Alle berichten van TegnieseDienst

Kever heeft een mening over feranderingen

Ik deed snufsnuf en rook het einde van mijn zomer…

Hallo lieve allemaal, hier ben ik weer!, ik heb jullie gemist, maar ik heb een keigaafe fakansie gehad met alleen maar fijne dingen, ik was de hele tijd thuis en mijn mensen ook, mijn tuin was oferdag heerlijk warm en in de nacht kon ik lekker koel in mijn gras liggen, ik heb NOG een beetje meer slank aan mijn lijf gekreegen, hoe dat kan weet ik niet en toch is het zo, alles was helemaal perfekt.

Feest

Van mij mag het altijd wel zomer blijfen, en van mijn mensen ook, zelfs toen het zoooo heet was dat mijn vrouw er een beetje ziekies van werd zei ze dat ze liefer ziekies is van de zon dan dat het de hele tijd grijs en kaud is, en dat find ik nau ook!, dit jaar was het de beste zomer van mijn heele leefen, echt waar, het reegende bijna niet, en het leek alsof er nooit een einde zau komen aan mijn zomer, het bleef maar troopies, en elke dag was een feest.

Herfst

Tot ik op een dag buiten kwam, mijn neus omhoog stak om eens goed te snufsnuffen, en een andere geur rook, het was een geur die ik een tijd niet had geroken maar ik herkende hem meteen: het is de geur van de herfst die er aan komt.

Snufsnuf

Ik keek om me heen en zag dat veel planten al geen bloemen meer hadden, ik zag dat er allemaal peertjes op een stoel lagen, die had mijn man geplukt, ik zag dat mijn gras groeit al niet meer tot aan mijn schauders groeit, en dat er zelfs al bruine blaadjes in lagen.

Na zes jaaren in mijn tuin weet ik dat dat betekent dat de herfst onderweg is, en dat het niet uitmaakt of ik dat wil of niet, of dat mijn mensen dat willen of niet – het gebeurt TOCH, het is net als met auder worden, de tijd gaat fooruit en wij moeten mee.

Toen ik hier net woonde snapte ik dat nog niet, ik dacht dat mijn zomer zau blijfen als ik maar keihard tetterde, en ik was zelfs een beetje boos op mijn mensen, omdat ik dacht dat zij er voor zorgden dat de herfst kwam, gek hè?, ik moest nog veel leeren.

Ferandering

Nu weet ik dat niets hetzelfde blijft, het leefen staat nooit stil, het beweegt en ferandert, de ene keer is dat fijn en de andere keer niet, het kan zijn dat je findt dat alles beeter is na de ferandering, of dat je juist een beetje bang bent van het nieuwe, maar je kan alleen maar mee beweegen, anders gaat het leefen aan je foorbij.

Gelukkig is er één ding dat altijd hetzelfde blijft, en dat is dat we Saame sterker zijn dan in ons upje, en dat Saame alles fijner is, dat ferandert nooit.

***

Natuurlijk tetter ik weer KEIHARD voor vreede, ik geef het echt niet op!
Ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
En ik heb NOG een ferandering: ik ben nau al feertien of fijtien jaaren, of misschien wel meer, en ik ga een beetje rustiger aan doen, dus daarom ga ik om de week letters maken. De ene week ik, en de andere week is nog een ferrassing!

Joep kreeg een onverwachte taak

Vorige zaterdag had ik koud m’n blog doorgemauwd toen het hoge woord er bij m’n personeel uitkwam. Ze gingen er even tussenuit, en of ik op ‘t huis wilde passen.
Natuurlijk wilde ik weten waar ze naartoe gingen, en hoe lang, want als katermans met verantwoordelijkheden en een drukke baan als buurtkatroleur moest hun plan natuurlijk wel in m’n agenda passen. En natuurlijk niet onbelangrijk, wie ging als mijn eigen personeel de hort op was, m’n blikjes, zakjes en kuipjes voor me open maken voor ‘t ontbijt, de lunch en ‘t diner? En van wie zou ik, als zij er niet waren, dan die dagen m’n knuffels, aaien, kroelen en lieve woordjes krijgen? En m’n snekkies, die ik altijd krijg wanneer m’n personeel naar het grote bed gaat en ik aan m’n eerste kattroledienst van de late avond begin?
M’n personeel had toch nog wel even heel wat uit te leggen, voordat ik ze de deur uit kon laten gaan.

