Waarom ik superzacht aaien wil

zacht aaien Eerlijk is eerlijk, ik ben een knuffelkater. Dat is gewoon zo. Het betekent dat ik knuffel voor het fijne gevoel maar het is ook, ja hoe zeg ik dat, het helpt ook tegen moeilijke gevoelens.

Dat je je onzeker voelt. Of bang. Of dat je denkt nou heb ik even een knuffel nodig maakt niet uit waarom het zo is.

Nacht

Dat gevoel van noumoethet kan ik ook ’s nachts hebben. Dan mag ik mijn vrouw wakker maken, dat heeft ze gezegd. Dat ik niet moet blijven rondlopen als er iets is maar meteen naar het bed moet komen. Dat doe ik soms.

In het begin durfde ik niet naar de slaapkamer dus toen kon dat niet. Als ze beneden kwam ’s nachts was ik superblij en dan kreeg ik altijd knuffels.

Nou ben ik daaroverheen gegroeid, ik ga ook elke avond gewoon mee naar boven. Dat heb ik geleerd op de een of andere manier.

Overdag

Maar eerlijk is eerlijk, overdag is het gemakkelijker. Dan is ze wakker en meestal zit ze aan haar werktafel en ik ben waar ik zin in heb. Als ik knuffels wil, ga ik dat vragen.

Zacht

Het aller-allerfijnste vind ik het zacht aaien. Eerst komt het gewone aaien, dan ontspan ik en ik moet ook heel hard spinnen. Zo begint het. Daarna zucht ik. Dat betekent dat ik dieper in de ontspanning kom. Dus daarna begint het hele fijne, want hoe dieper je in de ontspanning zit, hoe fijner het aaien is.

Dat moet dan zacht aaien zijn. Met een paar vingers zo over mijn vacht aaien, heel voorzichtig, en over mijn buik en een beetje over mijn kop en achter mijn oren. En dan ook doorgaan als ik heel stil lig, ik bedoel juist dan, want dan geniet ik het allermeeste. En als ik in slaap val, dan nog even doorgaan want ik voel dan nog best dingen en zo slaap ik het fijnste.

En alle moeilijke gevoelens zijn gewoon weg-geaaid. Dat is ideaal.

Als kater kan ik troosten

 Ik ben een ex-zwerfkater en een ex-asielkater en ik heb angstklachten maar wat ik wel kan dat is troosten als er wat is.

Daar wil ik het over hebben. Hoe dat kan en wat ik dan doe en hoe het gaat.

Eerst hoe het kan.

Van binnen

Ik ben van mezelf heel gevoelig en dat is fijn wanneer er iets fijns gebeurt. Maar als er iets moeilijks gebeurt, dan is dat extra moeilijk. Omdat ik het dan heel erg voel. Toen ik hier pas woonde, had mijn vrouw best vaak verdriet om Tim, hij was hier voor mij. En dan wist ik niet zo goed wat ik moest doen. Dus eerst deed ik niks. En daarna probeerde ik dingen dus zo heb ik het geleerd.

Oja hoe het kan dat ik kan troosten. Als je zelf gevoelig bent en je hebt aaien en liefdewoordjes en al die dingen nodig, dan snap je hoe het werkt. Dat is iets van binnen.

Wat ik doe

Veel katten gaan op schoot zitten maar dat is voor mij te moeilijk. Dus ik doe wat ik wel kan. Dat is:

  • kopjes geven, ik kan ook hele zachte kopjes
  • aankijken dat is ook troost
  • erbij gaan zitten of liggen, dan ben je samen en dus niet alleen, mijn vrouw zegt dat dit nabijheid heet
  • soms miauw ik dat we samen moeten bankhangen, dat bankhangen is voor de troost

Ik kan eerlijk zeggen dat het allemaal helpt, dat hoor ik dus thuis.

Helpen

Als ik onzekerof bang  ben, dan helpt mijn vrouw me. En als zij verdrietig of gespannen is of wat dan ook, dan help ik haar. Dat gaat over samenwonen en dat je samenleeft. Ik vind dat iedereen iets te geven heeft aane en ander, maakt niet uit of je een mens of een dier bent, als je samen bent dan ben je samen.

 

 

 

Daarom gaat kater Ivan nu andere katten helpen

gehandicapt  hoi Ivan! Je ziet meteen hoe mooi zijn vacht is en ook dat er iets met zijn achterpoten is.  Die zijn te kort en ze zijn gedraaid. Dat klopt. Ivan is zo geboren.

Dit is het verhaal van een dappere kater die een thuis vond en nu andere katers en poezen gaat helpen.

Klik hier  en kijk op zijn Instagram

 

Asiel

Ivan kwam als jonge jongen in het asiel van Boston terecht. Maar ook al was hij een kitten, ook al glansde zijn zwartwitte vacht alsof er fluweel in zat, de mensen die naar hem keken, zagen meteen dat er iets met zijn achterpoten was.

Dat is zo. Ivan is geboren met afwijkingen in zijn achterpootjes, en zijn voorpootjes zijn ook niet helemaal in orde. De achterpoten zien er gedraaid uit. Raar om te zien.

