Alle berichten van Chef

Waarom ik oefen met iets leren durven

durven
Soms is er zon maar vaker is er regen en ik foel het gewoon: de koude tijd komt er weer aan. Van thuis moet ik weer oefenen met een dekentje. Ik wil het ook zelf. Geloof ik.

Berging

Nou moet ik eerst zeggen dat ik van thuis haast alles mag. Behalve dat ik de laatste tijd niet op de berging mag, waarom dat is weet ik niet, en ik sta heel vaak bij de deur dus dat is best duidelijk vind ik, maar die deur blijft toch dicht.
En van thuis moet ik ook heel weinig. Ja, eten voor mijn gezond. En heel erg soms moet ik in een auto dat is als we naar de dokter gaan, dat is super-akelig voor me. Dat moet, zegt mijn vrouw.

Oefenen

Maar nu de koude tijd er weer aan komt, moet ik weer oefenen met onder het dekentje liggen. Ik vind het moeilijk maar niet eng. We oefenen al jaren, zegt mijn vrouw, en ik ga vooruit met kleine beetjes. In het begin wilde ik niks op mijn vacht. Dat komt wegens een traumaa van vroeger, daar kan ik geeneens meer aan denken. Het is iets met dat je opgesloten bent en je kunt niet weg. Met een dekentje op mijn vacht is dat gefoel er weer.
Een traumaa is iets dat nooit overgaat of heel erg langzaam. Dus dan heb je tijd en geduld nodig en soms blijf je dan toch zoals je bent.

Samen

Alleen nou is mijn leefe heel anders. Ik woon samen met een vrouw en zij helpt me als iets moeilijk voor me is. Beivoorbeeld als er in de straat grote geluiden zijn, dan gaat zij kijken ook al is het mijn werk om de straat te controleren. Dus zo doen we het samen.

Knuffel

Met het dekentje op mijn vacht oefen ik dus. Het ligt er even en dan voel ik wel, dat is warm en het dekentje ruikt ook naar thuis. Daarna heb ik een ander gefoel en dan loop ik weg. Mijn vrouw is dan niet boos maar ze geeft me een knuffel.
Dus daarom blijf ik oefenen. Misschien lukt het om onder een dekentje te liggen en misschien lukt het nooit. Het begin-gefoel van warm is fijn dat wil ik best langer erfaren. En als het traumaa blijft dan mag ik ook zijn zoals ik ben, dat weet ik door de knuffel.

Poes Minnie over: wat ik meemaakte deze week

Minnie
De zon is minder warm en soms zelfs helemaal weg. En toch vind ik dat niet erg. Want de warme plaat staat weer aan! Dus als ik nu vensterbankcontrole doe dan heb ik heerlijk warme billetjes.

En ook mijn staartje wat naar beneden bungelt als ik controleer, wordt dan lekker warm. Als ik klaar ben met controleren dan krul ik mezelf lekker op, zeg  mra mra en ga lekker liggen doezelen in de warme lucht. Soms kan het leven van een poes zo fijn zijn.

Staartje

Trouwens over staartjes gesproken. Iemand had hier gemauwd dat zijn of haar frau daarop ging fluit spelen. Willen jullie dat soort dingen niet meer zeggen? Frau heeft dacht gelezen en is het dus uit gaan proberen. Nou van mijn ja! Mijn staart is mijn staart en de enige die er mee mag spelen dat ben ik. Vangen, er in bijten, om mijn lijfje krullen of wassen. Gekke frau fluit maar op je eigen staartje. Want die heeft ze. In haar haar. Alleen kan ze daar niet bij haha omdat ze niet zo lenig is als ik.

Extra verwend

MinnieAfgelopen zondag was het Dierendag. En alhoewel frau elke dag lief voor mij is (ik ben nu eenmaal mama’s mooie prinsesje), vandaag werd ik nog eens extra verwend. Ik heb een nieuwe krabpaal gekregen. Nou en dat was wel nodig ook hoor. De vorige had ik met krabben in al die jaren he-le-maal gesloopt. Nu heb ik dus een nieuwe en die ben ik meteen flink uit gaan testen.
Ook heb ik een extra lekkere wiekentsnek gekregen. Tonijnsoep van Sheba heet het. Dat is echt zo lekker. Als dat op mijn bordje ligt dan speel ik er niet eens mee. Ik lik het meteen he-le-maal op. En ik heb mazzel want ik zag dat er meer zakjes in de verpakking zaten. Oeh jammie ik kan nu al niet wachten. Wanneer zou ik het weer krijgen?

