We gaan weer naar huis (3)

Morgen gaan Ollie en ik terug naar ons knusse kleine huis, waar alles bekend en vertrouwd is, tenminste, dat hoop ik.

We zijn dan ruim twee weken in een andere woning geweest. Hier zitten we een grote flat op zes hoog, met buren naast, onder, boven en opzij van ons. In het weekend is er bij de bovenburen ruzie met geschreeuw dat door de muren reist. Elke woning heeft eigen geluiden, leren Ollie en ik, en deze geluiden hebben we thuis niet.

Thuis

Maar waar is thuis, lijkt nu de vraag. Niet helemaal hier en toch al een beetje. Veel meer daar en toch al wat minder.

Gisteren zag Ollie er rustig uit, hij leek zich tevreden te voelen. Als ik ’s middags weg ga, blijft hij gewoon in de kamer zonder zich onder de bank te verstoppen. Het bange is weg.
Hij komt nu ’s avonds in de ruimte badkamer liggen, gestrekt op een handdoek, klaar liggend voor knuffels. Zo begint hij een nieuwe routine te ontwikkelen. ’s Morgens ligt hij graag op een matje in de vensterbank, rustig te kijken naar het verkeer ver beneden.
En juist nu gaan we terug, naar een huis met weer andere geluiden en waar je anders loopt en ligt, gewoon omdat het huis anders is.
Daar heb ik zorgen over. Hoe dat zal gaan. Of hij het huis herkent als thuis en zich er veilig en gewoon voelt. Of hij zijn hobby tapijtbewerken weer oppakt.

Rust

Pas sinds een paar dagen ken ik de stand van zaken van de renovatie. Veel is af. Niet alles. Maandag gaan ze de kozijnen bij de onderbuurman vervangen, dan hebben we herrie. Wat ook nog moet is de vervanging van de kozijnen in de dakkapel en dat betekent een dag met klusmannen door het huis. Wanneer, weten ze daar nog niet. Dan komen de schilders de boel van buiten aflakken. En daarna is er hopelijk dertig jaar rust.

Wennen

Zaterdag gaan we terug. Met beleid. Eerst het huis weer gewoon maken met spullen en geuren; zo zet ik een bak met licht gebruikt grind neer. Dan morgen met Ollie in zijn reismand over de hoge galerij, in de lift en dan in de taxi naar huis. Van zijn dokter kreeg ik Gabapentine, om de dag van verkassen gemakkelijker te maken. Misschien moeten we wennen, maar daar woonden we langer dan hier en we zijn saame, dat scheelt hopelijk alles.

Jajim en Frou Frou over dromenland

Miauw lieve furriendjes op twee en op vier poten. We hebben weer letters gemaakt en wat hadden we nou weer voor iets geks de afgelopen week.

Burencontrole

Jajim: “Jullie weten het vast al lang, de binnentuin en de achterburen controleren zijn twee van mijn hobbies. Dat doe ik vanaf ons balkon want doordat ik roekoeloos ben heeft onze mensenbroer die afgeschermd. Daardoor kan ik alleen naar de tuin onder ons kijken, en ook naar de buren, maar ik kan er niet naartoe. Onze tuin was echt een jungle geworden, helemaal dicht gegroeid. Er leefde altijd wel wat. Ik vond het purrachtig! Er kwamen veel vogels en soms liep er een rat als een stoute buur hun vuilniszak er even had geparkeerd en was furgeten. Nou, nu kwam daar furandering in, en hoe! Op een zonnige ochtend wilde ik rustig wakker worden op het balkon in de ochtendzon, beetje voor me uit turen, vogelgezang op de achtergrond, niks aan de poot. Maar nu komt het. Er was een vreemde vrouw in de binnentuin en ze was de jungle aan het kappen! Mijn groene vriendjes, de parkieten, vonden er niks aan en krijsten erop los. De vrouw gaf geen kik. Met een hoop bombarie vloog de groep naar een andere boom. Weg was mijn aanspraak. Even deed ik EKEKEK naar de vrouw maar ze deed alsof ze het niet hoorde. Die jungle is inmiddels gekapt en er staan nu stoeltjes, dus onze stadsjungle bestaat voorlopig alleen nog in mijn dromen.”