Bewaken

Wat me al snel duidelijk werd, was dat ik niet met hen mee mocht. Terwijl ik het toch best leuk vind om saame in dat bromding uit het raam te kunnen kijken naar alles dat voorbij komt. Junior wilde zelfs een wandelwagen voor me kopen en een vakantiekattenbak, en een passend harnas met een lijn zodat ik mee uit wandelen kon.
Nou had ik wel oren naar die wagen en die bak, maar ik zag me nog niet zo snel aan het lijntje gehouden worden, want dat vond ik al helemaal niks toen ik nog een beebiekittenkatertje was, dus nu ik groterderder ben zou dat denk ik ook geen succes worden. En Senior vond het een vreselijk idee wanneer ik de poten zou nemen en verdwalen in een gebied dat ik niet kende. Want ze gingen maar twee nachten weg, dus uiteindelijk werd voor mij besloten dat ik het fort zou bewaken in hun afwezigheid.

Buren

Het was wel een hele opluchting om te horen dat de Buuf en de Buum, de baasjes van mijn buurblaffer Bubbles, voor mijn natje, droogje en aandacht zouden zorgen. Dat zat dus wel snor, want hoewel ze zelf geen katten in huis hebben weten ze precies hoe ze het leven van een oppaskater uitermate aangenaam kunnen maken.
Dus voordat m’n personeel vertrok, hadden ze alles wat ik tijdens hun afwezigheid nodig zou kunnen hebben al klaargelegd op ‘t aanrecht, met de bijbehorende etensbakjes erbij. Want ik ga natuurlijk niet m’n lunch uit hetzelfde bakje lebberen als waar ik m’n ontbijt of diner uit geserveerd krijg, alleen omdat m’n personeel er even niet is. Want als ik dan toch thuisblijf mag hier wat mij betreft alles gewoon z’n gebruikelijke gangetje blijven gaan.

Leeg huis

Na heel veel overdreven knuffels, aaien en lieve woordjes vertrok m’n personeel net na m’n lunch. Ik zwaaide ze vanachter het grote raam uit tot ze om de hoek van de straat verdwenen waren, en ging lekker op het grote bed liggen voor m’n middagdutje. Dat m’n personeel vergeten was om zachtjes de radio voor me aan te zetten vond ik ook eigenlijk helemaal niet erg. Het was nu heerlijk stil in huis. Mijn huis, met een heerlijk schoon dekbed en in de badkamer een frisse schone binnenbak, waar ik al maanden niet meer op was geweest maar die nu misschien toch mooi van pas zou komen.
Maar op een leeg huis passen verveelde me sneller dan ik dacht. Ik had geen zin om in m’n eentje te pootballen, en ook hengelen is lang niet zo leuk zonder personeel. Gelukkig kwam de buuf even later langs om te kijken hoe het met me ging, en omdat het nog zulk heerlijk weer was ben ik lekker naar buiten gegaan om de poten wat te strekken.

Buiten

Ik was weer netjes op tijd thuis voor het diner, knuffels en aaien en lieve woordjes. En terwijl de Buuf en Buum nog lekker in hun eigen tuin zaten te genieten, heb ik buiten nog een ommetje gemaakt tot ik vond dat het wel tijd was voor m’n late-night-snek. Daarna ben ik weer lekker op het grote bed gaan liggen en heb daar de hele nacht geslapen. Heerlijk tegen de kussens aan, zonder gestoord te worden door het nachtelijke gezaag door m’n eigen personeel. Het had wel wat, vond ik.
De volgende ochtend werd het ontbijt prachtig op tijd geserveerd, waarna ik weer lekker naar buiten ging om te zien of daar nog iets te beleven viel. Maar het was nog steeds rustig in de straat, al waren de buurkindjes af en toe wat luidruchtig aan het spelen. Dus besloot ik om lekker op m’n krabpaal in de achtertuin een dutje te gaan doen en rustig te wachten op m’n lunch. Zo’n binnenbak is best handig, maar ik moest natuurlijk ook niet vergeten om de hortensidingesen tegen m’n schuur te bewateren en bemesten.

Personeel

Dat ging zo nog een nacht en een dagdeel door, en ik moet mauwen dat de service van de Buuf en Buum perfect was. Maar omdat het maandag ineens geen zomer meer was, ben ik die dag lekker binnen gebleven.
Ik lag net uit te buiken van m’n lunch op het grote bed, toen ik het bromding van m’n personeel de straat in hoorde rijden. Even later hoorde ik de sleutel in de voordeur, en stapte m’n personeel binnen met een hele grote blauwe doos. Hadden ze voor me meegekregen van het Drentse filiaal van Muisbezorgd, en hij zat tot aan de rand gevuld met krakend verse Hartige Hunnebedmuizen om m’n koelkast mee te vullen.
En tja, met zo’n binnenkomer kan ik natuurlijk niet meer net doen alsof ik boos ben op m’n personeel omdat ze zonder mij naar de Hunebedden zijn geweest…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Triton over zijn gewoontes

Ik doe een pootje om iemand heen foor ekstra steun en liefde

Liefe friendjes en friendinnetjes ik wil jullie iets fertellen oofer mijn gewoontes.