Lopen

Gelukkig is Ivan een katerman die zelfstandig is. Hij ontdekte zelf hoe hij kon lopen. Met houvast op tapijten en dan half lopen en half kruipen lukt het hem. Ivan heeft er geen last van, en dat komt ook door zijn karakter. Hij is lief, aanhankelijk en dol op spelen. In het asiel besloten ze dan ook dat Ivan alleen naar een heel speciaal adres mocht. Hij had een gouden mandje nodig.

Mandje

Het asiel besloot het verhaal over Ivan overal te publiceren, in de hoop op dat ene gouden mandje. Het wonder gebeurde: meer dan driehonderd mensen-met-mandjes schreven het asiel. En Ivan kreeg een thuis en ook een Instagram-pagina; klik en kijk.

Hij heeft meer  dan zesduizend volgers en meer zijn altijd welkom. Nu Ivan het goed heeft, wil hij andere katten gaan helpen die ook een handicap hebben. Hij laat zien dat je als een beetje anders kat ook liefde en gezelligheid kunt bieden. Soms zamelt hij geld in voor het goede doel.

Ivan heeft zijn gouden mandje gevonden, en dat verdient hij als kater met een gouden hart.

(Bron: Iheartcats.com)

Ik heb geen klap gedaan

  Ik heb geen klap gedaan gisteren met het warme weer.  Want ik wilde alleen hangen en dat heb ik gedaan.

Van thuis hoefde ik niet in het huishouden te helpen en ik weet serieus waar niet of ik het wel had gedaan.

Sloom

Toen ik beneden in de huiskamer was en ik zag dat we al zon hadden, kreeg ik er meteen in. Nou ja, ik bedoel dat ik eerst samen met mijn vrouw de brokjesbal deed, en dat ik toen een lange ochtendknuffel nodig had en ook water met tonijn en toen nog een knuffel want dat is zo fijn als ik pas gegeten en gedronken heb, en toen ging ik er meteen in,

Ik bleef in de vensterbank tot ik me helemaal sloom en warm voelde.  Echt dat je denkt, ik kan me geeneens meer bewegen. Dat kon ik nog net genoeg om uit de vensterbank te springen en op de bank te gaan hangen.

Bank

Op de bank lig ik supergraag. Ik heb daar mijn eigen kussen en ik kan goed naar mijn vrouw kijken, zij zit aan haar werktafel. En ik kan ook naar het raam kijken. Dus daar heb ik lekker geslapen.

Doos

Daarna heb ik een brokje gegeten. Van mijn gewone brokjes. Die moeten ook op, vind ik. Omdat de zon nog steeds scheen, ben ik weer even in de vensterbank gegaan. Nou ik was heel gauw heel warm dus ik er weer uit.

Om bij te komen, ging ik in mijn doos liggen. Dan kan ik alles ook goed zien. Vind ik wel belangrijk, ook al is het thuis alles hetzelfde. Je kunt nooit weten.

Avond

Na het avondeten kreeg ik weer knuffels. Ik heb nog even naar de straat gekeken om te zien of ik wat gemist had, maar alles was gewoon. Daarna ben ik op het bankje bij de werktafel gaan liggen tot we boven gingen slapen. Ik kom serieus waar tot niks als het zo warm is.

 

Ik zag een vlieg dacht ik

  Soms zie ik een foto van  een Facebookvriend in de tuin. Op zoek naar beestjes om iets mee te doen. Ik ben een tevreden binnenkater en laatst zag ik een vlieg.

“Bert, een vlieg!” riep mijn vrouw. Ik keek van waar-dan.  Ja, ik lag net lekker en ik wilde gaan slapen en dan moet je opeens in de actie.

Jagen

Heel veel mensen denken dat de kat een jager is en ik heb dat van mezelf ook weleens gedacht. Dat ik een woeste oerkater ben die muizen kan verslinden. Maar dan hoorde ik een vreemd geluid en eerlijk is eerlijk, dan had ik toch liever dat mijn vrouw ging kijken wat er was. Volgens mij kan zij beter jagen dan ik.  En ik ben weer beter in ontspannen.

Binnen

Kijk, ik ben nou binnenjongen. Dus buiten kom ik niet en daar ben ik ook tevreden over. Vroeger was ik zwerfkater en toen heb ik zoveel meegemaakt dat ik nou liever binnen ben. Nooit meer regen, nooit meer kou, altijd een kussen en knuffels en snacks en liefde en veilig. En ik hoef nergens op te jagen. Dus het is een beetje van geen zin maar het zit ook in mijn achtergrond, want ik heb van vroeger nog angstklachten, daar ben ik heel eerlijk over.

Spelen

Ik kan wel wat, hoor. Spelen met mijn muis en met het lintje vooral. Daar kan ik dan keihard mijn poot opzetten. Zo van bam! Dan heb ik gewonnen. Dus dat is goed.

En met de muis ga ik rollen. Of ik vang de muis, dat kan ik ook met een propje papier. Maar dan moet ik wel weten dat er iets door de lucht aankomt, anders schrik ik te erg om mee te doen.

Vlieg

Die vlieg waar mijn vrouw over riep, die heb ik geeneens gezien.  Dat kan iedereen overkomen en mij dus ook.