
Soms is er zon maar vaker is er regen en ik foel het gewoon: de koude tijd komt er weer aan. Van thuis moet ik weer oefenen met een dekentje. Ik wil het ook zelf. Geloof ik.
Berging
Nou moet ik eerst zeggen dat ik van thuis haast alles mag. Behalve dat ik de laatste tijd niet op de berging mag, waarom dat is weet ik niet, en ik sta heel vaak bij de deur dus dat is best duidelijk vind ik, maar die deur blijft toch dicht.
En van thuis moet ik ook heel weinig. Ja, eten voor mijn gezond. En heel erg soms moet ik in een auto dat is als we naar de dokter gaan, dat is super-akelig voor me. Dat moet, zegt mijn vrouw.
Oefenen
Maar nu de koude tijd er weer aan komt, moet ik weer oefenen met onder het dekentje liggen. Ik vind het moeilijk maar niet eng. We oefenen al jaren, zegt mijn vrouw, en ik ga vooruit met kleine beetjes. In het begin wilde ik niks op mijn vacht. Dat komt wegens een traumaa van vroeger, daar kan ik geeneens meer aan denken. Het is iets met dat je opgesloten bent en je kunt niet weg. Met een dekentje op mijn vacht is dat gefoel er weer.
Een traumaa is iets dat nooit overgaat of heel erg langzaam. Dus dan heb je tijd en geduld nodig en soms blijf je dan toch zoals je bent.
Samen
Alleen nou is mijn leefe heel anders. Ik woon samen met een vrouw en zij helpt me als iets moeilijk voor me is. Beivoorbeeld als er in de straat grote geluiden zijn, dan gaat zij kijken ook al is het mijn werk om de straat te controleren. Dus zo doen we het samen.
Knuffel
Met het dekentje op mijn vacht oefen ik dus. Het ligt er even en dan voel ik wel, dat is warm en het dekentje ruikt ook naar thuis. Daarna heb ik een ander gefoel en dan loop ik weg. Mijn vrouw is dan niet boos maar ze geeft me een knuffel.
Dus daarom blijf ik oefenen. Misschien lukt het om onder een dekentje te liggen en misschien lukt het nooit. Het begin-gefoel van warm is fijn dat wil ik best langer erfaren. En als het traumaa blijft dan mag ik ook zijn zoals ik ben, dat weet ik door de knuffel.

Afgelopen zondag was het Dierendag. En alhoewel frau elke dag lief voor mij is (ik ben nu eenmaal mama’s mooie prinsesje), vandaag werd ik nog eens extra verwend. Ik heb een nieuwe krabpaal gekregen. Nou en dat was wel nodig ook hoor. De vorige had ik met krabben in al die jaren he-le-maal gesloopt. Nu heb ik dus een nieuwe en die ben ik meteen flink uit gaan testen.
Loesjedinnie had het laatst over tijd. Frau is 41 en op de televee zeggen ze nou steeds dat je met 40+ oud bent. Dus ik zo van miauw miauw je bent een seenioor. Toen liet ze me een stukje lezen van Dokter Kat. Daar stond in dat als je als kat of poes 7+ bent je ook een senioor bent. Nou toen heb ik wijselijk mijn bekkie maar gehouden en heb ik maar wat kopjes gegeven.
Nou zal ik het meteen maar zeggen wat het goede nieuws is en dat is dat ik al heel lang geen haarballen meer heb gegaan. Goed he!!
Het is vandaag Dierendag dus iedereen heeft een beetje een biesondere dag. Ik ben dus zelf een dier en mijn vrouw zegt dat ze een zoogdier is dat mag best van mij maar daar gaat het niet over.
Ik wil altijd weten wat ze wil. Misschien heeft ze een snek en soms krijg ik ook wel eens een knuffel. Het gebeurt ook dat ik gewoon naar binnen moet omdat zij dan van huis gaat. Maar dat was dit keer niet zo. De buitendeur bleef openstaan en mijn zusje Mila was ook nog buiten. Nu had mijn vrouw me nodig voor heel iets anders. Een speesjaale tjek. Eentje die ik nog niet eerder gedaan heb. Kontroole van eten. Van mezelf hou ik van kipsmaak-brokjes, dat weten folgens mij al mijn vrienden wel. Dus toen ik in de keuken stond, wilde ik graag mijn nieuwe kipsmaak-brokjes testen. Alleen kreeg ik ze niet, want die hebben we niet.
Terug naar buiten