uwes maar inne aanhanger sitte hoor”
“Doe jij jou eigen gedraage mij beebie, jou mamsie neem ze heele buik mee en anners nie. Wij heb net zofeel emoozie gefoeld dan lijk mamsie ze buik nog grooter. Het is jou ferteeken beeld”
Stantbeelt
We ginge weer ferder rij-je en kwaame langs een stantbeelt. Genaamd de dokwerker.
Mamsie begon te furrtellen.
“Kijk mij beebie, hier sie jij de meneer van ze dokwerker en deze meneer sta hier zodat wij kunne denke aan ze staaking in februuwaarie neegetieneenefeertig. Hij was ze Haarlemse timmerman Doorie. Hij heb met heel feel mense gestaak omdat Joodse mense niemeer in kaafees en winkels mooge. En jij weet, daar kan Mamsie nie teege. Waarom kan Joodse mense niemeer in ze kaafee koome? Mamsie vin het onregfaardig. Maar het heb maar twee daage duurt deese oppestant. Mamsie vin het lang genoeg, jij moet iedereen ze ding laate doen vin Mamsie.”

“Oooooh mamsie. Wat errug. Wel dappur fan de mense dat se in opstant kwaame”
“Mamsie vin deze mense heel feel dappur mij beebie. Maar beloofie jou mamsie dattie nooit nie in jou oppestant kom!”
Mamsie en ikke legte er een maadewiefje neer en me mamsie begon te niese.
“Tssssjjiieee mij beebie, tsssjjiiiieeee!”
“Mahammmmmm stjaks denk iedeween dat uwes Koojoona heb!”
“Koojoona! Mamsie heb groonies niessjjiiiiek zijn. En mamsie heb ze prik gehad van ze dokter en zij heb ook ze eigen koode. Loesje Huispoes.nl”
Moonument
We sauwe naar het Merwedeplein gaan maar eers ginge we naar het Auschwitz moonument toe. Frauw hat teege mij gesegt dat dat ook heel bewangerijk was.
Door alle opbwekingen inne stat moese we evve omrije. Maar we kwaame bij dat moonument.
Het staat in een kwein parkje genaamd Wertheimpark.
“Deze moonument sta er vanaf neegetiendriejeneegetig en meneer Jan Wolkes heb het ontworpe. Jij moet wel foorsichtig zijn Doorie want deze moonument besta uit gebrooke spiegel en mense heb geprobeer om deze moonument te ferniele. Jij denk heb mense niks beeter te doen! Er was een meneer en hij kom met ze pikhouweel maar daar heb mamsie geen ferstand van. Hij denk dattie met ze pikhouweel deze moonument kan ferniele! Mamsie vin dat deze meneer ze eigen wel moet schaame. Soies doe jij nie”

Mamsie sei ook datte we evve stil moese sijn om de fermoorte mense te herdenke.
“Eigeluk moet jij jou steentje op deze staande plaat legge Doorie, het is traadiezie van Joodse mense. Mamsie vin het moeiluk weeges dat ik van mij eigen nie zofeel handig ben en misschien zak Mamsie er doorheen.”
Anne Frank
Na een tijtje ginge we naar het huis van meisje Anne Frank rijde.
“Oh oh oh… het lijk wel offe uwes dikker wor mamsie”
“Wat zeggie mij eigen nou, kannie het zien mij beebie. Jou mamsie werk er hard aan want hoe grooter jou buik hoe mooier jou hart. Maar het neem wel ze ruimte in beslag van jou auwtoo. Dat kan mamsie nie onkenne”
“Mahammmmm doe dan een korreset om!! Dan kun we uwes puik insnoere!!”
“Wat zeggie nou mij beebie, mamsie ga ze eigen tog nie inproppe in korresette. Mamsie ze leefeswerk mag jij zien!”
Na een tijtje rije en wat lietjes fanne tante Leen laater kwaame we op ut Merwedeplein.
We saage een kwein stantbeeltje van meisje Anne. Er laage ploemen bij.