Ik heb de gewoonte dat ik me ooferal mee bemoei, ik ben de heele dag aan het kletsen behalfe wanneer ik slaap, ook bij het eeten heb ik tussendoor nog wel het één of ander te melden en wil ook graag dat ze wat terrug zeggen dat is foor de gezellugheid en foor het saamen.

Bed

Ik slaap het liefst bij mijn mensen, op schoot of op bed. Op het groote bed lig ik eerst bij mijn man-mens het liefst hoog dat hij een arm om mijn heen doet en mijn buik masseert, daarnaa ga bij mijn frou liggen in mijn holletje, dan ligt zij op haar zij en gaa ik teegen haar buik liggen. Dan lang en diep slaapen totdat ik wakker wordt en mijn frou ook, dat is altijd ergens in de nacht dat weet ik omdat het buiten nog donker is.
We knuffelen eerst best lang en dan gaan we naar beneeden, ik krijg dan een paar brokjes, wanneer ik mijn brokjes op heb ga ik weer naar boofen om ferder te slaapen het liefst boofenop mijn frou.

Brokjes

Ooferdag krijg ik ook brokjes die find ik heel lekker omdat het zo lekker in mijn bek kraakt. Maar ik wil mijn brokjes niet op een bordje of zo, nee die wil ik zoeken. Dat gaat zo:

Er staat een bak met wc rolletjes dan doet mijn man-mens of frou daar brokjes in en dan moet ik mijn brokjes daaruit haalen.
Folgens mijn mensen doen normaale katten hun poot in zo een rolletje en haalen het brokje eruit, eeten het op en doen dan de folgende, maar folgens hullie ben ik geen gewoone kat dus doe ik het anders. Ik steek mijn kop tussen de rolletjes duw een paar omhoog en dan eet ik brokjes die daar liggen en zo doe ik dat ferder totdat er bijna geen rolletjes meer inzitten en ik de brokjes op heb. Soms doe ik ook een poot erbij foor de steefigheid. Ik heb er een filmpje fan gemaakt.
Ook heb ik een eierdoosje waar brokjes ingaan, doosje gaat dicht en om bij de brokjes te koomen moet ik het doosje oopen maaken soms gaat het heel snel maar faak duurt het langer. Dan loop ik bijna de heele kaamer door totdat het ergens teegenaan ligt en ik dat ding oopen krijg en de brokjes kan eeten. Nou hebben ze er ook nog een speelmuis in gedaan en daar brokjes onder ferstopt dus die moet er dan ook nog uit.
Met mijn man-mens doe ik een spelletje, ik krijg dan snoeppies -ik geloof dat het kattisfaksioen heet. Wanneer ik weet dat hij de snoeppies uit de pot pakt ga ik alfast klaar staan. Dat is stil staan, kop naar fooren, hij zegt: eefen wachten … pizzaa en dan gooit hij een snoeppie ….. ik er achteraan. De folgende snoeppies moet ik fangen, zoeken of er achteraan rennen. Dat is ons spelletje dat is heel errug leuk. Dat moet fan mij 2x op een dag, één keer ’s morgens en één keer ’s middags, wanneer het me te lang duurt ga ik mauwen, piepen totdat het zofer is.

Gezond

Soms krijg ik een likwietsnek maar die wil ik het liefst fan mijn frou, dan moet ze op een soort kruk gaan zitten die staat naast de bank, ik kan dan op de bank staan met mijn foorpooten op de leuning en dan heerlijk genieten fan het snekkie.
Foor mijn gezond krijg ik natvoer met waater dat komt omdat ik anders geen waater drink, ik heb een drinkfontein en die gebruikte ik ook altijd maar nu niet meer. Ik weet niet waarom dat zo is, ik weet het wel maar mijn mensen ferstaan me niet, dus daarom krijg ik het nu zo. Ik find dat lekkerr.

Mijn frou is bang dat ik te weinig beweeging krijg foor mijn gezond omdat ik niet wil speelen, met tante Hestia heb ik wel gespeeld, saamen met een kussentjes of achter elkaar aanrennen.

