Lieve allemaal, allereerst geef ik jullie de beste wensen voor dit jaar. Dat je ook dees jaar veel liefde krijgt en sneks en kopjes en nog meer. Ik was kei verstopt in de kelderkast toen al die knallen kwamen.

Daar was het donker en daar zag ik helemaal niks. Ik hoorde de knallen wel maar niet zo kei hard. In de kelderkast lag een pak weesee papier en daar lag ik op. Dat is best warm en dees weesee papier was ook nog eens best zacht. Gelukkig is het voorbij en zijn we in het nieuwe jaar. Mijn eerste blog in het nieuwe jaar. Dat is een beetje speesjaal vind ik.

Op tafel

Toen ik wakker werd was er geen geknal meer en kon ik rustig op de tafel mijn ontbijt eten. Ooma geeft me vaak een lekkere moes. Soms met spikkeltjes saus. De moes heb ik in heel veel smaken. Dees keer had had ik zallum zonder spikkeltjes. Eerlijk is eerlijk, ik vind kipsmaak lekkerder. Maar zo voor het nieuwe jaar dacht ik, laat ik maar gewoon een keertje zallum lekker vinden. Kan best.
Op tafel waar ik mijn ontbijt eet, lagen allemaal spulletjes. Plestiek tasjes, plakband en tasjes die je nog een keer kan gebruiken, slim hoor. Plakband is heel gemeen. Dat moet je niet in je vacht krijgen want die wil er niet meer uit! Dan heb je een plakkerig ding in je vacht, bah. Maar dat tasje, dat nog-een-keer-gebruiken tasje. Die kijkt me aan. De hele tijd al.

Een tasje

Ik voel aan mijn binnen kant dat ik iets wil. Wil ik iets met het tasje? Ja, dat is het. Ik wil iets met het tasje maar wat. Eerst kijk ik eefe weg. Misschien voel ik het dan niet meer. Maar het is niet zo. Ik voel dat het tasje kijkt. Het is een blauwe gebruik-me-nog-een-keer eksjon tasje. In mijn binnenkant wordt het gefoel alleen maar sterker van dat ik iets wil. Dan steek ik mijn kop uit en ruik ik aan het tasje. Het ruikt geemies naar nepdingen. Wasmiddel, zegt mijn vrouw. Owww dacht ik, het stinkt. Maar goed dat ik mijn eigen vacht was.
Er zitten ook lussen aan het tasje. In mijn binnenkant foel ik onrust. Ik moet iets doen. En dan ineens BAM! Mijn rechter voorpoot ligt ineens op de lus van de tas. Hebbes! Ik tik het tasje een paar keer aan zo van tap-tap-tap maar er gebeurt niks. Het beweegt niet. Dan kijk ik eefe weg om er zeker van te zijn dat het tasje niet beweegt. Ook niet als ik niet kijk. Mijn vrouw is er ook en die kijkt ook mee. En dan zie ik toch echt vanuit mijn ene ooghoek dat lusje van de tas een beetje bewegen. Ineens fookust mijn kop op dat lusje.

Lusje

Beweeg dan, mauw ik naar het tasje. Eefe is het stil en dan schiet het lusje ineens een stukje naar links. Mij hele lijf en kop draaien mee. Daar zit ik dan met mijn kop strak op het lusje gefookust. Klaar om in de strijd te gaan als het nog een keertje beweegt. En voordat ik mijn poot tevoorschijn kan halen schiet het lusje van rechts terug naar links. Alsof het niet eens bewoog. Maar ik zag het en dat deed het wel. Ik kijk mijn vrouw aan en die lacht, wat is er kereltje? Nou wat dacht je van de tas en de lus. Die bewegen zomaar ineens elke keer als ik niet ga kijken. Dat is vreemd. Ik fertrouw het lusje helemaal niet meer.
Een plestieke tas doet dit niet maar zo’n gebruik-me-nog-een-keer ding dus wel.

Gefangen

Ik blijf gewoon kei gefookust op dat tasje. Mijn poot staat klaar! In mijn binnenste voel ik me heel oer. Ik foel dat er een diepe mauw zit die eruit wil en dat doe ik. Mrrrrrraaaww komt eruit, als een echt leeuw. En dan gebeurt het. Het tasje beweegt voor mijn kop. BAM! Met mijn rechter voorpoot heb ik het tasje en het lusje te pakken! Ik zet mijn nagels uit en haak ze vast in het tasje. Zo die gaat nergens heen. Ik trek het tasje naar mijn bek en dan HAP! Ik bijt er kei erg in. Dat is omdat je bewoog. En nog een HAP, dat is omdat je heel sniekie bewoog! En HAP!
Nu bijt ik omdat ik het wil. Ik foel me helemaal oer tot het diepste van mijn binnenste. Als een prooi heb ik het tasje in mijn bek en ik sleep het de tafel af. Jij gaat mij niet meer vervelen. Ik heb je eerlijk gefange! Mrrraaaw! Ik ben oer en een leeuw van binnen. En ik ben kei aalert. Dees is een goeie start van het jaar. Mijn eerste prooi is gefange! Een heuse ik-kan-gewassen-worden-gebruik-me-nog-een-keer tasje.