Dromenland

Frou Frou: “Geen jungle-uitzicht meer is jammer. Gelukkig is er nog dromenland, daar kan je altijd overal naartoe waar je maar wil. Je kan aan al je hobbies doen, het gras is er altijd groen en je krijgt onbeperkt je lievelingssnackies. Ze hoeven niet eens light te zijn! Gewoon lekker is genoeg. Onze grote broer Willem is daar ook vaak, hij zit er te doen wat hij het liefste deed en dat is genieten van de zonnestralen in zijn cyperse vacht. En over de balkonvloer rollen met zijn wollige haren terwijl hij ‘MRRR’ zegt. Vanzelfmiauwend met af en toe een onderbreking voor een liquid snackje. Vaak als ik even in dromenland ben tijdens mijn catnap, ga ik Saame met Willem genieten van de zon en dwing ik poeslief een wasbeurt af. Omdat het dromenland is, draait hij daar zijn poot niet voor om. In dromenland mag en kan alles, iedereen is er vrolijk en heeft het naar hun zin. Ook naar buiten gaan en de wereld furkennen kan allemaal gewoon. Daarom heeft mijn grote zus Jajim een trappetje vanaf ons balkon naar beneden, de tuin in, zodat ze de boel van dichtbij kan furkennen en haar stiletto’s ‘KRRRGSJ KRRRGHSJ’ aan de bloesemboom kan scherpen en achter de vogeltjes aan kan rennen. Al deze dingen laat ik aan Jajim over hoor, die vindt dat leuk. Voor mij is het balkon meer dan genoeg want de dingen buiten zijn al snel een beetje te spannend. Vanaf ons balkon ben ik binnen een halve tel weer veilig binnen als er bijvoorbeeld krijsende parkieten zijn.”

Keerzijde

Jajim: “Allemaal leuk en aardig en kattastisch, al die onbeperkte snackies, de tuincontrole van dichtbij en het tuinieren. Er is ook een keerzijde aan dromenland! Namelijk als je mens daar is en jij wakker bent. Ons is iets opgevallen en dat is dat een mens-nap veel langer duurt dan een catnap. Die van ons is soms echt uren achter elkaar aan het dromen en dan duurt een nacht lang kan ik je miauwen. Soms heb je tussendoor toch behoefte aan knuffels of een snack? Dan kan je ‘MAUWWW’ zeggen wat je wil maar als jouw mensenbroer of jouw vrouw ligt te dromen over bijvoorbeeld taart dan hebben ze daar meestal weinig boodschap aan. Frou Frou en ik hebben een stappenplan bedacht voor zulke situaties. De eerste stap is nog met zachte poot. Dan ga je vlakbij het hoofd van je mens gaat staan en ‘MAUWWW’ of ‘MIEW’ zeggen, steeds ietsje luider, net zolang tot er beweging onder de dekens komt. Staat je mens nog niet op, of erger, draait deze zich om? Dan is het zaak om op de salontafel te springen en er iets vanaf te gooien. In mijn geval was dat een potlood. Met wat dof gekletter viel het ding op de grond. Het fijne aan potloden is dat ze mooi door rollen. Hoe meer spulletjes erop staan, hoe groter de kans op succes. Als zelfs dat niet werkt dan springt Frou Frou in met haar skills.”

Frou Frou: “Ooit heb ik het al furklapt voor de workshops van het Grote Weilandfeest; naast knuffelpoes ben ik ook dol op het wassen en stylen van haren. Mensenharen vooral. Mensenbroer is soms wat lastig uit dromenland te krijgen als ‘ie daar eenmaal is. Jajim heeft heel veel trucjes, van de stille nacht doorbreken met een ‘MAUWWW’, naar spinnend naast zijn oor gaan liggen tot spullen van de tafel laten vallen. Maar een kapsel oppoetsen is mijn specialiteit. Als er geen redden meer aan is en Jajim heeft hulp nodig, spring ik met een vragende ‘PRR?’ op de grote mensenmand en loop via het slapende lijf van onze mensenbroer richting zijn hoofd. Mijn ‘PRRR PRR PRRR’ gaat steeds harder hoe dichterbij ik kom en ik zie al wat beweging. Een goed teken. Enthousiast begin ik zijn haren pluk voor pluk te wassen. Wat denk je? Meteen hoor ik een geluid. ‘Frou Frou…’ klinkt het mompelend vanonder de dekens. Hij is me dankbaar, voel ik. Dit is een gratis tip voor al onze furriendjes voor als jullie mens niet op tijd uit dromenland komt!”

Hebben jullie ook weleens dat je je mens wakker moet maken, en hoe doen jullie dit dan?

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou

🐾 Bliksem gaat van een wintervacht naar een zomervacht

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Zoals jullie weten ben ik een trotse kater die eindelijk van zijn dikke wintervacht verlost is. Na een koppige winter, die veel te lang aanhield, zorgde, veel rennen door de jungle en de dichte struiken, gevolgd door een grondige poetsbeurt en daarna een borstelbeurt van mijn mensen, ervoor dat de allerlaatste plukken winterjas zijn verdwenen. Ik ben nu helemaal klaar voor de lente en de zomer.

