Mauw, het is weer mijn week. Ik wil beginnen met iedereen een hele dikke knuffel te geven. Dat is altijd wel fijn om te krijgen.
Net als neuskusjes. Die vind ik ook fijn om te geven. Daarmee laat je toch zien dat je een dier of mens lief vind. Soms geef ik ook wel eens kopjes hoor. Maar neuskusjes zijn echt mijn fa-vo-riet. Waar zal ik het eens over gaan hebben? Nou over een paar dingen die ik laatst heb meegemaakt.
Vangen
Ik vind het leuk om vliegjes te vangen. Dan ga ik eerst heel rustig zitten en staren. Daarna ga ik een beetje kontje wiebelen. En hop, sta ik op en probeer ik het vliegje tussen mijn voorpootjes te vangen. Ik zeg proberen want het lukt niet altijd. Soms vliegt de vlieg zenuwachtig lachend weer weg. Ik heb ook wel eens met mijn achterpoten geprobeerd een vliegje te vangen maar dat was geen succes. Dus dat kan ik iedereen afraden die dat ooit nog eens wilde uitproberen. Soms eet ik het vliegje op. Maar ik heb op de vensterbank bij de trap ook een voorraadje liggen die ik kan opsmikkelen wanneer ik dat wil.
Teevee
Soms kijk ik met frau mee teevee. Zij ligt dan onder een lekker vachtje en ik lig of op schoot of in mijn mandje. Ik kijk wel eens mee naar iets dat Wie is de Mol heet. En ik zit dus steeds te kijken of ik die mol op tv zie. Maar ik zie alleen maar mensen en geen mollen. Frau zegt dat dat zo hoort. Nou doe mij dan maar liever Planet Earth. Daar zitten een hele hoop verschillende smaken vogels in. Jammie!
Controle
Op een andere dag was ik lekker vensterbank controle aan het doen. Ik zat lekker te genieten van alle voorbij vliegende vogels. In gedachte was ik ze allemaal aan het vangen. Ik was zo in gedachte dat ik ineens schrok van een heel hard geluid. Wooeeee woeeee woeeee. Meteen ging ik onder het bed zitten. Au mijn oortjes wat is dat voor geluid! Toen ik wat tot rust was gekomen, herinnerde ik me dat ik dit nare geluid vaker heb gehoord. ‘s Avonds mauwde ik tegen frau wat er gebeurd was. Die legde me uit dat het testen is voor als er gevaar is. Nou mauwde ik terug, dat kan toch ook zonder geluid. Ikke was er echt van geschrokken en de hond van de buren ook. Die zat de blaffen als een wolf.
De trap
Het laatste waar ik het over wil hebben is de trap. Ik ren hem op en af en weer op en af. En dat het liefst in de nacht want dan hoor je het geluid zo goed. Wat ik ook wel eens doe op de trap is mijn staartje vangen. Dat is niet altijd even handig en soms val ik dan een paar treetjes naar beneden. Als frau dat ziet dan moet ze meestal wel een beetje lachen. Ook moet ik vaak de trap afrennen om mijn natvoer te vangen. Dat heb ik dan in de lucht gegooit om heel oer te vangen, maar het valt soms de verkeerde kant op. Dan moet ik dus snel de trap af om het te pakken.
Nou dit was het weer wat ik zoal mee maak enzo. Tot mauws, pootje van Minnie!
Brokjes
Ik ben gevonden op straat, hoelang ik daar hep rondgeworven weet ik niet meer. De Dierenambulance/Dierenhospitaal Den Haag e.o. heeft mij opgehaald omdat ik heeel maager was. Omdat ik een echte mensenkater ben was ik blij dat ik weer aandacht en knuffels kreeg van de verzorgers in het Dierenhospitaal. De Dierendokter keek mij helemaal na en ik kreeg veel lekkers te eten.
Ja dat heeft ze gezegd. Mijn vrouw was erg ferdrietig omdat haar seeniejorkater van 17 jaar plotseling over de Reegenboogenbrug was gegaan. Door het fierus Corona heeft mijn vrouw tijdelijk geen werk. Daarom was zij ekstra ferdrietig en was het zo stil in huis de heele dag. Dus ging zij op de kompjoeter zoeken naar een nieuwe kater. Maar het was moeilijk een kater te vinden die kan woonen in een flat op de 7e etaasje. Inmiddels had ze mij wel gezien op de website van het Dierenhospitaal maar zij dacht die lieve Stokkie-Stefan is al oud en heeft een schiltklier probleem. Maar omdat ze mijn foto zo lief vond moest ze iedere keer huile van eemozie.
Het allerfijnste in mijn leefe nou zijn veel dinge… het is heel fijn weer een huisje te hebben en zo’n liefe vrouw die voor mij zorgt. Daar ben ik heel dankbaar voor en geef daarom veeeel neusjes. Het is fijn dat ik lekker eten krijg en knuffels. Het is fijn dat mijn vrouw zoveel tegen mij praat en ik ’s avonds zooooolang bij haar op schoot mag liggen. En dat ik veilig ben en ik hier voor altijd mag blijven woone. Ik moet wel ooit een eigen huisje gehad hebben ergens en mensen, maar dat ben ik dus kwijtgeraakt en op de straat terecht gekome. Dat was een akelige en ferdrietige tijd en daarom ben ik dus ekstra dankbaar en blij dat mijn vrouw mij heeft opgehaald uit het Dierenhospitaal.
En toen kwam het, bam! Een idee. Kan ik ook in de kast? Dat heb ik nog nooit gedaan. Niet in deze kast. Ja, dit ga ik doen. Ik foel me heel dapper en ik wil de kast in.
Daar ben ik dan, in de kast! Het is me gelukt. Ooo, maar dit is een prima dut-plek. Het is klein, donker en er liggen zachte vachtjes in. Heerlijk. Misschien doe ik straks hier wel dutten. Even kijken hoe het is vanuit de kast. Nou zie ik veel meer. Ik zie een raam en door de raam zie ik een grote boom en ik zie wolken in de lucht. Mijn lijf reejageert meteen. Ik ben kei-blij! Mijn staartje bibbert en mijn poote trappelen zachtjes. Er komt zelfs een oer mauw. Deze klinkt diep en kort. Dat je weet, Bram is dapper. Dit is leuk. Ik kan iets nieuws. Het is me gelukt om zelf de kast in te springen. Op het tweede plankje nog wel. En die is best hoog.
U weet dat ik een seeniejor ben en ik heb ook mijn ferjaardag gehad, toen werd ik twaalf jaar. Maar ik ben ouder. Echt waar.