Een zwerfkat is vaak een kat op zoek naar een huis. Vlokje was dat ook. Hij is hier nog een klein Vlokje. Ik interviewde zijn vrouw Dorine over zijn leven!!

Hoe is Vlokje bij u in huis gekomen?

In de zomer van 2008 zag ik af en toe iets wits in onze tuin scharrelen. Dat bleek een klein poesje te zijn. Ik ben toen voer neer gaan zetten dat steeds in no time opgegeten werd.

In de herfst zag ik hem echt voor het eerst goed, maar hij was snel weer weg.
De winter viel in en ik noemde hem toen ‘Pleegje’.

Wij hadden toen een hond Balou, een Basset Fauve de Bretagne, en een poes, Poem (die nooit buiten kwam). Het werd kouder en kouder, en er was nog iets: wij zouden gaan verhuizen. Het idee dat ik Pleegje achter moest laten, liet mij niet los. Toen heb ik de Dierenbescherming gebeld. Trees bracht diezelfde avond nog een vangkooi. Na een paar uur klapte deze dicht…maar Pleegje zat er niet in! Het was een zwart-wit poesje die erg verwilderd uit haar ogen keek. Ik heb toen direct aan Trees laten weten dat wij deze ook zouden adopteren.

Ja maar u zou Pleegje adopteren, hoe moest dat dan?

Het heeft nog twee avonden geduurd voordat Pleegje de kooi in liep. Voordat hij dat deed, was ik buiten gaan zitten en ben tegen hem gaan praten. Ik heb hem verteld dat wij goed voor hem zouden zorgen en ook voor zijn zusje/broertje dat al gevangen was. Toen liep hij in de kooi… Op dat moment heb ik hem Sneeuwvlok (Vlokje dus) genoemd. De andere bleek zijn moeder te zijn (volgens de dierenarts)! Haar hebben wij Noortje genoemd.

Sneeuwvlok is een mooie katernaam. Hoe vonden ze het bij u?

Vlok en Noor zijn een maand opgevangen door Trees, totdat de kamer voor hen in ons nieuwe huis klaar was. Wat waren ze bang! Zij ‘woonden’ achter een groot schilderij dat in die kamer even gestald was. Iedere dag ging ik een tijd bij hen zitten lezen en onderwijl praatte ik wat tegen Vlok en Noor.

Ja dat snap ik. Dat konden ze aan u wennen. Mijn vrouw heeft dat vroeger ook zo met Tim gedaan, dat was de kater die hier voor mij woonde. Werkte het bij u ook?

Na een paar weken…daar was Vlokje! Daar stond hij voor mij en keek mij knipperend met zijn ogen aan. Het heeft toen nog een paar dagen geduurd voordat ik hem aan mocht raken. Wat een overwinning voor hem. Na een paar dagen stond ook ineens Noortje voor mij. Zij werd mijn heel lief vriendinnetje. Wat een kroelkip werd zij.
Trees had eigenlijk voorspeld dat Noortje misschien wel nooit gewend aan mensen zou raken, want zij was zeker driekwart jaar ouder dan Vlokje en ook op straat geboren. Noortje was ook de eerste die naar beneden durfde te komen en vriendschap durfde te sluiten met Balou. Vlokje volgde haar daarin op een afstandje. Zo zijn zij ook langzaam naar buiten gegaan, gewoon in de tuin, en soms ook even daarbuiten, maar nooit ver weg. Het huis was hun veilige haven en ik hun moeder. Fred, mijn man, werd getolereerd maar mocht hen lange tijd niet aanraken. Twee jaar geleden is Noortje overleden en zij heeft een heel goede daad verricht, voordat zij overleed. Zij heeft Catootje getrotseerd en vriendschap met haar gesloten. Wat een bijzondere dag was dat!

Catootje is de hond en ik ga in deel twee van ons interview daar meer over vragen. Hoe ging het met Vlokje toen Noortje over de Regenboogbrug ging?

Vlokje heeft na het overlijden van Noortje een heleboel gewoonten van Noortje overgenomen. Hij is veel socialer geworden, maar wel alleen voor Fred en mij, en als wij op vakantie zijn ook voor de oppas. Van andere mensen moet hij niets hebben.

Dit is het verhaal van Vlokje, die nu in februari 2018 al 9 jaar bij ons in huis is.

Oooo wat mooi. Morgen komt deel twee.