Muizen

Ik heb ook iets nieuws. Normaal deed ik alleen voetballen met mijn muizen. Maar laatst heb ik ontdekt dat ik de muizen ook in de lucht kan gooien. En dat ze dan ergens anders weer neervallen. Dan ga ik ze zoeken. Mrau mrau waar zou die liggen? Zoek zoek zoek. Het gaat ook niet altijd goed. Een muis heeft al een keer in de laars van frau gezeten. En laatst kwam er eentje in de oud papier tas terecht. Die is dus mee op reis geweest naar buiten. Gelukkig zag frau de muis wel op tijd en heeft ze hem weer mee naar huis genomen.

Seenior

MinnieLoesjedinnie had het laatst over tijd. Frau is 41 en op de televee zeggen ze nou steeds dat je met 40+ oud bent. Dus ik zo van miauw miauw je bent een seenioor. Toen liet ze me een stukje lezen van Dokter Kat. Daar stond in dat als je als kat of poes 7+ bent je ook een senioor bent. Nou toen heb ik wijselijk mijn bekkie maar gehouden en heb ik maar wat kopjes gegeven.
Weet je wat ik hoop? Dat mevrouw Corona en meneer Covid nu eens hun koffertjes gaan pakken voor een hele verre reis. Want mijn mensen opa en oma kunnen nu weer niet bij mij op bezoek komen. Had ik maar zo’n mooie flowerpower auto als Doorie. Dan kon ik frau en mijzelf zo naar ze toe rijden. Normaal hou ik niet van catfies maar nou is het voor het goede doel zodat zij niet vergeten hoe hun allerliefste kleinkat er uit ziet.

Wens

Nou ik wens jullie allemaal een fijne week. Met hopelijk superveel knuffels en lekkere sneks.

Groetjes van Minnie de Poes.

Ik heb goed nieuws over haarballen

haarballenNou zal ik het meteen maar zeggen wat het goede nieuws is en dat is dat ik al heel lang geen haarballen meer heb gegaan. Goed he!!

Verstand

Het overgeefe is weg. Zelfs geen kleine spuugjes meer en die had ik ook af en toe. Dus nou heb ik meer rust in mijn lichaam en dat is fijn. Maar mijn vrouw zegt, Bert, we moeten ook snappen hoe het komt als er iets goed gaat, dan krijgen we daar verstand van.

Hoe kan het

Dus hoe kan het dat het nou goed gaat?

  • misschien omdat ik nou andere brokjes eet, ze heten I/D en ze zijn van Hills voor katten met een gefoelige maag. Ze komen van de dokter dus het zijn mediese brokjes en toch zijn ze niet eens fies. Ik eet ze vooral ’s nachts, dan kraakt het ekstra lekker
  •  ik kreeg ook medies avondeten maar toen kon ik haast niet meer naar de bak dus nou heb ik weer mijn gewone eten
  •  het kan ook zijn dat ik me door de brokjes rustiger foel dus dan was ik me vanzelf minder, want wassen doe je ook om rust in je lichaam te krijgen
  •  mijn gewone sneks zijn weg dat is jammer maar nou heb ik alleen één keer per dag een staafje-snek tegen haarballen, dat is best lekker, het merk is Miamor. Gelukkig krijg ik die snek elke dag, dat was een hele goede tip van Muzette
  •  mijn vrouw was best geschrokken dat ik nou mediese brokjes moest eten dus ze aait me vaker, dan gaan er ook meer haren uit mijn vacht

Goed nieuws

Het is nog maar een paar weken en ik hoop wel dat het zo blijft. Je weet het nooit met je gezond. Het kan opeens iets moeilijk zijn maar ik heb ook geleerd dat het ook beter kan gaan en dat is goed nieuws.

Hoe het is om een dier te zijn

dierHet is vandaag Dierendag dus iedereen heeft een beetje een biesondere dag. Ik ben dus zelf een dier en mijn vrouw zegt dat ze een zoogdier is dat mag best van mij maar daar gaat het niet over.

Huisdier

Ik ben dus een dier. Presies gezegd: ik ben een huisdier. Dat betekent dat ik als dier zijnde een huis heb om in te wonen en voor mezelf dat ik de hele tijd thuis blijf om te doen waar ik zin in heb. Wat is dat voor leefe?

Nou, best fijn.

Gewoon Bertje

Als huisdier krijg ik lekker eten, en ik heb gezelschap (mijn vrouw als zoogdier, ze wil echt dat ik het opschrijf), ik heb mijn eigen ferantwoordelijkheden om mee te helpen en ik heb hier ook veel plekken waar ik lekker kan slapen. Dat is belangrijk wegens dat ik al ouder ben, ik ben dus nog presieser gezegd een seeniejor huisdier.

Maar daar denk ik overdag nooit aan en ’s nachts ook al niet. Dan ben ik gewoon Bertje. En toch wegens dat het Dierendag is ga ik toch anders over mezelf denken. En over anderen, want een dier ben je nooit alleen, dat is ongezellig.

