Ik heb een nieuwe krabpaal nodig

krabpaal   Dit is mijn krabpaal, de paal die beneden in de huiskamer staat. Ik heb er best lang over gedaan maar nou is die paal op en stuk en oud. En ik krijg een nieuwe, heb ik gehoord.

Als huiskater heb ik eigen meubels nodig. Dat hoort zo. Want een kater is geen vrouw, en als je samenwoont dan heb je vrouwenmeubels nodig en katermeubels.

Nieuwe

Op Facebook zeiden mijn vrienden dat de nieuwe krabpaal hoog moest zijn en met mandjes om in te liggen en al die dingen meer. Ja, als je zoiets durft dan is het leuk. Dan heb je van die grote meubels waarmee je van alles kunt. Voor mij is dat te moeilijk. Ik wil alleen meubels die ik snap en die ik kan. Dus geen mandjes en klimmen wil ik zeker weten helemaal niet.

Plank

Ik heb beneden een plank en een krabpaal en boven op de slaapkamer ook. Alles heeft dat touw dat ik fijn vind. Ik kreeg een keer een plank van karton met geur, alle katten  vonden dat leuk hadden ze in de winkel gezegd en toen kocht mijn vrouw dat. Ik vond het niet leuk. Die plank heeft nog ik weet niet hoelang in huis liggen stinken en toen was hij eindelijk weg. Serieus, zoiets wil ik niet. Ik wil gewone meubels.

Bank

Soms hang ik aan de bank met mijn nagels. Er is een stukje dat harder is dan de rest van de bank, er zit iets op ik weet niet wat. Daar hang ik dan aan. Lekker rekken ook. Soms hang ik ook tegen de muur maar dan glijd ik naar beneden dus dat is niet zo leuk eigenlijk.

Maar het allerfijnste is toch een krabpaal. Lekker stevig, van dat touw eromheen en dat het gewoon ruikt naar thuis dus.  Dat is mijn ideaal.

Lentekriebels in mijn kop

lentekriebels Lentekriebels in mijn kop. Als u mij kent dan weet u dat ik best een rustige jongen ben. Ontspannen bankhangen, zonnen en lang aaien, daar hou ik van. Maar gisteren kreeg ik opeens lentekriebels.

Ik wist geeneens dat het zo heette. Er gebeurde iets met mij, iets geks dat toch ook fijn was.

Spelen

Het begon er misschien mee dat ik eerder het lintje weer ontdekte. Het lag waar het altijd lag maar ik zag het en voelde meteen daar kan ik iets mee. Dus ik spelen. Gek doen. Rollen, een beetje springen, heen en weer, happen en bijten, en ik won elke keer van het lintje.  Dat is een superfijn gevoel. Vroeger noemde mijn vrouw het speltherapie, omdat ik er zelfvertrouwen van moest krijgen.

Rennen

En gisteren ik weet niet wat het was. Opeens rende ik door het huis, heen en weer, en soms miauwde ik gewoon ergens heen, en soms hing ik opeens aan de muur met mijn nagels.

Ergens ver weg hoorde ik mijn vrouw vragen wat er aan de hand was en of ik in orde was en hoe lang het nog door ging. Daar kon ik even niks mee, met die vragen. Wat ik was dus bezig met iets waarvan ik niet eens begreep waarom het moest.

Ik voelde me wild en sterk en atletisch. Er was iets in me en dat moest er meteen uit.  En het was het allerbelangrijkste dus ik moest gewoon meedoen, en ik voelde me super-Bert.

Kriebels

Opeens was het over. Het rare fijne gevoel was weg. Rennen hoefde niet meer. Toen stond ik in de huiskamer en ik keek om me heen en dacht wat moet ik nou.

“Dat zijn lentekriebels, Bertje,” zei mijn vrouw. “Je bent ook al flink aan het verharen. Dus het is normaal, en je kunt er het beste aan toegeven. Als je moe bent, ga je gewoon even slapen.”

Dat heb ik dus gedaan. Ik sliep heel erg diep en toen ik wakker werd, scheen de zon. Ik vind de lente fijn, en soms ook raar.

 

Water drinken uit de badkamer

 Thuis heb ik altijd water staan. Vers water. Heel erg soms drink ik weleens uit dat schaaltje. Maar ik heb liever iets anders.

Ik krijg ook water met iets lekkers erin dan drink ik tenminste zegt mijn vrouw. Wat ik uit mezelf spannend vind om te drinken dat is water uit de badkamer.

 

Opletten

Water uit de badkamer wil ik alleen ’s morgens als we thuis net aan de dag zijn begonnen. Mijn vrouw loopt dan heen en weer en ik ook, dat vind ik gezellig. Zij naar de keuken, ik ook naar de keuken ook al heb ik er niks te doen. Zij naar de badkamer dan ik ook naar de badkamer en dan ga ik achter haar staan wachten.

