Alle berichten van TegnieseDienst

Lucky heeft een buitenhuis


Hoi lieve allemaal, hier ben ik weer. Ik had pas al beloofd om te vertellen over de nieuwe kattenren maar nu hebben we ook veel foto’s kunnen maken dus dat maakt het allemaal een beetje leuker natuurlijk. Mijn mensen hadden pas allebei vakantie. Dat is erg fijn want dan hoeven ze ’s morgens niet weg om brokjes te gaan verdienen en blijven ze gezellig bij ons. Ze zijn wel een paar keer ergens naartoe geweest zoals naar de bouwmarkt om extra spullen om te klussen te halen maar ze zijn ook veel bij ons gebleven. Ik vind het wel jammer dat ze nu weer moeten werken maar ze proberen toch vaak bij ons te zijn. Zo veel als kan natuurlijk want we moeten natuurlijk wel nog brokjes kunnen krijgen.

Nieuw en oud

Maar goed, we hebben dus een aantal maanden een tijdelijke ren gehad. Deze had mijn man netjes in elkaar gezet en we hebben er zeker plezier aan beleefd. Maar goed, ze hadden al een hele tijd geleden, nog wel voor de zomer kwam, een andere besteld en die is dus nu gekomen. Of liever gezegd, mijn mensen hebben zo’n ding gehaald dat achter de auto kan en zijn de delen van de ren gaan halen. Dat was best ver weg zeiden ze maar het is goed gelukt. De week daarna zijn ze druk bezig geweest met de kleine ren af te breken (dat was zo gebeurd maar ze wilden er zo lang mogelijk mee wachten omdat Moos anders niet meer naar buiten kon en dat is natuurlijk niet zo leuk voor hem als het mooi weer is) en de nieuwe neer te zetten.
Eerlijk is eerlijk, ik moet zeggen dat de nieuwe ren een stuk mooier maar vooral ook groter is. We hebben nu een ren die helemaal van gaas is gemaakt, dus zowel de zijkanten als het dak. Dit betekent dat we, overal waar we zitten, gewoon lekker ver kunnen kijken in de tuin zodat we zowat alles kunnen zien wat daar gebeurt. Dat is natuurlijk wel erg spannend moet ik zeggen. Er zijn twee mooie ligplanken gekomen waarop we kunnen zitten, liggen of slapen of lekker kunnen doezelen als de zon schijnt. Ze hangen precies zo dat we altijd wel ergens zon hebben dus dat is slim gedaan. Daarnaast hebben we ook nog een mooie ton erbij gekregen waar we in kunnen liggen. Om deze extra zacht te maken heeft mijn vrouw een mooi kleed gekocht en dat erin gelegd. Dan liggen we zacht en lekker warm. Als het bijvoorbeeld hard waait of regent kunnen we daar toch altijd zitten.

Een meneer

Er was een meneer gekomen om het rolluik bij de achterdeur te maken omdat dit niet meer dicht kon dus dat was niet zo heel handig. Hij had het snel gefikst hoor en toen heeft hij met zo’n lange stok van hout alle maten van de deur genomen. Dit heeft hij gedaan zodat er een nieuwe deur kan komen. Dit wordt er dan eentje die goed sluit en het beste is denk ik nog wel dat er een luik in komt. Ik ben, zoals jullie weten, geen groot fan van kattenluiken want ik weet niet zo heel goed wat ik ermee aan moet maar het betekent wel dat we straks, als de deur er eenmaal is, gewoon altijd als we dat zelf willen, naar buiten kunnen. Of weer terug naar binnen. Dus ook als onze mensen er niet zijn of gewoon midden in de nacht. Dan moeten we wel in de ren blijven maar dat is niet erg. Ik heb mezelf als een ware held gedragen trouwens toen die man er was, want ik bleef in de kamer. Voordeel daarvan is dat ik wel meteen goed kon zien wat hij allemaal aan het doen was.

Moos

Geen idee wat hij trouwens allemaal zei want dat kon ik niet verstaan. Iets met een luik begreep ik wel. Dus mijn mensen daarna op pad voor dat luik. Nu moet je toch niet denken dat ze het ook maar in een enkele dierenwinkel hier in Krullieland vinden konden. Ja, luikjes genoeg maar allemaal voor kleinere katten en Moos en ik behoren natuurlijk wel tot de wat forser uitgevallen modellen katermans. Nu ja, ze hebben er eentje gevonden hoor en besteld zodat de postmevrouw deze kon komen brengen. Het moet goedkomen nu. Hoewel ik nog altijd niet dol ben op een kattenluik. Kever wil me wel komen leren hoe het werkt maar ik hoop toch ook dat Moos het beter snapt en het mij alvast voor kan doen.

