
Hoi allemaal, wat was afgelopen week spannend toen mijn eerste eeboek uitkwam. Ik had geen idee dat er zoveel reejaksies kwamen en allemaal kei-lief!
Kei-blij
Nu heb ik echte fens, jullie. En ik heb nog nooit fens gehad. Of misschien heb ik er nooit over nagedacht, dat kan ook. Maar ik ben echt kei-blij met jullie en met hoe het allemaal gegaan is. Vandaag heb ik weer een spannende blog voor jullie. Ik deed iets nieuws. Het was kei-spannend. Lees maar.
Snoeien
Deze week gingen we snoeien. Ik heb dat nog nooit gedaan dus mijn vrouw moest mij wel even vertellen wat dat is. Meestal denk ik meteen aan eten of aan een nieuw speeltje, maar dat is het dus niet.
Snoeien gebeurt twee keer in een jaar. Het gebeurd in je tuin. Ik doe alle kontroole in de tuin en ik wilde bij het snoeien zijn. Wanneer de blaadjes een andere kleur krijgen door het weer dan ga je snoeien. Nu is het herfst en de blaadjes vallen van de bomen en struiken. Om de bomen en struiken te helpen doen we de takjes knippen. De takjes worden dan kort zodat ze weer kunnen groeien als het warm wordt. Net als een mensenvacht. Die gaan ook hun vacht snoeien als het te lang wordt.
Takjes
Ik vind het kei-fijn om buiten te zijn. En zeker als mijn vrouw ook meekomt. Dat zij haar ding gaat doen en ik kontrooleer alles. Dat is het beste. Dan voel ik me veilig. Af en toe loop ik naar haar toe voor knuffels of een aai. Heerlijk! Nu was ze takjes aan het knippen en al die takjes legde ze op elkaar. Het werd een kei-grote berg. Dat vind ik dan meteen kei-koel en spannend.
Mijn binnenkant is onrustig. Dat ik niet stil kan zitten. Ik moet gewoon lopen. De berg wordt alsmaar groter en groter. Nu wil er per se heen en dat doe ik. Ik loop er heen en bekijk alles. Mijn staartje bibbert omdat ik blij ben. Ik zie dat er een opening is in de berg met takken en ik kruip er in. En ik zie blaadjes bewegen. Ik mep er met mijn poot op, bam! En dan beweegt er links een blaadje, bam! Rechts bewegen ze ook, bam! Ze zijn overal en ze bewegen overal. Ik probeer ze allemaal te vangen maar ze gaan te snel voor me. Mijn poot kan het niet bijhouden.
Kontroole
Ik ga een beetje uit de berg zitten en draai mijn kop. Ik ben oer en er komt een diepe miauw. Echt van heel diep. Hij klinkt zwaar en ik voel het vanuit mijn buik. Ik foel me een kooning van de berg. Er komt nog een miauw, dit keer is het niet zo diep maar wel oer. Ik vind het kei-leuk in mijn nieuwe berg. Mijn vrouw ziet mij zitten en loopt naar me toe. Ik krijg knuffels van haar en ze zegt dat ik heel stoer ben in mijn berg. Ik ga me weer verstoppen zodat ik blaadjes kan fangen. Mijn vrouw doet nog wat takjes knippen voordat ze de takjes van mijn berg afhaalt. Wat is dit? Vraag ik me af. Haalt ze zomaar mijn berg weg. Deze gaan met de groene monster mee zegt ze tegen me. Dan is de tuin weer netjes. En dan kan ik beter kontroole houden. Dat vind ik een goed plan. Dan is alles weer zoals het hoort en dat maakt dat ik me veilig voel.


Assie Mantelpoes ben hebbie wel jou groote ferantwoordelukheid want jij zorreg foor iemand. In mij eigen leeve zorreg ik foor mij broer Floris. Hij heb al jaare ze deemenzie en mij vrouw zeg Loes, Floris wor nooit meer beeter. Dan schrik jij wel want nooit meer beeter heb geen nieuw begin. En jij weet ook, jij zal de rest van ze leeve Mantelpoes zijn. Ook assie geen zin heb of jij foel jou eigen selluf moe. Jou broer met ze deemenzie heb daar geen boodschap aan. Mij vrouw hellep mij wel assie thuis is want zij vin het ook wel zo een groote taak.
Mij broer is nu agtien jaar van ze leeftijd, dan ben jij suuper-seeniejor. Hij is nu Oopa Floris en hij heb best nog ze moomente dattie goed is. Assie Mantelpoes ben foel jij dat. Jij heb jou instink en ik zeg u eerluk, mij instink werk nog goed. Floris hoef mij niks te fertelle van ze eigen. Jij foel offie ze goede of ze slechte dag heb. Assie ze goede dag heb dan hebbie selluf wel meer rust. Dattie meer jou eigen ding kan doen. Jij slaap rustiger en jou eete smaak jou eigen ook beeter. En jij kan op jou denkpaal ligge en aan andere dinge denke. Dat is belangrijk want jij ben nie alleen Mantelpoes.
Selluf hoop ik nooit deemenzie te krijge foor mij eigen, maar jij kan het nie weete. Jij ben kwesbaar assie ouder wor, dat moet jij jou eigen wel ree-aa-lie-seere. Iedereen kan deement worre zeg mij vrouw. Ik vin iedereen wel heel feel, jij kan ook oferdrijfe. Maar assie deemenzie krijg wil jij dat jou vrouw of jou manmeneer goed foor jou eigen zorreg. En misschien hebbie ook jou zus of jou broer die iets kan doen met ze Mantel. Jij moet het doen van jou hart want jij kan het nie diegietaal doen. Mij erfaring is dattie nie alles diegietaal kan doen. Mantelzorreg is nie tegnies, het is van jou hart. Dattie zorreg geef en aandacht en jij heb er ook jou geduld bij noodig.

Ik heb ook nog een grote waterbak. Dat was eigenlijk eerst een doehetzelf kattegras laten groeienbak. Maar dat ging allemaal niet zoals het moest en toen hebben mensenoma en frau besloten om er water in te doen. En zo ben ik dus aan een grote waterbak als tweede bak erbij gekomen.
Snoepjes