Maar hoe werkte de grote verharing bij mij nu eigenlijk? Ik ga het uitleggen en misschien hebben mijn vriendjes en vriendinnetjes er ook wat aan.

De hardnekkige winterjas:

Ik sta net als veel andere katten bekend om mijn dikke vacht. Normaal gesproken verruil ik mijn winterjas op het einde van de winter. Maar dit jaar bleef het lang koud en wisselvallig. Dat vond ik stom. Maar daardoor hield ik mijn winterjas langer aan. Het was nog veels te koud om te wisselen.

Het avontuur in de struiken:

En toen opeens kwam bij mij de ommekeer. Het begon toen ik in de jungle achter een brutale ekster aan joeg. Ik dook dwars door de struiken en de klimop. En toen merkte ik dat de takken als een soort van borstel werkte. Al mijn loszittende winterjas haren werden uit mijn dikke vacht getrokken. Dat was best fijn. Alleen toen ik uit de struiken kwam was ik net een wandelende pluizenbol. Dat was raar, want ik wilde natuurlijk wel de knappe Bliksem blijven. Straks vind Luna mij niet meer mooi. Dat wil ik natuurlijk niet. Dus ging ik verder op zoek naar een oplossing hiervoor.

De bevrijdende Borstelbeurt:

Ik rende naar binnen en ging bij mijn man mens op schoot zitten. Zo van hallo zie je niet hoe ik eruit zie? Borstelen graag! Mijn man mens keek mij aan en begreep de boodschap. Het begon mij gelijk te borstelen met een stevige kam. Na een half uur borstelen lag er een berg haar op de grond waarvan volgens mij nog wel een tweede kater van gemaakt kon worden. De laatste winterjas haren vielen eindelijk van mij af.

Goed plan

Met mijn dunne, gladde lente/zomervacht, voel ik mij gelijk een stuk lichter en koeler. Ik ben nu officieel klaar voor de lente en de zomer. Maar nu hoop ik wel dat ik mijn dikke jas niet ga missen als de dagen en nachten toch nog wat kouder worden. Dat kan maar zo.
Natuurlijk werden mijn winterharen niet weggegooid. Mijn man mens legden ze op verschillende plekken in de jungle neer. Dan kunnen de vogels het gebruiken om een zacht matrasje te maken in hun nestje waar ze de eitjes op kunnen leggen. En ook de egel familie gebruikt het om hun hol af te dekken. Ik vond het een goed plan.
En zo weet ook iedereen dat dit mijn jungle is. De geur van mijn wintervacht hangt in mijn territorium. Dit is de jungle van Bliksem. Ik ging tevreden op de schutting liggen en keek toe hoe iedereen blij was met mijn oude wintervacht. Laat de zon maar komen.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Belle zag furrhuisbomen

Hallo liefe frientjes, het is nu offiiesjeel lente en dat kan je zien en ruike. De balkondeur is steeds vaker oope, soms wel een hele dag.
En ik lig lekker in de zon, soms eefe op het balkon, maar meestal binne. In de fensterbank is het ook lekker warrum en dan hep ik goed ooferzicht wat er buite gebeurd.

Bosjes en bloeme

Het is nu buite drukker dan in de winter. Er is ’s morgens froeg al herrie, maar het is andere herrie dan in de winter. Aan de ooferkant zijn mannen bezig met een groote zaag. Ze hebbe knaloranje pakken aan en met zo,n herrie ding gaan ze oofer de bosjes.
Waarom ze dat doen weet ik niet, maar frouwtje zeg dat die mannen de bosjes lente klaar maake. Ik snap niet waarom dat zo moet en dat zo’n herrie moet maake met die zaagdingen. Er waren ook andere mannen, die waren rustug en hebbe bloembakke opgehangen.
En aan de andere kant zag ik een man heel hoog in een bakkie. Hij doet de raame wassen van de flat, maar dat bakkie waarin hij zit maak ook herrie. Frouwtje zeg, als het lente is doen mensen alles schoon en mooi maake buite.
En als de balkondeur oope is en de raame, dan horen we meer herrie van de straat Belle. Daar doen we aan wenne en het is niet de hele dag hoor.