Knuffels van Lucky

Kever heeft een mening over afwachten

Soms gaat het leefen sneller dan mijn letters, zo ging het forige week, toen ik mijn forige blog maakte dachten mijn mensen en ik dat mijn rugpijn al weer foorbij was, daarom hoefde ik geen meediesijn meer te neemen, maar twee daagen nadat ik was gestopt met dat spullie was ik in mijn tuin en kon ik ineens niet kon loopen, ik probeerde van alles maar ik had veels te veel kramp in mijn beenen, ze gingen steeds helemaal scheef en ik kon er niet op staan, ik likte er aan om te kijken of dat hielp, maar nee, ik kon ook niet meer zitten en al helemáál niet liggen, ik wist niet meer wat ik moest doen en dus trok ik me aan mijn voorpooten door het grind.

Piepen

Mijn vrouw moest bijna huilen toen ze het zag, en mijn man kwam meteen naar me toe, hij heeft me foorzichtig geholpen, mijn vrouw foelde aan mijn rug en het was weer die plek die de dokter had ontdekt, als ze er op drukte moest ik keihard piepen, ik kreeg meteen van dat spullie tegen de pijn in mijn mond gespooten, dat had mijn vrouw gepakt zonder dat ik het merkte, mijn mensen bleefen bij me, na een tijdje kon ik weer loopen en foelde ik me beeter, ik ging naar binnen en fiel meteen in slaap in mijn mand.

De daagen daarna had ik veel knuffels en aandagt noodig want ik was van mijn aproopoo, zoveel pijn had ik nog nooit eerder gehad en dat bleef in mijn hoofd spooken, ik was bang dat het terug kwam, en wat dan?, mijn vrouw was de hele tijd aan het zuchten en mijn man kwam heel vaak naar me kijken, mijn mensen bleefen een paar daagen thuis voor mij, daar was ik blij om want ik wilde niet alleen zijn.

Ik krijg nu elke afond dat spullie tegen de pijn en misschien moet ik het wel mijn hele leefen neemen, het kan zijn dat ik iets heb dat heet ortra… artar… ar-troo-se, ja dat is het!, het is iets met je gefrigten, bij mij is dat fooral in mijn rug, maar ik kan ook een ferkeerde sprong hebben gemaakt en daardoor pijn hebben, dat moeten we efentjes afwachten.

Omdat ik soms mipselijk wordt van dat meediesijn geeft mijn vrouw me nu steeds een klein beetje minder, we probeeren uit te finden hoefeel ik noodig heb zodat ik geen pijn heb maar ook niet mipselijk ben, één dag wilde ik helemaal niet eeten, ik foelde ik me niet fijn, mijn rug deed geen pijn maar mijn buik was in de war, ik lag alleen maar te liggen en pas in de afond was ik weer gewoon Kever.

Lieve woorden

Maar de afgelopen daagen ging het allemaal helemaal top!, ik had geen pijn, ik lustte mijn brokjes en ik ging zelfs speelen met mijn man, hij gooide muisjes door het huis en ik ging ze fangen, daarna hing ik aan de bank en krabde ik oferal, het was keigaaf, ik hoop dat het zo blijft.

Forige week kreeg ik zoooooveel lieve woorden toen ik fertelde over de pijn in mijn rug dat ik helemaal emoo was geworden, en mijn mensen ook, het was zo fijn dat iedereen met me mee leefde, dankjulliewel, ik bewaar al jullie woorden in mijn hart, en mijn hart foelde die dag zo groot en fol!, ik weet dat ik misschien wel weer een keertje pijn kan hebben, maar als dat zo is kijk ik in mijn hart naar jullie lieve woorden, ik hau ze in het licht zodat ze glanzen en straalen, en ik foel jullie vriendschap, en dan is de pijn vanzelf weer minder.

****

Ik blijf gewoon doortetteren voor vreede hoor!, want dat moet nau echt gebeuren, we kunnen niet blijfen wachten!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Joep beleeft de herfst

Het zal niemand ontgaan zijn, maar afgelopen maandag is de herfst weer begonnen. Dus dat wordt de komende tijd weer hard werken om achter alle afgevallen blaadjes in de tuin aan te rennen, samen met m’n personeel wat gaten in de aarde te maken om alvast wat bolletjes te planten, om daarna heerlijk te luieren in huis. Want deze week neem ik vakantie.

