Lucky en zijn verjaardag

Hallo lieve vriendjes, als jullie dit lezen ben ik bijna jarig en dat betekent dat mijn zusje Ginger dat ook is. We worden alweer 11 jaar dus sinds een jaar hebben we dubbele cijfers. Dat klinkt best gewichtig maar jullie mogen daarbij wil bedenken dat ik hier nog altijd de jongste, oftewel de Benjamin van het hele stel ben want beide poezendames en ook mijn broer Moos zijn ouder dan ik. Moos niet veel maar toch…nu ja, dat is wat in zijn paspoortje toch staat want misschien is hij in werkelijkheid jonger dan ik. Maar ach, dat maakt allemaal niks uit want je bent gewoon zo oud of jong als je jezelf voelt. Soms voel ik me nog net een kitten en ren ik rondjes door de tuin en het huis dus het maakt niet echt veel uit hoeveel jaren je dan daadwerkelijk bent.

Snekkies

Omdat het nu toch weer mooier weer geworden is, wil ik mijn verjaardag buiten vieren in de tuin. Daarvoor wil ik uiteraard iedereen uitnodigen want hoe meer zielen, hoe meer vreugd toch? Dus jullie zijn allemaal welkom. We zorgen voor lekkere snekkies en er is voor iedereen wat wils. We hebben uiteraard ook een bestelling gedaan bij Muisbezorgd want daar hebben ze toch lekkere hapjes, jammie. Mochten jullie mensen ook mee willen komen, dan zorgen we ervoor dat er ook voor hen lekker eten en drinken is natuurlijk. Met warm weer kan de bbq aan maar daar mogen wij als katten niet te dicht bij in de buurt komen want daar kunnen we ons aan branden. Dat geeft niet want dan bakken onze mensen wel wat lekkers en mogen wij mee snoepen. Kunnen we zelf mooi gezellig in de tuin spelen, achter vogeltjes en muisjes aanrennen en lekker in de zon zitten als we moe zijn. Dat is altijd aangenaam om te doen. Komen jullie dan ook op mijn feestje? Dat zou ik super gezellig vinden.

Van veel buiten spelen en verkennen word ik wel af en toe moe… dus dan is relaxen ook aan de orde. Jullie weten inmiddels wel dat ik diverse hobby’s heb waarvan eten toch wel op de eerste plek staat, met mooi weer buiten snuffelen en verkennen op plek twee en met slechter weer staat slapen op die plek. Dus dat wisselt elkaar mooi af zeg maar. Nu hebben we de krabton waar ik in lig zoals je op de foto kunt zien al een tijdje in huis. Moos gebruikt deze ook daadwerkelijk om aan te krabben en we liggen er om beurten bovenop. Nu heb ik alleen recent ontdekt dat je erin kunt liggen. Er zitten verschillende holletjes in en als ’s morgens de zon schijnt, staat deze recht op het middelste holletje. Dat is gewoon de perfecte plek om te doezelen en slapen kan ik wel zeggen. Ik kan iedereen aanraden om zo’n dergelijke ton te vragen want die zijn gewoon perfect.

Luik

Vorige keer had ik gezegd dat ik zou vertellen over de nieuwe constructie met het luik maar dit kom nog want nu zijn er wel foto’s maar nog niet allemaal even duidelijk dus daar wordt nog even aan gewerkt. We kunnen nu naar buiten als onze mensen er niet zijn en hoeven daarvoor zelf weinig te doen. Het luik staat immers gewoon open en dat is toch handig. Zeker als je het anders niet zo goed snapt natuurlijk. Ik ga nu ook wel eens buiten ver de tuin in want daarachter heb ik nieuwe vriendjes ontdekt, er woont namelijk een paard! Kennen jullie dat ook? Ik vind het heel bijzonder om naar het beestje te kijken en ze is mooi zwart, net als Molly en Dropje zo’n kleur zeg maar. Ze eet veel gras dus dan is het daar in de wei ook meteen mooi gemaaid. Wel handig eigenlijk als mensen daar zo’n dier neerzetten maar ik vind het vooral gezellig.

Knuffels van Lucky en de rest

PS Mevrouw Ooievaar heeft denk ik eieren gelegd want ze zit nu zowat de hele dag op het hoge nest. De andere brengt haar dan eten. Misschien is het meneer ooievaar die erop zit, maar ja daar zie ik dus geen verschil tussen want ze zien er allebei precies hetzelfde uit.

