Waarom ik opeens haast kan hebben


Wat ik als media katerman best moeilijk vind is dat het lijkt of ik altijd maar lig te slapen. Of te rieleksen. Of dat ik soms druk ben en dan heb ik haast dat ziet u nou eindelijk op deze foto.

Snek

Wanneer ik haast heb dat weet ik nooit van te voren. En eerlijk waar ik weet ook niet altijd waarom. Ik heb het nooit als ik naar de bak moet dat is wel dringend soms maar mijn gefoel zegt wanneer het tijd is en dat ga ik gewoon.
En ik heb het ook nooit als ik trek in een snek heb. Dan wil ik dan mijn vrouw haast maakt maar dat doet ze alleen als het ’s avonds laat is en ik laat weten dat ik het nou echt zeker weten tijd is voor mijn snek en dan maakt ze haast als ik maar één keer heb gemiauwd.

Raar

Haast is raar. Het komt opeens in me op. Ik lig dan op de bank te rusten en alles is goed en er gebeurt niks dus dat je foelt hier kan ik blijven liggen voor de rest van mijn leven. En dan wordt er iets in mij anders: ik moet naar de vensterbank en wel meteen dus dan heb ik haast.
Waarom is dat zo?
Als katerman ben ik soms een misteerie voor mezelf echt waar.

Moe

Nou het warmer is, blijft de deur van de huiskamer ’s nachts open. Dan kan ik beneden aan de voordeur gaan ruiken. Voor mij als binnenkater is dat belangrijk om informaazie over de straat te krijgen. Als de deur dicht is, krijg ik dat gefoel van haast dat ik NU naar de voordeur moet. Ik ga bij de deur staan, kijk mijn vrouw aan en doe meewww. Ze doet de deur open.
Dan foel ik dat het toch niet hoeft.
De deur gaat dicht.
Oja, toch wel.
Deur open.
Of eh…
En elke keer heb ik dat gefoel van haast. Dat je weet: het moet nu, nu NU. Serieus, daar kan ik zo moe van worden in mijn ligchaam.

kater Dorus over: mijn ellendige ellende (video)

ellende

Hajooooo iedeween. Daar ben ik weer. Uwes eigenste Dorussie.  Er isse ies aan de hand. Eg!! Ikke ben anders. Ziet uwes ook niet? Ikke ben jaarug weest. Einneluk ben ik folwasse.

Dootjes

Ikke hep een hoop kaarte gekjege… eg!!
Ikke weet nog nie wat er inne dootjes zitten. Maar daar kom ik snel agger hoor.  Laat ikke uwes vertellen wat mij afloop vrijdag is overkomen. Iedeween… pak zakdoekjes!! Want het isse verschrikkelijk gewoon.

Afspjaak

Vorige week zag ik dat er post was gekomen. Foor mij!! En opmijeens zag ik frauw met een praatding in haar hand. Ze zat mij aan te kijken. Ohoh… fauwte boel. Se sloot af met totte follegenne week Cynthia. Nou… ze zei tegen mij van die afspjaak staat voor jou Doortje.

Seppen

Afspjaak? Afspjaak? Welke afspjaak?
Ikke furgat dat frauw hat zegt datte ik een afspjaak had. Ik ging weer fjoluk de kartonne doos in de keuke sjope. Kreeg er voor op me kop, maar hoe kers. Ikke fin dat leuk.
We seppen nu een weekje ferder…omme pjesies te zijn naar vrijdag 1 mei omme 11 uur.
Ikke zat evve met mamsie te tjetten.  Mamsie had pas geleede een ooperaasie kjeeg aan haar bek. En ikke tjette iedewe dag met haar en Jiekie om te fjage hoe hut met haar was.
Foorige week saaturrdag moesse mijn mamsie weer met spoed naar de dokker omdat se een onsteekje in haar bek had. Jiekie en ik saten te huiwen. Maar mamsie is nu weer inne orde.

Oppetillen

Enniewee… ikke zat te tjette oppe feesboek met me mamsie. Me beertje en tijgertje liggen altijd inne woonkamer oppe vloer. Ikke peel veel met ze. Ze zijn mijn fjientjes. Opeens waren ze weg!! Ikke had zoies van huh?
Frauw zei dat we weg zouden gaan. We? Maar ik tjet met mammie hoor. Opeens tilde frauw mij op!! NEEEE ooooh ikke haat oppetillen! Laat me los. Frauw maakte nog een gemene opmerking van wat ben je toch een zware kameroolifant.
En daar moet ik mee samenwonen. Sniksnik.
Frauw liep met mij naar de zijkaamer. De froegere verboode kamer. Ooooh nee… daar stont me reiskooi. En ikke zag me beer en tijger er in. En opme-eens zat ik opgesloten. Ik zat in de gefangenis. Me mense deden hun buitenvacht aan want het was kauwt en het regende.

Krijse en gillen

Ikke werd door man opgetild en we gingen naar buiten. Ik begon gelijk de buitenwereld te vertellen dat ik, tegen mijn wil, uit me huis ben gehaald om op reis te gaan. Omdat het regende werd mijn kop nat. Ik leek wel een punkertje. Oooh als Jiekie en mamsie me maar niet zo zouden zien. Ooooh de schande!!
De bus kwam. En we stapte er in. We moeste maar 2 haltes mee. Nou… geloof me… iedereen in de bus wist dat ik in de bus zat!! Ikke gilde, nee… ik krijste de boel bij elkaar. Alsof ik gevild werd.
Na 2 haltes met de bus stapte we ofer inne tram. Toen maakte frauw eg een meene opmerking tege kondukteur. Datte ik een zwartrijder was. En die meneer moes lagge omdat hij zag datte ik zwart was. Nou ja!!! Ikje krijse en gillen. De volgende halte moese we er gelukkig alweer uit.
Na een paar stappe inne rege ware we binnen bij de dokker. Door die stomme kooroonafrauw was alles affeplak.
Opeens was tante Floor er. En ze riep me binnen. Me man bleef in wachtkamer zitte. Alleen frauw bracht me naar binnen. Nau… ze zat gelijk te zeure dat ik loot woog.

Weegding

Tante Floor zette me gelijk oppe weegding. Ikke zweer het uwes… die dingen zijn stom en nutteloos!! Ikke kreeg te hore dat ik te zwaar woog. 6.43 kilo!!
Ikke weeg 1 kielo te zwaar. Asse uwes dacht dat dat het ergste was? NEE!!
Tante Floor voelde me puik na. En ze zei dat ik… ik… ik mannetieten hep!! Menboops!! Frauw schoot in de lach. En om het nog erger te maken… tante Floor liet frauw MIJN menboops foelen!!
Oooh ikke schaamde me dood.
Nou moet ik op diejeet. Ikke krijg, om te beginne, minner noepies. Oooh zo erg.
En ik kreeg me prikkie. Nou blijf ik gesont zegt frauw.
Ikke was blij om weer thuis te zijn. En ik ging gelijk wat van me brokkies eten.

Follegenne keer kwijge jullie alles oofer me furrjaardag en zo te lesen.

Dit was het foor deze keer.
Ik sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes
Toedeledokie

Dorus

Is het zomer of is het winter?

winter

Ik heb een dikke wintervacht en ik ben aan het verharen. Dat is alletwee goed en grieselig want ik weet niet meer of het nou zomer of winter is.

Zomervacht

Als het zomer is dan heb ik zon en warmte en soms is het dan keiwarm dat mijn vrouw de hele tijd zegt dat ik water moet drinken. Dus dan heb ik een zomervacht, die is dun en verder hetzelfde dus alle stukken in mijn vacht blijven zoals ze zijn maar dan anders. Dat hoort dan.

De laatste tijd was het zomer. Nou toen begon het hoor. Ik ging verharen. Als mijn vrouw me aaide, had ze een hand vol haar en dan voelde ik dat er andere haren in mijn vacht los waren gaan zitten dus dan moest ze verder aaien en dan zaten er weer haren los. Gelukkig ben ik niet kaal geworden. Je weet maar nooit met al dat aaien.

Dus ik was op weg naar de zomervacht. Alleen werd het toen winter, geloof ik.

Kouder

Op een ochtend bleef ik gewoon vanzelf op bed liggen slapen. Wegens dat ik het keihard hoorde regenen en het was ook kouder dus dan heb je warmte en gezelligheid nodig, daarom bleef ik liggen.

En er was ook een ochtend dat ik beneden aan de voordeur rook en het was een andere lucht. Koud aan mijn neus en mijn oren werden ook koud dus ik ging meteen naar boven waar ik op de bank weer warm werd.  Nou dan heb je helemaal geen zin meer in verharen!! Ik heb nog heel veel wintervacht over en daar doe ik nou niks meer mee.

Maar ik wil wel graag weten of het nou winter of zomer is. Het verandert steeds en dan snap ik het niet meer en ik moet het ook weten met het oog op mijn zomervacht. Is het er tijd voor ja of nee.

kater Bolle over beestjes

beestjes

Deze keer ga ik over iets vertellen dat eigenlijk een beetje fies is. Maar het hoort er toch bij, zeker als je een kater bent die buiten komt. En dat ben ik dus. Nou ben je vast wel een beetje benieuwd naar wat ik bedoel, toch?