Ootisties

Thuis zeggen ze dat ik ootisties of zoiets ben, wie of wat dat is weet ik niet en waarom ze het zeggen ook niet.
Wanneer ik mijn eeten op heb wil ik op schoot uitbuiken. Eerst wil ik lang en feel knuffels, dan een dutje en na mijn dutje wil ik weer knuffels. Ik heb mijn mensen goed getreend, ze weeten hoe het folgens mijn reegels moet en ze gaan alfast op de plek fan de bank zitten zodat ik direkt op schoot kan.
De zin “ik ga je eraf zetten want ik wil wel wat gaan doen” hoor ik liefer niet dus zet ik me schrap en hou me heel stijf zodat ze me er bijna niet af kunnen zetten. Ik geef wel mijn meening oofer de gang van zaaken.

Ferder heb ik deeze week best feel met mijn kemperkoor friendjes en Jajim en Frou-Frou gefiedeeoot. Met Jajim en Frou-Frou is ook heel leuk want ze fertellen oofer hun faakanzie.

Ik doe een pootje om iemand heen die ekstra steun en liefde noodig heeft en iedereen krijgt een zagt kopje fan Triton

Ik tetter met mijn friendjes mee
“Give Peace a Chance”

Verzonden vanaf Outlook voor Android

🐾 Bliksem dacht dat het weer normaal was

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,

Vorige week vertelde ik al: moet ik nu een regendans doen of niet. Het was namelijk veel te warm maar vooral veel te droog. Echt niet normaal. Ik kende geeneens een woestijn, maar mijn jungle begon daar wel op te lijken. Maar gelukkig is het allemaal niet meer nodig om de regendans met Roover te doen. Waarvan ik toch al dacht dat het er wel héél raar uitzag.
Ik lag in de jungle en ik rekte mij uitgebreid uit en liet een zacht en tevreden gespin horen. Eindelijk was die drukkende, plakkerige hitte uit de lucht verdwenen. De frisse wind die door de tuin waaide deed mijn glanzende vacht goed. Ik was er helemaal klaar voor. Klaar om mijn koninkrijk buiten op te eisen en lange, ongestoorde hazenslaapjes te doen.

Drie deuren

Maar mijn rust werd verstoord door mijn manmens. Ik hield mijn manmens goed in de gaten toen hij de jungle inkwam. Hij had namelijk twee etensbakjes in de handen en die waren duidelijk niet voor mij en Roover bedoeld. Dat moet ik in de gaten houden.
Ik sprong op en liep met opgeheven staart achter mijn manmens aan. Die liep naar de achterdeur en de poort in. Drie  deuren verder bleef hij staan. Dat is raar dacht ik. Daar wonen Chaos en Kwibus, maar dat zijn binnen katten. Die komen nooit buiten. Ik liep mee de tuin in, en ja hoor daar zag ik Chaos en kwibus al voor het raam staan.
Luister Bliksem, zei mijn manmens. De mensen van Chaos en Kwibus zijn op vacansie en mij is gevraagd om voor hun te zorgen. Nou, dat doen we natuurlijk met liefde.
Ik ging demonstratief in de deuropening zitten. Mijn bekende Bliksem blik sprak boekdelen: Moet dat nou? En belangrijker nog: waarom krijgen zij eerst?
Mijn manmens bleek echter een uitstekende butler. Nadat de buurtkatten vreedzaam binnen zaten te eten en te smikkelen, kwam hij weer naar buiten en liep naar mij toe. Hij aaide mij uitgebreid achter mijn oren en zei: loop maar achter mij aan want ik heb voor jouw ook een extra lekker bakje met eten klaarstaan. Ik deed voor deze keer wat mij gezegd werd en liep met mijn manmens mee. In mijn jungle zette hij het bakje met eten neer. Ik nam een hap, keek om mij heen, en besloot dat het heel goed was.

Controle

Mijn manmens had de situatie volledig onder controle. Chaos en Kwibus bleven netjes binnen en werden goed verzorgd, en ik werd extra verwend. De rust was veilig gesteld. Niemand hoefde zich zorgen te maken. Ik red mij eigen prima met mijn manmens.
Er waren wel 3 belangrijke punten die ik in de gaten blijf houden:
1. Extra aandacht. Ik ben natuurlijk wel de koning van de buurt, maar de buurtkatten mogen niet vergeten worden.
2. Snoepjesbeheer. Chaos en Kwibus mogen best wel mijn snoepjes krijgen maar ik blijf wel de officiële bewaker hierover.
3. Observeren. Mijn nieuwe taak is nu dat ik mijn manmens ga volgen hoe hij zijn taak als buurtkatten-butler uitvoert.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie moest voor de APKat

Miauw daar ben ik weer jullie favoriete poes op de dinsdag hihi. Of nu ja alle poesjes en katjes op de blog zijn natuurlijk allemaal even leuk. Maar ik vond het gewoon leuk om dit te miauwen. Beetje jezelf ophemelen mag toch wel eens.