Kever heeft een mening over zijn bank

Zooo heee, ik had forige week al bijna zomer in mijn tuin, elke dag scheen de zon en was het heerlijk warm, ik was de hele dag buiten en dat was maar goed ook, want in ons huis waren één dag mannen die kwamen voor iets dat glasfeesel heet ofzo, en de andere dag was mijn bank ineens weg, nau ja!!

Mijn bank was er al sinds ik hier kwam, en ik kon meteen ruiken dat alle katten die hier hebben gewoond zich feilig foelden op die bank, ik rook Bolle nog heel goed, en ik kon ook Molly, Popje en Beer ruiken, het was een fijne bank om op te slaapen en me aan omhoog te trekken met mijn naagels, maar ik kon er ook heel goed aan krabben, als ik onder het flies kroop dat er oferheen lag.

Flokken

Ik wist meteen waar de beste plekken waaren om te krabben: dat zijn natuurlijk de hoeken, en ik kon daar ook keigoed krabben omdat Popje al door alle laagen heen had gekrabt, hij was al aan het haut aan het krabben dat binnenin mijn bank zat, en als ik krabte trok ik heerlijk grote flokken los, het was een perfekte bank, echt waar.

Mijn bank was al fijfentwintig jaaren aud, en omdat ik zoveel krab wilde mijn vrouw geen nieuwe bank, mijn mensen zitten toch nooit op de bank, dat hebben ze ferleerd folgens mijn vrouw, omdat froeger Popje, Beer en Molly er altijd op laagen, mijn mensen zijn eigenlijk fergeeten dat ze op de bank kunnen zitten, maar mijn man wilde toch graag een nieuwe bank.

Toen mijn bank ineens weg was fond ik dat best grappig, ik ging op de floerbedekking liggen waar mijn bank had gestaan, dat lag prima, de folgende dag hoorde ik alwéér mannen praaten in mijn huis, dus ik bleef buiten, na een paar uur wist ik zeeker dat ze weg waaren en ging ik binnen kijken, en wat denken jullie?, er stond zomaar een hele nieuwe bank!

Ik was een beetje foorzichtig en snufsnufte aan die nieuwe bank, hij rook anders dan mijn bank, maar niet griezelig ofzo, ik durfde er nog niet op te slaapen maar ik was niet bang.

RATS

De folgende dag was mijn vrouw aan de teelefoon, ik moest toefallig net HEEL dringend knuffels en ik kreeg wel een paar aaien over mijn hoofd, maar ze was met haar aandagt bij die teelefoon, daar hau ik niet van dus ik liep naar de bank en deed RATS RATS RATS!, nau… toen keek ze wel!

Nau zit er op de hoeken de flieslappen die over mijn bank zaten, dat ruikt heerlijk fertrauwd, en het maakt mij niets uit, ik heb al op mijn nieuwe bank geslaapen en hij slaapt heel fijn, krabben lukt ook, eigenlijk beeter dan bij mijn aude bank, al denk ik dat ik neffer nooit zoveel kapoo kan maken als Popje deed, maar ik doe mijn best!, ik ben echt helemaal blij met mijn nieuwe bank, mijn mensen ook, al zei mijn vrouw wel iets tegen mijn man van Zie je wel, maar waarover dat ging weet ik niet.

****

Ik blijf keihard tetteren voor vreede, het moet toch kunnen?!
En ik stuur iedereen die iemand mist hele zachte kopjes.

Joep weet meer over het voorjaar

Heel eerlijk gemauwd, ik ben de afgelopen week niet al te best begonnen… Niet dat er iets met me was hoor, maar onbedoeld heb ik m’n personeel een hele slechte eerste Paasdag en -nacht bezorgd. Echt, ik stond er helemaal niet bij stil dat zij zo ongerust zouden zijn, anders had ik het natuurlijk nooit gedaan.

