Thuis heb ik de afspraak dat ik katermandingen moet doen en zij vrouwendingen en dat we die van elkaar niet hoeven te snappen. Maar nou doe ik toch iets raars.
Samen
Mijn katermandingen die zij niet snapt dat zijn dingen als dat ik ’s nachts moet rennen en dat ik het wil vertellen als ik goed naar de bak ben geweest en dat ik de ene fogul eng vind maar de andere niet. Ik hoef het zelf geeneens te snappen, het is iets oers in mij dat denk ik.
En zij doet ook dingen die ik niet snap beivoorbeeld dat ze de hele tijd aan de computer werkt ook al is het allang tijd om op te houden en mijn avondsnek te maken. Als ze dan eindelijk stopt dan zegt ze dat ze zo moe is. Dat hoef ik ook niet te snappen ze legt het ook niet uit.
Complimenten
Nou is het zo dat ik heel gefoelig ben voor complimenten. Dat is wegens dat ik onzeker van binnen ben en met een compliment weet je dat iets in orde is. Dus dan heb ik zekerheid. Van mijn vrouw krijg ik voor van alles complimenten. Hoe ik eet. Hoe ik slaap. Dat ik van de zon geniet. Kopjes geven. Mewwen. Ook rennen en mewwen ’s nachts. Nou van alles en eerlijk waar dat helpt me.
Alleen ik krijg ook complimenten over stomme dingen. Dat ik mijn tenen zo goed uit elkaar kan doen. Serieus echt waar!!
Waarom moet dat?
Tenen
En nou zit ik dus af en toe expres met mijn tenen uit elkaar, gewoon omdat ik dan een compliment krijg en dan een fijn gefoel van binnen. Ja, zo gaat dat als je samenwoont.
Maar echt een katermanding is het geloof ik niet. Dus dan ben ik misschien weer een beetje minder oer geworden, en dat is eigenlijk wel jammer.
Mijn trap
Omdat er meer zon was gingen de planten weer groeien. Eerst een beetje en toen steeds meer. Mijn buitenweecee was eerst kaal, er waren alleen takken. Nu is het weer net of ik door de djungel loop. Mijn stoel staat nu tussen de bloemen. Als ik naar binnen kom heb ik altijd een paar bloemetjes in mijn haren, dan zegt mijn vrouw dat ik haar bloemenjongen ben.
Als het mooi weer is gaan we met zijn drietjes in mijn tuin zitten. Mijn mensen zitten op hun stoelen, ik zit op mijn eigen stoel tussen de bloemetjes. Overal hoor ik bzzzzz van beien en twiet twiet van vogels. Ik zie vogels in de lucht, ze vliegen echt superhoog. Ik ruik allemaal geuren, de ene keer zoet en de andere keer een beetje groenig. Ik foel de zon in mijn haren, en tussendoor een beetje wind.
De tweede is een hele speesjaale. Die heb ik geleerd van Bertje. Eerst wilde ik geen vingers op mijn borst hebben. Dat vond ik eng. Ik wist niet wat die vingers gingen doen en aangezien ik kei onzeker ben wilde ik ze bijten. Mijn kop snapte niet dat ze ook fijn konden zijn dus er was meteen paniek. Met mijn poten pakte ik dan haar hand vast en met mijn bek deed ik een knauw geven. Dat ze wist dat ik het niet fijn vond.
Mijn nummer 1 is altijd mijn faafooriete knuffel geweest. Het is een hele veilige en warme knuffel. Bij deze knuffel wil ik gewoon bij mijn vrouw zijn. Of beter gezegd, op mijn vrouw zijn. Het allerfijnste is wanneer ik op haar buik/borst lig en dat ze me dan vasthoud met haar armen. Dat ik haar voel met mijn lijf en dat ik weet dat ik veilig ben. Dat ik lekker lam kan zijn en gewoon niks in mijn kop hoeft te hebben. Dat ik haar hart kan horen en mee kan snurken. Meestal krijg ik nog een dekentje over me heen zodat ik ingepakt ben en dat vind ik kei fijn.
bek nie eens meer open. Jij wil gaape maar jou bek doe het nie. Mij tong hing soms uit mij bek. Dan ben jij nie blij. Mij vrouw heb mij geknuffel en zij heb mij troos gegeeve. Maar assie jou eigen nie fijn foel in jou lijf dan wil jij daar niks van weete.
Van mij eigen had ik maar één wens. Jou dokter wil jou kiese maar hij haal jou hele bek leeg. Op mij footo kan u zien wattie allemaal uit mij bek heb gehaal. Jij heb er selluf geen errug in want jij lig in jou kooma op jou dokter ze taafel. Jij ben ofergeleefer aan jou speesiejalis. Dan mag jij blij zijn dattie nog maar drie kiese heb en jou eene tand. Mij wens was dat mij dokter van mij eene tand af zou blijfe.