Helpen

Voor ik hier kwam woonde ik in het asiel. Soms denk ik aan de andere katten van de afdeling, zouden zij ook een thuis hebben gevonden? Ik hoop het. En ik hoop ook dat de mensen van het asiel ook andere katten van straat halen die ziek zijn, net zoals ze bij mij hebben gedaan. Vandaag gaat mijn vrouw wat geld storten namens mij bij het asiel, dan hebben ze weer een beetje meer geld om hun werk te doen. Vroeger hebben anderen het asiel geholpen met geld en zo konden ze mij verzorgen want ik was eerst heel ziek voordat ik beter werd.

Ik hoop dat iedereen die dat wil huisdier kan worden, wegens dat het een fijn leefe is. Dat is mijn wens voor Dierendag.

kater Bram over helpen met eten maken

eten koken

Hoi allemaal, het is al Oktober en ik vind het fijn om elke avond thuis en binnen te zijn. Omdat ik al zo vroeg binnen ben, help ik mijn vrouw met haar taken.

Sokken

Ik vind het gezellig en leuk. Mijn vrouw zegt dat ze het ook gezellig vind. Soms doen we de was en dan tjek ik of ik alle sokken kan vinden. Ik ga dan bij de wasmand zitten en kijk er in. Als ik dan twee dezelfde zie dan til ik mijn voorpoot op en dan ziet mijn vrouw wat ik bedoel. Meestal vind ik de sokken wel.
Maar als er geen sokken in de was zitten, val ik ook wel eens in slaap tijden een tjek. Mijn vrouw verteld me namelijk niet of er sokken inzitten. Dus dan zit ik te wachten en te kijken naar de wasmand en daar word ik heel moe van. Met als reesultaat dat ik in slaap val.

De tjek

Afgelopen week, ik weet niet meer op welke dag het was, had mijn vrouw mijn hulp nodig voor een tjek. Het was nog geeneens avond. Het was in de middag toen ze me riep. Ik was zoals gewoonlijk lekker in mijn tuintje aan het kontrooleeren op beestjes. Want dat kan ik het beste. Maar als mijn vrouw me roept, dan loop ik naar haar toe.
Ik wil altijd weten wat ze wil. Misschien heeft ze een snek en soms krijg ik ook wel eens een knuffel. Het gebeurt ook dat ik gewoon naar binnen moet omdat zij dan van huis gaat. Maar dat was dit keer niet zo. De buitendeur bleef openstaan en mijn zusje Mila was ook nog buiten. Nu had mijn vrouw me nodig voor heel iets anders. Een speesjaale tjek. Eentje die ik nog niet eerder gedaan heb. Kontroole van eten. Van mezelf hou ik van kipsmaak-brokjes, dat weten folgens mij al mijn vrienden wel. Dus toen ik in de keuken stond, wilde ik graag mijn nieuwe kipsmaak-brokjes testen. Alleen kreeg ik ze niet, want die hebben we niet.
Mijn vrouw tilde me op en zette me op het keukenblad neer: “Vandaag ga je me helpen met eten maken.” Thuis doe ik best veel samen maar eten maken is best moeilijk.

Eten maken

Dit is mijn eerste keer. Daar sta ik dan stil te staan. Ik wist niet wat ik moest doen of hoe mijn lijf zich voelde. Mijn kop had echt tijd nodig om te bedenken wat ik ga doen. Op het keukenblad zag ik best veel liggen. Wit zacht spul en een groote voerbak met een deken erop en er stonden ook wat flessen. Mijn vrouw vertelde me dat we deeg gaan maken. Eerlijk is eerlijk. Mijn lijf deed niks en mijn kop snofte wat. Ik leerde dat er bloem lag, dat is witte poederspul waarmee je deeg maakt. Het rook nergens naar, niet eens naar bloemen. Door het opsnoffen van het bloem moest ik ineens kei-hard niessen. Mijn vrouw vroeg aan mij wat ik van de bol deeg vindt. Nou eigenlijk helemaal niks. En op het keukenblad staan vind ik maar raar. Normaal mag ik hier niet opstaan dus mijn lijf en kop waren een beetje in de war.

eten kokenTerug naar buiten

Ik bekeek de bol nog eens goed en ik wist wat ik wilde. Niet op het keukenblad staan. Eten maken is niks voor mij. Ik heb het liefst dat ik gewoon elke dag mijn eigen kipsmaak-brokjes krijg. Dat ken ik en dat vind ik lekker. Misschien durf ik een volgende keer wel meer maar voor nu vindt ik het maar vreemd en genoeg. Ik sprong van het keukenblad af en ging weer terug naar buiten. Naar mijn struik waar ik kontroole doe van de beestjes. Doen jullie wel eens samen eten maken en hoe ging dat? Ik ben heel nieuwsgierig naar wat jullie te vertellen hebben.