Buiten

Je moet weten, ik vind het heerlijk om rond 10 uur in de avond naar buiten te gaan. Da’s in de afgelopen jaren een vaste gewoonte geworden, behalve als het in de winter heel errug koud is. Want dan ren ik vanuit de achterdeur even het weiland in om dat te bewateren en bemesten en ben ik binnen een kwartier weer terug. Vaak nog voordat m’n personeel het rolgordijn in de woonkamer omlaag heeft gedaan en het grote licht uitgaat.
Want ik heb een hekel aan kouwe poten, dus dan kies ik er liever voor om lekker in huis, in de vensterbank boven dat grote warme ribbelding of in het grote bed tussen m’n personeel in te slapen.
En mocht m’n uitstapje dan toch ‘s wat langer duren, dan weet ik dat ik me altijd nog bij de voordeur kan melden. Eén of twee zachte mauwtjes van mij zijn al voldoende voor m’n personeel om uit bed te springen en de deur voor me open te maken. En daar heb ik ze niet eens op hoeven trainen, dat deden ze gewoon ineens uit zichzelf dus daar maak ik nog steeds graag gebruik van.

Voorjaar

Maar als het niet al te koud is of wanneer ik straatcontroledienst heb met de buurtkatten, dan blijf ik net zo lief lekker buiten. Het is ‘s nachts heerlijk rustig hier op straat en in alle tuinen, en vaak ga ik dan ook nog even kijken hoe het met de Weilandmuizenstand is. Want ook dat moet bijgehouden worden natuurlijk.
Vorige week zaterdag was het heerlijk weer, en ik kon het voorjaar echt al ruiken. Dus rond tien uur ‘s avonds, nadat ik nog wat gedronken en geknabbeld had, vertrok ik door de achterdeur voor m’n gebruikelijke nachtelijke wandeling. Eerst via m’n catwalk naar het schuurdak, om te zwaaien naar al m’n vriendjes achter de Regenboogbrug. Daarna mauwde ik m’n personeel welterusten en wandelde de tuin uit, nog voordat zij richting het grote bed vertrokken.

Zoeken

De volgende ochtend was Senior om acht uur uit bed maar ik zat niet, zoals gewoonlijk elke ochtend, op de tuintafel naast de achterdeur te wachten om naar binnen te gaan voor de eerste knuffels, aaien en m’n ontbijt. M’n buurblafvriendje Bubbles blafte me later dat hij Senior heeft horen roepen naar me en dat hij tegen elf uur zelfs met m’n snacktrommel heeft lopen rammelen over het achterpad, langs het huizenblok tot aan de voordeur. Maar dat heb ik helemaal niet gehoord.
Toen Junior tegen lunchtijd weer thuiskwam was ik er nog steeds niet, en zijn ze samen door de wijk gelopen om me te zoeken tussen struiken en onder de geparkeerde auto’s voor de deur. Volgens Bubbels waren ze toen al heel ongerust, want gewoonlijk sla ik natuurlijk nooit m’n ontbijt of lunch over. Behalve dan op die Paaszondag…

Vermist

‘s Middags heeft m’n personeel me via internet als vermist opgegeven bij een landelijke organisatie die contact heeft met dierenambulances en opvangadressen. En nog wat later stond ik op alle lokale FB pagina’s zodat het hele dorp naar me uit kon kijken.
Er zijn zelfs tweebeners gekomen die meehielpen om me te zoeken, maar ik wist zeker dat ik helemaal niet kwijt was. Ik had het gewoon even te druk met andere dingen en dacht helemaal niet aan huis of m’n personeel. Alleen wisten zij dat toen niet.
En in hun ongerustheid waren ze ook even vergeten dat ik niet in zeven sloten tegelijk loop en al m’n negen levens nog steeds heb. Maar ik kan me nu wel voorstellen dat ze begin van de week een hele slechte dag en nacht hebben gehad zonder me, al heb ik ze ook gemauwd dat wanneer het katermansinstinct eenmaal naar boven komt het heel moeilijk is om daar dan niet aan toe te geven.