Furrhuisbomen

Forige week lag ik lekker te dutten en dee ik opeens opschrikke fan een paar grote fragtwaagens. Ik wist eg nie wat ik zag. In de fragtwaagens zaten heele grote fierkante bakken en daar zaten boome in. Het zijn jonge bomen en ze zijn nog helemaal kaal. Ik dacht wat krijge we nou? Je kan hier fan alles furrwachten voor de flat, maar kaale bomen in bakken?
Ik keek naar de reejakzie van frouwtje want zij had natuurlijk ook die herrie fragtwaagens gehoord. Ze ging kijke op het balkon en dee haar hoofd schudde. Die mannen koomen foor de flat en aan de ooferkant bakken plaatsen met bomen er in.
Frouwtje had er al eerder oofer gehoord en ze zei Belle zal ik je eens wat furtellen ? Ze zei, ik hep er oofer gelezen op de aaipet dat ze grote bakken met bomen willen plaatsen. Het is een proojekt zoals dat heet. Ze noemen het furrhuisbomen. Dat betekent dat die bomen in die bakken hier een poosje koome staan, logeeren dus. Hier mogen ze bloeie en groeie en dan gaan ze weer ergens anders naar toe. Daarom noemen ze het furrhuisbomen. Maar ik ben fan meening Belle, dat je bomen niet iedere keer moet furrhuisen, da is nie goe. Net als katten, die willen ook niet graag furrhuisen, en sommige mensen ook nie. Ik was het natuurlijk heelemaal met haar eens, moe er eg nie aan denken dat ik moe furrhuizen, maar waarom dan die bomen wel?

Bomen

Nou, en toen kwaamen er nog een paar groote taakelwaagens aan om die bakken met bomen te furrplaatsen. Het heeft de heele middag geduurd en ik kijke naar beneeje. En een herrie natuurlijk. Het was een heel spektaakel.
Nou staan er 10 bomen flak foor de flat en 7 aan de ooferkant, in lelijke verroeste bruine bakken. En oofer een poosje komen die mannen alles weer ophaale en gaan de bomen weer furrhuizen. Ik hou fan groen hep frouwtje geseg, maar dit is egt lelijk. Die ouwe bruine bakken met kaale bomen doen het heele flatgebouw ontsieren. Wat fin jij nou Belle vroeg frouwtje? Nou, ik fin het ook geen gesigt hoor maauwde ik. Maar ja Belle zei ze, we woone hoog en we zien die bakken met bomen gelukkig nie. Wij hebbe uitsigt in de verte op bomen die wel mooi zijn en nie in lelijke bakken staan.Die zijn hoog en hebbe takken en blaaderen.En we kijke naar de lugt met de zon, de maan en de sterre. Zo is dat frouwtje maauwde ik.

Foorjaar

We woone hier met z’n tweetjes ik en frouwtje, maar ik moet je eerluk zegge ik furrfeel mij hier nooit. De rust wordt afgewisseld met aksie. En ik fin het leuk dat frouwtje mij ooferal bij betrekke doe.
Ze zeg Belle, je weet dat ik net als jij heel feel fan het foorjaar houwe doe. We doen het foorjaar in huis haale met kokussen, narsissen en tullupe. Maar nu hep ik zo iets leuke gezien Belle, het is ook foor jou, we kunnen het saame deele. Ze zat maar op de aaipet te swaajpe en opeens zei ze, die ga ik bestelle. Nou dach ik dat ze een nieuw pakket fan Zoeplus met eete bedoelde, maar nee dat was het niet. Dat zit meestal in een groote doos, maar dit is een pakket met plestik er omheen zag ik. Ze kwam ermee boofe en zei Belle kijk je eefe, dit fin jij ook fast leuk. Ze dee het uitpakke en ik zag het is iets fan stof. Weet je wat het is Belle zei ze ? Het is een nieuw dekbedoofertrek, het is een eg foorjaars dekbedoofertrek met paarse krokussen er op, zie je dat? We gaan het gelijk in gebruik neeme ! Nou fin ik dekbedoofertrek furrwisselen altijd leuk want ik maak er een spelletje fan. Ik sla met mijn poote en kruip in het oofertrek als frouwtje er een muis ingooje doe. We maake er een spelletje fan en winnen doe ik altijd. Wel foorsigtig doen hoor Belle zei ze, anders sla je met je naaguls door het nieuwe oofertrek heen, dat mag nie.
Toen we genoeg gespeeld hadde ging ze het dekbed opschudde doen, er zat er een heel mooi nieuw oofertrek omheen met krokussen. Met bijpassende kussensloope, 1 foor mij en 1 foor mij frouwtje. Ze ging er eefe onder ligge, en ik er boofe op, Het krokussen oofertrek ruikt lekker en het is sagt. Gezellig he Belle zeg frouwtje, nu liggen we s’nachts onder een dekbed met krokussen en doen we droome ofer het foorjaar.

