Het is dus zo dat ik nou pillen neem voor mijn geestelijk gezond. Dat is een taaboe. Want iedereen denkt dat katers sterke stoere mannen zijn. Dus ik wil eerlijk zeggen wat ik nou beleef.
Van mezelf heb ik al sinds ik weet angstklachten. Dat is van vroeger toen ik nog op straat leefde. In het asiel kreeg ik heel veel zorg en kriebels achter mijn oor en toen ik een thuis vond ook en langzaam kreeg ik zelfvertrouwen.
Gefoelig
Al woon ik hier nou heel erg lang, ik bleef toch gefoelig voor enge dingen, zoals:
- grote geluiden in de straat
- de glazenwasser
- op schoot zitten dat doe ik ook al niet
- in een doos kruipen mij niet gezien
- als ik naar de dokter moet
- als de dokter hier komt
Nou en vast ook veel meer wat ik nou eefe niet weet.
Dus ik ben snel bang.
En nou heb ik al een tijd een gefoelige maag en dat doet ook wat met me. Soms krijg ik mijn avondeten geeneens op. Dat is een eng gefoel. Je wil eten en je wil het niet. Dus toen de dokter hier was zei zei dat ik iets moest voor mijn geestelijk gezond. Dat ik dan weer een sterke katerman kon worden van binnen en dan is het leefe gemakkelijker voor me. En dan slaap ik ook minder omdat ik het dan leuker vind om wakker te zijn.
Hapje
De pil heet: Zylkène.
Het smaakt nergens naar dat weet ik zeker omdat ik de pil in een snekhapje krijg en dat kan ik gewoon eten, en als het fies smaakte dan liet ik het gewoon staan.
En werkt het? De eerste dag had ik meteen een beter gefoel maar dat kan ook zijn omdat het snekhapje superlekker was. Het is nou wel zo dat ik me rustiger van binnen voel, dus dat is poosietief. De dokter zei dat ik het langer moet nemen.
Dus dat wil ik gewoon heel eerlijk zeggen. Dat er ook katermannen zijn als ik, die voor hun geestelijk gezond hulp nodig hebben van de dokter. Daar schaam ik me niet voor en ik hoop dat niemand dat doet.
Mensenoma vroeg mij of snoepjes of sneks hetzelfde zijn. Miauw wat vinden jullie? Mij maakt de naam niet uit zolang ik maar lekker smikkelen kan. Ik ga het vandaag hebben over welke ik het lekkerst vind. Of nou ja, eigenlijk kan ik niet kiezen hihi.
Het tweede is natvoer. Zelf vind ik dat geen snoep en ook geen snek. Ik vind dat avondeten. De lekkerste is van meneer Whiskas en die krijg ik doordeweeks elke dag. Er zit een superlekker sausje overheen en dat heet Cassarole. Er zitten verschillende smaakjes in een doos, tonijn kip rund en zalm. Tonijn vind ik denk ik het lekkerst. Voordeel van natvoer is dat alle katjes het kunnen opslobberen, tandjes of niet.
Soms koopt frau of krijg ik snoepjes waarvan ik denk mraw. Ik eet ze dan wel op want ik ben een snoepjesmonster en ik wil mijn frau graag een plezier doen. Zeker als ze helemaal blij thuiskomt met waarvan zij of mensenopa of oma denkt dat ik dat superlekker zal vinden. Kraaksnoepjes met rund bijvoorbeeld die had ik laatst en ach ze waren niet smerig of zo maar ook niet dat je denkt die wil ik nog een keer.