Ontbijt

Toen ik maandag morgen vroeg m’n tuin weer in wandelde omdat ik trek had in m’n ontbijt, stond m’n personeel me bijna juichend op te wachten. Ik kreeg knuffels en aaien en lieve woordjes nog voordat ik m’n stiletto’s aan m’n krabpaal naast de bank bij kon scherpen. En er werd meteen, nadat ik van kop tot staart gecontroleerd was op verwondingen, een heerlijk ontbijt voor me neergezet dat ik niet in drie, niet in twee maar in één keer helemaal op at, want zoveel buitenlucht maakt nou eenmaal hongerig. Daarna ben ik op de vensterbank in de zon in slaap gevallen, want ik was ook best wel een beetje moe.
M’n lunch heb ik zelfs overgeslagen en ik werd pas wakker toen ik geroepen werd voor het avondeten. Heel even twijfelde m’n personeel nog om me daarna weer naar buiten te laten, maar na lang aandringen deden ze toch de deur open. Ik ben die avond niet verder geweest dan m’n eigen achtertuin, want dat vond ik al ver genoeg…

Praaivesie

Waar ik in die vier-en-dertig uur geweest ben en wat ik heb gedaan hou ik vanwegens praaivesieredenen voor mezelf, en m’n personeel begrijpt dat gelukkig en vraagt er ook niet naar. Ze hebben me alleen op ‘t hart gedrukt om nooit meer zo lang weg te blijven zonder me tussendoor even thuis te melden, zodat ze zich niet ongerust hoeven te maken over me. Ik heb ze gemauwd dat ik m’n best ging doen maar dat ik niks kon beloven want de combinatie lente en ik, als jonge katermans die morgen alweer z’n derde verjaardag viert, dat kan altijd wel weer een avontuur zijn dat ik niet wil missen.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Er is nog steeds reenoovazie

Gisteren durfde ik het weer in de fensterbank liggen ook al waren er mannen in de straat. Toen ik net in slaap was toen kwam er herrie fan heel dichtbij. Nou ik wakker en meteen wegspringen, de kamer in daar fan opzij de bank daar ging ik liggen en ik keek naar mijn vrouw en zij keek terug.

Het is dus zo dat er nog steeds reenoovazie is. We hebben in de flet gewoond weeges herrie en mannen die in het huis moesten en nou is het nog steeds niet af en niemand weet waarom, dat zegt mijn vrouw, ze ging bellen en meelen.
Er komt nog wat herrie fan dichtbij en nog een dag dat ik niet op de slaapkamer mag en dan is het af dat zegt mijn vrouw.
Dus ik moet het ferdragen.
En ze zegt ik blijf erbij Ollie daar heb ik steun aan.

Herrie is moeilijk, dat weet ik helemaal zeker. Het zit in mijn oore en dan komt het in mijn kop en dan ferder in mijn lighaam en dan ben ik raar.
Ik wil knuffels maar ik kan er niet tegen weeges dan heb ik spanning
Ik heb trek en als de luns komt dan lukt het eete weer niet
Tegen mijn vrouw doe ik mewww-komen en als ze kijkt fan ik-kom moet ik met mijn staart zwiepen nou dat is duidelijk foor mij dat mijn kop iets anders wil dan mijn lighaam

Als het ofer is hoef ik nooir meer reenoovaazie. Dan wil ik zomer met elke dag zon en rust in de straat en dat ik elke dag weet hoe is die dag. Foor mij als gefoelige jongen is dat gewoon het beste.

Jajim en Frou Frou: een ei en een nieuwe struik

Miauw lieve allemaal, hier zijn we weer met een hoop verse letters. Er valt zo veel te miauwen dat we moeite hebben met kiezen. Het waren natuurlijk bijzondere dagen met de Paashaas en zijn furstopte eieren. Daarover gesproken, we hadden al een situatie maar een ei hoort er blijkbaar ook bij. Onze mensenbroer heeft dus ook een ei, maar of dat voor Pasen was..?