Nou ben ik een beetje moe van het intens fange van dees tas. Voordat ik ga dutten wens ik iedereen een heel fijn wiekent en fanavond doe ik weer swaaie naar onze liefe mooie sterren. En ik tetter nog steeds mee voor freede!

Woef! Hooooooooi snorremansen en miauwers, wat was het allemaal spannend zeg toen het oude jaar overging naar het nieuwe, woef! Ik blaf je plechtig dat ik niet onder de tafel ben gaan liggen. Het was een hele mooie veilige en goede verstop plek. Alleen gebeurde er bij mij iets waardoor het niet nodig was.

Onder de tafel

Woef! Normaal gesproken als het oude jaar weg gaat en het nieuwe komt, dan blaf ik veel. Het geluid van de knallers zijn pijnlijk aan mijn oren en dat is gewoon niet fijn. Dan ga ik me verstoppen op een plek waarbij ik het geluid niet zo goed kan horen. Zoals ik al blafte in de vorige blog, woef, onder de tafel was een prima plek! Toen de dag begon ben ik gewoon mijn ronde gaan lopen. Her en der hoorde ik al wel wat knallen en soms blafte ik en soms ook niet. De kleine van op de hoek kefte intens dat hij er niks aan vond aan al dat geknal en dat hij gaat prostestblaffen. Doe je best kleine, woef! De grote van de overkant kwam ik ook tegen en hij blafte dat iedereen zich zo druk maakte en dat dat gewoon niet hoeft. Tevens blafte hij dat hij die avond nog een keer naar buiten ging voordat het knalwerk begint.

Bij het park

Toen ik bij het parkje kwam zag ik dat Mevrouw Schaap, Mevrouw Geit en alle andere al binnen waren. Zij hebben een eigen huis in het park. Ik hoorde Mevrouw Schaap blaten dat het lekker warm was binnen en dat Mevrouw Kip zojuist van schrik weer een ei heeft gelegd nadat ze er al vier heeft gelegd. Ik blafte naar Mevrouw Schaap dat alles goed komt en dat het maar één keer knallen is vanavond. Daarna is het weer rust. Ze zou het door blaten aan Mevrouw Kip. Op de terug weg heb ik geen andere woefers gezien en het was best rustig.

Veilig liggen

Later die avond toen ik voor mijn derde ronde ging, was het veel luider met knallen, woef! Ik hoorde ze bijna overal. Het geluid was links van me en toen weer vooruit en daarna een keer in de lucht omhoog. Er waren knallen en soms zag ik een lichtje in de lucht. De kleine van op de hoek kefte aan een stuk door. Hij hoorde hier een knal en daar en het was zo luid en hij snapte niet wat er nou was. Ik liep naar hem toe om hem gerust te stellen. Ik vertelde hem dat dit maar één keer in het jaar is wanneer we het oude voor het nieuwe jaar verruilen en dat het een heel groot feest is. En dat iedereen mooi vuurwerk heeft. Nu zijn er altijd wel mensen bij die knallen mooi vinden ook al vinden wij dat niks. Ik vertelde hem ook van mijn plan, dat hij onder een tafel kan liggen zodat het geluid misschien dan wat minder hard is. Of dat hij dicht tegen zijn mens aan kan liggen. Dat werkt ook weleens. Hij ging blaffend naar binnen om tegen zijn mens aan te liggen. Dat ging hij proberen. Ik vind het heel knap van hem.

Mijn ronde

Zelf liep ik mijn ronde af. Het is de ronde van het parkje. Dit is veilig omdat we dan snel thuis zijn als het heel erg gaat worden. Toen ik bij het parkje was heb ik nog wel even gevraagd aan de dames Schaap en Geit hoe de stand van zaken was. Gelukkig was Mevrouw Kip al wat gekalmeerd en heeft ze maar twee extra eieren gelegd. Nog een paar uurtjes blafte ik en dan is alles voorbij. Ik wens jullie alvast een heel mooi nieuwjaar met lekkere hapjes en veel vriendschap blafte ik. Op de terug weg kwam ik de grote van de overkant nog tegen. Hij vroeg hoe het met mij ging en of ik het eng vond. Nou, eerlijk gezegd soms wel. Dan gaat er ineens een heel scherp geluid naar boven in de lucht en die knalt dan. Dat scherpe lijkt op gefluit en dat is soms heel pijnlijk aan mijn oren, woef! Dan blaf ik heel hard terug. Maar mijn woefervriend maakte zich nergens druk om. Misschien hoort hij niet zo goed, dat kan natuurlijk ook.

Alert

Toen het zover was en iedereen ineens tegelijk het vuurwerk af ging steken heb ik een paar keer geblaft. Ik was heel alert en heel erg dapper! Ik durfde vandaag gewoon heel veel meer, woef! Dat is heel stoer en in mijn volgende wandeling ga ik het ook aan iedereen vertellen dat ik niet onder de tafel heb gelegen maar dat ik heel alert was en dat ik niet bang was. Het is me gelukt om niet zo bang te zijn. Jaaaaa dat verdiende zeker een paar koekjes en een grote bot! Natuurlijk heb ik dat gekregen want zelfs mijn mens is heel trots, woef! Fijn nieuw jaar allemaal!