Zo hep ik weer heel wat befeeft he? Nu ga ik een einde maake aan deze blog. Ik hoop dat het met jullie goed ga liefe frientjes, en jullie feel geniete fan de zon doen in de tuin of op het balkon.
Tot de folgende blog weer en een dikke knuf foor jullie allemaal, van Belle.

Japie: taart maken is een vak apart

De lancering van muisbezorgd punt en el was een groot succes. Zelfs al staat de website van mijn bissniss nog in de kittenschoenen de reacties zijn veelbelovend. Het meows op Beestboek verspreidde zich sneller dan muizen kunnen rennen (met dank aan tante Luna voor de markatingcampagne). Muisbezorgd lijkt een gat in de markt. Sindsdien stroomt de mailbox vol met enthousiaste reacties. Want miauw nou zelf, met z’n allen is het nog leuker! Mijn ouwe buurkater – CW voor intimi – miauwt ‘iedereen heeft het in zich om mee te doen’. En met zijn levenswijsheid kan hij het weten.
Wees niet ongerust als jouw goeie kop nog niet op de pagina staat. Mijn administratieve rechterpoot is bezig om alle purrichtjes te verwerken. Dus even geduld alsjulliemiauw. Stiekem heeft tante Cato het hartstikke druk met feest vieren. Dat zit zo:

Dubbel feest

Onze grijs met witte huisgenoot furjaart tweemaal op de dag dat de lente begint. Hoe dat kan? Elf jaar geleden zette zij haar poot onder de adoptiepapieren van ons mens. 21 Maart is haar voor-altijd-thuisdag. In haar poespoort staat dat zij vier jaar dáárvoor geboren is. Het is dus ook haar furjaardag. Dat betekent dat ze dit jaar 11 plus 15 is 26 kaarsjes mag uitblazen. Het is wel zo leuk als die op heuse taart staan. Ik weet van furriendjes dat zij kattentaart krijgen voor hun speciale dag. Zoiets moet te doen zijn, dacht ik. Bij Heel Holland Bakt ziet het er zo simpel uit. Vol goede moed ging ik aan de slag met beslag. Inmiddels ben ik erachter dat ik het beter bij muizen kan houden.

Tip nummer 1: laat de zak meel niet vallen. Dat spul stuift alle kanten op. Door de witte wolk zie je geen poot meer voor ogen. Om maar te zwijgen over je jas. Die ziet er niet uit daarna.
Vraag nummer 2: iemand enig idee hoe je eieren kapot tikt zonder dat alles op de vloer ligt in plaats van in de kom?
Vraag nummer 3: wel of geen suiker? Bij de suikersjellenge lees ik dat al die klontjes funest zijn als je deze zomer in je zwembroek wilt passen.
Tip nummer 4: boter maak je beter niet zacht met je poten. Die vettige massa is een drama voor je stiletto’s. De muizen glijden er af en dan heb je het nakijken.
Tip nummer 5: zorg voor voldoende muizen. Sappige muizen om purcies te zijn. Het liefst volvette. Laten die piepbeesten in deze tijd van het jaar wat aan de magere kant zijn. Ze zijn hun wintervet duidelijk kwijt. Dat maakt de taart minder smeuïg.
Tip nummer 6: Bij gebrek aan volvette piepbeesten is romige kattenmelk onontbeerlijk. Hiermee valt en staat alles. Of is het staat en valt. Hoe dan ook, giet er voldoende bij en doe je uiterste best om er toch nog iets van een beslag van te maken.
Tip nummer 7: pas op met de oven. Het bakblik wordt gloeiend heet. Als je je poten verbrand, moet je op de blaren lopen. Muizenjacht zit er voorlopig niet in
Tot slot tip nummer 8: het aansteken van de kaarsjes is levensgevaarlijk. Voor je het weet steek je je snorharen in de fik.
Moet ik nog miauwen dat de taart geen succes was?

Va-kat-ure

Heb jij meer kaas gegeten van taarten maken dan ik? Ken jij de finesses van Alle Katten Bakken? Weet jij purcies hoe je een feestelijke furjaardagstraktatie maakt? Dan ben jij de Meesterlijke Muizenbanketbakker die we zoeken! Daar worden vast heel veel feestvierders blij van. Natuurlijk is álle enthousiasme welkom bij Muisbezorgd. Als het maar affiniteit heeft met piepbeesten. Stuur een foto van je goeie kop naar japie apenstaartje muisbezorgd punt en el en vertel erbij hoe je heet en waar jouw passie ligt als het aankomt op deze boeming bissniss. Dan zorgt tante Cato ervoor dat je op de website komt. Saame maken we het furschil.

Koppie van Japie