Een speciaal ei

Jajim: “Het begon een paar dagen voor Pasen. De vogels waren al wakker en de zon kroop boven de daken uit. Ik rekte me uit met allevier mijn pootjes, gevolgd door een zachte geeuw. Onze mensenbroer deed het zelfde, nog niet wetende wat er komen ging. Het lag zo lekker zacht, die grote mensenmand. ‘Goeiemorgen Jajim en Frou Frou’ zei hij met een slaapstem. Hij was nog aan het sluimeren; dat betekent dat je tussen wakker worden en dromenland in zit. Hij trok de lakens nog eens om zich heen en draaide om. ‘AUW!’, klonk het plotseling door de vredige ochtendgeluiden heen. De vogeltjes floten rustig verder met hun ochtendlied alsof er niets aan de poot was. Maar dat was er wél. Iets aan zijn poot. Ik schrok op van mijn zachte picknickkleed en keek op. Normaal is onze mensenbroer nooit zo luidruchtig of snel in de ochtend. Een wandeling naar de keuken voor onze ochtendroutine zat er niet in ‘Jajim, moet je kijken, ik heb een ei op mijn poot!’. En inderdaad, zelfs vanaf mijn kleed zag ik het ook. Het leek wel zo’n speciaal ei zoals ze de afgelopen tijd in de supermarkt hadden liggen. Deze had ook allerlei kleuren, vooral donkerrood en paars. ‘Is dat zo’n Paas-ei?’ miauwde ik. ‘Qua timing wel, Jajim. Maar met dit ei kunnen we niets. Ik ga de witjas bellen’. Bij het horen van die woorden wist ik genoeg. Met een rotvaart klom ik ‘RATSJ’ omhoog, de plafondkrabpaal in. Ver bij de reismand vandaan. ‘Rustig maar Jajim, jij mag gewoon thuis blijven, Saame met Frou Frou’.”

Eieren zoeken

Jajim: “De witjas kreeg dus de opdracht om naar eieren te gaan kijken, en dat vlak voor het Paasweekend. Er werd van alles onderzocht en er gebeurde iets met een zwachtel. ‘Dit ei moet goed ingepakt worden wegens dat er geen beweging in mag komen’ zei de witjas voor mensen. En onze mensenbroer kreeg er een nieuw been bij, een ijzeren been. Dat is omdat hij niet op zijn poot kan staan en voor rust zei de witjas, het zal allemaal wel maar wij vinden het een eng ding. We hadden liever een normaal Paasei gehad zonder dat er een ijzeren been bij hoefde te komen. Doe ons maar een kauwstick in de plaats.”

Tuinieren

Frou Frou: “Voor de rest furliep ons Paasweekend rustig en waren we gewoon Saame, nog meer dan gewoonlijk zelfs dus dat betekende extra veel Saame-tijd. De vogeltjes leken net iets vrolijker te fluiten en de lentezon scheen net ietsjes feller. De ochtenden begonnen vrolijk, onze mensenbroer hoefde nergens heen en zei elke ochtend ‘hebben jullie zin in een Paasontbijt?’. Daar staan onze oren áltijd naar, dat hoeft hij toch niet te vragen? Dus elke dag startten we met kattentaart en onze mensenbroer met zijn gekookte Paasei en soms at hij zelfs een chocolade paashaas. Mensen hebben rare tradities, vinden jullie ook niet? Ieder zijn meug hoor, maar wie eet er nou chocola in de vorm van een haas of een ei?

In het Paasweekend was er ook meer tijd voor andere leuke dingen. We aten natuurlijk extra lekker en veel, want zo hoort dat met speciale dagen. Wegens de zon was het ook tijd voor andere leuke dingen. Onze mensenbroer zei ‘nu dat de jungle in de binnentuin uitgedund is, is het zaak dat er wat aan het balkon gebeurt’. Dus hij ging even van huis en kwam terug met allerlei spullen. Een grote zak zand, potten waar plantjes in konden groeien. ‘Voor de bloemetjes en de bijtjes’. En een nieuwe tak, die uiteindelijk een struik moest worden. Willem had ook zo’n struik en het was zijn lievelings ligplek om lekker te soezen in de half zon, half schaduw. Zijn frambozenstruik had het lang volgehouden hoor, maar uiteindelijk was ‘ie klaar met bloeien. Nu gaan we weer opnieuw beginnen met een nieuwe frambozenstruik, die schijnen lekker te liggen. Willem wist alles van goede ligplekjes en wist altijd de beste te bemachtigen. Ik kijk er nu al naar uit, wie weet helpt het de struik wel met groeien als ik erbij ga liggen. Jajim is meer van het relaxen onder de purrasol maar dat moet ze zelf weten vind ik. We hebben maar één struik dus stiekem komt het wel goed uit. Hoewel, eerst moet ‘ie natuurlijk nog groeien. Zou het me net zo goed af gaan als onze Willem, onder die verse frambozenstruik?”

Hebben jullie mensen ook andere gewoontes op bijzondere dagen?

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou