In het Dierentehuis Arnhem wonen allerlei dieren door elkaar heen. Dus ook honden en van alles. Ik dacht hoe gaat dat. Dus ik heb Marleen van het Dierentehuis vragen gesteld.
Ik begin meteen met hoe kan het dat er zoveel verschillende dieren wonen en dat het goed gaat?
We houden de dieren gescheiden. Zowel de verschillende dieren – honden, katten, vogels, konijnen – hebben allemaal eigen ruimtes, als de dieren individueel. Ieder dier krijgt zijn eigen kennel/hok. Ze kunnen wel met elkaar kletsen wanneer in dezelfde ruimte verschillende kennels/hokken in gebruik zijn.
O dat is goed, dan kun je op jezelf zijn en toch samen dat is belangrijk. Ik weet dat dierentehuizen het nou ekstra druk hebben wegens het fierus. Wat hebben jullie nou nodig?
Wij zijn erg blij met de tijd die onze vrijwilligers ons schenken. Wij hebben onze vrijwilligers nodig op meerdere vlakken/rollen/functies die we hier hebben. Denk bijvoorbeeld aan dierverzorging die ’s ochtends de honden uitlaat en de kennels weer netjes en schoon maakt. Maar denk ook aan de baliemedewerkers die helpen met het zoeken van het juiste huisje voor onze verschillende dieren. En de dierenambulance die gewonde dieren ophaalt en al een eerste zorg kunnen bieden. De meldkamer, wat zoveel meer werk is dan alleen de telefoon opnemen.
Ik vind het superlief dat er mensen zijn die zo graag dieren helpen. Is er nog meer nodig?
Naast de vrijwilligers zijn we altijd erg blij met donaties. Dit kan financieel zijn; we zijn een non-profit organisatie. Maar oude handdoeken zijn we ook dol op. Deze gebruiken we bij de dieren. En dieren die een nieuw huisje hebben gevonden, krijgen deze handdoek ook mee om iets vertrouwds te hebben bij hun nieuwe thuis.
Dat is belangrijk, weet ik zelf. Want toen ik uit het asiel ging en bij mijn vrouw ging wonen, kreeg ik ook mijn handdoek mee. Ik wilde ook vragen of het nou drukker wegens het fierus en hoe doen jullie dat?
Het is niet drukker op het terrein, omdat het terrein nu alleen toegankelijk is op afspraak. Telefonisch is het wel iets drukker, omdat veel mensen nu gelukkig eerst bellen voordat ze hier staan voor een dichte poort. Betreft dieren is het iets rustiger.
Wegens dat ik zelf een kat ben, wilde ik vragen wie van de katten extra aandacht en wat voor tehuis heeft hij of zij nodig?
Al onze dieren verdienen veel aandacht.
Ja dat snap ik natuurlijk. En de katten?
Gelukkig hebben we momenteel geen katten die meer moeite hebben met het vinden van een nieuw huisje. Mensen zijn nu meer thuis en hebben hierdoor meer tijd om hun nieuwe huisgenoot te laten wennen en extra aandacht te geven. Op dit moment zijn alle plaatsbare katten gereserveerd. Dat betekend dat zij binnen een week hier weg zullen zijn, zoals de afspraken er nu staan.
Wat supergoed!! Een eigen thuis is het beste dat weet ik uit erfaring. Wat is het fijnste van het werken in het Dierentehuis?
Mijn eigen motivatie is altijd geweest dat ik graag de dieren een fijn nieuw thuis wil geven, want dat verdienen ze. Ik ben met het dierentehuis in aanraking gekomen toen ik hier mijn eerste kat vandaan haalde. Een geheel blind beestje, wat vanaf het eerste moment een klik was. Helaas was hij al een opaatje en heb ik hem niet heel lang gehad, iets meer als 2 jaar. Mijn tweede kat komt ook hier vandaan. Nadat m’n mannetje was overleden heb ik haar hier gehaald. Beide keren werd er echt gekeken of ik ook echt de juiste persoon was voor deze dieren. En dat sprak mij erg aan. Dat ze niet zomaar ieder dier met ieder willekeurig mens meegeven. En aan dit proces wilde ik gaan bijdragen. En dat is zeer dankbaar werk, om vanuit de dieren te zien dat ze bij de juiste persoon zich goed voelen.
We krijgen ook regelmatig verhalen terug van de geplaatste dieren hoe het gaat in hun nieuwe huisje. Hier zien we ook altijd ontspannen en vrolijke dieren op terug.
Hartelijk dank voor het interview!!
Meer informatie:
Website: Dierentehuis Arnhem en omstreken
Feesboek: https://www.facebook.com/DierentehuisArnhemeo/
Van mij eigen lus ik bijna al mij brokke die mij vrouw mij serfeer. Behalfe mij slankbrokke maar mij vrouw zeg, Loes dat is psiegies. Daar kan jij beeter nie op ree-aa-geere, jij moet laate zien dattie psiegies sterrek blijf. Mij vrouw bracht mij nierbrokke mee van mij dokter.
Mij Doorie heb ze mamsie zallum gestuur. Van mij eigen lag ik op mij denkpaal. Mij vrouw zeg Loes, jij krijg jou ferrassing. Dan ben jij gelijk wakker en jij zie in jou kop jou vis al foorbij zwemme. Jij weet nie wat jij zie als jou vrouw jou dan jou Zallum geef.
Soms wor jij nóg meer ferras want iedereen leef mee met jou niere. Jij ben er jou eigen nie van bewus en ik zeg u eerluk, jij wor er ook ferleege van. Mij sjoonzoon Jiekie en mij niggie Kyana heb ze vrouw sellufs naar Duisland gestuur foor mij niere. Neem u van mij eigen aan, dan wor jij ferleege. Mij sjoonzoon Jiekie en mij niggie Kyana heb zofeel mooie krullies in ze vacht, dan ben jij moodel. Maar zij denk wel aan ze tante MamsieLoesje.
Maar nu gaat ik het ofer me fjientjes hebben.
maakt. Ooooh wat erg. Na een uur haalde ze hem er uit en legte hem in een wasmant. Na het ronddraaien met water wilde mijn mense hem nog meer mishandelle door hem op te hange!! En dan saude se nog een knijper aan zijn oor doen. Ikke hoorde ze dat egwaar zeggen. Ik pikte dat niet!! Ik zou mijn beertje gaan redden!! Ikke rende naar de wasmant en greep me beer. We maakte dat we wegkwamen.
Ik heb ze al eerder gegeten en dat is ook te zien wegens dat ik met erfaring eet. Anders moet ik eerst heel lang ruiken en nadenken of ik het wel wil eten. Zo deed ik dat de eerste keer dat ik ze kreeg. En ik wist al snel: meteen goed.
Ik kreeg best veel sneks meestal de helft maar mijn vrouw zei dat het moest voor de film en of ik wilde meewerken. Ja tuurlijk.