lieve allemaal hoop dattie gelukkig in u hart ben opgestaan, vandaag is Loesjes-dag. Assie Loesjes-dag heb dan hoef u nooit meer u tweifel te hebbe, Loesje heb ze letters gemaak.
Jou straat
Foordat ik mij verhaal begin wil ik u eerst iets fertelle. Mij Bert heb mij foorige week zofeel ferras. Hij zeg Loes deze is foor jou eigen en het was mij eigen straat. Het was foor mij feertien jaar.
Selluf ben ik nog nooit in mij eigen straat gewees want assie binnepoes ben kom jij nie op jou straat. Mij vrouw vin het te gefaarluk en selluf zou ik het nie durfe. Wat hebbie buite te zoeke assie binne jou denkpaal heb en jou kompjuuter. Misschien denk u nu wel, is Loes net zo erg als ze jeug van teegeswoordig? Zit zij ook ze heele dag te geeme, of doe zij tikketok. Assie mij eigen een beetje ken dan weet u. Loes is seeniejorpoes en zij heb seeriejeuze verkering. Maar jij moet jou verkering wel kunnen zien, anders moetie er nie aan beginne. Daarom heb mij vrouw ze kompjuuter en ze heb ook ze teblet en ze teelefoon. Die hebbie allemaal noodig assie seeriejeuze verkering heb. Nu kan ik mij Bert zien wanneer ik wil, want jij heb het toch noodig. Saame is belangrijk en het maak nie uit hoe jij saame ben. Mij Bert en ik van mij eigen zijn moodern. Wij zijn misschien seeniejor maar wij geef wel onse goede foorbeeld. En toen heb mij Bert mij eigen ferras met mij eigen straat, u
kan het zien op mij footoo assie mij misschien nie geloof. Loesje-Huispoes!
Jij fraag jou eigen af, hoe kom mij Bert aan mij eigen straat? Maar assie kontroleur ben van jou straat dan zie jij veel. Selluf heb ik drie daage nie geslaape van mij opwinning. En ik heb al mij saardiene op want jij moet het toch ferwerke.
Jou visboer

Jij denk bij jou eigen jou vrouw ga wel op ze twee wiele naar jou visboer en dat heb ze ook gedaan. Maar zij kwam trug en ze zeg Loes, Loesje… Nou dan foel jij jou bui al hange. Assie zoies zeg dan weet jij dat jou vis niemeer zo vers is. Mij vrouw zeg, Loes jou visboer was nie thuis van ze eigen. Toen zat ik ineens rechtop in mij denkpaal. Nie thuis! Mij vrouw zeg, Loes jou visboer is met ze vakanzie, hij is visse met ze eigen. Dan kan jij jou eigen dag hebben en jou eigen straat, jij schrik er toch van. Jou buik is het nie gewend dat jou visboer ze eigen ding doe. En hij heb er niks van gezeg, anders had ik misschien ook mij vakanziewerk kunnen doen. Net als mij broer Oopa Floris, hij heb ze vakanziewerk van Bram gekreege. Mij visboer heb mij eigen niks gegeefe, hij heb al mij makkareele meegenoome op ze vakanzie.
