Al een hele tijd mag ik de tuin van Bolle in, steeds ietsje verder, ik vind het heerlijk buiten en ik kom altijd om de paar minuuten naar binnen om te vertellen wat ik heb meegemaakt, mijn mensen hebben overal hoog gaaaas gemaakt, alles ging helemaal prima dus deze week mocht ik in de hele tuin want mijn mensen hadden alles tot in de PUNTjes geregeld.
Nergens te zien
Tenminste, dat dachten ze, en ik ook hoor, maar toen ik de derde keer door de hele tuin mocht lopen bleef ik langer weg, het was avond, mijn vrouw ging kijken en ze kon me niet vinden, mijn man kwam meezoeken, ze zeiden mijn naam en tikten met blikjes en ritselden met kouwstiks, maar ik kwam niet, mijn man heeft een supergoede lamp, een zak-lamp heet dat, hij scheen overal, de buren hebben gekeken in hun tuin, de hond moest binnen blijven zodat ik niet zau schrikken, maar ik was nergens te zien PUNT.
Mijn mensen hebben de hele nacht de deur open gehad zodat ik naar binnen kon, ze konden niet slapen (ik ook niet), ze hebben eten neergelegd en mijn bak neergezet zodat ik wist waar mijn tuin is, maar ik kwam niet, ze zijn de volgende ochtend vroeg verder gaan zoeken, twee tuinen verderop zagen ze een gat in een stenen terras, mijn vrouw dacht meteen dat ik daar zat maar ze wist het natuurlijk niet zeker, ze hebben er een hele tijd bij gezeten en tegen mij gepraat, maar ik kwam niet, mijn mensen hebben papiertjes rondgebracht met mijn footoo erop, eten in dat gat gegooid, allemaal mensen hielpen en draaiden pootjes voor mij, maar ik was er echt waar niet, ik was verstopt, van mijn hoofd tot aan het witte PUNTje aan mijn staart.
In mijn huis
Mijn mensen moesten huilen, ze waren bang dat ik nooit meer terugkwam, ik was ook bang, en ik was supergoed verstopt, ik zat in dat gat onder de grond, ik hield me muisjesstil, ik zei helemaal niks, en pas de volgende avond in het donker durfde ik terug te komen, ik sprong over een hauten rek, eerst trok ik me omhoog en nu zijn mijn nagels bijna weg, de buurman belde mijn mensen, hij zei ik zie een donkere schaduw door de tuin lopen, dat was ik!, en toen stond ik binnen, in mijn huis, zooo heee wat hebben we geknuffeld!, we waren alledrie zooooo blij, ik heb de hele avond gegeten en gedronken, ik wilde weer naar buiten maar dat mocht niet, toen ben ik in slaap gevallen in mijn schaapje, ik was eindelijk weer thuis met een heleboel streeppunten!!
Nawoord van Cisca, de vrouw van Kever
We weten inmiddels hoe Kever de tuin uit is gekomen. Voorlopig mag hij alleen op het terras, achter twee meter gaas. Een paar meter verderop staat dan nóg eens gaas, en daarna komt nog het tuinhek.
We willen mevrouw Bert, mevrouw Door, mevrouw Loes, mevrouw Vlo en de oma van Kever heel erg bedanken voor alle steun!
Kever mankeert niks, en heeft vanochtend op het trapje voor de deur vrolijk in het zonnetje zitten tetteren. Hij deed de krolse poes na die hier rondhangt, en ook de sirene van de ambulance die voorbij kwam.
Het is een bijzonder beest, en dat is het.
Maar mijn vrouw heeft iets gekregen van een kersepakket van voorig jaar. Een kaartje met bloeme. Dat klinkt heel normaal maar dat is het niet. Het is namelijk een kaartje waar zaadjes inzitten voor bloeme. Het is geen zakje met zaadjes maar een echt kaartje waar de zaadjes in zitten. Mijn vrouw en ik hebben bedacht dat we dees wel kunnen zaaien want dit zijn binnen bloeme. Ik heb aan mijn vrouw gevraagd om mooie foto’s te maken van het kaartje. Dan zie je wat ik bedoel. Ik heb zelf ook nog nooit eerder een kaartje gekregen die je kunt zaaien.