Als het parkietje zou bewegen, zou ik echt denken dat het een echte is. Ik was al in mijn jagersmodus, maar ik werd gefopt. Ze heeft me gefopt! Serieus, wie doet nu zoiets? Mij een beetje voor de gek houden…
Aantal kopjes (max 5): ???????????????? (ik had toch liever een echte)
ga ik tetteren voor de deur tot ik naar binnen mag, dus de deur moet altijd open zijn, anders kan ik er niet door en dan moet ik roepen, ik kan er niet zo goed tegen als ik ergens niet bij kan, ik klim ook op tafel als de mensen eten en dan ga ik op de borden kijken, de mensen zeggen dat ze nog niet helemaal zeker zijn of dat een goede ontwikkeling is, zo noemen ze dat, en als het eten me lekker lijkt wil ik eraan likken, maar vorige week had ik van het bord gelikt en toen kréég ik me later toch pijn in mijn buik, ik moest steeds naar de bak, alles kwam eruit het was helemaal dun, JAJA roept de vrouw nu, ze zegt dat ik niet in deetajs hoef te treden, maar ik treed helemaal nergens in!, nu kom ik op tafel alleen even kijken wat mijn mensen eten, folgens mij vergeet ik iets…. er was toch iets? ooo ja, ik moest af en toe een punt zetten, dat was het! zie je wel dat ik het kan? PUNT
het hele huis heen, zo sjiek heb ik het nog nooit gehad!, overal ligt krabspul op de grond, is dat mooi of niet, spesjaal voor mij is het, ik heb al draden uit vloer getrokken zo blij ben ik er mee, en ik doe ook aan de dingen krabben die mijn kleur hebben, dat is zwart, het zijn muziekboxen, dat heeft mijn vrouw even geschreven, de man is er niet zo blij mee, maar ik wel en de vrouw moet altijd erg lachen, dus dan is het goed toch?, ik heb krabkartonnen en een krabpaal en een krabmat en krabplanken, die gebruik ik af en toe maar dan moet ik er spesjaal naar toe lopen, en het tapeit is overal, dus je snapt…. kijk nau heb ik een rijtje punten gemaakt!! dat kan ik dus ook al, het gaat helemaal goed komen met schrijven, dat foel ik, ik foel me al best thuis, de mensen en ik begrijpen elkaar steeds meer, we leren elkaar steeds beter kennen, zo gaat dat in het leven, we zijn blij met elkaar, ook al weten 
we dat het ooit allemaal heel anders was, toen was ik op straat en Bolle woonde hier, dat vergeten we alledrie nooit, hoe het was, we dragen het met ons mee, dat is een deel van ons zelf geworden en dat blijft, maar nu is het zo: (zie je dat ik nau een punt onder en boven elkaar heb gebruikt?!) we zijn met zijn drietjes en dat foelt fijn, we zijn niet meer alleen, en we zijn niet meer de hele tijd aan het huilen, soms wel hoor, ik ook. O, nau heb ik wéér uit mezelf een punt gezet, aan het einde van een verhaal, dus ik denk dat alles goed komt, ook al kan je in het leven nooit een punt zetten, nau dat kan wel, maar dat wil ik nog niet, stel je voor dan is het voorbij, ik wil niet dat mijn verhaal al afgelopen is, ik wil nog heel lang heel veel vertellen, de vrouw zegt dat dat dat ook kan als je een punt zet, dat je dan weer opnieuw kunt beginnen, maar dat weet ik nog niet zo, ook al zijn wij drie opnieuw begonnen, maar helemaal fertrouwen doe ik dat nog niet, de vrouw zegt dat dat vanzelf komt, dat ik vanzelf leer om te fertrouwen, en dan durf ik een punt achter het verleden te zetten, nu doe ik voor de zekerheid maar een komma aan het einde van mijn verhaal, kijk maar KOMMA
Afgelopen week vertelde mijn vrouw dat het tijd is voor de kerseboom. Elk jaar komt er een kerseboom in de woonkamer te staan. Deze wordt dan helemaal vol gemaakt met versieringen. Er komen kersballen in en gekleurde lampjes. Daarna komen er witte slingers in. Deze lijken op sneeuw maar dat is het niet. Het is nepsneeuw aan elkaar gemaakt. De kerseboom zelf is ook nep. Mijn vrouw zegt dat als we nu een echte kerseboom halen, dat hij kaal is met kers. Dat vind ik wel sneu voor hem. Dan kan hij wel versieringen hebben maar dan is het nog koud zonder vacht. Onze boom is dus nep. Maar hij is wel heel mooi.
De tjek doe ik ook bij de nep-sneeuwslingers. Soms zijn die ook stoffig en dat hoort niet. Ze worden ook eerst even gewassen voordat ik ze ga bekijken en ga snoffen. Daarna tik ik er ook even tegen aan om er zeker van te zijn dat er geen echte sneeuw vanaf komt. Dat zou schrikken zijn. Ik hou niet van echte sneeuw. Wel door de raam maar niet als ik de tuin in wil. Het is koud en nat aan mijn poote. Als de slingers goed gekeurd zijn dan mogen ze de boom in.
adootjes