Half kaal

Sinds een week of twee zijn mijn oren aan de buitenkant half kaal. Ik zat er steeds aan te krabben, want het jeukte. Mijn vrouw zag als eerste dat ik rare oren kreeg. Omdat ik een paar dagen later toch al naar de dokter moest hebben mijn mensen er zelf een paar dagen zalluf op gedaan. Die had ik van de dierendokter gekregen toen ik aan mijn buik likte. Het is een zalluf tegen kriebels en jeuk. De zalluf werkte best al goed, want ik stopte met krabben.
Bij de dierendokter heb ik nieuwe zalluf gekregen, met iets tegen sgimmel en tegen infeksies.
De dierendokter zag niks aan mijn oren, behalve dan dat ze kaal werden. Maar ze kon geen sgimmel vinden en ook geen beestjes.
Want dat is dus het fiese waar ik over ga schrijven: beestjes op je lijf. Jakkie bah, denk je nu misschien. Dat vind ik ook, maar toch is het voor dieren in de natuur heel normaal. Alle vogels en wilde dieren en vissen hebben andere beestjes op hun lijf. Daarom gaan vogels in water in bad, zodat ze de beestjes er af spoelen. Apen doen elkaar vlooien, zo heet dat. En veel dieren schuren met hun lijf langs bomen of stenen. Omdat die beestjes kriebelen.

Vlooi

beestjesAls kat kan je ook beestjes hebben. Toen ik bij mijn mensen kwam wonen zat ik helemaal vol met vlooitjes. Dat is een beestje dat bijna alle katten hebben die buiten wonen. En ze gaan hops van de ene kat naar de andere, en zo hebben in een hele korte tijd alle katten uit een groep vlooien.
En met vlooien bedoel ik natuurlijk niet kater Vlo, die nu een prachtige ster is. Kater Vlo was een superlieve katerman. Vlooien zijn hele kleine beestjes die in je haren zitten en je bijten. Ze drinken je bloed, dat is eerlijk waar eng. Het zijn dus eigenlijk kleine fampiers!
Net als teken. De GroteBeer heeft een keer een teek gehad. Die bijt in je huid en zuigt dan je bloed en wordt helemaal groot. Beer had hem in zijn nek, mijn man zag het gelukkig. Het viel nog niet mee om de teek weg te halen, want Beer vond het niet nodig en het deed een beetje pijn. Maar het is toch gelukt.

Piepet

Ik krijg elke maand een piepet. Zo heet dat. Het is een klein flesje van plestik waar iets tegem vlooien inzit. Mijn man gaat het altijd kopen, en dan doet mijn vrouw tussen mijn haren in mijn nek op mijn huid. Ik wil dat nooit, want het stinkt echt heel erg. Maar mijn vrouw doet het toch. Ik krijg Stronghold, dat is het merk. Dat is ook tegen luizen en wormen en nog meer enge beestjes. En ook tegen oormijt. Dat zijn kleine beestjes in je oor. Moet je je voorstellen, die lopen dan in je oren rond en dat kriebelt natuurlijk heel erg. Die had ik dus gelukkig niet, zei de dokter.

Pil

O ja, en dan kan je ook nog wormpjes hebben. Die zitten in je buik, en ze komen er uit als je naar de weecee gaat. Maar er blijven er ook een boel in je buik zitten. O bah, dat wil ik eerlijk waar niet. En mijn mensen ook niet, zeggen ze. Daarom krijg ik daar een pil tegen. Die wil ik ook niet, maar ik denk wel dat ik nog liever zo’n pil wil dan die wormpjes.

In de natuur

beestjesNou denk je misschien wat een fiese beesten zijn katten. Maar wij kunnen er zelf niks aan doen, dat die beestjes op ons gaan zitten. Die beestjes zitten gewoon in de natuur, in struiken en in planten. En in andere dieren. Als ik door mijn tuin loop kan ik ze krijgen. Terwijl ik elke dag en ook nacht mijn patroeje doe om te kijken of alles in orde is. Maar die beestjes zijn zó klein, die zie ik niet. Anders zou ik vast en zeker tegen ze zeggen dat ze ergens anders naar toe moeten gaan.
En veel van die beestjes kunnen mensen ook krijgen, eerlijk waar. Dus als wij fies zijn, dan zijn mensen dat ook!
Maar mensen hoeven niet bang te zijn voor beestjes van katten. Want als je als buitenkat steeds op tijd een piepet krijgt, en een pilletje, is er niks aan de hand. En als je als kat niet buiten komt krijg je misschien geeneens die beestjes, dat weet ik eigenlijk niet presies.