Als er iets in de tuin gebeurt dan moet ik erbij zijn. Nu gaan we het kaartje zaaien. We hebben een bakje uit de keuken gehaald waar het kaartje in past. Eerst heb je potgrond nodig. Ik leerde van mijn vrouw dat potgrond voeding heeft voor zaadjes dus dat werkt het beste. Die kun je nu overal al kopen voor twee euro en dan heb je wel twintig lieter! Dat is mega veel want het kaartje is klein en we hebben twee handjes nodig. Maar potgrond kun je bewaren dus dat is handig voor als het lente is. Als er twee handjes potgrond in het bakje is, dan leggen we het kaartje er boven op en dan doen we nog twee handjes potgrond er boven op. Dan is het kaartje onder gestopt.
Nu moet er nog wel water bij. Want water hebben ze nodig om te groeien. Ik denk dat twee handjes water ook genoeg is. In lieters weet ik niet hoeveel het is. De helft van mijn brokjesbak. Mijn vrouw zegt dat vijftig mie-lie-lieter genoeg is. Dat klinkt veel. Ik zou het op twee handjes houden. Nu hebben we het bakje in de zon buiten staan. Maar straks gaat het naar binnen voor de raam. Het is in de nacht nog te koud buiten. Dees bloeme zijn geen bloeme maar een plant die je kan eten. Het heet baa-sie-lie-kum. Het is voor de mens en niet voor katten. Als de zaadjes gaan groeien dan doe ik een updeet van dees plant. Dus nu is het wachten tot ze groeien. Ik ga lekker in de zon dutten. Fijn wiekent allemaal.
Op jou balkon
Toen ben ik op mij denkpaal gaan zitte want ik moes denke. Ofer mij ge-waar-wor-ding van mij eigen schaaduuw. Jij schrik er toch van, ik zeg u eerluk. Ik kende mij eigen schaaduuw nog nie. Jij denk dattie alles van jou selluf ken assie seeniejorpoes ben. Maar jou donkere kant steek zomaar ze kop op in jou zon. Jij heb er nie om gefraag en jij heb ook nog nie kennis mee gemaak. Jou zon geef het jou kaadoo. Mij vrouw zeg Loes misschien probeer jou schaaduuw jou wel iets te fertelle? Waar zou mij schaaduuw mij eigen nou iets ofer kunne fertelle? Mij schaaduuw ken mij eigen heelemaal nie. Het is mij eerste konfrontaazie met mij schaaduuw. Mij schaaduuw heb ze eigen gewoon te gedraage. Straks begin mij schaaduuw ook nog ofer mij buik. Dat mij deur te klein is en mij buik er nie op pas. Mij schaaduuw is mij dokter nie!
Van mij eigen hoop ik wel dat er nog meer zon ga koome. Dat ik mij schaaduuw beeter leer kenne en misschien hou mij schaaduuw ook van saardiene of van kaabeljouw? Dan kan ik kijke of mij schaaduuwvis net zo lekker smaak als mij vis van mij visboer. Mij vrouw zeg Loes jij kan ook oferdrijfe. Maar mij meening is; jij kan beeter oferdrijfe met jou vis in jou bek, als dat jou schaaduuw oferdrijf met jou buik op jou balkondeur. Dan krijg jij alleen maar kommentaar en dat moetie nie wille. Misschien kan ik mij zon op mij hart laate schijne, dat mij schaaduuw dan liefde foel. Jou schaaduuw heb ook warmte noodig. Mij erfaring is, jij moet ook lief kunne zijn foor jou eigen. Assie nie lief ben foor jou eigen kannie nie ferwachte dat jou schaaduuw ze eigen wel lief gedraag. Zo is het wel van ze eigen. Nu ga ik slaape want mij schaaduuw moet uitbuike. Mij vrouw zeg, Loes jij ben zò lief foor jou eigen. Straks passie niemeer in jou eigen schaaduuw. Dan kan jij maar één ding doen, jou balkondeur fervange,