Dat ophemelen gebeurde afgelopen dag met de maan er in ook. Ik moest toen voor mijn APKat. Dat begon al in de ochtend met dat mijn reismand in de kamer werd gezet. Nou dat wist ik nog van de vorige keer dus mooi niet dat ik in de buurt van dat ding kwam haha. Wist ik feel dat Frau en Mensenopa een truukje hadden bedacht om mij toch in dat ding te krijgen.

Reismand

Zij legde er snoepjes in. En legde ook een spoor van snoepjes naar de mand toe. Dus mijn neusje deed snif snif en mijn bekkie kwijl kwijl want een lekker noepie gaat er altijd wel in natuurlijk! Tot dus het punt dat ik bij de reismand zelf was. En toen dacht ik ho eens even volgens mij is hier iets niet in de poot. Volgens mij word ik er ingeluisd! Maar op het moment dat ik dat dacht, duwde mensenopa tegen mijn kontje aan en werd ik de mand ingeschoven.
Frau deed snel het deurtje dicht en toen zat ik dus opgesloten. Ik werd met het deurtje naar voren bij de open tuindeur gezet. Dan kan je toch ff frisse lucht opsnuiven Minnie. Nou ik miauwde keihard en zei dat ik liever gewoon op vrije pootjes werd gezet. Maar nee dat gebeurde niet. Het is tijd voor je APKat Min zei ze. Ze stak haar hand door het deurtje en aaide me. Ik wilde eigenlijk op haar vinger bijten als vergelding. Dat zal haar leren. Maar toen voelde ik me een beetje haai worden. Wat bleek? Ze had wat catnip spray in de mand gespoten. Toen ben ik er maar bij gaan liggen.
Tot dat we echt op reis gingen. De wandeltocht naar het grote rijdende ding op wielen was op zich nog wel leuk. Ik zag foogels vliegen en wat tweebeners foorbij lopen en fietsen. Nou en toen gingen we dus in dat ding dat tweebeners bus noemen. En dat is zo niet leuk! Je beweegt zonder dat je zelf beweegt. En het ding maakt lawaai. En ik werd er ook wat draaierig van. Dus ik deed van mauw mauw miauw. Frau en Mensenopaa probeerde mij gerust te stellen. Dat lukte een beetje.

Bus

Gelukkig deed de bus er niet heel lang oofer. Leek zelfs wel of die extra hard reed hihi. Of misschien hield ie niet van kattegemiauw. Dat kan ook natuurlijk. Nou en toen stapte we uit en gingen we bij de dierenarts naar binnen. Ze hadden nou iets nieuws. Een speciale katteparkeerplaats om de reismand neer te zetten. Je kan het op de foto zien hoe ik daar stond. Nou en toen was het tijd dat ik de onderzoeks kamer in mocht.
Ik werd uit het mandje gelaten en toen ging ik meteen op onderzoek uit. De witjas moest er een beetje om lachen. Wat ben jij een mooie poes. Dat zei ze. Wil je een beetje rondsnuffelen? Nou dat mag hoor. Ik ging haast bijna vergeten waar ik was. Tot dat ze me vastpakte en met een koud ding op mijn hartje ging. En daarna ging ze in mijn bekkie kijken. Toen deed ik wel ff goed blazen hoor. Want wat zijn dat nou voor manieren. Alleen toen ging ze dus zeggen wat voor prachtige en geweldige kat ik wel niet ben. En daar ben ik dan toch wel gevoelig voor he.

Raam

Dan was er ook nog iets op de dag met de woens erin. Rond 20 uur zei Frau dat ik absoluut niet uit het raam mocht kijken. Iets met een eeklips. En daar kan je dan alleen in kijken als je een speciaale bril hebt want anders krijg je au aan je oogjes. Dus toen heb ik maar naar haar geluisterd en ben ik bij haar op schoot gaan liggen.
Nou dit was het weer voor deze keer. Blijven jullie nog altijd meetetteren voor vrede! Doen hoor!
Pootje van Minnie