Derde herfst

Ik heb al bedacht dat ik elke dag ‘s morgens na m’n ontbijt lekker op de vensterbank van het kleine raam in de grote slaapkamer ga liggen wachten op de zon. Want dat ligt daar nu toch echt even veel lekkerderder dan buiten, zeker als ‘t waait. En van daaruit kan ik ook heel gemakkelijk nog wat aan straatcontrole doen, als ik daar zin in heb.
Pluspunt van vakantie nemen is ook dat ik altijd op tijd thuis ben voor de lunch, want zodra ik m’n voorraadkast open hoor gaan heb ik nog tijd genoeg om me uit te rekken en op m’n gemak naar de keuken te wandelen om aan te schuiven. En ik kan m’n personeel nu ook wat meer aandacht en knuffels geven, want de afgelopen weken kwam ik eigenlijk vaak alleen maar binnen om te eten, omdat het buiten nog zulk lekker weer was. Urenlang kon door m’n wijk wandelen of lag ik op ‘t kussen op de tuintafel te dutten, en dat laatste was extra gezellig als m’n personeel dan ook in de tuin kwam zitten. Maar nu de avonden weer wat kouder worden en ‘t overdag vaak waait blijven zij toch liever binnen…
‘t Gaat alweer m’n derde herfst worden die ik in m’n leven meemaak. De eerste heb ik grotendeels gemist, omdat ik toen nog te jong was om alleen naar buiten te mogen. Maar de herfst daarna, vorig jaar, was een belevenis met alle veranderingen in m’n tuin. Bijna alle blaadjes waar ik in de zomer nog zo heerlijk onder had gelegen verdwenen de één na de ander van de takken, en ik maakte me toen echt wel zorgen of dat ooit wel weer goed zou komen.

Dikkere vacht

Dit jaar weet ik beter, want die kale takken horen gewoon bij ‘t seizoen. Net zoals ik merk dat m’n vacht nu weer wat dikker begint te worden. En daar ben ik heel blij mee, want anders zouden de nachten best wel koud worden om de straatcontroles uit te voeren of op stap te gaan.
Na m’n diner ga ik vaak nog wel even naar buiten, om de poten te strekken en ‘n luchtje te scheppen. Soms mauw ik wat bij met de buurtkatten, want ook dat is heel belangrijk. En voordat ik dan weer op m’n kussentje op de tuintafel ga liggen loop ik eerst nog een rondje door m’n tuin om wat nieuwe plantjes te bewateren en bemesten, zodat ze volgend jaar weer volop in bloei kunnen staan. Maar zodra m’n personeel het gordijn van de woonkamer dicht doet, weet ik dat ‘t tijd is om naar binnen te gaan omdat ze gaan slapen. En niets is zo lekker om dan tussen hun in op ‘t grote bed te liggen, en dan met heel veel aaien en knuffels en kroelen en lieve woordjes in slaap te vallen.
Maar ja, na een paar uurtjes wil ik eigenlijk toch wel weer naar buiten, omdat ‘s nachts de muizen en de mollen in ‘t weiland ook wakker zijn. Gelukkig is m’n personeel op een leeftijd dat ze vaak midden in de nacht nog even op hun bak gaan, dus dan wacht ik geduldig bij de voordeur tot ze die voor me openmaken om naar buiten te kunnen.

Personeel

Soms kom ik dan de buurtkatten van dienst nog wel tegen, maar vaak loop ik gelijk over de brug richting ‘t weiland. Heerlijk is dat, als alles stil is op straat en de sterren flonkeren boven m’n kop. Meestal ga ik dan even rustig zitten om te luisteren of ik iets in ‘t gras hoor ritselen. Want diep in m’n hart blijf ik natuurlijk een echte jager, zelfs met m’n goedgevulde drink- en etensbakjes in de keuken.
Het is altijd ook een hele goeie training om ‘s nachts op muizen te jagen. Soms laat ik de muis winnen, want m’n personeel lust ze niet. En heel eerlijk gemauwd, sinds ik de gemarineerde muizensateetjes op de diverse feesten heb geproefd vind ik rauwe Weilandmuis ook eigenlijk niet eens lekker meer. Maar de barbeknoei staat alweer helemaal schoon in de schuur, dus die mag ik niet meer gebruiken…
Voordat ik dan weer richting huis wandel, ren ik eerst nog wat rondjes door ‘t weiland. Lekker door ‘t hoge gras, waar ik dan bovenuit spring om te zien waar ik ben. Soms kom ik nog wel ‘s een buurtkat tegen die ook z’n poten aan ‘t strekken is en rennen we achter elkaar aan, da’s ook heel leuk. Maar zodra ik thuis het licht aan zie gaan in m’n woonkamer dan weet ik dat m’n personeel wakker is en ga ik weer op huis aan om aan m’n nieuwe dag te beginnen met een lekker ontbijtje.