Mij vrouw zeg Loes, jou visboer heb ze vakanzie ferdien, hij sta alteit met ze heele viskraam foor jou klaar. Maar ik zeg u eerluk, ik was in mij sjok. Mij vissjok. En mij hart in mij buik is heel feel trouw, jij ga nie meteen naar jou andere visboer renne. Assie ouwer ben dan hebbie waarde foor iemand die jou eigen alteit goed behandel. Mij visboer is mij vriend, mij visvriend. Dan ga jij nie zomaar sweipe op jou teelefoon en jou andere visvriend zoeke. Jij ben geen kitten meer. Jij heb respek! En jij wacht…
Jou diejeet
Ik zeg u eerluk, ik vin wachte moeiluk. Mij vrouw zeg Loes het duur drie weeke. Van drie weeke heb ik mij ferstand nie maar het foel als heel lang. Toen heb ik wel mij vrouw aangekeeke met mij intense blik. Want jij moet toch eete. Mij vrouw zeg ook, Loes wat nu? Jij kan nie elke dag van jou leefe jou nierdiejeet wegwerke ook al wil jou dokter dat wel. U weet ik doe heel feel mij best maar assie boegonnies ben dan ben jij la belle kwiezien van jou buik. Selluf ben ik meer Loesje Kwiezien, maar het is beeter als mij dokter soiets nie weet. Hij heb geen ferstand van lekker eete, assie iets van jou dokter krijg weet jij, het heb geen smaak. Misschien heb u het ook dat u faavooriete visboer op ze vakanzie is, of misschien hebbie liefer u vleesboer. Jij mis het toch. Mij vrouw zeg dattie nu naar ze heele groote winkel ga foor mij goermet. Toen heb ik garnaale in sjelei besteld en kaabeljouw in saus die lekker is. En mij tonijn en makkareele, maar mij vrouw zeg dat meneer goermet mij makkareele nie ken. Mij visboer heb er vast geen errug in dat jij als poes aan jou lot van jou groote winkel ben ofer geleefer, assie selluf tusse ze zaagvis zit bij te koome. Maar hij heb het wel ferdien van ze eigen want hij heb zo een lekkere makkareele. Dan ferdien hij ze vakanzie en jij loop nie weg naar jou andere visboer. Nu doe ik oefene met wachte en ik doe iedere dag in mij bakje kijke of mij drie weeke foorbij zijn. Ik zeg u eerluk, het val nie mee…
Jou kaadoo
Maar nu kom het lieve allemaal. Mij vrouw breng mij een kaadoo-doos en jij foel, jou vis kom eraan. Jij denk jou visboer is jou eigen nie fergeete en hij stuur ze makkareele met ze posduif. Maar mij hart wis nie hoe zij in mij buik moes ligge van mij ferbaasing. Het was mij beebiekitten Faaletienooo en hij stuur ze Ooma zofeel lekkere vis. Ze heele doos vol. Mij vrouw zeg, Loes jij kan ze nie eete!
Maar het maak nie uit. Mij vis ruik lekker en jij kan ermee knuffele. Dan foel jij jou hart oope gaan want jou kleine beebiekitten ken ze Ooma zofeel goed. Ik zeg u eerluk, hij lijk op ze Ooma maar dat kan jij beeter nie zo hard roepe. Ze jeug van teegeswoordig lijk liefer op Maks Ferstap dan op ze Ooma. Maar hij denk wel aan ze Ooma en dan weet jij, het kom wel goed. Lieve Faaletienooo, dank jou wel foor jou mooie kaadoo-doos vol met jou vis. Nu denk ik iedere dag van mij wachte aan jou mij beebie en nie zofeel aan mij visboer
Loesje

Hajooooooooo Iedeween. Hier isse hij weer!! Uwes eige reisende sterriepportersiemeesie Doorie oppe dese dinsedag.
te troosten omdat ik een bangerd was, Bol was altijd zorg-zaam, zeggen mijn mensen, ze moeten nog vaak om hem huilen! (Sniksnik… ikke mis me oomie ook poomsie. Maar ikke ben ook bwei met uwes!!)
Eerwuk
Wij testen speelgoedjes voor katten. Dat was ons werk. Was, omdat wij stoppen met testen. Dit is onze laatste blog hier.
1 katten TV
gevangen heeft, wachten we tot losgelaten wordt en spelen we verder.
4 Speelhengel met veer
6 Speelrails
Maar een paar dagen geleden ben ik verkeerd van het buro gesprongen, het ging mis, mijn mensen hoorden meteen dat ik raar sprong, want er was een soort PLOF, het klonk veels te hard zeggen ze, ik kon bijna niet meer lopen, en ik wilde ook niet meer lopen, dus ik moest naar de dokter, daar heb ik een prik gekregen, die helpt wel maar het doet nog steeds een beetje pijn, vooral onderaan mijn rug aan de PUNTjes van mijn tenen.
BONK