Vroeger

Ik wil dan water drinken. Net als vroeger op straat maar dan anders. Binnen. Dus ze moet water sproeien op de tegels zodat er plassen wild water liggen. En ik wil niet alleen in de badkamerzijn  dus ze moet erbij blijven maar niet heel erg dichtbij me anders kan ik niet drinken.
Dus zij sproeien en plassen maken.
Ik langs haar benen lopen en drinken.

Op

Als het op is, ren ik de badkamer uit. In de huiskamer ga ik me dan wassen en als ik daarmee klaar ben, ga ik even terug naar de badkamer.
Nou komt het. De deur heeft ze dicht gedaan. Meeewwww!!! Achter de deur roept ze mijn naam. Ik weer: Meeeeww!! Ze weet dan dat ik haar gehoord heb. Daarna gaat de deur open. De badkamer is nat en het ruikt er anders. Dus dan hoef ik niet meer. Alleen nog een knuffel graag en die krijg ik ook.

Ochtend

En de ochtend erna doe ik hetzelfde weer. Het is belangrijk om een gewoonte te hebben dan weet je wat normaal is. Ik moet eerlijk zeggen dat ik soms ook de badkamer vergeet dan ben ik na de ochtendknuffel in slaap gevallen.

 

Als je eigen dekentje opeens heel anders ruikt

  Nou u ziet het al. Er is vast iets met mijn dekentje. En dat is ook zo. Het is in de wasmachine geweest en toen het weer bij me lag, toen rook het anders. Helemaal niet meer naar mij.

Ik vind een dekentje moet naar jezelf ruiken. Of naar thuis. Dus ik zei er wat over op Facebook.

Ervaring

Facebook is echt super. Als je ergens mee zit dan kun je het gewoon zeggen en anderen snappen het dan en ze geven je advies. Iedereen heeft weer een eigen ervaring en een eigen advies. Het is allemaal goed. Alleen kan ik met ene advies meer dan met het andere, dat is normaal denk ik.

Rollen

Veel vrienden zeiden dat ik over mijn dekentje moest rollen en dat het zo heel gauw naar mij zou gaan ruiken. Maar het lukte niet. Daarvoor vond ik het te vreemd en dan zomaar te gaan rollen, nee, dat is te moeilijk voor mij. Mijn vrouw wilde er ook niet over rollen, ze zei dat ze dan van de bank zou vallen. Dus dat kon ook al niet.

Door elkaar

Er waren ook vrienden die zeiden je moet er iets anders op leggen, een ander dekentje of soeelgoed dan gaan de luchten door elkaar en dan is het weer normaal. Daar ga ik nog over nadenken. Ik heb flanel in mijn doos maar dat moet in de doos blijven, in die dingen ben ik een gevoelige jongen. Alles moet gewoon zijn dan snap ik het.

Eten

O ja waarom het in de was moest. Ja dat was omdat ik te snel mijn eten op had want ik had trek en het smaakte zo superlekker en toen moest ik een beetje overgeven, en ik zat net op mijn deken. Ik wilde het meteen opeten maar dat mocht niet. En toen was ik mijn deken ook nog kwijt. Erg hè! Eigenlijk hoop ik dat het vanzelf in orde komt.

Whiskas crunch snoep met kip

Whiskas crunch snoep met kip Whiskas is best een fijn merk voor snoep. Ik lust  best wel wat. Dus toen mijn vrouw thuis kwam met deze nieuwe Crunch-doos, dacht ik daar ga ik een bespreking van schrijven.

Eerste indruk: er zit veel in,  en volgens mij was het geeneens zo duur. Je hebt ook kleine verpakkingen van weerwat anders van Whiskas en die zijn duurder.

 

Rammel

Wat ik leuk vind aan snacks is dat het spannend is. Je hoort gerammel van de verpakking, je vrouw kijkt anders dan anders en je weet dat er iets lekker aan komt. Ik ga dan zitten en kijken of onrustig heen en weer lopen, hangt ervanaf hoe snel ze is.

Dit rammelde naar heel veel kleine snoepjes. Dat hoorde ik gewoon.

Geur

En ja hoor, zo was het ook. Dit is best een klein bordje en daar lagen heel wat snoepjes op.

Ik stond er even naar te kijken. Dat hoort eigenlijk niet bij snacks of snoep. Dan moet je meteen iets ruiken waarvan je lekker raar in je kop wordt. Had ik niet. Ik keek en dacht, dat zijn ze dus. Nou. Dan maar eten.

Klein

Het zijn kleine snoepjes,  en eigenlijk vind ik ze te klein. Dat eet niet gemakkelijk. Ik wil snoep waarmee ik kan kraken en kauwen, dan voel ik me een beetje oer en wild en dan wil ik ook extra veel ruiken en proeven.

De eerste hap stond ik te eten en ik dacht is dit alles. Het is best lekker, en dat vond ik ook bij de tweede en derde hap, maar echt de superspannende snackervaring was het niet.

Maar ik krijg het best op, daar gaat het niet om.

Oordeel

Deze snack is lekker voor een klein tussendoortje, dus niet als grote beloning als je iets moeilijks hebt gedaan of je heb troost nodig of je wil emo-eten. Gewoon een hapje dat erbij hoort.

PS ik had kip