Stevige poot en zachte kopjes,

Joep

 

 

 

🐾 De badkamerinspectie van Doerak

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen waarom de badkamer controle belangrijk is, en ik 2 ongeduldige vriendjes heb als ik die controle doe.

Elke ochtend, nog voordat de zon haar eerste stralen over de jungle wierp, begin ik aan mijn vaste ritueel: De badkamercontrole. Terwijl de bladeren buiten nog glinsteren van de dauw, sloop ik stilletjes door het huis, mijn rode vacht glanzend en mijn snorharen strak van de concentratie.
De badkamer is mijn domein in de vroege ochtend. Niet zomaar een plek, zoals bijvoorbeeld mijn kattenbak, nee het was een heilig terrein waar orde moest heersen. Dat is belangrijk. Ik sprong op de rand van de wastafel, inspecteerde de kraan (geen druppels, goed), snuffelde aan de handdoeken (fris genoeg, dus goed) en keek streng naar de tandenborstels (allemaal rechtop zoals het hoort, dus goed)

Jungle

Ondertussen, diep in de jungle achter het huis, zaten Bliksem en Roover ongeduldig te wachten. Bliksem met zijn glinsterende zwarte vacht en bliksemsnelle poten, trippelde heen en weer over een boomtak. Roover, de stoere kater met een hartje van goud, lag languit op een stoel, maar zijn staart zwiepte nerveus heen en weer. Waarom duurt het zo lang voordat Doerak er is? Bromde Roover.
Het is Doerak, zuchtte Bliksem. Hij moet eerst zeker weten dat de badkamer schoon en veilig is. Je weet hoe hij is.
Plotseling hoorde ze een stevige miauw. Doerak verscheen aan de rand van de jungle, zijn ogen helder en zijn houding trots.
Ik zei tegen de jonge katermannen: Alles is in orde. De handdoeken zijn schoon en hangen recht, de zeep ligt op zijn plek en de spiegel is streep loos schoon.
Bliksem sprong op. Eindelijk! Kunnen we nu op avontuur? Ja riep Roover de jungle wacht.
Ik begon te glimlachen en zei: maar eerst drinken we een schoteltje kattenmelk.

Mijn dag

En zo begint dus mijn dag – met een badkamer die glanst van orde, een jungle vol geheimen en twee ongeduldige jonge katermannen die met mij op avontuur willen.
Ongeduldige katermannen, dat zijn ze. Maar samen kunnen wij de hele wereld aan.

Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
Het wordt wel herfst, dat ruik ik, maar volgens mij komt er deze week best nog wel veel zon. Dat is fijn voor iedereen.
🐾 Poot van Doerak

Belle heeft nieuwe gezelligheid in huis

Dag liefe frientjes,
Het is weer tijd foor een nieuwe blog, maar ik weet eigenluk niet goed waar oofer ik moet schrijfe. Alles is rustug en gewoon, de balkondeur is vaker dicht en is het eerder donker. De herruf is begonnen zeg frouwtje. Ik weet nog goed dat ik een jaar geleden in de naazomer bij frouwtje kwam logeeren foor een poosje, en ik er later foorgoed mocht blijfe woone.

Herruf

Ik hep dus nu alle jaargetijden meegemaak in mijn nieuwe huisje. Maar ik moet zegge de zoomer fin ik het allerfijnst, dan zijn alle raame oope en de balkondeur. Dan schijnt de warme zon op mijn fagt en is het heel lang licht. Maar dat kan nie altijd zo blijfe Belle zeg frouwtje, en daarom is het nu herruf. De blaadere doe falle, er is meer reege en het is eerder donker en kouder.
Ik hep best wel in de gaaten dat het een beetje anders is nu. Frouwtje is op het balkon beezig geweest. De zoomerplanten zijn uitgebloei en staat er nu een herrufplant. Ze heb de ligstoel ingeklap en kussentjes van de andere stoelen opgeruimp. Niet dat ik zofeel op het balkon kwam hoor, het was heel af en toe. Ik lag dan op de grasmat die nep is. Die lig er nog trouwens! En ferder is het binnen anders, dat komp ook omdat het eerder donker is. Omdat ik hoog woon hebbe we geen gordijnen en ik zie nu allemaal lichies in de ferte. Het heeft de afgeloope daagen ook weer woei woei gedaan en dan zie ik ook blaaderen fliege. Ik kan er niet bij natuurlijk, maar ik fin het wel leuk.

