Nou, ik was weer mijn gewone zelf, dat dacht ik maar toen kreeg ik de hele tijd extra honger. Ik at veel meer brokjes. Een keer kreeg ik dubbel avondeten wegens dat ik bleef vragen. Wat was er nou weer aan de hand?
Gewone dag
Na het tropiese kwam het kei-warme en daarna regen en toen was de dag weer zoals daarvoor. Ik kon weer op de bank liggen. De straat controleren was geen probleem want ik sprong in de vensterbank als ik dacht: nou moet het. En de ventilator was uit, dat vond ik serieus waar ook fijn, stil is toch rustiger. Dus alles was zoals het moest zijn behalve dat er met mij iets was.
Ik had trek. Of nee, ik had honger.
Ik kon opeens superduper goed en snel eten.
Honger
’s Nachts eet ik bijna alle brokjes op, die krijg ik vers voordat we gaan slapen. In mijn gewone leven loop ik erlangs om met mijn vrouw naar de slaapkamer boven te gaan, maar al de eerste keer na het kei-warm bleef ik bij mijn schaaltje staan. Ik eten, of ik ikweetniethoelang al honger had. Doe ik nog. ’s Morgens zei mijn vrouw: “Nounou, Bert, zo ken ik je niet.” En een keer kreeg ik brokjes erbij omdat ik meeww zei, een paar keer, heel intens.
En in het wiekent had ik aan één keer avondeten niet genoeg, ik rondlopen en kijken en meewww roepen. Toen kwam het tweede bord, met moes van zalm. Had ik ook al snel op.
Inhalen
Tijdens de ochtendknufel legde mijn vrouw uit dat ik inhaal-honger had. Wegens dat ik tijdens de hele warme tijd minder had gegeten en ik was ook afgevallen, dus ik zat onder mijn normale gewicht en daarom zei mijn lichaam dat ik extra moest eten om weer te worden die ik was kwa lichaam.
Dat is de natuur.
Ik weet niet of ik de enige ben die dat van de natuur heeft. Maar ik blijf eten, ik heb gewoon trek, veel meer dan anders.
Iemand die mij niet kent en die mijn footoo ziet, denkt vast Wat een grote stoere gespierde kater is dat. Echt zo’n kater die nergens bang voor is. Dat hoop ik tenminste, dat diegene dat denkt.
Al zolang als ik bij mijn mensen woon slaap ik op mijn kartonnen ronde ding, mijn kurk. Ik heb een woonkamerkurk en een slaapkamerkurk. Ik heb ook nog twee manden, daar lig ik in de winter wel eens in. Overdag lig ik graag op het grote bed. Of als één van mijn mensen er in ligt. Dat is al vijf jaar zo en dat is ook helemaal presies goed zo.
Een paar nachten geleden zag mijn man, toen hij wat water ging drinken, dat ik op de bank lag te slapen. ’s Ochtends lag ik er nog, ik lag heerlijk zacht en kon piekoo belloo slapen.
Hoi allemaal, ik hoop dat jullie een fijn wiekent hebben. Ik ben zelf heel blij dat de weer-meneer overal onweer heeft gegeven zodat het overal wat koeler werdt.
En toen ik op mijn krabpaal lag te snoffen, zag ik ineens dat het raam aan de voorkant open stond. Eerlijk waar, ik wist geeneens dat daar een raam zat dat open kan. Je snapt wel dat ik dan meteen op inspeksie moest. Dus ik hup, van de krabpaal af en naar de raam toe. Oja, hoe kan ik op de vensterbank komen want er staan allemaal kleine plantjes op. Dat maakt het een beetje lastig voor mij.
Er staan allemaal bomen en ik zie ook een weg. Er staan ook een paar auto’s maar die doen niks, die staan stil. En ik heb ook een voortuintje. Dat zie ik ook. Daar wil ik in. Maar het lukt me niet. Ik kan niet vooruit maar ik kan ook niet terug. Nu zit ik klem in de luuksefleks. Ik kan mijn poten niet optillen en ik kan niet draaien met mijn lijf.
Assie zoies hoor dan weet jij eeve nie wattie moet zegge. Jij zeg Meeoow want dat kan jij alteit zegge. Maar jij ben eigenluk Meeoowloos. U weet het misschien nie maar jij heb zofeel foorbereiding assie met jou jonge Amserdam ga ferkenne. Van mij eigen was ik er nog nooit gewees, maar er wor wel van jou eigen ferwach dattie jou jonge ze opfoeding geef. Dattie dinge fertel en dattie Amserdam weer op ze kaart zet.
Misschien ben u nu ook zo entoesjast en wil u weete hoe onse afontuure in Amserdam ferder ga en wil u niewe footoos zien? Van mij eigen heb ik biesonder niews want folgende week op donnerdag 27 augussus is onse Eeboek klaar. Dan ga wij saafonds om seefe uur ons feesje geefe en mij Bert ga dan onse Eeboek pree-sen-teere. U ben allemaal uitgenoodig om te koome en het is op mij Bert ze Feesboekpaagiena.