Mamsie vertelte wat oofer het huis
“Weet jij nog mij beebie dat Mamsie foorige vakanzie fertel heb ofer meneer Frank en ze famielie van meisje Annie Frank. In deze huis heb ze famielie en Annie gewoon en het was van neegetiendriejedettig tot neegetientweejefeertig. Heel soms kannie er gaan kijke mij jonge. Maar nu woon er artiese die denke dattie iets foorstel. Jij kan alleen maar hoope dattie respek heb! Maar artiese van teegeswoordig, mamsie durf er nie ze garnaaale op in te zetten. Jou mamsie heb er wel honger van gekreege mij beebie. Assie zofeel moet fertelle ferbrand jij zofeel kaaloorieje. Dat moetie nie wille!”
We ginge na dit bezoekje ff een smekdonnaltsressaurant soeke om een heppie miel te eete. En ikke wil nu onnehand wel meek-uppe.
“Jij moet geduld hebben mij beebie. Jou meek-uppe bederf nie maar Mamsie zeg jou eerluk. Zij heb er ook zin en en dattie straks kan straale foor mij Bert….”
Wordt vervolgd…


Maar mamsie, watte sjijn de huisies hier kwein seg. Me kattebak is gwoter hihihi.



Nau… daar waare we. Maar het muuseejum was digt!! Ikke wau al make dat ik wegkwam, maar mamsie pakte me bij me lurfjes.
We kwaame op het pwein aan en mamsie begon weer te furrtelle…

en daar kan onze staart tussen komen als we niet snel genoeg eruit gaan. Ik ga ook wel eens buiten een plasje doen hoor. Dan graaf ik netjes een kuil, doe een plasje en graaf alles weer onder de grond. Dat hoort zo als je een nette katermans bent.
Nu hoor ik wel eens van andere poezels dat ze hun nageltjes moeten laten knippen bij de witte jas. Nou, dat hoeft bij mij niet hoor. Ik kan prima zelf een pedicure doen. Ik bijt de lange nagels er gewoon zelf af dus die vinden ze hier dan wel weer. Die halen ze weg met dat herrieding waarmee ze ook kruimels en zo opeten. En buiten heb ik een krab boom! Met een super dikke stam waaraan je lekker krabben kan. Dat doen we allemaal hoor. Heel soms gebruik ik de krabpaal binnen om mijn nagels te doen maar ik moet eerlijk zeggen dat ik die liever gebruik om bovenop te liggen of om in een mandje te slapen. Die liggen super zacht!
Maar vorige week regende het heel lang, in de morgen, in de middag, in de afond, en zelfs in de nacht, en dan weer de folgende morgen, ik werd er een beetje boos van want hoe kan ik zo in mijn tuin liggen?, mijn mensen zeiden dat ik ook binnen kon liggen, maar dat is niet hetzelfde, en ik wil ook kontrooleren of alles in orde is buiten, moet ik dat dan in de regen doen?!, ja dus want het bleef regenen, ik ging de tuin in en kroop onder de struiken, daar zat ik een beetje droog, alleen niet helemaal en na een tijdje was ik nat tot aan het witte PUNTje van mijn staart.
Mijn vrouw zei tegen me dat soms beter is om je bij iets neer te leggen, dus dat je het akzepteert ook al vind je het niet leuk, daar heb je geduld voor nodig, ze gaf toe dat ze dat zelf ook niet echt heeft, maar ze vroeg me of we met zijn tweetjes zauden proberen om ons niks aan te trekken van de regen, ja dat wilde ik wel, maar ik was stiekem toch blij dat er daarna weer een paar dagen met zon kwamen en ik gewoon naar buiten kon zonder nat te worden, en mijn vrouw ook, we kunnen altijd nog proberen om geduld te hebben, als er zon is hebben we dat nog niet nodig, mijn vrouw vroeg zich wel af waarom ik hele middagen binnen in mijn schaapje ging slapen terwijl de zon scheen, terwijl ik de dagen dat het regende persee naar buiten wilde, ja, dat wist ik zelf ook niet presies, zo foelde ik me gewoon, PUNT uit.