Fijn en warrum

Frouwtje hep geseg, we gaan er een mooie herruf van maake zodat alles fijn en warrum is. De ferwarming is nog niet aan, maar dat hoef nog nie, het is nog nie koud in huis. Sinds ik een bank hep, lig ik niet meer zo vaak in die ouwe mand van Oscar, Stokkie, Timmie & Dikkie. Er hebben feel katten in die mand geleege he?!
Mijn frouwtje zeg dat die mand 15 jaar oud is. En je kan het eggie waar niet zien hoor, die mand ziet er nog goed uit en is warrum. Ze had hem gekocht foor Timmie & Dikkie toen ze nog in Noorwegen woonde, want daar was het heel koud zeg ze. Het was daar zo koud zeg frouwtje dat de raame bevroren waren als ze opstond, en dan gingen Timmie & Dikkie het ijs er af likken. Je kan het je nie foorstellen he, maar het is eggie waar. Ze furrtelt wel meer furrhaale oofer Timmie&Dikkie in Noorwegen. Je geloof het niet wat die 2 kaaters daar voor afontuure hebbe meegemaak. Misschien schrijfen we er wel een keer een blog oofer.

Lichies

Frouwtje is beezig in huis om het gezellig te maake. Ze heeft een groote geele theepot op taafel gezet met een oranje deksel en geele kopjes. Die kleuren horen bij de herruf zeg ze. Als het gaat scheemeren doe ze kleine lichies aan die flikkeren. Da fin ik zo knus, ik kruip dan op de bank en ga ik spinnen. En als het helemaal donker is zijn er ook andere lichies aan.
Ik hep ook sinds kort een warme pleet op de bank, er zit teddie in en dat is heerluk warrum. De pleet is eigenlukk fan frouwtje, zij had hem kadoo gekreege foor de kersemus een paar jaar gelee. Toen leefde Oscar nog en die was heel oud en maager, en heeft frouwtje de pleet aan Oscar gegeefe. Ze maakte er een soort kattenbedje van. Dat was lekker warrum voor hem en dat vond hij natuurlijk heel fijn. Maar nu hep ik dus die pleet en ik moet zegge, het lig heel behaageluk. En frouwtje heef foor zichzelluf forige week net zo’n pleet gekocht met teddie, dus heeft ze het ook lekker warrum als we saame s’avonds op de bank ligge.

Drinkfontein

Zal ik jullie eens wat furrtellen? Ik had toch zon mooie drinkfontein gekreege omdat ik jaarug was en hier 1 jaar gelee was koome woone? Ik bekijk die drinkfontein nie ! Het maak geluid en het doe bubbel de bubbel, ik fin er niks aan. Toen het keiheet was hep ik er een keer mijn poot in gestooke en zo het water opgelikt, maar feder doe ik er niks mee. Nu staat er ook altijd een bak met water in de slaapkaamer, dus drink ik daar uit. Frouwtje hep geseg, Belle je moet goed drinke en die waterfontein is leuk en speesjaal voor jou. Wat ze ook probeer, ik fin het niks. Dat kan toch, dat je iets krijg waar je niets mee kan?! Nou heef frouwtje gisteren die drinkfontein weggehaald.

Niets aan te doen, ik begrijp het Belle, zei ze. Dus nu staat mijn ouwe furrtrouwde drinkbak er weer, en doe ik er uit drinke, en uit de bak in de slaapkaamer. Dan is alles toch weer goed zo? Frouwtje heeft geseg dat ze de drinkfontein binnenkort gaat brengen bij de dierenambulance. Ik heb ook nog speeltjes waar ik niks mee doe, en die breng ze daar dan ook. Speele fin ik leuk, maar het moet eenvoudig blijfe. Ik hou niet fan dat mooderne speelgoed. Zo hep ik een muis op wiele en die maak een keihard geluid, en een krijsende foogul op batterij. Ze moe mij niet foor de gek houwe met dat soort stomme speeltjes. Dus daarom breng ze alles weg waar ik niks mee doe. Ik ben gek op de kattentunnel eg waar, je kan mij er wakker foor maake. Fooral als ze er snekkies ingooi. En een muis aan de hengel is ook leuk of een balletje, daar ren ik acher aan. Het rooie lichie fin ik ook leuk. Ze hep nu ook iets van de herruf, kastanjes noemt ze die. Ik dach eerst dat het een snek was, maar het is keihard en laater begreep ik dat het leuk is daarmee oofer de grond te rolle. Maar al die hippe speeltjes die beweege op batterij en geluid maake, ik bekijk het nie, weg ermee!

Einde blog liefe frientjes. Ik had dit keer nie so feel inspieraazie en moes de letters eruit perse, maar het is gelukt. Ik hoop toch dat jullie het leuk finne om te leese.
Tot de folgende keer,

Warme kopstoot fan Belle