Zelf heb ik deze week een piepet in mijn nek gekregen, een pil tegen wormen en zalluf op mijn oren. Voorlopig ben en blijf ik dus het enige beest in huis. Gelukkig maar.

kater Bram over dat hij seeniejor is

Bram

Hoi allemaal, ik hoop dat jullie een fijn wiekent hebben. Vandaag wil ik het graag hebben over als je ouder wordt en seeniejoor bent. Want wat is seeniejoor zijn? En merk je dan iets of merk je dan helemaal niks? Ik ben dus een seeniejoor en ik kreeg een seeniejoren snek.

Binnen kriebel

BramEen seeniejoor zijn is als je een bepaalde leeftijd hebt bereikt. In de mensen wereld zit dat ongeveer rond de 7 a 8 jaar. In de dierenwereld is dat wanneer je voelt dat niet alles meer gaat zoals je dat eigenlijk gewend bent. Soms heb je iemand nodig die tegen je zegt dat je een seeniejoor bent want je weet het niet altijd.
Ik ga jullie vertellen hoe dat bij mij ging. Van mezelf ben ik vrij aktief, ik ren, spurt, spring en doe alle gekke dingen als ik bijvoorbeeld van de bak kom. Dan heb ik een binnen kriebel en die is oer. Dat oer is diep van binnen en het duurt maar 10 sukonden.
Dat heb ik zo best een tijdje gedaan maar de laatste tijd komt die kriebel niet zo meer en vind ik het allemaal wel best. Ik hoef niet snel van de bak af of gek doen. Nu doe ik het op m’n gemak. Ik neem mijn tijd om alles goed en netjes te begraven. Het voelt dan ook heel rustig in mijn lijf, geen oer kriebel.

Seeniejoren snek

Hetzelfde is met het eten. Mijn etens bak staat op een tafel zodat Toby er niet bij kan want hij mag dit niet eten. Meestal spring gewoon hoppa zo op de tafel als ik trek heb. Op de tafel staan 3 bakjes, een met brokjes, een met zacht vlees en nog eentje waar af en toe iets speesjaals in komt zoals een snek.
Mijn vrouw had laatst een snek gehaald speesjaal voor seeniejoren. Het was zacht vlees met zalm en kip smaak van het merk Edgard Cooper. Toen ze dat kuipje open trok kwam er een super lekkere geur vanaf! Ik wilde weten wat dat was dus ik ging meteen naar de keuken want daar was ze. Ik moest er van mauwen, ik wilde dit zo graag proeven. Mijn buikje rammelde bij het ruiken van dit vlees en ik wist niet hoe snel ik de tafel op moest. Ik voelde me nu wel oer en ik wist gewoon dat ik dit meteen op wilde schrokken. Dat je je bek gewoon vol hebt en dan heerlijk door kan slikken en dat zo een paar keer achter elkaar. Dus ik stond voor de tafel, ik maakte me klaar om de juiste spring poosietsie te hebben en wiebelde met mijn achterwerk. Maar de sprong kwam niet. Ik bleef staan. Dus ik ging het opnieuw proberen. Ik ging op mijn achter poten zitten om te kijken hoe hoog het was naar de tafel, ik wiebelde met mijn achterwerk een paar keer zodat ik precies goed kan springen maar weer kwam er niks.

Op de tafel

BramMijn vrouw zag dit en ik keek haar aan. Ik mauwde en ze snapte dat het me niet gelukt was. Ik stond een beetje stil en toch ook weer niet. Ik was in de war denk ik. De tafel was een beetje te hoog geworden voor me.
Ze pakte me op en zette me op de tafel zodat ik de heerlijke snek kon schrokken want proeven doe ik niet. Als ik me oer voel over eten dan moet dat gewoon op. Mijn vrouw vertelde me dat ik nu echt een seeniejoor ben. Bij mij is het dus dat ik niet meer zo kan springen als vroeger en dat ik niet meer zo snel ben als vroeger. Het gaat een beetje langzaam allemaal. In mensen jaren ben ik al 11 jaar en dit jaar in Juli word ik 12 jaar.
Ik merk dus wel dat ik nu een seeniejoor ben want soms heb ik iets meer hulp nodig van mijn vrouw als ik iets wil doen wat me niet meer zo goed lukt. We hebben een stoel bij de tafel gezet met een doosje er op voor papier. Ik kan dus langs het doosje op de stoel springen want de stoel is laag. En dan kan ik zo te tafel op. Dat doosje is ervoor dat Toby niet op de stoel gaat en mijn snek pakt.

Vraag

Wie van jullie zijn ook seeniejoor en wat helpt jou bij je lastige taken? Ik ben heel benieuwd.
Kopje van mij, Bram