Lieve allemaal, als mienister van gefoelige saake wil ik graag weten hoe het met jullie allemaal gaat. Afgelopen weeke ware echt gewoon zwaar als in traane en in je kop. Er was veel verdriet omdat er ineens vriendjes van ons zomaar een koffertje pakte en naar regenboogland gingen. Iedereen had knuffels nodig en troostwoordjes. Ik geef nog even een ekstra kopje aan jullie, gewoon zodat je foelt, ‘ik ben niet alleen’.
Updeets
Mijn vrouw had twee ekzootieze katermansen op bezoek met kei moeilijke namen. Van hun manspersoon mag ik dit deele. Ze heten Anubis en Amunra. Anubis is een kleef kat en Amunra is bourgondier. Mijn vrouw kon niet alleen op haar bak want Anubis vond dat hij daarbij wilde zijn met de nodige poote werk onder de deur door. Amunra daarentegen, is geen dramakwien en vind het prima om gewoon in de zon te zijn, af en toe te klagen over dat Anubis weer ierietant is en gewoon lekker te eten. Dutten hoort er ook bij. Oja, en af en toe een kriebel vind hij ook prima. Eerlijk is eerlijk, mijn vrouw stinkt helemaal naar ze. Ik moest meteen eefe blaase omdat dees geuren nieuw zijn. Nu dat mijn vrouw oppas is, komen ze misschien vaker. Maar nu weet ik wie ze zijn.
Zelf was ik in mijn tuintje. Alles wordt weer mooi en groen. Sommige struiken in mij tuintje blijven altijd groen. Dat vind ik fijn. Naast mijn denksteen voor mij gedachte heb ik ook denkstruike. Daar ga ik vandaag over praten. Want wat zijn denkstruike? Dat is voor mij als mienister van gefoelige saake heel belangrijk. De meeste van jullie weete dat ik een gefoelige fieloosoofiese katermans ben. Dat wil zeggen dat ik denk met mijn hart. Mijn hart is kei groot en jullie allemaal zitten mij hart. Maar soms gebeurd er te veel voor mijn hart en dan moet ik even nadenken. Dat doe ik onder mijn denkstruik.
Naar buiten
Afgelopen week waren er heel veel traane overal en voor mij is dat best moeilijk. Mijn kop kan best lang verdrietig blijven terwijl ik eigenlijk heel vrolijk ben. Dan weet ik van mezelf, ‘Brammie, je foelt je echt zwaar in je kop ga even naar buiten denke’.
Mijn ooma en manspersoon weten dit dus als ik aan de deur sta te zeuren dan maken ze deur open. Eerst ga ik dan langs mijn bak voor een plasje. Dat hoort gewoon zo. Daarna ga loop ik gewoon op een struik af met blaadjes waar ik onder kan liggen. Mijn tuintje heeft vier struikjes. Meestal pak ik de struik waar niemand mij ziet. Dan kan ik even nadenke. Maar nu heeft mijn struik nog niet hele grote blaadjes omdat het nog niet zo lang warm is.
Onder de struik
Als ik mijn plekje heb gevonden onder de struik, waar denk ik dan over na? Nou dat is echt kei veel. Van mijn kop tot teen en staart erbij. Maar ook prievee dingen. Zoals dat mijn vrouw oppas is. Of dat zij misschien zelf een katermans gaat halen. Dan moet ik echt even nadenke hoe ik me voel. Want dees is allemaal best intens. Ben ik dan nog wel haar Brammie? En komt ze dan nog wel mij kriebelen? Maar dees is best moeilijk in mijn kop. Mijn hart weet gewoon dat ik van haar ben en zij van mij en dat het juist fijn is als er een andere katermans ook een liefe vrouw krijgt. Dan moet je saame dele. Ik ben nog niet klaar om saame te dele. Voor de eerste duizend jaar niet. Natuurlijk kan dat niet maar ik ben wel haar Brammie. Dat veranderd niet. Daarnaast denk ik veel na over mijn leven en over het leven van mijn vrienden die naar regenboogland gaan. Onder mijn denkstruik kan best lang nadenke over dees saake. Soms zolang dat ik in slaap val. Als ik dan wakker wordt, foel ik me wel ineens kei veel beter. Misschien is dat het wel. Dat ik vaker moet slapen onder een struik zodat ik weer helemaal opgeladen ben. Dat is een goed woord. Opgeladen. Dat is wanneer je kop weer fijn is en je lijf ook. Dat je weer door kunt gaan met je werk en kontrooles maar ook weer kunt kletsen met anderen. Als mienister van gefoelige saake ga ik dees zeker vaker doen. Gewoon even opladen. Ik denk dat dees voor iedereen wel goed is.
Volgende week is een speesjaale blog! Hint: heb je alle bloggen geteld?
Er was sneeuw en dat is stom, wegens dat ik ervoor juist veel zon had en toen ging ik ferhaare en dat was ook stom maar ik had wel zon. Er was ook iets anders.
Lieve iedereen hier ben ik weer op mij eigen Loesjesdag en vandaag heb ik biesondere letters. U weet, leefe is al een tijdje heel feel moeiluk want er is ruusie in onse weereld, Maar er was meer want onse vriendjes Benjamin, Floortje en Oliver heb ze koffertje moete pakke. Zij moes onferwachts beginne aan ze grooste reis na ze leefe. Zij ging onferwachs ofer onse Reegeboogbrug.
is moet wij troos biede. Assie zoies hoor dan smelt jou hart. Als jou stoere katerman zoies zeg dan weet jij, ze hart is nog grooter dan ze naam. En assie Adelbert Cornelis heet van jou naam dan hebbie wel jou hele groote hart noodig willie daar oferheen koome. Mij Bert heb zo een hart en daarom ben ik heel feel trots. Dan smaak jou zaagvis inees naar jou garnaaale van geluk.
Footoo
Daarom wil mij Bert en ik u fertelle dat u foortaan iedere maandag onse Fiel-goedkaart op mij Bert ze Feesboek kan zien. Het is foor troos en dat u hart ze eigen fijn foel. Het is onse Footoo met teks en u krijg iedere week onse niewe footoo. Dan weet u wel, tusse u en mij eigen gezeg en gesweege. Mij Bert en ik moet nog meer pooseere want jij krijg jou Fiel-goed nie foor niks. Maar misschien moet u daar met mij Bert nog nie ofer praate. U weet soms moet jij jou katerman in ze eigen weereld laate en als poesevrouw opstaan wanneer leefe het fraag. Wij hoop dat u fijne gefoeles krijg van onse Fiel-goedkaart en u mag er ook op ree-aa-geere. Het is foor u hart en het is van Bert en Loes,
Haai joe piepel van overal
Haai allemaal van de piepels.
Waar is mijn bed….?
Meestal word ik wakker op het groote bed bij papa en mama en dan ga ik eerst een heel groot mondje maken, daarna ga ik langzaam opstaan en mijn voorpootjes rekken en daarna mijn achterpootje.
Uwes ben neege geworte. Wert dat gwoots gefiert?